De privédetective’ van Herma Kluin

Detectives en thrillers zijn mateloos populair deze dagen. Een spannend verhaal, een dader, een speurneus of een hoofdpersoon die toevallig een misdaad op het spoor komt. En meestal met een bevredigende afloop, de dader wordt gepakt. Hoe anders gaat het in de praktijk van een echte privédetective. Herma Kluin weet er alles van. Sinds 2017 beoefent ze het vak, met vallen en opstaan en veel hulp van collega’s weet ze een bloeiende zaak op te bouwen. Aan de hand van een vijftiental zaken doet ze uit de doeken hoe het er in werkelijkheid aan toegaat. 

Dure cadeaus

Neem de zaak van de escortdame. Collega Ben roept Herma’s hulp in bij een precaire zaak. De niet onbemiddelde Guus is een relatie met een escortdame begonnen. Hij overlaadt haar met dure cadeaus en neemt haar mee op een exclusieve vakantie. Zij gedraagt zich steeds meer afhoudend, het is duidelijk dat ze er geen zin meer in heeft. En nu wil Guus zijn dure cadeaus terug. Gaat hem dat met behulp van de privédetective lukken? Of is het, eens gegeven blijft gegeven? Het wordt een zaak met een bijzondere afloop. 

Dief ontmaskeren

In Duitsland bewoont Graaf G. in zijn eentje een enorm kasteel. Er komt binnenkort weer een restauratie aan. De vorige keer dat de Nederlandse restaurateur Dave in het kasteel aan het werk was, zijn er kostbare spullen verdwenen. De Graaf wil daarom tijdens de komende restauratie met behulp van een privédetective de dief ontmaskeren. Er komt een observatieteam, er worden camera’s geplaatst, Herma en collega’s zitten tien dagen eindeloos naar de beelden te turen. Gaat Dave weer in de fout? Of is er iets anders loos?  

Saai

De klus in Duitsland laat overduidelijk zien hoe saai sommige opdrachten zijn. Geen spannende achtervolgingen, geen heterdaadjes en vaak ook nog eens geen goede afloop. Toch is het werk zeker interessant te noemen, geen dag is hetzelfde. Echtscheiding, ouderverstoting, stalking, vermissing, moord, aanranding en verkrachting, het komt allemaal voorbij. De uitleg van zaak technische termen en wettelijke kaders, de opbouw van de zaken, het samenwerken met concullega’s, dat alles komt aan bod. Bovendien geeft de inleiding een goed beeld van de opleiding tot particulier onderzoeker. Dat maakt ‘De privédetective’ een interessant boek dat het werk van de moderne privédetective recht doet.

'De eilanden van goed en kwaad’ van Adwin de Kluyver

Vanaf klein had Adwin de Kluyver een fascinatie met eilanden. Dat begon in de zomer van 1976, die hete lange zomer, die bij de meeste wat oudere Nederlanders nog in het geheugen gegrift staat. Met zijn ouders zou Adwin de vakantie doorbrengen aan een Brabants ven. In het voorjaar was daar nog een eilandje te midden van het water. In de zomer lag het ven droog, weg eiland. Ondanks dat bleef het verlangen naar eilanden en in zijn verdere leven heeft hij er veel bezocht. 

Floreana

Het eerste verhaal in dit eilandboek speelt op de Galapagoseilanden. Een Duits stel wil daar in 1929 hun eigen paradijs beginnen. Velen zijn hen al voorgegaan in de ontwikkeling van Floreana. Een groep mannen, ze wilden geen vrouwen mee, die zouden de rust en vrede maar verstoren, gaf het na enkele jaren op, een troep ex-soldaten uit Ecuador doet een poging en er is een kolonisatie vanuit Noorwegen. Alles loopt op een teleurstelling uit. Van het Duitse stel is veel bekend, er werd in de kranten in Europa druk over geschreven, er zijn foto’s en ander materiaal. 

Wetenschappelijk uitje

Twaalf grote verhalen, twaalf eilanden waarvan de laatste ook de aandacht trekt door het Nederlandse aspect. De Kluyver vaart samen met 50 wetenschappers en 50 wetenschapssupporters (geïnteresseerde leken) naar het eiland waar Willem Barentsz ooit overwinterde. In 1878 voer Barentsz in opdracht van het Comité voor de IJszeevaart naar Spitsbergen. Onder zijn medereizigers waren wetenschappers, een fotograaf en avonturiers. De expeditie waar De Kluyver onderdeel van is, lijkt meer een luxe cruise met zo nu en dan een wetenschappelijk uitje. 

Rottumerplaat

Met zijn licht ironische stijl weet De Kluyver de belangstelling van de lezer te wekken. Voor de salonontdekkingsreiziger biedt hij enorm veel informatie, voor iedereen die op een eiland geboren is, dan wel er heeft gewoond, is er veel herkenning. Genieten van die andere eilanden, van de bijzondere verhalen. Tussen de grote verhalen door is er veel korte en interessante informatie over andere kleine eilandjes. Zoals bijvoorbeeld Rottumerplaat en het spraakmakende verblijf van Bomans en Wolkers in 1971. Het rijk geïllustreerde boek bevat een algemene literatuurlijst, een illustratieverantwoording en een register.

‘We hebben het over je gehad’ van Stéphanie Hoogenberk

Vriendschap. Wie zei het ook alweer? Vriendschap is een illusie. Daar is Stéphanie Hoogenberk het echt niet mee eens. Vriendschap is juist zoveel meer dan dat. Vriendschap kan voor het leven zijn. Het kan ook kortdurend zijn. Je kunt je lelijk vergissen in een vriendschap. Dat je denkt goede vriendinnen gevonden te hebben, blijkt het heel anders te zijn. In zes lange hoofdstukken laat Hoogenberk zien hoe het kan lopen. 

Regeltjes

Je bent al vanaf de basisschool met elkaar bevriend. Zij was altijd degene die de leiding nam. Jij volgde. Tot grote ergernis van jouw moeder. Die zag het hoofdschuddend aan. Na 22 jaar begint het je tegen te staan. Haar houding. Zoals ze naar jouw leven kijkt. Al die snerende opmerkingen. Al die regeltjes van haar.  Je belt haar op en vertelt wat je dwars zit. Het vindt geen weerklank. Je weet dat er nog maar één ding op zit. Er een eind aan maken. Maar hoe doe je dat? Een vriendschap beëindigen? 

Opdrachten

Je gaat studeren in Maastricht en wilt graag bij een dispuut. Zo’n clubje jonge vrouwen, studenten, waar je je hele leven mee bevriend kunt zijn. Je meldt je aan en dan volgt de ontgroening. Het begint rustig, dat kun je wel aan. Denk je. Al snel volgen de opdrachten elkaar in zo’n rap tempo dat je begint te twijfelen. Je roept hulp in. Van je moeder. En ook van je vader. Je zet door. Maar is het dat allemaal wel waard? 

Klik

Het kan ook anders. Alleen op vakantie gaan naar Palermo en zoveel aardige vriendelijke mensen tegenkomen dat je het nog eens gaat doen. Op je werk via een collega kennismaken met twee andere leuke vrouwen.  Met elk van de drie heb je een goede klik. Toch loopt het heel anders dan je gehoopt en verwacht had. 

Openhartigheid

Hoogenberk schrijft puntig, humoristisch en met de nodige zelfspot. Haar verhalen spreken tot de verbeelding en als lezer heb je al snel de neiging om de vergelijking te maken met je eigen vriendschappen. Niet doen, haar aanpak is uniek, niet te overtreffen. Lees, bewonder en geniet van haar openhartigheid! 

Hoogenberk is vooral bekend van losse verhalen in tijdschriften als Linda, Hard Gras en Volkskrant Magazine. ‘We hebben het over je gehad’ is haar eerste verhalenbundel.   

‘Kiek in het Vechtdal’ van Wim Eikelboom en Gijs Dragt

Vijftig verhalen over levend erfgoed langs de Overijsselse Vecht is de lange ondertitel van dit boek. Een ondertitel die de lading perfect dekt maar nog niets prijsgeeft van de grote variatie in verhalen en de prachtige foto’s. De Vecht is niet heel lang, is in de jaren twintig van de vorige eeuw ook nog eens dertig kilometer ingekort, maar herbergt vele bijzondere verhalen. 

Verdwenen

Neem nou de derde klok van de kerktoren in Ommen. Ooit hingen er drie in de toren maar op een dag was de derde klok weg. Verdwenen. Weggehaald door dieven? Vijandige troepen? Op weg naar een nieuwe eigenaar? In de Vecht getuimeld? Wie het weet mag het zeggen. Er werd gezocht in de buurt van de brug. Er werd koper gevonden. Maar een twaalf meter diepe klok opgraven? Dat doen ze echt niet in het Vechtdal. Veel te duur. 

Stroop

Ook tradities worden genoemd. Met Pasen eiertikken in Ommen, de versierde eieren in Gramsbergen, de paasvuren. De landhuizen en kastelen, archeologische vondsten, kunst langs de Vecht, de boerenmarkt in Vilsteren (terug van weggeweest), lekkernijen als de Dalfser mop, het Vechtdalbier, het komt allemaal ter sprake. Ooit kwam koning Lodewijk Napoleon door het Vechtdal op weg van Zwolle naar Coevorden. Het gezelschap had haast, Ommen reisde hem snel na. Bij Loozen werd hij ingehaald, Ommen smeerde flink met stroop en ging duizend gulden rijker terug naar huis. Het betere lobbywerk. 

Goutbeek

Al deze kostelijke verhalen, zoveel informatie over het Vechtdal, waar hebben de auteurs ze vandaan? Een belangrijke, bijna onuitputtelijke bron is Ab Goutbeek uit Dalfsen. Amateurarcheoloog, vlinderverzamelaar (zijn collectie is nu in museum Naturalis in Leiden), deskundige wat betreft hooibergen en met 1600 lezingen achter de rug een bekende voor iedereen met belangstelling voor de streek. 

Cadeau

Tegenwoordig is het Vechtdal vooral bekend door het toerisme. Met Krishnamurti kwamen begin twintigste eeuw de eerste reizigers, gevolgd door de scouts van de Baron van Pallandt. De laatsten komen nog steeds, ook wemelt het van de campings, de kronkelige rivier blijft bezoekers trekken. Toch zijn er nog mooie rustige plekken waar het goed toeven is. Lees dit boek en trek eropuit. Bezoek al die mooie locaties in het prachtige rivierlandschap. Neem het boek, dat ook een perfect cadeau is, mee als gids of geniet na met de prachtige foto’s. 

‘Het huis van mijn moeder : een Egyptisch- Nederlandse familiegeschiedenis’ van Maria Farag

Maria Farag, telg uit een Egyptische koptische familie, groeit op in Nederland. Haar moeder Elham is in de jaren zestig als negentienjarige samen met haar zusje naar Nederland gekomen. Een oudere broer is hier dan al. Elham gaat aan het werk bij de Wereldomroep. Haar uitstekende kennis van het Engels en het Arabisch heeft haar de baan bezorgd. Hoewel Elham plannen had naar Canada door te reizen is het daar nooit van gekomen. Ze trouwt, krijgt kinderen, doet een doctoraal studie, werkt, kortom, ze gaat op in de Nederlandse samenleving. Maar zonder haar culturele achtergrond   en haar geloof te verloochenen. 

Grootvader

Maria is vooral nieuwsgierig naar haar grootvader, naar zijn beweegredenen  om al zijn kinderen aan te moedigen naar het buitenland te vertrekken. Niet één bleef er in Egypte. Was dat vanwege het geloof? Zag hij voor hen betere kansen buiten Egypte? Er zijn brieven van hem bewaard gebleven, vooral uit de tijd dat hij verliefd-verloofd was met Maria’s grootmoeder. Maar ook brieven die hij aan zijn dochter Elham schreef. Maria gaat ermee aan de slag. 

Assiut
De beste manier om antwoorden te vinden is door naar Egypte af te reizen en de familie te bezoeken. In haar jeugd is Maria vaak op vakantie geweest, dat is wezenlijk anders dan de zoektocht die ze nu gaat ondernemen. Tot Maria’s verbazing laat  Elham weten dat ze mee wil. Samen vertrekken ze eerst naar de familie in Assiut, een koptisch-christelijk bolwerk waar het verhaal van haar grootouders begon. 

Ze worden hartelijk onthaald. De familie is groot en rommelig. Er zijn oude buren, vrienden, kerken waar de familie kerkte of nog steeds komt. Er zijn veel mensen die herinneringen aan haar grootouders en moeder hebben. En wat zo mooi is, de meesten steken hun mening niet onder stoelen en banken. Er wordt vrijuit gesproken, over de kerk, over het geloof, over het bewind. 

Warm bad
Farag neemt de lezer zo mee op haar (her-)ontdekkingsreis door Egypte. Waar zij steeds meer waardering voor mens en land krijgt, neemt haar moeder afstand.  Als lezer krijg je een beeld voorgeschoteld dat mogelijk een aantal aannames onderuithaalt. Niet een rigide regime maar een warm bad met schurende randjes. Heel prettig om te lezen en heel geschikt om een mooie docureeks van te maken. Dus VPRO, kom maar op!