Posts tonen met het label Virginie Grimaldi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Virginie Grimaldi. Alle posts tonen

2 september 2025

‘Onder de sterren’ van Virginie Grimaldi

Het zit de Franse Anna niet mee. Samen met haar twee dochters probeert ze het hoofd boven water te houden. De rekeningen stapelen zich echter op en nu dreigt ze haar baan in een restaurant ook nog kwijt te raken. Haar baas wil haar baan aan zijn vriendin geven, hoe pakt ze dat aan? Ze onderhandelt met hem, weet er een mooi bedrag uit te slepen maar moet wel op zoek naar een nieuwe baan. Want het bedrag is net genoeg om de schulden te betalen. Ook haar dochters hebben het pittig, Chloë van zeventien moet eindexamen doen, pubert als een gek en verwijt haar moeder dat die haar vader het huis uitgezet heeft. De jongste, Lily van elf, wordt gepest op school, waar ze een beetje een buitenbeentje is. 

Hamburg

Als Anna haar schulden nu afbetaalt, verandert er eigenlijk niets. Door een gesprek met haar grootmoeder wordt Anna op een idee gebracht. Samen met haar dochters wil ze met de camper naar Scandinavië. Het noorderlicht zien, rendieren en walvissen spotten, de Lofoten bezoeken en op de Noordkaap de as van opa uitstrooien. Alles wordt geregeld: ze kan de camper van haar vader lenen, de scholen geven toestemming dat Chloë en Lily twee maanden weg mogen blijven. Zo vertrekken ze uit Toulouse, door Duitsland naar Denemarken. Maar in Hamburg dreigt het mis te gaan, er wordt een poging gedaan om in hun camper in te breken. Gelukkig treft ze een groepje camperaars uit Frankrijk die onder leiding van ene Julien eenzelfde soort trip maken. 

Bont gezelschap

Het is een bont gezelschap, Julien en zijn zwaar autistische zoon Noa, twee oude opa’s die nogal geheimzinnig doen, een jong stel op zoek naar zichzelf en een gezin met twee kinderen waarvan de ouders hun spruiten willen laten ervaren hoe het is om zonder veel geld en in barre omstandigheden te leven. Ze overnachten samen, overdag gaat ieder zijn eigen gang. Houden ze het met elkaar vol? Of zijn twee maanden net te lang of misschien wel te kort om elkaar goed te leren kennen? 

Grimaldi vertelt het verhaal door de ogen van Anna, ze laat Chloë een blog bijhouden en Lily een dagboek vol schrijven.  Het resultaat is een warm en humoristisch verhaal, de personages komen echt tot leven.

5 november 2019

‘Ooit zul je het begrijpen’ van Virginie Grimaldi


De jonge psychologe Julia zit in een vreselijke dip. Haar vader is onlangs plotseling overleden,  haar grootmoeder is door een ongeluk getroffen en last but not least verbreekt haar verloofde Marc hun relatie.  Julia huist nu al bijna een half jaar op de bank bij haar vriendin Marion en leeft er maar wat op los. Als ze op een katterige ochtend een vacature ziet in bejaardentehuis Les Tamaris in de buurt van Biaritz  besluit ze te solliciteren en zo Parijs en haar verdriet achter zich te laten. 

Warme plek
Tot haar grote verbazing wordt ze aangenomen, het eerste gesprek ging vreselijk slecht, toch krijgt ze de baan. Tot haar nog grotere verbazing lijkt het te klikken met de oudjes in het tehuis. Vooral de licht dementerende Louise krijgt een warm plekje in Julia’s hart. Ook Gustave die alsmaar grapjes maakt, het stel Pierre en Elisabeth dat al zestig jaar samen is maar door een heupfractuur van elkaar gescheiden wordt, de dames van het Omaclubje en zelfs de norsige Léon, ze laten Julia niet onberoerd.

Contract
Maar ja, het contract is tijdelijk, na acht maanden zal Julia weer moeten vertrekken. Hoe zal haar leven eruit zien zonder al deze hartelijke mensen? Zonder haar collega’s Greg en Marine met wie ze meer dan bevriend is geraakt? Zonder Raphaël, de zoon van nieuwe bewoonster Rosa met wie ze zo goed kan praten? Komt tijd, komt raad,  dat heeft Julia inmiddels wel van haar hoogbejaarde cliënten geleerd. Maar soms moet je het lot een handje helpen!

Hendrik Groen
‘Ooit zul je het begrijpen’ is een mooie mix van een romantisch boek en het leven van Hendrik Groen. Geen zielige oude mensen die weg dutten in een suf appartement. Op hoge leeftijd zijn de bewoners van Les Tamaris nog weerbaar. Grimaldi beschrijft het allemaal op een innemende en soms licht ironische wijze. Mooi zijn de wijze woorden die door haar cliënten gesproken worden, woorden die Julia uiteindelijk op het goede spoor brengen om haar leven weer op de rit te krijgen.