‘Tom Lake’ van Ann Patchett

Michigan, de zomer van 2020. Lara en Joe Nelson hebben een fruitkwekerij met de nadruk op de kersenteelt. Er is corona en al hun hulptroepen die normaal meehelpen met de oogst hebben het af moeten laten weten. Alleen hun drie dochters Emily, Maisie en Nell zijn er om te helpen. Ze hebben hun opleidingen tijdelijk moeten verlaten en werken hard mee. Het binnenhalen van de kersen is kort maar heftig, in een paar weken tijd moet er worden geoogst en de bomen winterklaar gemaakt. 

Actrice

Alle drie kennen ze de geschiedenis van de jeugd van hun ouders. Lara werd actrice, Joe kwam als regisseur aan de kost. Ze ontmoetten elkaar voor het eerst bij het theaterfestival dat bij het Tom Lake, een heerlijk meer om na de repetities in te zwemmen, werd gehouden. Maar hoe het daarvoor was, dat is minder bekend. Hoe hun moeder per ongeluk in een film terecht kwam. Op haar achttiende daarvoor naar California vertrok. Dat de film maar niet uitkwam.  En Lara daarom naar andere producties zocht om in te spelen. Zo kwam ze in Tom Lake en speelde daar samen met Peter Duke. De beroemde filmacteur die een Oscar won.  Ze had zelfs een korte romance met hem. 

Kersenplukken

De drie meiden willen alles weten, niets maar dan ook echt niets mag hun moeder achterhouden. En zo begint, onder het kersenplukken, bij de maaltijden, eigenlijk vanaf het moment van opstaan tot het slapengaan het verhaal van Lara. Maar alleen als ze alle drie erbij zijn. Ontbreekt er één, dan mag Lara niet verder vertellen. 

Geheimen

Zo leren we Lara en Joe in heden en verleden, als individu, maar ook de Nelsons als gezin steeds beter kennen. Hoe ze op de boerderij terecht gekomen zijn, hoe het leven in Michigan is, vroeger en nu. Een warm gezin waarbij de ouders een bijzondere start gehad hebben. Of Lara nu werkelijk haar hele ziel en zaligheid blootgeeft? Er moet altijd iets te raden blijven, vindt ze. Ieder mens mag zijn geheimen hebben! 

‘Tom Lake’ is een inlevend verteld verhaal over een warm gezin in de bijzondere setting van de coronatijd. Ann Patchett is een zeer geliefde auteur met veel titels op haar naam. Haar boeken worden in meerdere landen uitgebracht.

‘De golf’ van Franca Treur

Bruno en Loes zijn een stel. Hij is een min of meer gesjeesde auteur. Na een veelbelovend debuut is er weinig literairs uit zijn handen gekomen. Zij is universitair docent op jacht naar het hoogleraarschap.  Samen hebben ze zoontje Ollie.  Hij is thuis bij het kind, zij gaat ondanks corona dagelijks naar haar werk. De relatie vlot niet erg, Bruno is daarom in therapie gegaan. Het zijn monologen die hij daar afsteekt, de therapeut luistert en luistert en luistert. 

Woonboot

Ze wonen op een woonboot. Dat is ook zo’n verhaal. In de tijd dat Bruno research deed voor zijn boeken is hij de klimaatverandering op het spoor gekomen. Hij verdiept zich er meer en meer in. Vooral de veranderende zeewaterspiegel boezemt hem angst in. Samen met grote stormen en overstromingen zou het ertoe kunnen leiden dat ze in Amsterdam, waar ze wonen, geen kant meer op kunnen. Een woonboot leek hem dus de beste oplossing.  Die beweegt mee met het water. En heeft Noach niet ook zo de zondvloed overleefd? 

Ollie
Loes ziet dat helemaal niet zitten, maar langzaam gaat ze toch overstag. Op één voorwaarde: hij de boot, zij een kind. En zo is Ollie geboren. Bruno is stapelgek op het jongetje maar met hem erbij lijkt de toekomst nog gevaarlijker. Hij gaat zich dus voorbereiden op het ergste. Slaat gedroogde kruidenierswaren in, gaat zich verdiepen in de vaarkunst, een vaarbewijs heeft hij niet. Heeft zelfs geen idee waar alle knoppen op het dashboard voor zijn. 

Logee
En dan komt Nancy op de proppen, een logee voor één maand. Met haar verandert alles, nu moet Bruno niet alleen zijn vrouw voor de gek houden, ook de logee mag van niets weten. Hoe houdt hij het vol? Hoe kan hij zijn plannen stiekem toch verwezenlijken? Hoe blijven ze gezond met corona op de loer? Bruno staat in de hoogste stand van alarm om alles het hoofd te bieden. Maar is dat genoeg? 

Franca Treur beschrijft Bruno’s worstelingen op droog humoristische wijze. Je zou het bijna met hem te doen krijgen ware het niet dat hij een enorme dramkous is. De golf die Bruno eigenlijk moet vrezen blijkt een heel andere te zijn dan hij ooit gedacht had.