‘Sugartown’ van Caragh Maxwell

Twintiger Saoirse komt na vijf jaar Londen terug op het Ierse platteland. Berooid klopt ze aan bij haar moeder. Ze kan namelijk geen kant meer op. Haar vriend James heeft haar in de steek gelaten, de universitaire studie die ze begon stopte al naar een paar maand, ze heeft haar spullen gepakt en van het laatste geld een ticket naar Ierland gekocht. Niet dat ze graag bij haar moeder is. Ze hebben een nogal lastige relatie met elkaar. Haar ouders zijn toen Saoirse nog jong was gescheiden.  Hij was een dronkenlap, haar moeder depressief en zoekende. Alles veranderde toen zij een nieuwe man tegenkwam, trouwde en nog eens drie dochters kreeg. Saoirse voelde zich te veel, had te veel gezien, te veel gehoord, te veel verleden bij zich. 

Huishoudgeld

Nu ze terug is, neemt ze weer contact op met haar vriendin Doireann. Ze gaan uit, ze gaan zich te buiten. Saoirse wil “meer van alles: meer drank, meer coke, meer sigaretten, meer mensen, meer dansen, meer nacht. Ik wil dat de zon nooit meer op komt”. Een beetje zoals haar vader leefde, toen ze klein was. Zoals haar moeder het deed, tot ze op twintigjarige leeftijd zwanger van haar werd. Haar ouders probeerden het, goede ouders te zijn, tot er weer een ‘Slechte Vrijdag’ aanbrak en haar vader met het huishoudgeld verdween en er een zwarte wolk over haar moeder neerdaalde. 

Afgrond

Via Doireann leert ze Charlie kennen, ze valt voor hem als een blok. Is tot over de oren verliefd, kan alleen aan hem denken. Ze krijgt een baantje en met het kleine beetje geld dat ze verdient kan ze net al haar uitspattingen betalen. Thuis bij haar moeder gaat het van kwaad tot erger, alleen haar zusjes kunnen nog tot haar doordringen. Als het erop lijkt dat Charlie haar laat zitten, gaat het finaal mis. Blijkbaar kon ze toch nog dieper vallen, was de afgrond dichterbij dan ze dacht. 

Caragh Maxwell maakt indruk met deze debuutroman. Ze is een veelbelovende jonge Ierse auteur, die het beroerde leven van twintiger Saoirse op lichte toon vertelt. Een beetje afstandelijk misschien, maar ze zet wel precies de goede toon. Maxwell schreef al veel voor internet en volgde vervolgens een opleiding creative writing. Haar eerste boek is alom enthousiast ontvangen.

'Ik zie je overal, voor altijd’ van Yannic Han Biao Federer

"Beste Dagmar, Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen of wat ik moet schrijven, maar afgelopen vrijdag is mijn zoon overleden. Hij was kerngezond, een zeldzame complicatie heeft hem van ons weggenomen. Ik kan momenteel slecht knopen doorhakken en doe dat liever ook niet, maar ik weet in elk geval dat ik niet in de gelegenheid zal zijn mijn verplichtingen in Maastricht na te komen. Ik zou hier graag met je over willen bellen. Verdrietige groet, Yannic”. 

Spoedkeizerssnede

Dit is één van de vele mails die Yannic na de vroeggeboorte van zijn eerste kind Gustav rond moet sturen. Christina, zijn vrouw, was ruim dertig weken zwanger toen de geboorte zich voortijdig aankondigde. Hevige buikpijn en bloedverlies doet hen naar het ziekenhuis snellen. In shock en van de kaart, komen ze daar aan. Christina wordt gelijk opgenomen, een spoedkeizerssnede volgt. Gustav is dan al overleden, het leven van Christina wordt op het nippertje gered. Ze mogen een paar dagen in het ziekenhuis blijven, Gustav wordt elke dag bij hen gebracht. Er worden foto’s van Gustav gemaakt, de grootouders en vrienden komen, huilen mee, weten geen troost te brengen. 

Naar het zuiden

Er moet veel geregeld worden, aangifte bij de burgerlijke stand, overleg met de begrafenisondernemer. In Duitsland gaat dat allemaal net wat anders dan hier. Ook nu staan familie en vrienden hen bij. Yannic’s vader in Indonesië, familie in Australië, op het moment van de begrafenis herdenken zij ook de kleine Gustav. Als alles achter de rug is, vluchten Yannic en Christina weg. Willen alleen maar met elkaar zijn, geen mensen zien, in Wenen is er een familievakantiehuis, ze verblijven er korte tijd. Trekken daarna verder naar het zuiden, komen tot rust. Maar Gustav en het leed vergeten, dat zal nooit, nooit gebeuren. 

Angst en pijn

Federer grijpt de lezer met deze memoir aan Gustav gelijk bij de keel. De weg naar het ziekenhuis, de angst en de pijn van Christina, de stunteligheid van Yannic, half wakker en half aangekleed, alsof je het voor je eigen ogen ziet gebeuren. Ook de vorm waarin Federer het verhaal gegoten heeft, met veel uitgeschreven korte whatsapp berichten, elke keer hetzelfde over de dood van zijn zoon te moeten vertellen, komt aan. Het boek ontving in Duitsland de Buchpreis Familienroman 2025

 Klik hier voor meer informatie over Yannic Han Biao Federer. 

‘Saga van Salland: de geschiedenis van een familie’ van Hans Groote Schaarsberg

In de oertijd woont er een Johannes in Sallaand, om meer precies te zijn, in de buurt van een nederzetting met de naam Heeten. Nabij die nederzetting ligt het Ockenbroeckerveld, daar staat een heilige eik, er worden offers gebracht. Johannes is daar aan het werk, hij splijt stammetjes tot houtblokken. Er zal s ’avonds een samenkomst zijn waarbij de praatstok rond zal gaan. Dit is het startpunt voor de familiegeschiedenis van Hans Grote Schaarsberg. 

Praatjesmaker

Via de middeleeuwen en de achttiende eeuw belanden we in het vorige jaarhonderd. Op Het Wolger, een boerderij tussen Raalte en Heino wordt Jans geboren, de jongste van vijftien kinderen. Voor hem is geen plek op de boerderij, die is in handen van zijn oudste broer. Jans vertrekt naar Boetele, betrekt daar met Marie een boerderijtje. Een bescheiden stekje, ze kunnen er net van rondkomen. Wolger Jans is echter wel een beetje een praatjesmaker, houdt van grappen, staat graag in de belangstelling. Zijn vrouw Marie strijkt alle plooien die daardoor ontstaan weer glad. 

Mariënheem

In de dertiger jaren ontstaat er op initiatief van een Raalter pastoor een nieuwe parochie op de kruising van vier wegen. Het dorp Mariënheem is geboren. Er volgt al snel een school, dankzij de kinderrijke gezinnen in de omliggende buurtschappen zijn er genoeg leerlingen. En dan gebeurt het: Linderte ontmoet Boetele: Annie en Bent ontmoeten elkaar in het dorpshuis. Ze worden een setje, na zeven jaar volgt een huwelijk. Bent heeft zich dan al lang onderscheiden met voetbal, de jongerenvereniging en dansavonden in het Parochiehuis. Hij wordt geen boer, ambieert een andere carrière. Al snel raakt Annie zwanger en zo wordt hun eerste kind Hans Groote Schaarsberg geboren.   

Sfeervol

Voor wie in Salland opgegroeid is, zeg vanaf WOII, is dit boek een feest van herkenning. De geschiedenis van de streek komt in vogelvlucht voorbij, maar dat is niet het belangrijkste, het is vooral de sfeervolle toon die enorm aanspreekt. En als je sommige genoemde locaties (goed) kent, wordt het alleen maar mooier. Al lezend denk je zelf terug aan je eigen familieverhaal, hoe je ouders en grootouders leefden, hun middelen van bestaan. Ga met dit boek terug in de tijd en geniet vooral van Marie, zij belichaamt een zorgende generatie die nu toch echt wel verdwenen lijkt.  

‘Een haas in huis’ van Chloe Dalton

Het is coronatijd en Chloe is vanuit de stad op het platteland neergestreken. Een verbouwde schuur heeft ze gevonden, tussen de akkers en weilanden. Het is voorjaar en nog koud als ze een jonge haas op een bevroren akker aantreft. Ze durft het beestje niet op te pakken, bang dat de moederhaas het dan zal verstoten. Maar het zint haar toch niet. Een paar uur later gaat ze weer kijken en ziet dat het haasje nog steeds doodstil op de akker ligt. 

Paniek

Ze besluit het diertje mee naar huis te nemen. Voorzichtig wikkelt ze het haasje in een stofdoek, nog steeds beducht dat de moeder het niet terug zal willen nemen. Thuis wordt internet afgezocht om te weten te komen hoe je een haasje groot kunt brengen. Vrijwel niets is er te vinden. Wel heel veel over konijnen en andere huisdieren, maar over een haas, nada. In paniek belt Chloe haar zus, die verschillende dieren in huis en op het erf heeft. Die komt van alles brengen, nu heeft ze in ieder geval een soort van poedermelk. Het meeste over wat een haasje eet vindt Chloe uiteindelijk in een gedicht uit de achttiende eeuw. Een naam geeft Chloe haar niet, het moet wel een wild dier blijven. Als het zich een beetje kan redden, moet ze terug de natuur in. 

Contact

Maar de haas beslist anders. Ze blijft bij Chloe, geenszins van plan weer weg te gaan. Chloe observeert en observeert, leert heel andere dingen over de haas dan wat in de biologieboeken geschreven staat. Ze raakt gehecht aan het dier, soms lijkt het of ze echt contact met haar heeft. Ze geeft de haas steeds meer vrijheid, dat verandert niets. Soms duurt het een paar dagen, ze komt altijd terug. 

Internationaal succes

‘Een haas in huis’ is Chloe Dalton’s romandebuut. Aangemoedigd door vrienden is ze begonnen haar gevoelens en observaties op te schrijven. Al snel vond ze een uitgever, volgde internationaal succes en werd het genomineerd voor verschillende literaire prijzen. Kortom, overal lof en waardering voor dit bijzondere boek dat gedetailleerd het leven van de haas weergeeft en literair wordt ondersteund met Dalton’s prachtige taalgebruik. Wie meer over de haas en Chloe Dalton wil weten kan het best haar (Engelse) website bezoeken: https://www.chloedalton.uk/