‘Een haas in huis’ van Chloe Dalton

Het is coronatijd en Chloe is vanuit de stad op het platteland neergestreken. Een verbouwde schuur heeft ze gevonden, tussen de akkers en weilanden. Het is voorjaar en nog koud als ze een jonge haas op een bevroren akker aantreft. Ze durft het beestje niet op te pakken, bang dat de moederhaas het dan zal verstoten. Maar het zint haar toch niet. Een paar uur later gaat ze weer kijken en ziet dat het haasje nog steeds doodstil op de akker ligt. 

Paniek

Ze besluit het diertje mee naar huis te nemen. Voorzichtig wikkelt ze het haasje in een stofdoek, nog steeds beducht dat de moeder het niet terug zal willen nemen. Thuis wordt internet afgezocht om te weten te komen hoe je een haasje groot kunt brengen. Vrijwel niets is er te vinden. Wel heel veel over konijnen en andere huisdieren, maar over een haas, nada. In paniek belt Chloe haar zus, die verschillende dieren in huis en op het erf heeft. Die komt van alles brengen, nu heeft ze in ieder geval een soort van poedermelk. Het meeste over wat een haasje eet vindt Chloe uiteindelijk in een gedicht uit de achttiende eeuw. Een naam geeft Chloe haar niet, het moet wel een wild dier blijven. Als het zich een beetje kan redden, moet ze terug de natuur in. 

Contact

Maar de haas beslist anders. Ze blijft bij Chloe, geenszins van plan weer weg te gaan. Chloe observeert en observeert, leert heel andere dingen over de haas dan wat in de biologieboeken geschreven staat. Ze raakt gehecht aan het dier, soms lijkt het of ze echt contact met haar heeft. Ze geeft de haas steeds meer vrijheid, dat verandert niets. Soms duurt het een paar dagen, ze komt altijd terug. 

Internationaal succes

‘Een haas in huis’ is Chloe Dalton’s romandebuut. Aangemoedigd door vrienden is ze begonnen haar gevoelens en observaties op te schrijven. Al snel vond ze een uitgever, volgde internationaal succes en werd het genomineerd voor verschillende literaire prijzen. Kortom, overal lof en waardering voor dit bijzondere boek dat gedetailleerd het leven van de haas weergeeft en literair wordt ondersteund met Dalton’s prachtige taalgebruik. Wie meer over de haas en Chloe Dalton wil weten kan het best haar (Engelse) website bezoeken: https://www.chloedalton.uk/

‘Hond vermist’ van Kate Spicer

De Londense Kate Spicer leeft als society-journalist een leven van drugs en rock & roll. Ze wordt als verslaggever vaak uitgenodigd op de duurste feestjes. Op de afterparty's  gaat het er ruig aan toe, drank en drugs in overvloed. Haar vriend Charles daarentegen is degelijk, heeft een goedbetaalde baan in de zakenwereld, staat vroeg op en gaat op tijd naar bed, kortom ze verschillen als dag en nacht. Letterlijk: vaak als Kate thuiskomt staat Charles klaar voor zijn ochtendrondje hardlopen. 

Lurcher
Maar Kate kan het ruige leven niet zo goed meer aan. Als ze op een dag een bekende tegenkomt met een prachtige ruige hond merkt ze dat het dier een kalmerende en rustgevende uitwerking op haar heeft. De hond is een lurcher, een kruising tussen een windhond en een werkhond. Slank en rank als de hazewindhond en ruig als een werkhond, zo’n hond wil Kate ook wel hebben. Ze overlegt met Charles, hij vindt het prima, alles wat haar kan afleiden van haar desastreuze nachtleven lijkt hem goed. 

Wolfy
Kate gaat dus op zoek naar een lurcher. Dat is nog niet zo makkelijk, de dierenasiels hebben ze wel maar ze willen wel precies weten waar de hond terecht komt. De ‘hondenpolitie’ komt eerst hun appartement keuren en na veel vijven en zessen kan Kate Wolfy ophalen. Tot haar grote verbazing is Charles ook gelijk gecharmeerd van Wolfy. Het gaat fantastisch, Kate leert Wolfy steeds beter kennen en Wolfy laat zijn aanvankelijke schroom varen. Wolfy laat Kate zelfs haar ruige leven vergeten, ze loopt enorm veel met hem en beiden genieten dan met volle teugen. 

Vertwijfeld

Tot op een dag Kate en Charles naar een bruiloft op het platteland gaan en Wolfy achterblijft bij Kate’s broer en zijn gezin. Wolfy ontsnapt en gaat er vandoor. Kate en Charles komen onmiddellijk terug van het feest en het zoeken begint. Niet alleen zijzelf zoeken, velen worden door de zoektocht aangestoken om mee te doen. Kate laat geen mogelijkheid onbenut, elke redelijke aanwijzing volgt ze op. Zal ze Wolfy ooit terugzien? Vertwijfeld blijft Kate zoeken en als lezer leef je met haar mee. Met vlotte pen beschrijft Kate in dit waargebeurde verhaal de liefde voor haar hond, en de wanhopige zoektocht die toch ook veel waardevols oplevert.