Posts tonen met het label Marieke Nijkamp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Marieke Nijkamp. Alle posts tonen

24 april 2018

‘Voor ik je loslaat’ van Marieke Nijkamp


Wie in Lost Creek in Alaska woont, woont echt aan het eind van de wereld.  Een kleine gesloten gemeenschap waar geen ruimte is voor andersdenkenden, waar iedereen iedereen kent, of denkt te kennen, waar je als ondernemende tiener niet echt je ei kwijt kunt.  Kyra en Corey groeien er samen op, hartsvriendinnen, ondanks Kyra’s bipolaire stoornis die als ze ouder wordt zich steeds meer manifesteert. Ze kennen elkaar door en door, accepteren elkaar zoals ze zijn. Maar Corey verhuist met haar moeder naar Winnipeg, terwijl Kyra juist zo graag Lost Creek was ontvlucht. Ze voelt zich belemmerd en onbegrepen door de dorpelingen.  Corey heeft Kyra op het hart gedrukt rustig te blijven, in de kerstvakantie komt ze zeker bij haar logeren.

Geheimen
Het loopt anders, twee dagen voordat Corey naar Lost Creek zal  afreizen krijgt ze een telefoontje van haar moeder, Kyra is dood onder het ijs van een meer aangetroffen, zelfmoord is de conclusie. Corey vertrekt toch naar Lost Creek,  ze kan bij de ouders van Kyra logeren en zo afscheid van Kyra nemen.  Nu Corey al een tijd elders woont en met andere ogen naar het dorp en de bewoners kijkt, ziet ze dat er geheimen  in het dorp zijn, sinistere zaken die ze eerder nooit opgemerkt heeft. Hebben die geheimen met de dood van Kyra te maken? Heeft het dorp zich tegen haar gekeerd? Of moet Corey het in een heel andere richting zoeken en is er iets meer persoonlijks met Kyra  gebeurd? Zes donkere en koude dagen en nachten duurt het voor Corey  weet hoe de puzzelstukjes in elkaar vallen.

Sinister
De Hengelose Marieke Nijkamp werd in één klap bekend met haar debuut ’54 minuten’ over een schietpartij op een middelbare school in de VS. Het oorspronkelijk in het Engels geschreven boek belandde bij het uitkomen gelijk in de gerenommeerde bestsellerlijst van de New York Times. Ook haar tweede roman heeft een duidelijk kader, een klein dorp omringd door wilde ondoordringbare natuur,  de hoofdpersonen lukt het nauwelijks zich daar aan te onttrekken. In deze setting wordt het spannende en bij tijd en wijle sinistere verhaal van de twee tieners verteld.  Een aanrader voor lezers in Young Adult groep.

3 januari 2017

’54 minuten’ van Marieke Nijkamp

Een schietpartij op een middelbare school in de VS, eens in de zoveel tijd lezen we weer zo’n akelig bericht over jongelui die hun woede koelen door een aantal schoolgenoten dood te schieten. We schudden ons hoofd en denken, hoe is het mogelijk dat zoiets gebeurt.  Marieke Nijkamp uit Hengelo pakte het anders aan. Zij verdiepte zich in de psyche van zowel  daders als slachtoffers en schreef een aangrijpend boek over het onderwerp.  Bijzonder is dat ze het in het Engels schreef en dat het boek eerst in de VS uitkwam en vervolgens vertaald is [ niet door haarzelf] in het Nederlands.  De Engelse versie stond in no time in de bestsellerlijst van de New York Times, iets wat maar weinig Nederlandse schrijvers gegeven is.

Ratten in de val
Claire is met het hardloopteam van de Opportunity Highschool in Alabama op de atletiekbaan aan het trainen als ze schoten hoort.  Tomás en Far zijn stiekem in het kantoor van de administratie leerlingendossiers aan het  doorsnuffelen, ook zij twee horen de eerste schoten.  Alle andere leerlingen zijn in de aula voor de weekopening na de kerstvakantie.  Op het moment dat iedereen naar zijn klaslokaal zal gaan blijkt dat alle toegangsdeuren van de aula zijn geblokkeerd. De scholieren zitten als ratten in de val als de schutter de aula binnenkomt en zijn slachtoffers uitzoekt.  Sommige slachtoffers zijn willekeurig, anderen worden met  een reden omgebracht.  Maar de schutter wil duidelijk zijn, hij is de baas en hij beslist over leven en dood.  Kunnen Claire,  Tomás en Far het tij nog keren of is het voor hen ook te laat?

54 minuten

We zien de gebeurtenissen door de ogen van vier medeleerlingen. Autumn, Claire, Sylvia en Tomás vertellen het verhaal en langzaam maar zeker komen de beweegredenen van de schutter aan het licht. Met flashbacks, appjes en in een korte staccatostijl trekken de gebeurtenissen als in een film voorbij, spannend tot de laatste bladzijde, een echte pageturner.