‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa

Nanami is dertien en dol op lezen. Ze is dagelijks in de bibliotheek te vinden. Vanwege haar astma is ze vaak uitgesloten van sport, kinderfeestjes, leuke uitstapjes met school. In boeken vindt ze haar eigen wereld. Haar vader nam haar toen ze nog klein was bijna dagelijks mee naar de bieb. Het was haar moeder die hen twee aanmoedigde in het lezen. Maar haar moeder leeft niet meer, Nanami is nog maar alleen met haar vader. 

Lege plekken

Het valt Nanami op dat er in de bibliotheek steeds meer boeken heel lang weg zijn, alsof ze van de aardbodem verdwenen zijn. De oude bibliothecaris maakt zich daar geen zorgen over, ze zijn uitgeleend, komen heus wel een keer terug. Nanami vertrouwt het niet. Als ze op een dag in een gangpad een blauwwit licht ziet en een man in het grijs die één van haar favoriete boeken meeneemt, wil ze hem achterna. Maar dan verschijnt er een kat, een kat die praat. Een kat die haar vraagt of het wel verstandig is de man te volgen. Want ze heeft geen notie waar ze terecht zal komen. De kat wel, die is daar al eerder geweest. Hij kent het gevaar en wil Nanami daarvoor behoeden. Maar Nanami is eigenwijs en gaat toch. 

Hart

Dit alles klinkt als een kinderboek, maar dat is deze roman geenszins. Nanami komt in een griezelige wereld terecht waar de woekeraar het voor het zeggen heeft. Die wil de wereld het liefst veranderen in een koude, ambitieuze plek waar alleen succes en geld de dienst uitmaken. Waar de empathie verdwenen is, waar de mensen de inhoud van de boeken vergeten zijn, alleen met het hoofd denken en niet meer met hun hart. Het wordt een heftige strijd, waarbij Nanami ook in de boekwinkel van Rintaro Natsuki terecht komt, de hoofdpersoon uit het boek ‘Het verhaal van de kat die de boeken wilde redden’. De voorganger van deze roman. 

Wereldleiders

Filosofisch, literair, absurd, sprookjesachtig, avontuurlijk, met veel verwijzingen naar boeken uit de wereldliteratuur. Fascinerend om te lezen en (mogelijk onbedoeld) heel actueel, het is alsof je bepaalde niet nader te noemen wereldleiders hoort praten. Een boek om nog eens lang over na te denken. Achter in het boek is een literatuurlijst met alle genoemde boeken uit het verhaal.

‘Boeken, thee & troost’ van Hika Harada

Sango Takashima verhuist van het kleine Obihiro naar Tokio om de boekenwinkel van haar overleden broer Jirõ voort te zetten. Hij is al een tijd geleden overleden, Sango moest eerst moed verzamelen om deze stap te zetten. Ze leest weliswaar veel, heel veel zelfs, maar tweedehandsboeken zijn een vak apart. De grote stad, het feit dat ze niets van winkelbeheer weet, dat helpt allemaal niet. Toch gaat ze, met een droef hart, haar familie en vrienden achterlatend. 

Nieuwsgierig

Gelijk de eerste dag komt haar nichtje Mikiki, die Japanse letterkunde aan de universiteit studeert, een kijkje nemen. Gestuurd door haar moeder die bezorgd is over Sango. Hoe zal zij zich, die niets van de wereld weet, in Tokio handhaven? Hoewel ze elkaar nauwelijks kennen, is er gelijk een band tussen Sango en Mikiki. Bovendien is Sango nieuwsgierig van aard, ze heeft al snel goed contact met de huurder van de bovenverdiepingen van het pand en ook met haar naaste buren die een koffietentje hebben. Over geld hoeft ze zich geen zorgen te maken, het pand is schuldenvrij en de huurinkomsten zijn goed. Dat er weinig klanten zijn, dat geeft dus niet. 

Luisterend oor

Mikiki komt steeds vaker in de winkel, soms wel elke dag. Als haar oudtante Sango even weg moet om iets te regelen, past Mikiki op de winkel. Ze nemen ook telkens lekkere hapjes voor elkaar mee. Voor lunch of avondeten. En als het zo uitkomt delen ze het ook met de klanten. Want Sango verkoopt niet alleen boeken, ze is vooral ook een luisterend oor voor de veelal jonge mensen die haar winkel bezoeken. Mikiki begint zelfs achterstand op te lopen met haar studie. De winkel is zoveel aantrekkelijker dan de colleges Japanse literatuur. In de winkel gebeurt het echt, er is een schat aan boeken, hier zou ze wel altijd willen zijn. 

Vormelijkheid

Wie iets meer over Japan, over de cultuur, het eten of de omgangsvormen wil weten moet zeker dit boek lezen. De Japanse vormelijkheid, de omgang met elkaar, krijgt in deze roman betekenis waardoor je het land en de mensen beter leert begrijpen. Ook het verschil in generaties, Harada laat afwisselend Sango en Mikiki aan het woord, wordt helder. Eerder kwam het boek ‘Sparen voor geluk’ van Harada al in Boek van de Week voorbij.

‘Morisaki’s boekwinkel’ van Satoshi Yagisawa

Takako zit in zak en as, haar vriend en collega Hideaki kondigt doodleuk aan dat hij volgend jaar gaat trouwen met een meisje dat op een andere afdeling werkt. Takako is in shock. Uit schaamte en verdriet neemt ze ontslag, maar ja, hoe moet het dan verder? Geen inkomen meer, wel de dure huur betalen, dat gaat niet lukken. 

Zwarte schaap

Als ze schoorvoetend haar moeder over haar situatie vertelt krijgt ze twee opties: of weer naar huis komen of bij haar oom Satoru intrekken. Satoru, het zwarte schaap van de familie die na zwerftochten over de hele wereld uiteindelijk toch de boekwinkel van zijn vader overnam. Ze kiest voor het laatste. Vertrekt naar de wijk Jinbocho, een wijk vol met boekwinkels. De meeste antiquarisch, zo ook de winkel van oom Satoru. Als ze haar oom een handje helpt in de winkel, kan ze er gratis wonen. 

Radeloos

Veel omzet heeft de winkel niet, ze zit zich vaak te vervelen en pakt zo nu en dan een boek op om te lezen, die oude literatuur bevalt haar wel. Als oom Satoru in de loop van de dag verschijnt heeft ze interessante gesprekken met hem. Over de tijd dat hij in Parijs woonde, daar zijn vrouw Momoko ontmoette met wie hij nu al jaren getrouwd is. Maar ze is vertrokken, heeft hem radeloos achtergelaten, vijf jaar is ze al uit beeld. 

Spion

’s Avonds gaat ze vaak koffiedrinken in het buurtcafé. Ze heeft er mooie gesprekken met de chef, met de man in de keuken en met Wada. Knappe man, belezen, attractief. Met hem zou ze wel wat meer willen. Of toch ook niet? Na een halfjaar vertrekt ze helemaal opgeknapt naar een nieuwe bestemming. Het is maanden later dat haar oom haar opbelt, Momoko is terug. Out of the blue kwam ze de winkel binnenlopen en woont nu op de zolder boven de winkel. Takako is met stomheid geslagen maar ook vreselijk nieuwsgierig. Als een spion van oom Satoru probeert ze haar tante uit te horen. Waar ze al die tijd geweest is, wat ze gedaan heeft. Ze wordt niets wijzer. 

Morisaki’s boekwinkel is een boek waarvan je na twee bladzijden al weet dat je het met veel plezier uit gaat lezen. Lichte toon, krachtige zinnen, warme reflecterende karakters, mooie verhaallijn, een heerlijk boek.

‘De ondergrondse leesclub’ van Annie Lyons

Het is 1911 als Gertie Bingham een leegstand pand in haar woonplaats omtovert tot een heerlijke boekwinkel. Samen met haar man Harry bedient ze de plaatselijke bevolking van hun Londense voorstadje Beecham. Zevenentwintig jaar genieten ze van hun winkel, van de boeken en van alle vrienden die de boekwinkel oplevert. Maar Harry overlijdt in 1938 na een kort ziekbed, Gertie staat er alleen voor en de lust om haar boekwinkel voort te zetten, vergaat haar nu ze het alleen moet doen. Ze wil met pensioen, huis en winkel verkopen, samen met hond Hemmingway naar het platteland. 

Koppige tiener

Maar zoals het soms gaat, wordt ze ingehaald door de tijd. Haar goede vriend Thomas vraagt haar een Joods kind uit Duitsland in huis te nemen. Hij regelt, met anderen, de kindertransporten en zo komt Hedy Fischer bij Gertie in huis. Het is geen succes. Hedy mist haar ouders en broer heel erg, heeft last van heimwee. Gertie weet niet wat ze met een koppige tiener aan moet. Die enkel met korte beleefde zinnen antwoordt en zich alleen maar terugtrekt op haar kamer. Hulp komt van Betty, eerste medewerkster in de boekwinkel en hoewel veel jonger, bevriend met Gertie. Zij neemt Hedy op sleeptouw. 

Schuilkelders

De angst om de oorlog met Duitsland wordt steeds groter, Gertie kan het allemaal nauwelijks aan. Als het echter zo ver is en de bombardementen op Londen beginnen, is de boekwinkel één van de eersten die getroffen wordt. Nu wil Gertie helemaal niet verder, ook niet met haar leven. Dagen blijft ze in bed, Hedy aan haar lot overlatend. Het is dat één van de medewerkers bij haar komt en haar uitdaagt mee te helpen de winkel weer op te bouwen. “Morgenochtend negen uur paraat staan”, Gertie kan er niet onderuit. Ze meldt zich en langzaam komt er een kentering in haar houding, begint ze weer van de boekwinkel te houden, voelt ze zich weer mens. Helemaal als ze een leesclub begint tijdens de lange nachten die ze in de schuilkelders moeten doorbrengen. 

Lyons levert met ‘De ondergrondse leesclub’ een puik boek af, warm en met veel gevoel voor literatuur geschreven. Ondanks de barre omstandigheden van WOII blijft de toon rustig en kalm, is er humor en liefde, vooral veel liefde. Een echt feel good boek.