‘Twaalf dagen in mei’ van Niamh Hargan

Lizzy Munro is voor haar werk bij het Filmfestival in Cannes. Ze vertegenwoordigt daar de Schotse Filmbond, haar taak is om aankomende talenten op te speuren. Is dat eenmaal klaar, kan ze de nieuwkomers koppelen aan fondsen van de Filmbond. Interessant werk, ze heeft inmiddels een enorm netwerk, en een aantal van de door haar gevonden regisseurs, scripts of producers heeft al hoge ogen gegooid in filmland. Ze is dus behoorlijk succesvol. 

‘Wish you were here’

Toch is er dit jaar een kleine hick-up. Ze weet dat Ciaran Flynn ook aanwezig zal zijn. Ze kent hem van het jaar dat ze met een Erasmusbeurs in Bordeaux kon studeren. Hij zat in hetzelfde programma, twaalf jaar geleden, ze hebben toen een geweldige tijd samen gehad. Totdat het op het eind spaak liep en Lizzy hals over kop terugvloog naar Edinburgh. Ciaran is ook in de filmindustrie terecht gekomen, zijn eerste film is enorm goed ontvangen, de tweede ‘Wish you were here’ zal in Cannes in première gaan. 

Plagiaat

Het onvermijdelijke gebeurt, ze lopen elkaar tegen het lijf. Niet dat Lizzy daar heel blij mee is, toch is ze benieuwd naar hoe hij nu is. En Ciaran heeft haar nodig. Hij wordt, kort voor de première van zijn nieuwe film, beschuldigd van plagiaat. Het verhaal zou een paar jaar geleden naar de productiemaatschappij ingestuurd zijn door een Engelse dame. Die heeft een groot interview gegeven aan het filmblad Variety, Ciaran kan maar op één manier bewijzen dat het niet zo is. De film grijpt namelijk terug op hun gezamenlijke periode in Bordeaux. Lizzy kan dat bevestigen, maar wil ze dat ook? Of moet Ciaran zijn eigen boontjes maar doppen? 

Bordeaux

Niamh Hargan vertelt in twee verhaallijnen de gebeurtenissen in het heden en wat in Bordeaux plaats vond. De achtergrond van het Filmfestival in Cannes, de glamorous beelden die het publiek ziet en de realiteit die door de medewerkers wordt ervaren, geeft dit romantische boek een bijzondere setting. De gevoelens van de hoofdpersonages komen goed uit de verf, zonder dat het saai of vervelend wordt. ‘Twaalf dagen in mei’ is het debuut van de Noord-Ierse Niamh Hargan, volgende maand verschijnt een tweede roman van haar hand in Nederlandse vertaling. Hargan is zeker een aanwinst in dit genre.

‘Het verhaal van Alice Hart’ van Holly Ringland

Alice Hart komt als negenjarige bij haar grootmoeder June in huis. Een fatale brand in haar ouderlijke huis en de daaraan voorafgaande periode van manipulatie en geweld hebben van Alice een angstig kind gemaakt.  June heeft een grote kwekerij in de binnenlanden van Australië. Het zijn inheemse bloemen die er gekweekt worden, bloemen die een eigen betekenis hebben en zo een taal spreken waar woorden tekort schieten.  De kwekerij is een verzamelplaats voor gekwetste vrouwen, zij werken mee in het bedrijf, ieder heeft haar eigen droevige verhaal.  Samen werken en wonen versterkt hun onderlinge band, Alice past er met haar verdrietige achtergrond wonderwel tussen. 

Natuurpark

Als Alice uitgroeit tot een aantrekkelijke tiener komt de liefde op haar pad.  Alice wordt verliefd, June ziet dat met lede ogen aan, zij voelt dat ze haar kleindochter weer kwijt zal raken en neemt een rigoureuze maatregel.  Alice heeft eerst niets door maar als ze achter de waarheid komt volgt er een enorme aanvaring met haar grootmoeder. Gekrenkt tot op het bot en vervuld van haat om wat  haar grootmoeder haar heeft aangedaan, trekt Alice verder het binnenland in. In een schitterend woestijnnatuurpark in westelijk Australië wordt ze parkwachter.  Warme vriendschappen met collega’s en een nieuwe liefde lijken rust te brengen. Maar het verleden laat zich niet uitwissen, Alice zal haar verdriet en pijn onder ogen moeten zien om de draad weer op te kunnen pakken en zichzelf terug te vinden.

Bloemen

Bloemen, natuur en de verschillende landschappen van Australië spelen een prominente rol in deze bijzonder lezenswaardige debuutroman. De bloemen zijn voor Alice alles, haar redding, haar troost. Ze verzamelt de bloemen, droogt ze, maakt tekeningen. Elk hoofdstuk begint dan ook met de tekening van een bloem, de Latijnse naam, de betekenis en een korte beschrijving. Ze vormen samen met de warme en loyale vriendschappen die Alice ondervindt de rode draad in een zoektocht naar nieuw levensgeluk.

Klik hier voor meer informatie over de locaties in het boek. 

‘Elmet’ van Fiona Mozley

De vijftienjarige Daniel woont met zijn grote zus Cathy en zijn vader in een ontoegankelijk bos ergens op het platteland van Engeland. Ze proberen zoveel mogelijk zelfvoorzienend te zijn, inkomen is er nauwelijks, wat er aan geld binnenkomt komt uit de vuistgevechten die zijn vader altijd wint. Het huis waarin ze wonen hebben ze illegaal gebouwd op grond van landeigenaar Price. Voorheen was het land eigendom van hun moeder, Price heeft het echter in handen gekregen. Daniels vader vindt dat hij toch recht heeft om op die plek een huis neer te zetten. Bovendien heeft hij een verleden met de landeigenaar, ooit deed hij klussen voor de man. Klussen die het daglicht niet konden verdragen.

Clash

De kentering komt als een gehandicapte man de hulp inroept van Daniels vader.  Door een ongeluk op het werk is de man verlamd geraakt.  Van verschillende mensen heeft hij nog geld tegoed, zo ook van een rijke boer die weigert te betalen.  Daniels vader weet hoe hij zoiets aan moet pakken, maar er gebeurt meer. Er zijn veel mensen in het dorp die uitgebuit worden door Price en de andere rijke boeren.  Dagloners die nooit genoeg betaald krijgen. Huurders die worden uitgezet na een kleine huurachterstand.  De verdrukten beginnen zich te verenigen, zeer tegen de zin van Price en consorten. Een clash kan niet uitblijven.

Observator

Daniel en Cathy  reageren heel verschillend op de dingen die gebeuren. Cathy, net zo fel als haar vader, is onverzettelijk en onbuigzaam. Daniel daarentegen is meer een observator. Hij geniet van de lessen die hij elke dag volgt bij Vivien, een vriendin van zijn vader.  Hij houdt van literatuur, de schoonheid van  de natuur,  de wisseling van de seizoenen.  Door zijn ogen zien we de gebeurtenissen in een steeds rapper tempo naar een onontkoombare afloop gaan. 

Grimmig

‘Elmet’, debuutroman van Fiona Mozley en in 2017 op de shortlist voor de Man Booker Prize geplaatst,  neemt je mee naar een wetteloze omgeving, waar Daniel, Cathy en de vader op zichzelf aangewezen zijn, waar geld en macht altijd hun gelijk willen halen en een persoonlijke vete uiteindelijk fataal wordt.  Prachtig geschreven, in het begin lieflijk wordt de taal naar het einde toe steeds grimmiger.  Een echte aanrader.