De Ierse Edie is na het overlijden van haar moeder een beetje de weg kwijt. Al haar vriendinnen hebben relaties, voor haar voelt het als dertigplusser alsof ze de boot gemist heeft. Als ze op een dag een aanlokkelijke vacature in de krant ziet, reageert ze en wordt prompt aangenomen. Er is geen sollicitatiegesprek, geen eerste en tweede ronde, ze is het geworden: assistent-manager in een bakkerij in Parijs. En nu staat ze op het station Gare du Nord, vertwijfeld, want alles is misgegaan. Ze had zich gemeld op het aangegeven adres, Rue de Compiègne, dat ze met de nodige moeite had gevonden. Ze werd vreemd aangekeken, er was helemaal geen vacature, ze hebben nog nooit van haar gehoord. Wat is er misgegaan? Hoe kon dit gebeuren?
Zolderkamer
Uiteindelijk belt ze met haar toekomstige werkgever, Mme Moreau. Die legt haar kort en bondig uit hoe ze in Compiègne moet komen. Met de trein, het is een uurtje reizen. Dat klopt, na ruim een uur arriveert Edie in het stadje om vervolgens bij de bakkerij in het centrum te belanden. De ontvangst is niet hartelijk, ze krijgt een zolderkamer toegewezen en ze wordt de volgende ochtend om zeven uur beneden in de winkel verwacht. Dat is het openingsuur, de eerste klanten staan al voor de deur te wachten op de verse baguettes. Het ruikt er heerlijk, versgebakken brood en heerlijk banket. Manu, de bakkersjongen, begint met de bezorging naar de restaurants en hotels.
Nors en kortaf
Edie leert wat mensen kennen, bij wie ze haar hart kan luchten. Dat is ook nodig, want Mme Moreau is nors en kortaf, Manu gesloten, het is geen gezellige werkomgeving. Als Edie Hugo leert kennen, wordt ze hals over kop verliefd. Maar is Hugo wel de man die hij voorgeeft te zijn? Kan ze hem vertrouwen? En wie is toch de bakker die elke nacht in de kelder van de bakkerij aanwezig is? Het is allemaal erg geheimzinnig, maar Edie zal achter de waarheid komen! Koste wat kost!
Diepgang
Woods heeft als tweede verhaallijn het leven van Mme Moreau. Daarbij komt
WOII ter sprake, de tweedeling van Frankrijk in die tijd en de rol die het
kleine Compiègne speelde op het wereldtoneel. Dat geeft het boek extra diepgang
en wordt het zo meer dan alleen maar een fijn zomerboek.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten