‘De stad in je hoofd’ van Tessa de Loo

Zaterdag 20 april was Tessa de Loo te gast in de Bibliotheek Ommen. In 1983 stapte De Loo op verpletterende wijze het Nederlandse landschap van de literatuur binnen met de verhalenbundel ‘De meisjes van de suikerwerkfabriek’.  Later gevolgd door vele titels waarvan ‘De tweeling’ het hartverscheurende oorlogsverhaal van twee jonge vrouwen, één van de bekendste is. Haar laatste roman is ‘De stad in je hoofd’. Tessa de Loo werd geïnterviewd door Roos ter Beek, het was een prachtige middag. 

Nijmegen

Twan is acht jaar als op 22 februari 1944 zijn stad Nijmegen door de geallieerden wordt gebombardeerd. Het gebeurt heel onverwacht, het bomalarm was net ingetrokken, de hemel weer helder als de vliegtuigen op de terugweg naar hun bases hun vernietigende lading loslaten. Twan, op weg naar school, moest nog even een boodschap voor zijn moeder doen. Zo kan hij op het laatste moment schuilen in een portiek, waar ook een peuter in een wandelwagentje op haar moeder staat te wachten. Alles om hen heen is kapot, de apotheek van Twans vader, zijn ouders en kleine zusje Fien zijn dood. 

Tekenen

Wanhopig gaat Twan met het meisje op weg naar zijn tante in de oude benedenstad. Ook daar chaos en wanhoop maar de meeste huizen zijn nog intact. Twan en het meisje, Paula heet ze, worden door de familie in huis genomen. Paula kan echter niet blijven, ze wordt bij de nonnen ondergebracht. Vanaf zijn zolderkamertje kan Twan het klooster waar ze is zien. Hij kijkt uit over de binnenstad, het maakt een verpletterende indruk op hem en zoals hij voor het bombardement ook al vaak deed, hij begint te tekenen. Alle huizen die hij ziet, zelfs de huizen die weg zijn, tekent Twan.  Zo houdt hij zijn herinneringen aan de verwoeste stad levendig. 

Strijd

We volgen Twan op weg naar volwassenheid, in zijn strijd om het behoud van de stad. De nieuwe tijd brengt plannen om de Benedenstad tegen de vlakte te gooien. Twan kan het niet verdragen. Samen met zijn dierbaren die hij in de loop der jaren heeft leren kennen probeert hij dit desastreuze verloop te keren. Redt hij dat of is het een vergeefse strijd tegen de macht, het geld en de ambtenarij?

‘Grondvuur’ van Mirjam Gielen

Deze week nogmaals een e-book van de Thuisbieb.nl. Een oorlogsboek met als thema WOII en in het bijzonder het vergissingsbombardement op Nijmegen in februari 1944 waarbij 800 mensen omkwamen.

Puin

Ans is veertien jaar als ze kort na het middageten haar zus Corrie achterna gestuurd wordt. Het is februari 1944 en Corrie is naar haar werk gegaan maar heeft haar tas vergeten. Onderweg wordt Ans overvallen door het bombardement en ziet hoe honderden bommen als een zilveren regen op de stad vallen. Er is vuur, er is stank, er is geschreeuw, er is gerommel van instortende huizen. Maar Ans blijft doorlopen, ze moet en zal naar Corrie. Bij de winkel aangekomen waar Corrie werkt is er niets anders dan puin. Corrie is er niet, Corrie zal er nooit meer zijn.

Wielrennen

Julia is zeventien en Ans’ kleindochter. Naast school is ze een verwoed wielrenster. Een echte uitblinker in haar leeftijdscategorie.  Maar thuis vindt ze niet veel support. Haar moeder Eva is faliekant tegen sporten, haar vader laat het wat onverschillig. Julia moet zichzelf maar redden, en dat doet ze ook prima. Het steekt alleen dat haar moeder altijd veel meer belangstelling heeft voor haar oudere zus.  Als  Julia op een dag een wedstrijd heeft in Malden gaat haar vader zowaar mee. Maar hij heeft een andere missie, oma Ans moet naar een verpleeghuis en hij helpt mee het huis van oma uit te ruimen. Dat moet stiekem, want Eva zijn vrouw, Julia’s moeder is al jaren gebrouilleerd met haar moeder, oma Ans.

Brieven

Bij het uitruimen vindt Julia een aantal persoonlijke zaken van oma Ans. Die neemt ze mee naar huis en ze begint de brieven die oma Ans aan haar overleden zus Corrie schreef te lezen. Langzaam maar zeker komt Julia achter de werkelijke geschiedenis van oma Ans. Een geschiedenis zo schokkend dat ze het nauwelijks kan bevatten.

Onthutsend

Het verhaal wordt door de ogen van drie generaties verteld. Oma Ans, moeder Eva en (klein-) dochter Julia. Daar bij komen de verschillende karakters goed uit de verf en ook het tijdsgewricht van de generaties wordt prachtig beschreven. Met deze drie invalshoeken neemt de auteur je mee naar het onthutsende einde van de roman.