‘De geheimen van het Italiaanse eiland’ van Barbara Josselsohn

Mia is onderweg naar het huis van haar onlangs overleden grootmoeder Lucy. Voor het huis in de verkoop gaat wil Mia nog één nacht in het huis doorbrengen. In de trein ernaartoe overdenkt ze de afgelopen dagen. Mia’s moeder leeft niet meer, broers, zussen, ooms, tantes, ze zijn er niet. Het was altijd Lucy en Mia, Mia groeide zelfs op bij haar grootmoeder. Mogelijk is er nog familie in Italië, Lucy kwam in WOII als vluchteling naar de VS. Maar Mia weet daar niets over, Lucy was nooit scheutig met verhalen over haar jeugd. 

Trouwjurk

Na een heerlijke maaltijd met haar jeugdvriendin Erica arriveert Mia bij het huis. Het is niet alleen dat ze hier de nacht door wil brengen, ze moet ook op zoek naar iets wat haar grootmoeder voor haar achtergelaten heeft. Lucy was er altijd heel geheimzinnig over en Mia moet het zelf vinden. Na lang zoeken treft Mia een oude trouwjurk aan, eentje die haar oma niet gedragen heeft. Dat weet ze zeker. Er is een brief van de notaris over een oud kasteel in Italië en een sleutel van een opslagruimte. Nooit heeft haar grootmoeder met een woord gerept over een kasteel waar de familie belang bij had. Het raadsel rond Lucy wordt steeds groter, er zit voor Mia niets anders op dan naar Italië af te reizen! 

1943

In 1943 lijdt de Italiaanse bevolking al onder het oorlogsleed. Italië is de agressor tot in september de geallieerden het land binnen vallen en Duitsland zich tegen het land keert. Alle verhoudingen veranderen, zo ook voor de drie zussen Annalisa, Giulia en Emilia. Ze vluchten van het vasteland naar het eiland Parissi, hier hopen ze onderdak en familie te vinden. In de keuken van het kasteel daar is wel werk voor ze maar Annalisa heeft meer ambities. Ze probeert in contact te komen met de eigenaar die teruggetrokken in een deel van het grote kasteel woont.  Het lukt haar hem te spreken te krijgen en ze weet zijn vertrouwen te winnen. Maar is dat genoeg om ongeschonden de oorlog door te komen? 

Josselsohn weet de karakters in dit verhaal warmte en diepte mee te geven en dat op de lezer over te brengen. De roman is het eerste deel in een serie over de drie zussen.

‘Het honingpad’ van Cristina Caboni

Alice Pascal Azara woont en werkt in Parijs. Sinds de moeizame relatie met haar moeder haar jeugd heeft getekend, is ze jong uit huis gegaan. Heeft een universitaire studie afgerond en werkt als data-analist bij een groot bedrijf. Ze benadert de wereld rationeel, haar gevoelens probeert ze zoveel mogelijk uit te schakelen. 

Bezoek

Toch heeft ze ook goede herinneringen aan vroeger. Samen met haar Italiaanse grootmoeder zorgde ze voor hun boerderij in de Provence. Van haar heeft ze haar liefde voor bijen geërfd, zelfs op het dakterras van haar appartement heeft ze een bijenkast staan. Met haar jongere zusje Emma was de relatie goed. Totdat een brief uit Sardinië, waar hun grootmoeder vandaan kwam, Emma ertoe aanzet daar op bezoek te gaan. Alice gaat niet mee, ze durft haar veilige wereld niet achter te laten. Emma gaat wel, komt ziek terug en gaat naar haar ouders in de Provence. Ze is ernstig ziek, maar ook zwanger. Een paar maand na de geboorte van haar dochtertje overlijdt ze. 

Ma douce

Alice weet van dit alles niets. Als ze door haar moeder gebeld wordt dat haar zus is overleden, vertrekt ze hals over kop naar huis. Nog groter is de schrik als blijkt dat het de wens van haar zus is dat Alice zich over Emma’s dochtertje Amélie ontfermt. Ze weet niets van kinderen, het wordt een hele opgave om naast haar baan ook voor Amélie te zorgen. Eigenlijk kan ze het niet aan, maar opgeven of haar dochter bij haar ouders onderbrengen zijn niet de oplossing. Dat beseft ze zich ten volle. Hoe moet het nu verder? Alice verdiept zich nogmaals in de brief die haar zus van hun Italiaanse familie kreeg. Ze besluit naar Sardinië te gaan en daar de vader van de kleine Amélie, die ze inmiddels vertederd ‘ma douce, mijn lieverdje’ noemt, te zoeken. Zal ze hem vinden? Kan ze haar lieverdje met een gerust hart achterlaten? Hoe is haar familie op Sardinië? Vragen, vragen, vragen! 

Sfeervol

De Italiaanse Cristina Caboni heeft een flink aantal boeken op haar naam staan waarvan er een achttal in het Nederlands zijn vertaald. Vaak spelen bijen en haar liefde voor de natuur hierin een belangrijke rol. Het sfeervolle en romantische ‘Het honingpad’ sluit hier naadloos bij aan.  Naast auteur is Caboni imker en rozenkweker.

‘Als ik terugkom’ van Marco Balzano

Daniela woont met haar man Filip en kinderen Angelica en Manuel op het Roemeense platteland. Ze is haar baan kwijtgeraakt, haar man brengt geen geld binnen er rest haar niets anders dan als badante in Italië te gaan werken. Een badante is een meestal inwonende verzorger van oude zieke mensen of de jonge kinderen in een gezin. Veel vrouwen uit hun dorpje zijn al in Italië werkzaam. Als een dief in de nacht vertrekt Daniela, ze laat zelfs geen briefje achter. Haar man Filip is in eerste instantie zo geschokt dat hij weer tot leven komt. Wil de zolder van het huis verbouwen, voor de kinderen zorgen. Het is slechts een bevlieging, als het eerste geld van Daniela binnenkomt zakt hij terug in zijn lethargische staat. Uiteindelijk vertrekt hij om in Rusland vrachtwagenchauffeur te worden. 

Eenzaam
Angelica en Manuel staan er nu alleen voor. Angelica gaat naar het lyceum in de stad, Manuel zal daar ook naartoe gaan. Maar Manuel vereenzaamt. Hij trekt op met vreemde vogels, heeft een hekel aan school, werkt liever bij opa in de moestuin. Hij verwaarloost zijn schoolwerk, heeft de pest aan Angelica, is kwaad op zijn moeder, ook op zijn vader, verandert in een radeloze boze tiener. Als hij op een dag op de brommer van een vriend aan het crossen is gaat het mis. Meer dood dan levend wordt hij op een afgelegen weg gevonden, wordt overgebracht naar het ziekenhuis in de stad. Zijn moeder wordt gebeld en zij keert stante pede terug uit Milaan. 

Onveranderd
Daniela wijkt niet van zijn zijde. Hoe artsen en verpleging ook hun best doen haar naar huis te sturen, het lukt ze niet. Ze blijft aan Manuels bed op de i.c. gekluisterd. Dankzij een arts kan ze ’s nachts in een ongebruikte behandelkamer slapen. Elke dag vertelt ze haar zoon over haar leven in Italië, over haar frustraties, over hoe ze haar kinderen heeft gemist. Elke dag hoopt ze op een teken van leven, een teken dat Manuel weer bij komt. En elke dag eindigt hetzelfde: Manuels toestand is onveranderd. 

Arbeidsmigratie
Bolzano neemt je mee in een onbekende wereld, de wereld van arbeidsmigratie, van uitbuiting maar ook van liefdevolle verbindingen. De karakters zijn prachtig uitgewerkt. Dat maakt het lezen van deze roman een waar genoegen.

 

‘Soms zou ik de wind willen zijn’ van Franco Faggiani

Francesca Capodiferro werkt bij de brandweer in Rome. Ze heeft een opleiding als geoloog gedaan en heeft zich daarna bij de brandweeracademie gemeld Na haar opleiding wordt ze teamleider van een ploeg van zes man. Vanwege haar achtergrond als geoloog krijgt ze ook vaak extra opdrachten waar ze met haar expertise het verschil kan maken. Zo wordt ze in augustus 2016 naar het Lagagebergte in Midden-Italië gestuurd om in verband met aanhoudende lichte aardschokken, de stabiliteit van een berg te onderzoeken. Samen met haar twee honden slaat ze haar kamp aan de voet van de hoogste berg op.   

Aardbeving
Het is de derde nacht als de wereld lijkt te vergaan. Een vreselijke aardbeving stort het hele dal en de omringende bergen in een grote chaos. Vanaf haar kampeerplek overziet Francesca het dal. Waar gisteren nog allemaal lichtjes waren heerst nu duisternis. Er stijgt alleen een geur van stof en vuur op. Met haar satelliettelefoon probeert ze contact te maken met de plaatselijke brandweercommandant. Maar alle lijnen zijn dood. Alleen haar meerdere in Rome krijgt ze aan de lijn. Hij zegt haar naar het dal, naar Amatrice, te gaan en te helpen waar ze kan. 

Overlevenden
Het reddingswerk komt snel op gang. Haar eigen ploeg uit Rome laat ook niet lang op zich wachten. Samen gaan ze op zoek naar slachtoffers, overlevenden die onder het puin liggen. Drie dagen werken ze zonder veel te slapen door. Daarna wordt het helaas zoeken naar de omgekomen mensen en na een week vertrekken de meeste hulpverleners weer. Maar Francesca is niet tevreden, ze wil meer. Hoe kan ze zich inzetten voor de mensen die op de bergehellingen wonen? Waar geen contact mee is en van wie niemand weet of ze nog leven. Francesca gaat op eigen houtje terug. 

Zaadje
Auteur Franco Faggiani kwam op weg van de Franse grens naar Turijn in een enorme file terecht. Grote bosbranden versperden de doorgang. Daar en op dat moment kreeg hij een enorme bewondering voor de reddingswerkers, de brandweermensen die met gevaar voor eigen leven een brand te lijf gaan. Het zaadje voor deze bijzondere roman werd geplant. Het boek is niet enkel een actieboek met reddingen, ook de zielenroerselen van Francesca komen aan bod en een vleugje romantiek ontbreekt ook niet. Al met al een prettig leesbaar verhaal waarin de hoofdfiguur uitstekend uit de verf komt.

‘Het geheim van Belmonte’ van Antonia Riepp

De Italiaans/ Duitse Simona erft na het overlijden van haar  Italiaanse oma Franca het familiehuis in Italië. De Farinahoeve in Belmonte is nu van haar. Aanvankelijk weet ze niet zo goed wat ze er mee aan wil maar aangezien ze haar baan als tuinarchitect is kwijtgeraakt lijkt het Simona een mooie kans zowel Belmonte als haar familie beter te leren kennen. Ze laat haar verloofde achter in Kempten. Op naar het avontuur, op naar Italië. 

Kennismaking
De kennismaking met het huis is verrassend. Hoewel muf en weinig bewoond de laatste jaren ziet Simona toch allerlei voorwerpen die eerst bij haar grootmoeder in Duitsland in huis waren. Wanneer heeft haar oma die allemaal naar Belmonte gebracht? Nog raadselachtiger is de ontmoeting met een oude dame in het plaatselijke café. Zo gauw de vrouw haar ziet vertrekt ze schielijk, overstuur en boos. Simona begrijpt er niets van. 

Spoorloos
Wat is er aan de hand in het dorp? De volgende dag wordt het wat duidelijker, als de oude dame met nog drie andere vrouwen op bezoek komt, haar grootmoeder Franca is bij die familie opgegroeid. De verhalen komen los.  Over vroeger, over haar overgrootmoeder Teresa die op een dag in 1951 spoorloos verdween en waar niemand meer ooit iets van gehoord of gezien heeft.  Over de man van Teresa, over de oorlog, over ouderwetse normen en waarden die op het Italiaanse platteland golden. 

Geheimen
Maar de grootste verrassing zijn de cassettebandjes die Franca ingesproken heeft en die Simona nu anoniem worden bezorgd. Terwijl Simona het dorp steeds beter leert kennen, veel met haar pleegfamilie optrekt en de hoeve weer tot ontwikkeling brengt, krijgt ze door de cassettebandjes inzicht in het leven van haar grootmoeder. Maar het raadsel van  Teresa wordt niet opgelost.  Zal Simona ooit te weten komen wat er met haar gebeurd is? Geeft het dorp in Belmonte zijn geheimen prijs? Of moet Simona genoegen nemen met het feit dat een deel van haar geschiedenis voor altijd in het duister blijft. 

Warmbloedig
Antonia Riepp brengt in deze familiesaga op spannende wijze het verhaal van Simona en haar Italiaanse afkomst. Levendig en warmbloedig, heel prettig om te lezen maar met de nodige spanning. Thrillerschrijver Riepp heeft met deze familiesaga een mooi uitstapje gemaakt.

‘Bakhita: van slavernij naar vrijheid’ van Veronique Olmi

‘Geluksvogeltje’ dat betekent de naam die Bakhita als zevenjarige van de slavenhandelaren krijgt. Opgegroeid in een dorp in Darfoer kreeg ze van haar ouders een andere naam. Als Bakhita samen met haar vriendinnetje iets te ver van hun dorp afdwaalt  worden ze  in 1876 door slavenhalers meegenomen.  Een barre tocht begint, door de binnenlanden van Darfoer en door de grote woestijn. Eénmaal weet ze samen met haar vriendinnetje te ontsnappen, hun vrijheid duurt niet lang. En telkens als ze andere slaafgemaakten ziet., hoopt ze dat daar haar grote zus bij is. Ook zij is door de slavenhalers weggeroofd.

Cadeau

Haar tocht langs de rijke slavenhouders eindigt in Khartoem. Daar wordt ze, als ze dertien is, vrijgekocht door de Italiaanse consul. Hij neemt haar, na lang aandringen mee, naar Italië. Ze wordt cadeau gegeven aan een bevriende familie. Bakhita weet niet beter dat ze nog steeds slaafgemaakt is. Maar in Italië kan dat niet. De wet laat geen slavernij toe. De rentmeester van het landgoed waar ze woont ontfermt zich over haar. Leert haar lezen en schrijven en vertelt haar over het christelijke geloof. 

Klooster

Gevaar dreigt als de familie waarbij ze woont haar weer mee terug neemt naar Khartoem. Ze is dodelijk bang dat ze weer aan de slavenhalers zal worden overgeleverd. Gelukkig keert het tij en reist ze nogmaals door het Suezkanaal naar Italië. Daar onttrekt ze zich aan het gezag van de familie bij wie ze woont en treedt in het klooster in. Ze is gelukkig in het klooster, haar levensverhaal wordt als een feuilleton in de kranten verteld. Bakhita wordt een beroemdheid, niet dat ze dat graag wil, maar het gebeurt vanzelf. Op 8 februari 1947 sterft Bakhita, 78 jaar oud. Haar lichaam wordt overgebracht naar een rouwkapel waar twee dagen lang rijen en rijen gelovigen afscheid van haar komen nemen.

Gruwelijkheden

Bakhita is een waar gebeurd verhaal. Véronique Olmi vertelt aan de hand van het feuilleton en andere geschriften ons het levensverhaal van Bakhita. Dat gebeurt in een wat afstandelijke en zakelijke stijl. Daardoor komen de gruwelijkheden die de slaafgemaakten moeten ondergaan zo heftig binnen dat je het boek geregeld even weg moet leggen. Het grijpt je aan en het laat je niet zomaar weer los. Al met al een waardevol boek dat inzicht geeft in het leven van Bakhita, maar je moet wel tegen een stootje kunnen als je aan deze roman begint.

Madre Gioseffa Margherita Fortunata Maria Bakhita ( 1869 - 1947)

‘De leeuwen van Sicilië, het verhaal van de beroemde familie Florio’ van Stefania Auci

Het is 1799 als er in Calabrië in de laars van Italië een aardbeving plaats vindt. Het verwoest bijna alle huizen, ook dat van de broers Paolo en Ignazio Florio. Omdat ze al handel dreven met de haven van Palermo op Sicilië besluiten ze daarnaartoe te verhuizen.  Met hun schamele bezittingen en nog zoveel mogelijk handelswaar vertrekken ze samen naar de havenstad. Paolo’s vrouw Giuseppina gaat met grote tegenzin ook mee, zij wil haar geboortegrond eigenlijk niet verlaten maar heeft niets tegen haar dominante man in te brengen.

                                    

Handel

In Palermo gaat het ze na een paar moeilijke beginjaren voor de wind. Ondernemend als ze zijn drijven de broers handel in zowat alles dat vervoerd en ingevoerd kan worden.  Van specerijen gaan ze over op vis, beginnen een bank en een verzekeringsmaatschappij en Paolo’s zoon Vincenzo stort zich in de wijn. Ondertussen spelen onderlinge ruzies, oorlogsjaren  en de stevige tegenwerking door de oorspronkelijke handelshuizen van Palermo een grote rol. Toch weten de Florio’s het hoofd hoog te houden en hun handel door hun pragmatische houding grotendeels te vrijwaren van al te grote rampen.  

Vincenzo

Als Paolo sterft neemt Ignazio de opvoeding van diens zoon Vincenzo over.  Samen met de angstige en wrokkige Giuseppina, ze kan maar niet vergeten wat haar man haar aangedaan heeft door haar tegen haar wil uit haar geboorteplaats mee te nemen, leidt Ignazio Vincenzo op tot een keiharde en niets ontziende zakenman. Met hem zal het imperium groot worden en voor niets en niemand meer buigen.

Levendig

Stefania Auci schetst in deze Italiaanse bestseller een levendig beeld van het negentiende-eeuwse Palermo. De haven, de mensen, de handel, de relaties, het huiselijke leven, de karakters, je ziet het allemaal voor je ogen gebeuren. De familie Florio heeft werkelijk bestaan en had een voor die tijd enorm zakenimperium. Het boek is geschreven als een roman maar doet de echte geschiedenis geen geweld aan. Auci heeft alleen in de persoonlijke sfeer het één en ander ingevuld. ‘De leeuwen van Sicilië’ is een heerlijk boek voor wie van geschiedenis houdt en geeft zeker een andere kijk op Sicilië en haar geschiedenis.

‘Vergiffenis’ van Donna Leon

Commissario Brunetti, al jaren werkzaam bij de Venetiaanse politie, zit met een moeilijk geval in de maag. Een collega van zijn vrouw bezoekt hem op het bureau om haar zorgen te uiten over haar zoon. Ze denkt dat de jongen, hij zit op een dure particuliere middelbare school,  aan de drugs is. Brunetti vindt de informatie te mager en schuift de zaak in een la. Maar als korte tijd later de vader van de jongen onder aan een brug bewusteloos aangetroffen wordt, bedenkt hij zich en pakt de zaak weer op. 

Doodlopend spoor

Samen met collega Claudia Griffoni en signorina Elettra loopt Brunetti de gangen van een lokale drugsdealer na.  Al snel lijkt dat een doodlopend spoor te zijn, het hele onderzoek moet van voren af aan opnieuw gedaan worden. Bureaucratie levert frustratie, hoewel Brunetti inmiddels zijn weg daar wel gevonden heeft. Signorina Elettra is daarbij een onmisbare hulp. Ze weet bronnen aan te boren in het ict netwerk en zo Brunetti te voorzien van alle nodige kennis omtrent verdachten en getuigen. Dat Elettra zelf verdachte is van een lek vanuit het politiebureau, maakt haar illegale praktijken niet makkelijker. Toch vindt ze samen met Brunetti die ene aanwijzing waardoor de ware dader in zicht komt. En dan blijkt dat goede bedoelingen en schuld soms heel dicht bij elkaar liggen.

Bedaard

Zo bedaard als Brunetti is, zo bedaard is dit boek geschreven. Veel aandacht voor Venetië en haar schoonheden. Veel aandacht voor Brunetti’s gezinsleven. Veel aandacht voor zijn filosofieën  over de zaak,  over de klassieken, over literatuur en over het leven in het algemeen. De veel gebezigde Italiaanse woorden als questura, commissario, professoressa verhogen de Italiaanse sfeer nog eens. ‘Vergiffenis’ is geen flitsende thriller, wel een gedegen detective met hier en daar literaire trekjes.

‘De verloren brief’ van Cristina Caboni

De Italiaanse Sofia heeft na lang wikken en wegen haar man verlaten.  Alles heeft ze voor hem opzij gezet, maar het was nooit goed genoeg.  Ze trekt zolang in het appartement van haar grootouders die op vakantie zijn. Als ze de volgende dag haar spullen uit haar huis wil halen blijkt dat haar bijna-ex alle sloten veranderd heeft.  Met hulp van de buurvrouw weet ze toch binnen te komen, al haar spullen zijn verdwenen.  Het is duidelijk, ze zal zelf weer een leven moeten opbouwen.  Ze begint er op uit te trekken, de wijk in Rome waar haar grootouders wonen verkennend, komt ze terecht in een oude antiquarische boekwinkel. Al snuffelend ontdekt ze een boek van de achttiende-eeuwse  romanticus Fohr. Haar passie voor boekrestauratie wordt door de desolate toestand van het boek weer aangewakkerd, ze gaat, op verzoek van de oude boekhandelaar Andrea,  het boek opknappen.

Clarice

In het boek vindt ze een brief van de boekbinder die het boek in de achttiende eeuw gemaakt heeft. Het is een vrouw, Clarice, de brief zet Sofia op haar spoor. Ze wil alles over Clarice te weten komen, ze wil ook zeker de twee andere delen van het literaire werk vinden, daarin zitten, als de informatie in de brief klopt, brieven die nog meer over Clarice zullen onthullen. Om helemaal zeker van haar zaak te zijn schakelt Sofia op advies van de oude boekhandelaar de handschriftdeskundige Tomaso Leoni in.  Samen volgen ze de aanwijzingen, maar Sofia merkt al snel dat Tomaso  zijn eigen gang gaat  en geenszins van plan lijkt alle resultaten met haar te delen.  Dat laat ze niet over haar kant gaan,  ze voelt zich sterk genoeg om de strijd met hem aan te gaan en het geheim van Clarice te achterhalen.

Vrijgevochten

‘De verloren brief’ heeft twee verhaallijnen, het verhaal van Sofia is hedendaags modern en kent romantische trekken. De historische verhaallijn van Clarice is daarentegen ongemeen spannend, een sterke en vrijgevochten vrouw van lage adel die zich weinig aan conventies gelegen laat liggen en haar eigen plan trekt. De ontknoping van deze romantische en prettig te lezen roman is verrassend,  alle puzzelstukjes vallen op hun plaats. De auteur Cristina Caboni is met haar eerdere romans al in de bestsellerlijsten terechtgekomen, ‘De verloren brief’ verdient zeker dezelfde waardering.

‘Een engel in Rome’ van Amy Harmon

Maart 1944, de Via Ardeatina naar Rome.  De jonge priester Angelo komt langzaam bij zinnen. Hij is voor dood achtergelaten door de Nazi’s, zwaar gewond gaat hij in de nachtelijke uren op weg naar Rome.  Daar wacht hem een onaangename verrassing. Eva, de joodse jonge vrouw met wie hij opgegroeid is, is drie dagen daarvoor door de Duitsers meegenomen.  Wanhopig gaat hij op zoek naar haar, half Europa trekt hij door om haar terug te vinden, de twee hebben namelijk een heel bijzondere band.  Angelo, geboren in de VS, komt na het overlijden van zijn moeder in 1929 naar Italië, het land van zijn vaders voorouders.  Als elfjarige, gehandicapte jongen is het erg wennen, de ouders van Eva nemen hem echter liefdevol in hun gezin op. Angelo en Eva groeien op als broer en zus.

Klooster

Eind jaren dertig wordt het allemaal anders, Italië komt in de ban van het fascisme, Mussolini krijgt de macht en de vrijheden van de joodse bevolking worden net als in Nederland steeds verder ingeperkt.  In de jaren erna beginnen de deportaties naar de concentratiekampen in Duitsland en Polen. Eva weet de dans lang te ontspringen,  ze komt naar het klooster waar Angelo woont, weet een baantje te bemachtigen binnen de gemeenschap, zo valt ze niet zo op. In het laatste oorlogsjaar loopt het toch nog mis, voor haar niet de bevrijding maar een transport naar Bergen Belsen.  Angelo kan echter niet zonder haar, met haar viool op de rug volgt hij de terugtrekkende Duitse troepen in de hoop Eva ooit nog terug te zien.

Historisch

Veel romans zijn er over de Tweede Wereldoorlog geschreven, niet vaak spelen ze in Italië. ‘Een engel in Rome’ laat zien dat ook daar een wrede strijd gestreden is, dat er mensen in de katholieke kerk waren die hun leven op het spel zetten om joodse landgenoten uit de handen van de Nazi’s te redden.  En dat alles nog ingewikkelder was  vanwege Mussolini’s bondgenootschap met Duitsland.  Hoewel deze roman fictie is, zijn veel van de beschreven gebeurtenissen wel historisch waar. Deze  boeiende oorlogsroman is het Nederlandse debuut van de in de VS al veel gelezen auteur.