‘De wind over het land’ van Franco Faggiani

Gregorio Bajocchi del Drago krijgt een zeer aanlokkelijk voorstel van een grote groep investeerders: hij kan zijn meer dan duizend hectare grote landgoed in Noord-Italië voor een duizelingwekkend bedrag aan hen verkopen. Als begin vijftiger en zonder opvolger lijkt hem dat de beste keuze. Maar verstandig als hij is, neemt hij een ruime bedenktijd. Want Conventina, het landgoed dat al drie eeuwen in zijn familie is, zomaar opgeven is geen peulenschil.   

Stroomversnelling

Als puber verliest hij zijn moeder bij een verkeersongeluk en een paar jaar later overlijdt ook zijn vader. Terwijl Gregorio studeert wordt het landgoed door de vaste krachten overeind gehouden. Het is uiteindelijk zijn jeugdvriend Massimo die de leiding twintig jaar later op zich neemt. Gregorio werkt ondertussen in de financiële wereld, trouwt, krijgt een zoon, maar het huwelijk strandt al snel. Alles komt in een stroomversnelling als Cora, ook een dochter van de vertrouwde grond, na bijna dertig jaar, samen met een dochter, boven water komt. Toen ze nog jong waren, kon ze Gregorio en zijn vriend Massino niet uitstaan.  Op zoek naar avontuur verdween ze op een dag, haar ouders hoorden bij schaarse gelegenheden van haar, ze wordt nu met open armen ontvangen. 

Simpel

Gregorio staat er na al deze gebeurtenissen heel anders in. Steeds meer ziet hij de waarde van het landgoed. Niet in Euro-tekens, maar in de waarde die het voor de bewoners heeft. Het vruchtbare land dat de heerlijkste wijnen oplevert, waar Massimo zijn theorieën over zaad- en gewasontwikkeling kan testen, het fantastische landschap op de hellingen van de bergen. Waar elk seizoen zijn eigen charme heeft, zelfs de grijze dagen in de winter. De keuze voor verkopen wordt steeds moeilijker, toch vindt Gregorio dat hij door moet zetten. Want er is niemand die hem op kan volgen, zo simpel is het nu eenmaal. 

Ode

Faggiani schrijft vol warmte over Conventina en haar bewoners. Het is een ode aan het Italiaanse platteland, in feite is het landgoed de hoofdpersoon in dit feel-good boek. Ook de karakters komen goed uit de verf. Er zit zoveel positiviteit in deze roman, je gaat je er, als lezer, al snel gelukkiger van voelen. Een heerlijk boek, zeker voor wie Italië goed kent of er binnenkort op vakantie gaat.
Faggiani heeft inmiddels een zestal titels op zijn naam, 'Soms zou ik de wind willen zijn' werd eerder in Boek van de Week besproken. 

‘Soms zou ik de wind willen zijn’ van Franco Faggiani

Francesca Capodiferro werkt bij de brandweer in Rome. Ze heeft een opleiding als geoloog gedaan en heeft zich daarna bij de brandweeracademie gemeld Na haar opleiding wordt ze teamleider van een ploeg van zes man. Vanwege haar achtergrond als geoloog krijgt ze ook vaak extra opdrachten waar ze met haar expertise het verschil kan maken. Zo wordt ze in augustus 2016 naar het Lagagebergte in Midden-Italië gestuurd om in verband met aanhoudende lichte aardschokken, de stabiliteit van een berg te onderzoeken. Samen met haar twee honden slaat ze haar kamp aan de voet van de hoogste berg op.   

Aardbeving
Het is de derde nacht als de wereld lijkt te vergaan. Een vreselijke aardbeving stort het hele dal en de omringende bergen in een grote chaos. Vanaf haar kampeerplek overziet Francesca het dal. Waar gisteren nog allemaal lichtjes waren heerst nu duisternis. Er stijgt alleen een geur van stof en vuur op. Met haar satelliettelefoon probeert ze contact te maken met de plaatselijke brandweercommandant. Maar alle lijnen zijn dood. Alleen haar meerdere in Rome krijgt ze aan de lijn. Hij zegt haar naar het dal, naar Amatrice, te gaan en te helpen waar ze kan. 

Overlevenden
Het reddingswerk komt snel op gang. Haar eigen ploeg uit Rome laat ook niet lang op zich wachten. Samen gaan ze op zoek naar slachtoffers, overlevenden die onder het puin liggen. Drie dagen werken ze zonder veel te slapen door. Daarna wordt het helaas zoeken naar de omgekomen mensen en na een week vertrekken de meeste hulpverleners weer. Maar Francesca is niet tevreden, ze wil meer. Hoe kan ze zich inzetten voor de mensen die op de bergehellingen wonen? Waar geen contact mee is en van wie niemand weet of ze nog leven. Francesca gaat op eigen houtje terug. 

Zaadje
Auteur Franco Faggiani kwam op weg van de Franse grens naar Turijn in een enorme file terecht. Grote bosbranden versperden de doorgang. Daar en op dat moment kreeg hij een enorme bewondering voor de reddingswerkers, de brandweermensen die met gevaar voor eigen leven een brand te lijf gaan. Het zaadje voor deze bijzondere roman werd geplant. Het boek is niet enkel een actieboek met reddingen, ook de zielenroerselen van Francesca komen aan bod en een vleugje romantiek ontbreekt ook niet. Al met al een prettig leesbaar verhaal waarin de hoofdfiguur uitstekend uit de verf komt.