‘Twaalf dagen in mei’ van Niamh Hargan

Lizzy Munro is voor haar werk bij het Filmfestival in Cannes. Ze vertegenwoordigt daar de Schotse Filmbond, haar taak is om aankomende talenten op te speuren. Is dat eenmaal klaar, kan ze de nieuwkomers koppelen aan fondsen van de Filmbond. Interessant werk, ze heeft inmiddels een enorm netwerk, en een aantal van de door haar gevonden regisseurs, scripts of producers heeft al hoge ogen gegooid in filmland. Ze is dus behoorlijk succesvol. 

‘Wish you were here’

Toch is er dit jaar een kleine hick-up. Ze weet dat Ciaran Flynn ook aanwezig zal zijn. Ze kent hem van het jaar dat ze met een Erasmusbeurs in Bordeaux kon studeren. Hij zat in hetzelfde programma, twaalf jaar geleden, ze hebben toen een geweldige tijd samen gehad. Totdat het op het eind spaak liep en Lizzy hals over kop terugvloog naar Edinburgh. Ciaran is ook in de filmindustrie terecht gekomen, zijn eerste film is enorm goed ontvangen, de tweede ‘Wish you were here’ zal in Cannes in première gaan. 

Plagiaat

Het onvermijdelijke gebeurt, ze lopen elkaar tegen het lijf. Niet dat Lizzy daar heel blij mee is, toch is ze benieuwd naar hoe hij nu is. En Ciaran heeft haar nodig. Hij wordt, kort voor de première van zijn nieuwe film, beschuldigd van plagiaat. Het verhaal zou een paar jaar geleden naar de productiemaatschappij ingestuurd zijn door een Engelse dame. Die heeft een groot interview gegeven aan het filmblad Variety, Ciaran kan maar op één manier bewijzen dat het niet zo is. De film grijpt namelijk terug op hun gezamenlijke periode in Bordeaux. Lizzy kan dat bevestigen, maar wil ze dat ook? Of moet Ciaran zijn eigen boontjes maar doppen? 

Bordeaux

Niamh Hargan vertelt in twee verhaallijnen de gebeurtenissen in het heden en wat in Bordeaux plaats vond. De achtergrond van het Filmfestival in Cannes, de glamorous beelden die het publiek ziet en de realiteit die door de medewerkers wordt ervaren, geeft dit romantische boek een bijzondere setting. De gevoelens van de hoofdpersonages komen goed uit de verf, zonder dat het saai of vervelend wordt. ‘Twaalf dagen in mei’ is het debuut van de Noord-Ierse Niamh Hargan, volgende maand verschijnt een tweede roman van haar hand in Nederlandse vertaling. Hargan is zeker een aanwinst in dit genre.