‘De Dog Park detectives’ van Blake Mara

De Amerikaanse Louise Mallory woont al een tijd in Londen. Ze heeft daar prima haar draai gevonden, is een succesvol consultancy bedrijf gestart, en ze heeft haar teckel Klaus. Dankzij Klaus heeft ze al heel wat hondenbaasjes leren kennen, het Partridge Park is de plek waar ze allemaal naartoe gaan. Als ze op een ochtend samen met vriendin Irina hun honden uitlaten, treffen ze op het hondenveldje een dode man aan. De schrik is groot, de politie wordt gebeld, eerst komen agenten in uniform, gevolgd door twee rechercheurs, Thompson en Williams. Die stellen de dames gerust, de politie zal de zaak onderzoeken. 

Uitdrukkelijk advies

Maar de dames zijn niet gerust, zeker niet als ze ontdekken dat het slachtoffer Phil Creasy is. Phil liet ook altijd zijn hond uit in het park. Totdat de hond een half jaar geleden doodging.  Bovendien raakte zijn relatie in het slop, zijn vriendin Gemma verliet hem, en had hij zorgen om zijn bedrijf. En nu ligt deze aardige en zeer vriendelijke man dood in een koelcel van de forensische dienst. Louise verwijt zichzelf dat ze, nadat zijn hond was doodgegaan, nooit meer contact met hem opgenomen heeft. Ze is dan ook vastbesloten om, ondanks het uitdrukkelijke advies van de politie, achter de waarheid rondom de dood van Phil te komen. 

Vergiftigd

Er gebeuren echter meer rare dingen rond het park. Oud-bajesklant Gav wordt aangevallen, schuinsmarcheerder Tim wordt in elkaar geslagen en er worden honden vergiftigd. De hele Roedel, zoals Louise de hondenbezittersclub noemt, is in rep en roer. Irina papt aan met rechercheur Thompson, om informatie los te peuteren. Wat eerst lijkt te lukken, maar Thompson geeft al snel niets meer prijs. Er zit niets anders op, ze moeten zelf de dader van Phils moord en de daders (mogelijk dezelfde) van de overige akkefietjes zien op te sporen. 

Auteur Blake Mara heeft dezelfde achtergrond als Louise: Amerikaanse, nu woonachtig in Londen. Ook heeft ze een teckel, Dude, waarop het karakter van teckel Klaus geënt is. Met de Dog Park detectives heeft ze een nieuwe cosy crime serie gecreëerd. Vermakelijk en licht van toon. Voor in het boek is er een introductie van alle karakters (en honden), wat het lezen zeker vergemakkelijkt. We kijken al uit naar de vervolgdelen, die in Engeland al verschenen zijn.

‘De ondergrondse leesclub’ van Annie Lyons

Het is 1911 als Gertie Bingham een leegstand pand in haar woonplaats omtovert tot een heerlijke boekwinkel. Samen met haar man Harry bedient ze de plaatselijke bevolking van hun Londense voorstadje Beecham. Zevenentwintig jaar genieten ze van hun winkel, van de boeken en van alle vrienden die de boekwinkel oplevert. Maar Harry overlijdt in 1938 na een kort ziekbed, Gertie staat er alleen voor en de lust om haar boekwinkel voort te zetten, vergaat haar nu ze het alleen moet doen. Ze wil met pensioen, huis en winkel verkopen, samen met hond Hemmingway naar het platteland. 

Koppige tiener

Maar zoals het soms gaat, wordt ze ingehaald door de tijd. Haar goede vriend Thomas vraagt haar een Joods kind uit Duitsland in huis te nemen. Hij regelt, met anderen, de kindertransporten en zo komt Hedy Fischer bij Gertie in huis. Het is geen succes. Hedy mist haar ouders en broer heel erg, heeft last van heimwee. Gertie weet niet wat ze met een koppige tiener aan moet. Die enkel met korte beleefde zinnen antwoordt en zich alleen maar terugtrekt op haar kamer. Hulp komt van Betty, eerste medewerkster in de boekwinkel en hoewel veel jonger, bevriend met Gertie. Zij neemt Hedy op sleeptouw. 

Schuilkelders

De angst om de oorlog met Duitsland wordt steeds groter, Gertie kan het allemaal nauwelijks aan. Als het echter zo ver is en de bombardementen op Londen beginnen, is de boekwinkel één van de eersten die getroffen wordt. Nu wil Gertie helemaal niet verder, ook niet met haar leven. Dagen blijft ze in bed, Hedy aan haar lot overlatend. Het is dat één van de medewerkers bij haar komt en haar uitdaagt mee te helpen de winkel weer op te bouwen. “Morgenochtend negen uur paraat staan”, Gertie kan er niet onderuit. Ze meldt zich en langzaam komt er een kentering in haar houding, begint ze weer van de boekwinkel te houden, voelt ze zich weer mens. Helemaal als ze een leesclub begint tijdens de lange nachten die ze in de schuilkelders moeten doorbrengen. 

Lyons levert met ‘De ondergrondse leesclub’ een puik boek af, warm en met veel gevoel voor literatuur geschreven. Ondanks de barre omstandigheden van WOII blijft de toon rustig en kalm, is er humor en liefde, vooral veel liefde. Een echt feel good boek.

‘Beste Mevr. Bird’ van A.J. Pearce

London 1940. Emmy woont met haar vriendin Bunty  in West-Londen.  Samen hebben ze een appartement. Veel gelegenheid om daar tijd door te brengen hebben ze niet, Bunty werkt als secretaresse op het ministerie van oorlog, Emmy verdeelt haar tijd tussen een saai advocatenkantoor en de vrijwillige brandweer. Vooral tijdens de bombardementen van de Duitsers is het razend druk bij de brandweer.  Emmy neemt met de andere vrijwilligers de telefoontjes aan.  Overdag op kantoor en ’s nachts bij de brandweer, het is slopend.

Mevr. Bird

Als Emmy op een dag een vacatureadvertentie ziet voor een dagblad solliciteert ze onmiddellijk. Ze droomt ervan om oorlogscorrespondent te worden, maar ze wil best als jongste verslaggever beginnen. De sollicitatie verloopt voorspoedig en ze wordt aangenomen. Maar het werk blijkt totaal anders dan ze gedacht had.  Ze moet voor een vragenrubriek in een tanend vrouwentijdschrift brieven van lezers beantwoorden. Haar eindredacteur, Mevr. Bird,  is superstreng,  de meeste vragen vindt ze ongepast en veel te modern, die verdwijnen allemaal in de prullenbak.  Dat gaat Emmy aan het hart,  ze leeft erg mee met de vragenstelsters die door de oorlog in penibele omstandigheden verkeren en zich geen raad meer weten.  Stiekem begint Emmy de afgewezen brieven uit naam  van Mevr. Bird te beantwoorden.  Ze weet dat het illegaal is, ze weet dat ze haar baan kwijt is als het uitkomt, toch kan ze het niet laten.

Escapades

De vriendschap tussen Emmy en Bunty lijkt sterk en onvoorwaardelijk. Ze zijn samen opgegroeid, ze kennen elkaars familie, elkaars vriendjes, ze kennen elkaar door en door. Maar als Emmy Bunty over haar escapades bij de krant vertelt, krijgt ze, tot haar grote teleurstelling,  weinig begrip voor haar handelswijze. Emmy komt wat alleen te staan en na een aanvaring met Bunty’s vriend, lijkt het of de vriendschap een lelijke deuk heeft opgelopen. Hoe kan Emmy het goedmaken?  Wat moet ze doen om het vertrouwen van haar vriendin terug te winnen?  Emmy is ten einde raad.

Kolossaal

 ‘Geestig, ontroerend en hartverwarmend’ noemt auteur John Boyne dit boek. Dat klopt helemaal maar er is nog een kleine aanvulling: soms is het net een ouderwets meisjesboek met kreten als ‘mieters’, ‘kolossaal’ en ‘blozen’.  Dat doet echter niets af aan de sfeer van deze roman : inderdaad geestig, ontroerend en hartverwarmend. 

‘Het zwembad’ van Libby Page

In de Zuid-Londense wijk Brixton dreigt het openluchtzwembad gesloten te worden. De deelgemeente zit op zwart zaad en er is een projectontwikkelaar die op de plek van het zwembad een luxe appartementen- en sportcomplex neer wil zetten. De jonge verslaggeefster Kate wordt door haar krant op pad gestuurd om er een artikel over te schrijven. Zo ontmoet ze Rosemary. Rosemary is zesentachtig en zwemt dagelijks in het zwembad. Daar is ze mee begonnen toen ze nog een jong meisje was. Samen met vriendinnen en later ook met haar vriendje was ze er altijd te vinden. Sinds ze haar baan in de door geldgebrek gesloten plaatselijke bibliotheek kwijt is, betekent het zwembad alles voor haar.

Paniek

Voor Kate is het artikel een kans om haar kwaliteiten als journalist te bewijzen. Tot voor kort was ze het manusje van alles op de redactie en vooral bezig met het schrijven van suffe berichten. Zenuwachtig gaat ze op pad om Rosemary te interviewen. Die stelt gelijk een voorwaarde, ze wil alleen meewerken als Kate zelf in het zwembad gezwommen heeft.  Nu is Kate, sinds ze in Londen woont, nogal een angsthaas. Het vooruitzicht zwemkleding te moeten kopen en alleen naar het zwembad te gaan brengt haar op de rand van een paniekaanval. Maar de gedachte aan een mooi artikel en meer interessant werk  geeft haar toch moed, Kate trekt de stoute schoenen aan en gaat op pad.  De twee vrouwen krijgen langzaamaan een klik. Kate biedt, tot haar eigen schrik en verbazing, zelfs spontaan aan om te helpen actievoeren om het zwembad open te houden.  

Saamhorig

Als je dit boek leest wordt je vanzelf warm vanbinnen. De saamhorigheid in de wijk, de vriendschap van de twee zo verschillende vrouwen, alle karakters eromheen,  ze zijn zo levensecht, je zou willen dat je zelf in zo’n buurt woont. Libby Page levert met ‘Het zwembad’ een prachtige debuutroman. Een boek dat naar veel meer smaakt.