‘Parels achter de IJssel’

De provincie Overijssel heeft een fotoboek uitgebracht over de 24 Natura 2000 gebieden die de provincie rijk is.  Het fotoboek laat de prachtige en bijzonder gevarieerde natuur in Overijssel zien, een twintigtal fotografen heeft materiaal aangeleverd. Voor Ommenaren is de streek tussen Vecht en Beneden-Regge het bekendst.  Meer dan 4000 hectare waartoe de Sahara, Lemeler- en Archemerberg, Beerze, Junner Koeland, Eerder Achterbroek en het landgoed  Eerde behoren.  Een schitterende foto van de Regge opent dit hoofdstuk,  gevolgd door plaatjes van kasteel Eerde, de Vecht, een weg in het Eerder Achterbroek en de schaapjes op de Lemelerberg. In het geheel van het boek is het een klein hoofdstuk, maar toont dat deze omgeving  een variatie heeft die de andere gebieden vaak ontbreekt.

Salland

Ook dicht bij huis zijn het Boetelerveld [heide en blauwgraslanden], de Sallandse Heuvelrug, het Borkeld [heide, jeneverbes en ecoduct], het Wierdense Veld [vochtige heide] en de Engbertdijksvenen [ waterrijk hoogveengebied met bezoekerscentrum en Veenmuseum]. De Sallandse Heuvelrug zal iedereen bekend zijn, maar van de anderen nog nooit gehoord? Neem in het boek een voorproefje en trek er eens op uit. Dichtbij huis is, zoals op de foto’s te zien is, nog zoveel prachtigs te vinden.  Wat verder weg zijn Twente en de Kop van Overijssel goed vertegenwoordigd. Verrassend zijn de gebieden rondom Zwolle, de uiterwaarden van het Zwarte Water en de Vecht. In dit natte landschap is nog 170 hectare te vinden waar in het voorjaar de kievitsbloem weelderig bloeit. Uniek in Europa, alleen langs de Loire in Frankrijk  zijn dergelijke uitgestrekte hooilanden met bijzondere vegetatie te vinden.

Samen werkt

In Overijssel is Natura 2000 niet alleen de verantwoordelijkheid van de provincie. Veertien Overijsselse organisaties, van Staatsbosbeheer tot LTO en van Waterschap Vechtstromen tot Natuur en Milieu Overijssel werken samen om Natura 2000 een succes te maken. Dit fotoboek  getuigt van deze samenwerking, het resultaat op dit moment vervat in prachtige foto’s, een ware lust voor het oog en een aanmoediging al die parels  eens te bezoeken.  Parels zijn het zeker, parels in de kroon van Overijssel. En niet achter de IJssel, alsof  het boek alleen voor niet-Overijsselaars is gemaakt.  

‘Wonder’ van R. J. Palacio

Soms is er een goede aanleiding een boek eens te herlezen.  Een verfilming bijvoorbeeld, of een nominatie voor een Oscar, Valentijnsdag.  Dat is het geval met ‘Wonder’, een prachtig kinderboek van de schrijfster R.J. Palacio [ pseudoniem van Raquel Jaramillo].  De verfilming met onder andere Julia Roberts in de rol van moeder Isabel is echter voor het hele gezin. En het boek eigenlijk ook, een goed kinderboek is voor volwassenen ook prettig om te lezen. Zeker een boek als ‘Wonder’ waarin de karakters diepgang vertonen en de ontwikkelingen niet voorspelbaar maar wel levensecht zijn. Hoofdpersoon is Auggie Pullman. Hij heeft een aangeboren afwijking van het gezicht, het zeer zeldzame syndroom van Teachers Collins. Auggie kan niet beschrijven hoe hij eruit ziet: “wat je ook denkt, ik weet bijna zeker dat het erger is”.

School

Auggie is tien jaar en is nog niet eerder naar school geweest, zijn moeder heeft hem thuisonderwijs gegeven.  Na lang dubben besluiten zijn ouders hem aan te melden voor de middenschool waar alle kinderen in de VS op hun tiende naar toe gaan. Auggie ziet het helemaal niet zitten, toch zetten zijn ouders door. Na een rondleiding met een paar andere nieuwe leerlingen breekt in september de eerste schooldag aan. Wat Auggie al gevreesd had gebeurt, hij wordt aangestaard, kinderen mijden hem, ondanks alle goede bedoelingen van zijn ouders en de leerkrachten lijkt het een fiasco te worden. Maar Summer, een meisje uit een andere klas ziet hoe leuk, grappig en kien Auggie is, zij laat zich niet afschrikken.

Hart

“Het grootst is hij die met de kracht van zijn eigen goede hart de meeste mensen optilt”, dat is de omschrijving die Auggie aan het eind van het schooljaar ten deel valt. Hoe dat wonder bewerkstelligd is zien we door zijn eigen ogen maar ook door de ogen van zijn grote zus Olivia, vriendin Summer, klasgenoot Jack Will en Olivia’s vriendje Justin. Een boek om in één ruk uit te lezen, zeker op een regenachtige middag in de winter. En wat betreft de Oscarnominatie, de Fries Arjen Tuiten is genomineerd voor beste grime.  Zondag 4 maart worden de prijzen uitgereikt. 

‘Om wie je bent’ van Aaltje van Zweden

Aaltje van Zweden is zwanger van haar derde kind. Ze voelt dat het anders is dan de twee eerste zwangerschappen die vlekkeloos verliepen.  Fysiek gaat het niet geweldig, bovendien voelt ze zich onrustig. Het gevoel dat er iets niet goed is wordt kort na de bevalling bevestigd, de iets te vroeg geboren Benjamin moet met ademhalingsmoeilijkheden in de couveuse.  Ook in de tijd daarna thuis gaat het niet goed, slecht drinken, veel reflexen en fladderen.  Na de diagnose van een liesbreuk volgt een operatie die veel te wensen overlaat.  Aaltje en haar man Jaap laten Benjamin overplaatsen naar een universiteitsziekenhuis, de behandeling is daar veel beter maar tot een echte diagnose komt het daar net zomin. Na een lange rij specialisten en deskundigen wordt na vijf jaar autisme vastgesteld.  

Autisme

Dan weet je dus wat je kind heeft maar hoe daar mee om te gaan is de volgende stap. Aaltje en haar man komen er al snel achter dat de gangbare methodes niet bij hen passen. Via een kennis krijgen ze het boek ‘Verbroken stilte’ van Barry Neil Kaufman in handen, er gaat een wereld voor ze open.  Twee weken in het Option Institute in de VS is de ommekeer in het leven van de Van Zwedens, niet dat alles dan van een leien dakje gaat, met vallen en opstaan leren ze hun zoon beter kennen, krijgen werkelijk contact met hem en als het besef komt dat deze manier van omgaan met autisme voor meer mensen beschikbaar moet komen wordt de stichting Papageno opgericht.

Zoektocht

De zoektocht naar het beste voor haar zoon resulteert voor Aaltje ook in een zoektocht naar zichzelf. Al snel heeft ze in de gaten dat ze het allemaal niet alleen aankan, zorgen voor een autistische zoon.  Ze roept de hulp in van een bevriende psychiater,  de eerste sessie gaat over Benjamin, daarna staat haar eigen leven centraal. Beide verhalen, dat van haarzelf en het verhaal van Benjamin komen in het boek aan bod. Op indringende wijze laat Aaltje van Zweden de lezer meeleven met de gebeurtenissen uit het heden en verleden. Het verhaal van een moedige ( en soms desperate) moeder die het beste voor haar gehandicapte kind wil, die van de gangbare paden af durft te wijken en zo ook het beste voor haar kind krijgt. 

‘Blijf rustig’ van Maile Meloy

De nichten Liv en Nora hebben een vervelende tijd achter de rug.  Nora’s moeder is plotseling overleden en Liv heeft veel werk met en zorgen om haar zoon Sebastian die diabetes heeft. De jonge veertigers hebben er dan ook helemaal geen trek in om met hun gezinnen uitgebreid Kerst te gaan vieren. In een opwelling boeken ze een cruise, je hoeft je nergens zorgen over te maken, eten en drinken wordt geregeld, je bent in een andere omgeving, mooier kan het niet. De reis gaat naar Midden-Amerika, een paar dagen voor Kerst vertrekken ze vanuit Los Angeles.

Tokkeltocht

Omdat het verblijf aan boord toch wel wat saai is, er zijn weinig andere kinderen aan boord, wordt bij aankomst in Costa Rica een tokkeltocht in het binnenland geregeld. Nora en Liv met hun kinderen Penny, Marcus, Sebastian en June  worden samen met de Argentijnse Camila en haar tieners Hector en Isabel door de gids Pedro opgehaald. De mannen gaan golfen, zij zien een tokkeltocht niet zo zitten. Na een half uur raakt het busje van Pedro betrokken bij een ongeluk en kan niet verder rijden. Gelukkig is iedereen ongedeerd,  als alternatief wordt een naburig strandje opgezocht. De oceaan is ondiep, de kinderen kunnen zich heerlijk vermaken. Liv en Camila sukkelen boven een boek in slaap, Nora gaat al flirtend met Pedro op vogeljacht.  Als ze terugkomen zijn de kinderen verdwenen, allemaal, grote paniek breekt uit. Waar kunnen de kinderen zijn, wie heeft ze ontvoerd? Of is er iets heel anders aan de hand?

Bloedstollend

Wat volgt is een bloedstollend verhaal dat afwisselend  vanuit het perspectief van de kinderen als van de ouders wordt verteld. Waarbij de ouders elkaar de schuld blijven geven van wat er gebeurd is en de kinderen totaal op elkaar aangewezen zijn. Maile Meloy is in de VS een bekende auteur die zowel voor kinderen als voor volwassenen schrijft. In 2004 werd al eens een boek van haar in het Nederlands vertaald, ‘Blijf rustig’ is de tweede en smaakt zeker naar meer.  

‘Wat het hart verwoest’ van John Boyne

Ierland, 1945. De zestienjarige Catherine Goggin wordt buitenechtelijk zwanger, de pastoor verkettert haar en jaagt haar de kerk uit. Catherine vertrekt naar Dublin, in de bus wordt ze aangesproken door een aardige jongeman.  Hij zorgt voor tijdelijk onderdak, zijzelf kletst zich in een baantje bij de tearoom van het Ierse parlement. Ze heeft haar verdere plan klaar, zodra de baby geboren is zal ze het kind afleveren bij een zuster van de Redemptoristen. Die zal ervoor zorgen dat de baby, een jongetje, bij een liefhebbend adoptiegezin terecht komt. En zo start het leven van Cyril Avery.

Avery

De Avery’s zijn een wonderlijk stel, hij is puissant rijk, een rokkenjager en notoire belastingontduiker. Zij schrijft al kettingrokend romans, omdat ze er plezier in heeft, lezers hoeft ze niet. Cyril is een min of meer eenzame jongen, zijn adoptieouders kijken niet al te veel naar hem om, ze lopen hem ook niet in de weg. Meer kinderen komen er niet, gelukkig ontmoet Cyril de even oude Julian Woodbeat. Ze gaan naar dezelfde kostschool, ze raken bevriend en stiekem is Cyril verliefd op hem. Cyril vecht tegen deze ontluikende seksuele gevoelens,  in het oerconservatieve rooms-katholieke Ierland in de jaren vijftig en zestig is geen plek voor hem, dat voelt hij heel sterk. Toch duurt het nog een aantal jaren voor hij beschaamd over wat hij heeft aangericht naar Amsterdam vlucht. Dan begint pas echt de zoektocht naar zijn ware identiteit. Een zoektocht die hem naar New York en toch ook weer naar Ierland voert.  

Dwaas

‘Wat het hart verwoest’ is een meesterlijk boek. John Boyne creëert met Cyril Avery een even hartverwarmende als tragische dwaas die door zijn angst voor zijn ware identiteit stomme dingen uithaalt. Maar hem snel vergeten kan niet, hij is zo levensecht dat hij op het netvlies gebrand blijft. De humor, de tragiek, de fantastisch uitgewerkte karakters maken deze vuistdikke roman een must read voor iedereen die van een goed verteld verhaal houdt.  Een boek om niet snel te vergeten. 

‘X staat voor tien. Een kruis Een kus’ van Sue Grafton

Sue Grafton, auteur van de alfabetserie met privédetective Kinsey Millhone in de hoofdrol, is in de laatste week van 2017 overleden. Kinsey Millhone speelt in 25 delen van de serie , helaas heeft het niet zo mogen zijn dat de schrijfster het 26^e en laatste deel met een titel beginnend met een Z heeft kunnen schrijven. In een interview kort voor haar overlijden heeft Grafton aangegeven dat dat laatste deel er ook niet zal komen, net zo min dat de boeken verfilmd zullen worden. Grafton werkte voordat ze detectives begon te schrijven als scriptschrijver in Hollywood en zag daar hoe boeken nauwelijks herkenbaar werden verfilmd. Dat wilde zij haar geesteskinderen niet aandoen. De serie begon in 1982  met ‘A staat voor Alibi’, het net verschenen laatste deel ‘Y staat voor …. ‘ zal binnenkort in de bibliotheek te leen zijn.  

Santa Teresa

Kinsey Millhone werkt sinds jaar en dag als privédetective in Santa Teresa California. Eigenlijk heeft ze alle vormen van oplichting, fraude maar ook moord al eens langs zien komen. Vaak begint een zaak met een kleine overtreding of aanvraag maar blijkt al snel dat er achter de redelijk onschuldige vraagstelling veel meer schuil gaat. Zo zijn er twee zaken die haar aandacht vragen.  De weduwe van haar vroegere collega Pete vraagt Kinsey zijn papierwerk nog eens na te kijken. De belasting wil van alles weten en de weduwe ziet zelf geen kans het uit te zoeken. Kinsey had nooit zo’n hoge pet op van Pete, ze vond hem nogal een charlatan, maar als ze op een geheime plek een brief met bijzondere inhoud vindt, gaat ze aan de slag.  

Vechtscheiding

Tussendoor gaat Kinsey op zoek naar de voor adoptie afgestane zoon van een rijke vrouw.  De dame ontvangt Kinsey in haar kapitale villa, eigenlijk kost het Kinsey nauwelijks tijd de inmiddels volwassen en met een strafblad opgezadelde zoon op te sporen. Er volgt een vlotte betaling in contant geld en daar zit nu net de kneep. Het geld is geoormerkt en afkomstig van een ontvoering. Een grote zaak met kunstschatten, een vechtscheiding en afpersing volgt.

Verslavend

In haar bekende soms wat nonchalante stijl en met veel aandacht voor de verschillende karakters neemt Grafton de lezer mee in het spoor van de eigenzinnige privédetective.  Wie de serie nog niet kent, de oudste delen zijn als e-book te lezen, de latere delen zijn in boekvorm beschikbaar. Maar pas op, de serie is zo goed, een verslaving ligt op de loer. 

‘Vrienden voor het leven’ van Astrid Harrewijn

‘Vrienden voor het leven’ is het derde en laatste deel van een trilogie over een aantal jonge mensen die samen in een huis aan de Herengracht in Amsterdam samenwoonden.  Kiki is de jongere zus van Noor die inmiddels Amsterdam heeft verruild voor Parijs. Ook Joost, één van de eerste bewoners van het Herengrachtpand heeft Amsterdam achter zich gelaten, zijn plaats is ingenomen door rechercheur Lars. Klusjesman Gijs is nog steeds betrokken bij het huis, hij is vaak de reddende engel voor de huisgenoten. Kiki heeft een aantal jaren over de wereld gezworven, belandde per ongeluk in het atelier van Jeff Koons en werd prompt tot zijn persoonlijk assistent gebombardeerd. Nu is ze bezig een tentoonstelling van Koons in het Stedelijk Museum in Amsterdam te realiseren. De tentoonstelling zal op spectaculaire wijze geopend worden, het werk van Koons wordt echter zeer slecht ontvangen en Kiki zit met de gebakken peren.

Stress

De stress en drukte rond de tentoonstelling worden haar allemaal teveel, in wanhoop valt ze terug in oude, slechte gewoontes. Een lijntje hier, veel teveel wijn daar,  Kiki raakt het overzicht behoorlijk kwijt. Als vervolgens een deal voor aankoop van een schilderij voor een Russische crimineel helemaal fout loopt, zit er voor Kiki niets anders op dan onder te duiken in een afkickkliniek op het Drentse platteland. Hier komt ze zichzelf tegen, ze ziet dat ze niet meer de jonge hond is die al dartelend een hoop geld binnen harkt maar een dertiger met keiharde verantwoordelijkheden.  Wil ze wel verder als kunstintermediair, wil ze dat luxueuze hectische  leven wel blijven leiden? Zal het haar lukken de knop om te zetten en in plaats van snel en dynamisch, slow en prettig door het leven te gaan?

Drieluik

‘Vrienden voor het leven’ is een waardige afsluiting van het drieluik over Noor, Joost, Kiki, Gijs en Lars.  Alle puzzelstukjes vallen op hun plek in deze chicklit roman van Nederlandse bodem, de lezer kan tevreden zijn over de afloop. Er komt geen vervolg aldus auteur Astrid Harrewijn: “Ik heb een reis gemaakt door hun leven, ik heb het vormgegeven en er mooie en verdrietige momenten aan toegevoegd. Dat is het voorrecht van een schrijver”.  ‘Vrienden voor het leven’ is het vervolg op ‘Drie vrienden, één huis’ en ‘Daar heb je vrienden voor’. 

‘Het vorige meisje’ van J.P Delaney

Folgate Street nummer 1 is een bijzonder huis. Onder architectuur gebouwd, minimalistisch maar wel met de laatste domotica ingericht en als huurder moet je je aan tig regels houden.  Je mag niets toevoegen aan de inrichting, je mag geen spullen laten slingeren, je mag niets aan de tuin doen en elke week komt een schoonmaakster die elke overtreding rapporteert aan de eigenaar. Wie zou er in zo’n huis willen wonen?  Niet veel mensen, het huis staat al een tijd leeg. Maar Jane en haar partner zijn wanhopig op zoek naar een huis, na de vroeggeboorte van hun overleden kind kan ze het in hun huidige woning niet meer uithouden.  Ze voelt zich gelijk aangetrokken door de inrichting en de veilige sfeer.  

Emma

Na de eerste gewenning begint Jane zich te verdiepen in de geschiedenis van het huis.  Al snel komt ze erachter dat de vorige huurster Emma onder verdachte omstandigheden is overleden.  Jane probeert te achterhalen wat er gebeurd is, ze leeft zich in in het leven van Emma en komt tot een schokkende ontdekking.  Zowel Emma, eerder slachtoffer van een roofoverval,  als Jane, rouwend om haar overleden kind,  hebben een grote behoefte aan structuur en denken dat in het huis te vinden. Toch geeft het huis niet de veiligheid waar ze zo naar verlangen, integendeel, het huis gaat hun leven beheersen, ze kunnen geen kant meer op.

Frappant

Afwisselend vertellen Emma en Jane hun verhaal vanaf het moment dat ze met de makelaar het huis gaan bekijken. Er is een grote overeenkomst tussen de twee vrouwen, beide een vervelende periode achter de rug, beiden tonen ze een frappante gelijkenis met de overleden vrouw van de architect, beide komen ze in contact met de mysterieuze ontwerper.  Met deze vorm van vertellen heeft de auteur J.P Delaney een ijzersterke roman afgeleverd. Spannend tot de laatste bladzijde. 

‘Alles goed en wel’ van Mirjam Oldenhave

Aan het eind van het jaar en met Kerst voor de deur een echt feel good boek van Mirjam Oldenhave.  Mirjam Oldenhave is vooral bekend van de Mees Kees boeken, kinderboeken voor lezers vanaf een jaar of acht waarin het jongetje Tobias de hoofdrol speelt, samen met Mees Kees natuurlijk. Tobias is een buitenbeentje, in al haar boeken laat Mirjam Oldenhave zien dat ze voor buitenbeentjes een speciale warme plek in haar hart heeft.  Zo ook voor de personages in de roman ‘Alles goed en wel’.

Dakloos

Veertiger Julia heeft haar man verlaten. Nu hij voor de zoveelste keer is vreemdgegaan zet ze impulsief een punt achter de relatie. Definitief.  Zonder een dak boven haar hoofd meldt ze zich bij de urgentiebalie van de woningstichting, die kunnen helaas niet veel voor haar doen.  Als ze het gebouw uitloopt wordt ze aangesproken door een jonge kerel die haar vraagt of ze weet waar de Kamperfoelielaan is. Natuurlijk weet ze dat,  dat is in de goudkust van haar woonplaats. Welnu zegt Dylan, in die straat woont een oude dame die door een beroerte in het ziekenhuis ligt. Er is hulp nodig voor de oude dame, mantelzorg en voor die hulp zou Julia gratis onderdak hebben.  Julia bekijkt de jonge man eens, ze verdenkt hem ervan drugsdealer te zijn en weigert op zijn aanbod in te gaan.

Dure villa

Aan het eind van de dag heeft ze echter nog steeds geen slaapplaats en teruggaan naar haar ex is geen optie. In arren moede gaat Julia op pad naar het opgegeven adres. Dylan staat haar al op te wachten en geeft instructies wat ze moet doen.  Julia begint aan haar taak en gaandeweg de eerste week komt ze er achter dat de oude mevrouw Smit wel een heel bijzonder leven leidde. Dat het in de villa een komen en gaan is van mensen, buitenbeentjes met elk een bijzonder levensverhaal, die allemaal van Julia verwachten dat ze het werk van mevrouw Smit voort zal zetten. Maar ze hebben buiten de neef en erfgenaam van de oude dame gerekend, hij gokt op een snelle dood van zijn tante en wil de dure villa in de verkoop gooien.  

Tragikomedie

‘Alles goed en wel’ is een heerlijk boek om te lezen. Met haar humoristische en licht onderkoelde stijl neemt Oldenhave de lezer helemaal mee in deze tragikomedie, alle personages worden je even lief. Een fijn boek voor de donkere dagen in december, een boek ook dat erom schreeuwt om verfilmd te worden. Het zou zomaar de beste feel good movie van het jaar 2018 of 2019 kunnen zijn. 

‘De Vechtstreek 50 jaar’ samengesteld door Dook van Gils en Jaap van Dort

De Vereniging Natuur en Milieu De Vechtstreek viert het 50 jarig bestaan met een prachtig jubileumboek.  Dook van Gils en Jaap van Dort, beide bestuurlijk bij de vereniging betrokken [geweest], zijn samen met een tiental leden in de archieven gedoken en geven in vogelvlucht een overzicht van de ontwikkeling van de club natuurliefhebbers. Maar vooral is het een fantastisch kijkboek, honderden schitterende foto’s begeleid door columnlange artikelen over heden en verleden van De Vechtstreek.

Korhoender

Een van de eerste bestuursleden van de vereniging was Meester van der Meulen. Samen met bakker Frans van Elburg trok hij er vaak op uit. In zijn aantekeningen vermeldt hij dat hij korhoeders spot in het Arrierveld en Stegeren, wulpen, grutto’s en zwarte sternen boven de Vechtarmen ziet, moerasviooltjes en gevlekte orchis langs de slootkant ontdekt. Elke natuurliefhebber kan alleen maar watertanden bij zo’n rijke flora en fauna. Veel is er, ondanks de grote inzet van de vereniging,  niet meer of nog maar schaars te vinden in het Vechtdal.  Maar er gloort ook hoop.  Das, otter, ooievaar, boommarter, nachtzwaluw, raaf, zilverreiger, visarend, rode en zwarte wouw, het zeldzame bergnachtorchis,  nieuwkomers of oudgedienden, ze worden [weer] gezien op en rond de  Vecht.  

Ruimte voor de Vecht

Ruimte voor de Vecht is het nieuwste credo. Die ruimte wordt in eerste instantie gecreëerd voor de veiligheid van het Vechtdal, overstromingen als in het verleden moeten hiermee bezworen worden.  In de slipstream van deze ontwikkeling heeft de natuur  een belangrijke plaats in deze plannen gekregen.  Mooi voor de vereniging is dat de ideeën die zij bij het twintigjarig jubileum al had over ontstening van de oevers, nu werkelijkheid gaan worden. Vereniging voor Natuur en Milieu De Vechtstreek is een gesprekspartner bij de plannen die hiervoor gemaakt worden.  Met dit jubileumboek laat de vereniging  zien dat aandacht voor de natuur niet alleen noodzakelijk is maar ook een fijne hobby voor veel bevlogen natuurmensen die zich met hart en ziel inzetten voor het Vechtdal. 

‘En verlos ons van het stof’ van Susie Finkbeiner

Hoofdpersoon van deze historische familieroman is de tienjarige Pearl Spence.  Ze groeit op in het uiterste puntje van Oklahoma in het Midden  Westen van de Verenigde Staten. In de twintiger jaren van de vorige eeuw was het nog een welvarend gebied maar de crisis na de Beurskrach in 1929 in samenhang met verkeerd grondgebruik en een jarenlange droogte maakten dat met de vruchtbare aarde de welvaart  werd weggeblazen en de bevolking in grote armoede achter bleef.  Pearls vader is sheriff in het kleine stadje Red River, weggaan zoals een groot deel van de bevolking reeds gedaan heeft is voor hen dus geen optie.  

Betere tijden

Pearl heeft een rijke fantasie en dat helpt haar aan de ellende en uitzichtloosheid te ontsnappen.  Graag fantaseert ze over betere tijden, vaak denkt ze ook terug aan de tijd voor de crisis. Haar vriend Ray heeft het heel wat zwaarder te verduren, net als zoveel andere kinderen in het stadje wordt hij door zijn vader mishandeld. Het doet Pearl beseffen hoe ze het met haar ouders geboft heeft, ze zijn liefdevol en hebben altijd het beste met haar en haar zus voor.  Dat alles verandert echter als nieuwkomer Eddie, een man met een duister verleden, Pearl aanspreekt en haar dingen vertelt die ze nauwelijks kan bevatten. Heel haar leven staat op de kop, al het vertrouwen dat ze in haar omgeving had lijkt te zijn weggeslagen.

Steinbeck en Lange

Susie Finkbeiner heeft zich bij het schrijven van deze roman laten inspireren door het boek ‘Druiven der gramschap’ van John Steinbeck.  Na het lezen maakte ze kennis met de fotografie van Dorothea Lange. Steinbeck vertelde het verhaal, Langes foto’s toonden haar de mensen.  Veel personages in de roman zijn dan ook door het bekijken van de foto’s ontstaan.  Finkbeiner heeft een grote bewondering voor de mensen die de Dust Bowl hebben overleefd: “ze waren moedig, trouw, optimistisch en vrijgevig, hoewel ze niets bezaten”.  Altijd was er de hoop dat God genadig zou zijn, dat er regen zou komen.  ‘En verlos ons van het stof’ is in de geest van deze woorden geschreven, ondanks alle ellende en soms wrede passages overheerst de hoopvolle blik van een jong meisje. 

‘Ginny Moon heeft gelijk’ van Benjamin Ludwig

Ginny Moon is veertien jaar oud. Sinds haar negende zit ze in pleegzorg, het gezin waar ze nu is heeft haar geadopteerd. Ginny is door haar drugsverslaafde biologische moeder zwaar verwaarloosd. Haar moeder had geregeld mannen in huis die Ginny mishandelden, ze heeft dus al jong geleerd heel stil te zijn en zich onder het bed te verstoppen. Omdat Ginny zwaar autistisch is, interpreteert ze gebeurtenissen heel anders dan de mensen in haar omgeving. In het huis van haar moeder had ze een babypop.  Op het moment dat haar moeder uit huis gehaald werd en Ginny zich op haar aanwijzing moest verstoppen, heeft ze haar babypop in een koffer onder het bed gelegd. Ginny’s grootste doel is nu haar babypop terug te vinden, haar moeder heeft immers gezegd dat zij voor de babypop moet zorgen!

Geslepen

Ginny’s adoptieouders houden veel van haar, ze is echt in een warm nest terechtgekomen. Maar de boodschap om de babypop te verzorgen blijft maar in Ginny’s hoofd zitten. Als haar adoptiemoeder zwanger wordt, wordt bij Ginny de drang om haar babypop te redden nog sterker.  Ginny  weet dat het niet mag, ze wordt op school en thuis strak in de gaten gehouden, ze weet dat haar moeder gevaarlijk voor haar is, maar geslepen als ze is  bedenkt ze toch een manier om bij haar moeder te komen.

Autistisch

Benjamin Ludwig is docent Engels en woont met zijn gezin in New Hampshire. Kort na hun huwelijk hebben hij en zijn vrouw  Ember een autistische tiener geadopteerd.  Hij is dus ervaringsdeskundig in het opvoeden van een autistisch kind. Daarnaast heeft hij veel contacten bij het special olympic team waar sporters met onder andere aandoeningen in het autistisch spectrum aan deelnemen.  De gesprekken met de ouders en verzorgers en zijn eigen ervaring verschaften hem materiaal voor dit aangrijpende boek.  Het boek levert een indringende kijk op hoe het autistische brein werkt en hoe een autistische tiener de wereld ervaart.  Meer begrip dan een theoretisch werk over autisme waarschijnlijk ooit kan opleveren.

‘De vrouwen van Lingenfels’ van Jessica Shattuck

Marianne von Lingenfells is de aangetrouwde nicht van de gravin die het kasteel van Lingenfels bewoont.  Zij en haar man fungeren als gastvrouw en gastheer voor het komende dankfeest dat in november 1938 gehouden wordt. Het dankfeest is een jaarlijkse traditie waar de gravin als  vrouw van de wereld graag de beau monde uitnodigt. Marianne is dagen in touw om het dankfeest te organiseren, haar man Albrecht heeft niet veel interesse voor de feestelijkheden, hij houdt zich als criticus van Hitler meer bezig met de politieke ontwikkelingen in Duitsland. Een aantal van zijn medestanders is op het feest aanwezig, daaronder Martin Constantine Flederman [ bijgenaamd Connie] tot wie Marianne zich sterk aangetrokken voelt. Connie heeft zijn jonge zwangere vriendin Benita bij zich. Ook medestander Pietre Grabarek is die avond aanwezig. De drie mannen zweren trouw aan elkaar en beloven het Hitler zo moeilijk mogelijk te maken. Mocht hen drieën iets overkomen, dan zal Marianne de verantwoordelijkheid voor de vrouwen op zich moeten nemen.

Schuldig

Het wordt 1945, Albrecht en de twee andere mannen zijn  in de oorlog om het leven gekomen, Marianne voelt het als haar plicht voor Benita en voor  Ania de vrouw van Grabarek te zorgen. Maar eerst zal ze die twee moeten vinden,  de oorlog heeft hen uit elkaar gedreven, na een lange zoektocht komt Marianne de twee vrouwen op het spoor.  De hereniging roept allerlei vragen op.  Zijn de vrouwen wel wie ze beweren te zijn? Vertellen ze de waarheid over hun verleden? Zal Marianne ooit de waarheid te horen krijgen over hun lotgevallen?  Marianne voelt zich niet alleen verantwoordelijk voor hen, ze voelt zich ook vreselijk schuldig over hetgeen Hitler en zijn aanhangers de wereld hebben aangedaan. Een schuld die bijna te zwaar is om mee te leven.

Nazipartij

De Amerikaanse auteur Jessica Shattuck is een kleindochter van Duitse grootouders.  Ze was ronduit geschokt toen ze hoorde dat haar grootouders lid waren van de Nazipartij, haar lieve grootmoeder met zo’n verschrikkelijk verleden. Toch was het die keuze van haar grootmoeder die haar het plan deed opvatten een roman over die tijd te schrijven. Een roman over onmogelijke keuzes in een verschrikkelijke tijd en over de desastreuze gevolgen daarvan. 

‘Flip’ van Marjan Berk

Oude mensen als hoofdpersoon van een boek zijn populair. Zo kennen we allemaal Hendrik Groen, inmiddels ook al als serie op tv, de Honderdjarige die uit het raam klom en zo zijn er nog wel wat te noemen.  Daar komt nu Duifje bij.  Duifje is ruim tachtig, woont in de Weerribben in de Kop van Overijssel, is weduwe en sjouwt al twintig jaar met haar overleden man Flip rond. Zijn as zit in een cocktailshaker, makkelijk om mee te nemen. Hele gesprekken houdt ze met hem, alle daagse en niet zo alledaagse zaken bespreekt Duifje met haar Flip. Het was Flip die haar ooit meenam naar de Weerribben en nu zit ze daar met haar reumatische lijf in het moeras van Nederland.  Duifje wil wel eens wat anders.

Pluk de Dag

Daarom bestelt ze bij Pluk de Dag, een stichting waar je voor 25 euro per uur iemand kan bestellen die je gezelschap houdt, een heer. Tjibbe is de heer in kwestie, vanuit Amsterdam maakt hij de rit naar het Overijsselse. Niet dat hij erg geïnteresseerd is in Duifje, hij heeft vooral belangstelling voor haar tuin en voor haar buurvrouw Rika.  Duifje gaat doen waar zij haar zinnen op heeft gezet, een weekje naar Amsterdam, de stad waar ze zoveel van houdt, dat zal haar zeker opbeuren.  Maar alles is anders dan ze zich had voorgesteld,  bij terugkomst wacht haar een onaangename verrassing en tot overmaat van ramp staat de brandweer voor haar deur. Gelukkig is er buurvrouw Rika, haar steun en toeverlaat in bange en boze dagen.

Kop van Overijssel

Marjan Berk [1932] heeft al tientallen titels op haar naam. Romans, kinderboeken, televisieseries, cabaret, columns, als schrijver is ze zeer veelzijdig. Haar carrière begon ze als actrice, werkte mee aan cabaretprogramma’s, tegenwoordig schrijft ze wekelijks voor de rubriek Oldskool in het & magazine van AD en Stentor.  ‘Flip’ is een verhaal in de typische Berkstijl. Luchtig, licht laconiek, met veel zelfspot en in een korte bondige stijl is ‘Flip’ een humoristisch verhaal over een sombere periode in het leven van hoofdpersoon Duifje.  

‘De man die zijn sporen wiste’ van Val McDermid

Karen Pirie is rechercheur bij de Schotse politie. Een half jaar geleden is haar partner en collega Phil Parhatka om het leven gekomen, de impact op haar leven is nog immens. Slapen gaat moeilijk, vele nachtelijke uren zwerft ze door de stad, het geeft haar afleiding en ze ontmoet anderen die ook een nachtleven leiden. Op het werk, ze is hoofd van de afdeling Historische Zaken, krijgt ze bijzondere informatie over een cold case. Een stel tieners heeft het weekend ervoor een auto-ongeluk gehad, drie van de vier zijn om het leven gekomen, de chauffeur heeft het echter overleefd. Omdat duidelijk was dat hij gedronken had werd bij hem  bloed afgenomen. En uit de uitslag blijkt dat het DNA van de jonge bestuurder gelinkt is aan DNA dat twintig jaar eerder op een slachtoffer van een lustmoord gevonden is.

Lustmoord

Samen met de jonge, nog onervaren rechercheur Jimmy pakt Karen de zaak op. Niets lijkt een snelle oplossing in de weg te staan: een mannelijk familielid van de chauffeur, de vader of een oom, moet bij de lustmoord betrokken zijn geweest. Maar er is een complicerende factor,  de jonge chauffeur was geadopteerd en zijn adoptieouders weigeren de geboortepapieren aan de politie te overhandigen.  Alleen een gang naar de rechtbank kan hen verder op weg helpen.  Als in dezelfde tijd een autistische man doodgeschoten aangetroffen wordt  en hij de zoon blijkt te zijn van een vrouw die meer dan twintig jaar geleden bij een aanslag van de IRA om het leven kwam, is er volgens Karen een oorzakelijk verband tussen de aanslag en de moord.  Knoeiwerk van collega’s en een doofpot  brengen haar in conflict met haar meerderen die haar graag zouden zien struikelen over deze gecompliceerde zaken.

Sympathiek

Met dertig titels op haar naam is Val McDermid een zeer ervaren thrillerauteur, haar boeken zijn ongemeen spannend.  Dit is haar derde boek met Karen Pirie in de hoofdrol.  Een sympathieke en zeer menselijke vrouw,  niet bang uitgevallen, met gevoel voor humor, ze voldoet aan alle verwachtingen van een vrouwelijke superspeurder. ‘De man die zijn sporen wiste’ is dan ook een heerlijk boek om in één adem uit te lezen. 

‘Idaho’ van Emily Ruskovich

Ann en Wade zijn acht jaar getrouwd. Zij is achtendertig, hij vijftig. Het is haar eerste huwelijk, zijn tweede. Wade was hiervoor getrouwd met Jenny met wie hij twee kinderen had.  Het eerste huwelijk is met geheimzinnigheid omgeven, de twee dochters zijn uit beeld en ook over Jenny wil Wade niet praten.  In hun huis, ze wonen op een zeer geïsoleerde plek boven in de bergen van Idaho,  is Ann voortdurend op zoek naar sporen van Jenny.  Dat  wordt  er niet makkelijker op als blijkt dat  Wade een agressieve mentale aandoening heeft en daardoor steeds meer vergeet. In zijn agressieve buien mishandelt hij Ann, ondanks dat blijft ze van hem houden.

Gewelddadig

Toch krijgt Ann langzaam maar zeker meer inzicht in wat er voorgevallen is. Een gewelddadige gebeurtenis heeft het gezin van Wade verscheurd. Jenny zit een langdurige straf uit in de gevangenis, de meisjes zijn van het toneel verdwenen. Hoe heeft het zover kunnen komen?  Kan Ann na al die jaren nog klaarheid brengen? Komt er nog een levensteken van één van de meisjes? Hoe loopt het met Wade af?  En kan Ann verder met haar leven als de waarheid boven tafel komt?

Minutieus

‘Idaho’ is een ijzersterk debuut van de Amerikaanse Emily Ruskovich.  Met Ann  als hoofdpersoon en de andere romanfiguren als medevertellers van het verhaal, dat bovendien in verschillende tijdperiodes speelt, heeft ze een complex en minutieus geschreven roman afgeleverd.  De prachtige natuurbeschrijvingen, de natuur van Idaho speelt een hoofdrol in het boek,  de uitgesponnen gedachten, de uitgebreid beschreven handelingen, je ziet het allemaal voor je gebeuren. Een familieroman over verlies, verdriet, schuld, vergiffenis en liefde dat leest als een detective. Ruskovich publiceerde eerder korte verhalen en won daarmee een belangrijke Amerikaanse literatuurprijs. 

‘Donkere wegen’ van Ruth Rendell

Na het overlijden van zijn vader erft Carl Martin het ouderlijk huis. Zijn ouders zijn lang geleden gescheiden, zijn moeder bewoont inmiddels een huis in Camden.  Het ouderlijk huis staat in de Londense wijk Maida Vale, een zeer gewilde wijk, de huizenprijzen zijn hoog en huurders staan in de rij om de bovenverdieping van Carls huis te betrekken.  Carl heeft in no time een huurder, de saaie droogstoppel Dermot, die trouw elke maand 1200 pond afdraagt. 

Dodelijke afslankpillen

Carls vader had de wat vreemde gewoonte allerlei homeopathische middelen te verzamelen, gebruiken deed hij ze echter zelden. Er is daarom nog een flinke voorraad van allerlei soorten pillen  in de badkamer aanwezig en Carl is te lui om de handel op te ruimen. Bovendien is hij als beginnend auteur veel te druk  met zijn eerste roman.  Zijn oude vriendin Stacey die een carrière als actrice heeft opgebouwd, ze speelt nu  een hoofdrol in een bekende soapserie, doet een beroep op hem.  Ze is bezig haar mooie figuur te verliezen en wil dringend een afslankmiddel. En laat Carl nu in zijn voorraad pillen een probaat middel hebben. Hij verkoopt Stacey een vijftigtal capsules, een paar dagen later is ze dood.  Niemand legt het verband tussen hem en Stacey, tenminste dat denkt Carl. Maar hij heeft buiten zijn huurder Dermot gerekend, die denkt een mooi slaatje uit de hele toestand te slaan. Carl belandt in een nachtmerrie van gebeurtenissen, niets of niemand lijkt hem nog te kunnen redden. 

Afschuwelijke impulsen

Ruth Rendell is een ware meester in het schrijven van suspense.  Een ogenschijnlijk klein voorval gaat via vermoedens, verdenkingen en beschuldigingen al snel richting moord en doodslag.  Rendell zegt in een interview in 2005 dat ze zich prima in kan leven in mensen die door afschuwelijke impulsen worden gedreven.  ‘Donkere wegen’ is hiervan het harde bewijs, ondanks de gruwelijk gebeurtenissen krijg je toch bijna medelijden met de hoofdpersonen. En dat is precies het effect dat Rendell beoogt.  

‘De valkunstenaar’ van Coen Peppelenbos

Bas Jan zit in zijn eindexamenjaar van de middelbare school. Hij wil een opleiding aan de kunstacademie in Den Haag gaan doen.  Hij wil kunstenaar worden, valkunstenaar. Op de basisschool, waar hij het mikpunt was van spot en pesterij, heeft hij per ongeluk een keer een val gemaakt. Dat leverde hem andere aandacht van zijn medeleerlingen, zelfs van de meisjes op. Hij gaat steeds meer lezen over valtechnieken, past ze toe in de klas, in de gang op het schoolplein.  Langzamerhand groeit zijn populariteit, het doet hem goed.

Gesjeesde goochelaar

Opgegroeid in Oud-Heeten, een dorp in het hart van Salland, als zoon van een gesjeesde goochelaar en een flamboyante moeder,  ligt hij niet zo goed bij de plaatselijke bevolking.  Samen met zijn zusje zorgt hij voor zijn inmiddels dementerende vader, zijn moeder heeft hen lang geleden al verlaten. Om toelating te kunnen doen voor de academie moet hij  naar Den Haag, de stad waar zijn vader is opgegroeid.  Er woont nog een broer van vader, met zijn vader in een kar achter de fiets, zijn zusje achterop en de hond al dravend naast hen, vertrekken ze richting het westen. Op weg naar een nieuwe toekomst. Tenminste als al zijn plannen lukken en hij door de selectie van de academie komt.

Salland

Coen Peppelenbos [ 1964] is geboren in Raalte, woont nu in Groningen en geeft les aan de lerarenopleiding in Leeuwarden.  Hij schrijft romans, gedichten, columns, is boekrecensent en hoofdredacteur van de literaire website Tzum. In zijn romans refereert hij graag aan zijn geboortegrond. Zo speelt ‘De valkunstenaar’ voor een groot deel in het fictieve Oud- Heeten, zijn eerdere roman ‘Victorie’ speelt zich deels  af op landgoed ‘Het Nijenhuis’ in Wijhe. Peppelenbos schrijft met veel humor, fijntjes beschrijft hij de ontwikkeling van Bas Jan, zijn gedachtegang, zijn ontluikende seksualiteit. ‘De valkunstenaar’ leest prettig en is zeker ook een aanrader voor de lijst Nederlands op Havo/VWO. 

‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’ van Rodaan al Galidi

Rodaan al Galidi was al een aantal jaren in Nederland toen een man hem de serieuze vraag stelde hoe zijn leven in de asielzoekerscentra in Nederland was verlopen.  Beleefd antwoordde Rodaan dat hij het daar niet over wilde hebben.  Maar de man hield aan en vroeg Rodaan één situatie te noemen.  De man kreeg Rodaan zelfs zover dat hij elke maand een mail stuurde met daarin een nieuwe belevenis uit zijn zwerftocht langs de centra.  Langzaam maar zeker ontvouwde zich het verhaal van Semmier Kariem, het alterego van Rodaan. Tweeënhalf jaar schreef Rodaan zijn mails, langzaam regen de verhalen als een kralenketting aaneen tot een roman.  Een roman waarin het wachten centraal staat, een roman over mensen die zijn onderworpen aan regels en wetten.

Paspoort

Semmier Kariem is al zeven jaar weg uit Irak, gevlucht naar Thailand en andere Aziatische landen, als hij eindelijk vanuit Vietnam in Nederland aankomt. Zorgvuldig verscheurt hij op Schiphol zijn papieren en vervalste paspoort, na urenlang rondhangen op het vliegveld wordt hij aangehouden en in detentie gezet. Het Opvangcentrum in Haarlem is het eerste station van zijn reis langs de asielzoekerscentra. Kort daarna verblijft hij op een vakantieboerderij in Veenhuizen, hij leert er zijn eerste Nederlandse woorden. Wat daarna volgt is een ontmoeting met een stoet aan mensen, mede-asielzoekers, ambtenaren in alle soorten en maten, goed- en kwaadwillende Nederlanders.  

Ontmoeting in Ommen

Rodaan al Galidi komt dinsdag 17 oktober in Ommen vertellen over zijn leven en zijn ontmoetingen. Met veel gevoel voor humor bekijkt hij het regelzuchtige Nederland en  houdt de toehoorders een spiegel voor, zoals hij dat ook in zijn pittige en soms in staccatostijl geschreven roman doet.  De ontmoeting met Rodaan al Galidi is in Theater Carrousel, aanvang 20.15 uur. 

‘Het jaar na jou’ van Mike Gayle

Toms vrouw Laura is een jaar geleden overleden. Een auto-ongeluk op de snelweg werd haar fataal.  Tom is daarna een gebroken man, hij vlucht in zijn werk en ontloopt zijn twee dochters. Laura’s moeder Linda heeft de kinderen opgevangen en verblijft nu al een jaar bij hen in huis. Zij regelt alles, er zijn dagen dat zij en de meisjes Tom nauwelijks zien. Linda beseft dat het zo niet door kan gaan, ze heeft het gevoel dat zij en Tom als twee opzichzelfstaande mensen, watertrappend in een bodemloze zee doodvermoeid ten onder gaan. 

Opgepakt

Het is de bedoeling dat Linda, Tom en de meisjes op de eerste sterfdag van Laura naar hun favoriete kustplaats gaan om Laura daar te gedenken.  Tom laat het echter opnieuw afweten, de dag ervoor bedrinkt hij zich en wordt dronken achter het stuur aangehouden door de politie. Hiermee is voor Linda de maat vol, ze neemt een radicaal besluit, ze vertrekt voor een half jaar naar haar beste vriendin in Australië. Tom is nu geheel op zichzelf aangewezen wat betreft de opvoeding van zijn dochters.  Zal hij het redden zonder de hulp van zijn schoonmoeder? Krijgt het voor elkaar zijn leven radicaal om te gooien?  En hoe vergaat het Linda in Australië? Is ze in staat de zorg voor de meisjes los te laten en voor zichzelf te kiezen?

Aangrijpend

‘Het jaar na jou’ is een aangrijpend en romantisch verhaal over een radeloze vader die overmand door verdriet verkeerde keuzes maakt.  Een mooie tegenhanger daarin is de stem van Linda, ook zij is verdrietig maar laat zich er niet door meeslepen.  Haar vertrek dwingt Tom stelling te nemen en eindelijk te kiezen voor zijn gezin. 

‘De zuster van mijn moeder; afscheid van een generatie’ door Ineke E. Kievit-Broeze

Het gebeurt niet vaak dat er een boek geschreven wordt over een plaatsgenoot of iemand die je persoonlijk hebt gekend. Het boek van Ineke Kievit zal voor veel inwoners van Lemele dan ook een verrassing zijn. Het gaat namelijk over Dien Bartels [1917- 2003] die in Lemele geboren is en op latere leeftijd jaren in het dorp heeft gewoond. Toen Dien in 2003 overleed erfde haar nichtje Ineke twee sanseveria’s en een stapel brieven.  Aanvankelijk was Ineke niet zo blij met de brieven, wat moest ze ermee? Maar weggooien kon ze ze ook niet. Bovendien was er een soort geheim in de familie, zes jongere zusjes en broertjes van Dien waren jong overleden of met de geboorte gestorven.  Niemand van de zes volwassen geworden kinderen Bartels sprak ooit over dit drama.

Wereldreiziger

Toch was het dit feit dat Ineke triggerde de brieven te gaan lezen. Langzaam maar zeker krijgt ze steeds meer inzicht in het leven van haar tante Dien die als tiener al twee jaar naar de MULO ging, daarna thuis op de boerderij in Hellendoorn hielp maar als zeventienjarige toch besluit de verpleging in te gaan. Dien doet een opleiding voor psychiatrisch verpleegkundige in Wolfheze,  vervolgt haar opleiding in het ziekenhuis in Alkmaar en haalt alle aantekeningen binnen haar vak.  Naast haar passie voor haar beroep is Dien een echte brievenschrijver. Ze onderhoudt contacten met familie, met vriendinnen, oud-collega’s, al haar belevenissen komen in brieven terecht. En ze heeft heel wat meegemaakt. Dien was werkzaam in drie werelddelen, deed werk voor de VN en bezocht veel conferenties.  Met het leven van Dien als leidraad gaat Ineke op zoek naar een mogelijke oorzaak voor de dood van die andere kinderen in het gezin Bartels. Een zoektocht die ook haar de hele wereld overvoert en nog meer licht werpt op het bijzondere leven van tante Dien.

Biografie

‘De zuster van mijn moeder’ is niet alleen een kloeke familiekroniek, een biografie van een bijzondere vrouw en een inkijkje in het leven van een Sallandse gemeenschap, door de speurtocht naar de oorzaak van de dood van de jonge kinderen Bartels leest het ook als een detectiveverhaal.  En voor wie haar gekend heeft, geeft het een extra dimensie aan het leven van Dien Bartels. 

‘De oorlog die mijn leven redde’ van Kimberley Brubaker Bradley

Afgelopen week was het de Week van de Alfabetisering. In die week wordt aandacht gevraagd voor laaggeletterdheid en taalverwerving. Het boek van deze week sluit daar naadloos bij aan. Het meisje Ada woont met haar moeder en jongere broertje James in Londen op driehoog in een armoedig appartement. Ada heeft een klompvoet en haar moeder houdt haar daarom verborgen voor de wereld. Ze mag het huis niet uit, ze mag niet naar school, ze mag niets en is geheel afhankelijk van haar broertje James.  Alles wat ze van de wereld kent is wat ze door het raam van hun kamer kan zien en wat haar broertje haar kan vertellen, verder reikt haar kennis niet.

Evacuatie

Als in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbreekt worden na verloop van tijd alle kinderen uit Londen geëvacueerd naar het platteland. Ada ziet haar kans schoon en vertrekt samen met haar broertje maar zonder de toestemming van hun moeder naar Kent.  Daar worden ze geplaatst bij juffrouw Susan Smith. En langzaam komt Ada tot bloei. Susan heeft al snel door dat Ada veel, zelfs eenvoudige begrippen niet kent, heel geduldig legt ze Ada van alles uit.  Hoe je een knoop aan moet zetten bijvoorbeeld. Het eerste wat Susan dan uitlegt is wat een naald is, wat een draad is, hoe je de draad in de naald doet en hoe je vervolgens met steekjes de knoop kan bevestigen. Ondanks Ada’s wantrouwen tegen volwassenen, haar moeder heeft haar niet alleen binnengehouden maar ook fysiek mishandeld, groeit er toch een vertrouwensband tussen Ada en Susan.  Maar kan Ada altijd in Kent blijven? Ze zou het graag willen maar de angst voor een terugkeer naar haar moeder is nooit ver weg.

Vlag en wimpel

‘De oorlog die mijn leven redde’ is een jeugdboek en geschikt voor kinderen vanaf 10 jaar. Het boek heeft in de VS een Honor Medal gekregen, de Amerikaanse Vlag en Wimpel voor een titel dat net niet het beste boek van het jaar is. En al is het een jeugdboek, het is ook zeer lezenswaardig voor volwassenen, er zitten zoveel lagen in die kinderen zeker zullen ontgaan maar iedereen met interesse voor de problematiek van laaggeletterdheid zeker aan zullen spreken. 

‘Alles tussen ons’ van Anna McPartlin

Als je jong bent denk je dat je de wereld aankunt. Zeker als je een hechte vriendschap zoals Eve en Lily hebt.  Samen groeien ze op in Ierland,  Lily, kind van een alleenstaande moeder, brengt een groot deel van haar jeugd bij Eve thuis door.  Daar ervaart ze de warmte van een stabiel gezin. Als ze tieners zijn komen de jongens in zicht, Eve valt voor de charmante Ben en Lily begint al jong iets met de knappe Declan.  Na het eindexamen neemt Lilly een vakantiebaantje driehonderd kilometer verderop, Eve hangt de hele zomer thuis rond.  Ze schrijven elkaar brieven, het is 1990, zo nu en dan proberen ze te bellen. Het einde van de zomer is ook het einde van hun vriendschap, er is iets voorgevallen waarover ze geen van beiden iets willen zeggen. Ze hullen zich daarover in stilzwijgen.

Ongeluk

Twintig jaar later heeft Eve een mooie carrière als sieradenontwerper en in de VS een navenant zakenimperium opgebouwd. De briljante studente Lily heeft afgezien van een studie geneeskunde en werkt nu als verpleegkundige, is getrouwd met Declan en heeft twee kinderen met hem. Als Eve terugkomt naar Ierland en een korte affaire met haar jeugdvriendje Ben begint wordt ze samen met hem door een dronken automobilist aangereden en belanden ze meer dood dan levend in het ziekenhuis. Lilly is op dat moment aan het werk, ze schrikt als ze de naam van haar oude vriendin op de status ziet staan, Eve is zo toegetakeld dat Lily haar bijna niet herkent.  Is dit treffen het begin van een hernieuwde vriendschap? Kunnen de bruuske Eve en de pleaser Lily elkaar vergeven wat in het verleden is voorgevallen?  Of blijft alles bij het oude en zullen hun wegen zich spoedig weer scheiden?

Brieven

Elk hoofdstuk begint met een in de zomer van 1990 geschreven brief. De toon van de brief zet de toon voor het hoofdstuk dat erop volgt. Eve en Lily hebben twintig jaar lang een eigen leven geleid, hebben keuzes gemaakt waar ze trots op zijn of waar ze spijt van hebben. Ze zien duidelijk wat er in het leven van de ander moet veranderen, het eigen leven op orde krijgen is een stuk moeilijker. Maar één ding wordt hen wel pijnlijk duidelijk, je kunt niet zonder vrienden, een sociaal netwerk dat in donkere tijden om je heen staat. 

‘Het dameskoor van Chilbury’ van Jennifer Ryan

In Chilbury [Kent, Engeland]  is er door het uitbreken van de Tweede wereldoorlog een grote leegloop van mannen. Elke man die recht van lijf en leden is, is opgeroepen door het leger,  de vrouwen blijven achter om het dorp te runnen.  Als de dominee dan besluit het kerkkoor op te doeken omdat er geen bassen en tenoren meer zijn, komen de vrouwen in opstand. Ze besluiten zelf het kerkkoor in stand te houden en met behulp van een muzikale nieuwkomer  wordt het koor binnen de kortste keren weer een volwaardig vrouwenkoor.  Maar dat is niet alles wat er speelt in het dorp.

Bombardement

Zo is er de onderlinge strijd tussen de dorpsverpleegster en de vroedvrouw.  De eerste is plichtsgetrouw en bijzonder kundig. De tweede is ook zeer kundig maar iets minder nauwgezet, de vroedvrouw is namelijk best in voor een kleine omkoperij, als ze ergens voordeel uit kan slaan zal ze dat zeker niet laten. En dan is daar de wrede oud-brigade generaal die zijn oudste zoon verliest bij oorlogshandelingen boven de Noordzee.  Nu heeft hij alleen nog maar twee dochters die zijn adellijke bezit niet kunnen erven.  Gelukkig is zijn vrouw zwanger van hun vierde kind, mogelijk wordt dat de nieuwe erfgenaam.  Het koor en alle andere verwikkelingen vallen echter in het niet bij het grote bombardement dat hun kleine dorp treft.  Zal het koor de vrouwen sterken en de kracht en moed geven door te gaan?  Of is dit het definitieve einde van een toch al gehavende dorpsgemeenschap?

Vijf stemmen

Jennifer Ryan vertelt het verhaal aan de hand van vijf verschillende stemmen uit het dorp. De vroedvrouw Edwina Paltry [ brieven] , de dorpsverpleegster Mrs. Tilling [ dagboek], de tieners Venetia en Kitty Winthrop, dochters van de brigade-generaal en de jonge oorlogsevacuee Silvie zijn vijf stemmen die elk vanuit een ander perspectief de zomer van 1940 beschrijven.  Dat levert een bijzondere roman op met nadruk op de bijzondere rol die vrouwen in WOII in Engeland speelden. 

‘Marlena’ van Julie Buntin

Als Cat’s vader zijn gezin in de steek heeft gelaten besluit  haar moeder met Cat en haar grote broer Jimmy naar een verlaten plek in Michigan te verhuizen. Er is daar niets te beleven maar gelukkig is er wel een buurmeisje: Marlena.  De zeventienjarige Marlena is twee jaar ouder dan Cat, veel wereldwijzer en Cat kijkt vreselijk tegen haar op.  Marlena is alles voor haar, Marlena durft alles,  Marlena experimenteert met alles wat maar voorhanden is,  Cat vindt Marlena’s levensstijl woest aantrekkelijk. De vriendschap die ze opbouwen is het middelpunt van hun bestaan, ze kunnen niet meer zonder elkaar.

Verdronken

Tenminste dat denkt Cat. Maar Marlena heeft ook een geheim leven, dingen waarover ze Cat niets vertelt.  Als Marlena na een jaar door een ongeluk om het leven komt, ze verdrinkt in een ondiepe licht bevroren rivier, lijkt het dat Cats leven ook stil staat. Ze wordt teruggestuurd naar haar oude middelbare school,  ondanks veel spijbelen en destructief gedrag weet Cat een studieplek aan een universiteit te veroveren.  Ze probeert een nieuw leven op te bouwen maar ze kan Marlena nooit echt vergeten.  Als Marlena’s jongere broer  Sal  Cat in New York komt opzoeken wordt de hele geschiedenis weer opgerakeld.  Kan Cat nu eindelijk met het verleden afrekenen? Of  zal zij in de herinneringen van het verleden verdrinken en uiteindelijk ook ten onder gaan? Eén ding is zeker, Marlena zal ze nooit vergeten.

Onsterfelijkheid

Julie Buntin [1987]  studeerde literatuur in New York. In deze debuutroman verhaalt ze van haar eigen ervaring met het verlies van een dierbare schoolvriendin die aan drank en drugs ten onder ging. ‘Marlena’ is een rauw verhaal over twee tieners op weg naar hun volwassenheid. Gevoed door hun jeugdige overmoed doen ze alles wat God verboden heeft, overtuigd van hun onsterfelijkheid lijkt hen niets te kunnen overkomen.  Tot de dramatische gebeurtenissen in een koude novembermaand alles overhoop gooien en Cats leven voorgoed verandert. 

‘De bewaarder van gevonden voorwerpen’ van Ruth Hogan

Laura was hopeloos verdwaald, volkomen de weg kwijt. Prozac , pinot grigio en het ontkennen van nare dingen hielden haar nog enigszins op de been nadat ze haar man had verlaten.  In de wachtkamer van de psychiater valt haar oog op een vacature, een oudere heer zoekt een huishoudster.  Omdat Laura laag gekwalificeerd is en geen uitzicht heeft op een betere baan,  gaat ze solliciteren. Tot haar verbazing krijgt ze de betrekking en inmiddels werkt ze al meer dan zes jaar bij Anthony Peardew.  Peardew is een allercharmantste en vriendelijke oude heer, weduwnaar, schrijver van korte verhalen en hij bewoont een riant huis in een dorp niet ver van de grote stad. Hij heeft echter één merkwaardige gewoonte, hij verzamelt al jaren lang gevonden voorwerpen.

Missie

Al deze gevonden voorwerpen bewaart hij in zijn studeerkamer,  kasten vol met allemaal een kaartje eraan wanneer en waar het gevonden is.  Niemand mag eraan komen, de collectie is alleen voor hem. Maar Anthony voelt zijn einde naderen, hij besluit zijn huis aan Laura na te laten, inclusief de collectie. Voorwaarde is dat Laura zal proberen zoveel mogelijk van de gevonden voorwerpen weer bij de rechtmatige eigenaar te brengen. Al zou ze maar één persoon vinden, dan is de missie al geslaagd. Samen met het buurmeisje Sunshine en tuinman Freddy begint Laura aan haar opdracht.  Hoe gaat ze dit aanpakken, zal het haar lukken überhaupt iemand te vinden die jaren geleden iets kwijt geraakt is? Wat zijn de verhalen die achter de gevonden voorwerpen steken? En komt het kleinood dat Anthony zelf ooit verloren heeft  nog boven water?

Buitenspel

Met de ‘De bewaarder van gevonden voorwerpen’ heeft Ruth Hogan  een dijk van een debuut afgeleverd.  Na een universitaire studie Engels en drama werkte ze tien jaar bij de overheid.  Een ernstig auto-ongeluk en ziekte zetten haar aanvankelijk buitenspel. In de doorwaakte uren na een chemokuur begon ze te schrijven en ‘De bewaarder van gevonden voorwerpen’ is daarvan het resultaat. Een feel good boek in een sprookjesachtige sfeer met een typisch Britse uitstraling, een verhaal over de grote betekenis van ogenschijnlijk kleine dingen. 

‘Het zwarte goud’ van Leila Meacham

Texas is in 1900 een staat met grote ranches, de olieboringen nemen een aanvang, wie geluk heeft dat het zwarte goud op zijn land gevonden wordt, heeft een gouden toekomst in het vooruitzicht. De twintigjarige Nathan Holloway woont met zijn ouders en jongere zus en broer op een boerderij. Zijn hartelijke vader is een goede boer, zijn verzuurde, bittere moeder heeft weinig oog voor hem. Al haar aandacht gaat naar de jongere kinderen van wie ze torenhoge verwachtingen heeft.  Wat Nathan niet weet is dat zijn vader niet zijn biologische vader is, zijn moeder was al een paar maanden zwanger van een andere man toen zijn vader met haar trouwde.  Bovendien is er nog een tweelingzusje dat met de geboorte weggegeven is. Het zijn goed bewaarde geheimen waar nooit over gesproken wordt.

Vreemdeling

Dat verandert als op een dag een vreemdeling zich meldt op de boerderij. Hij beweert  Nathans vader te zijn, Trevor Waverling wil Nathan meenemen om hem een toekomst te geven in zijn bedrijf dat olieboringen verricht.  Maar Nathan wil niet, hij is veeboer in hart en nieren, niets kan hem scheiden van zijn geliefde grond.  De kille waarheid dat zijn moeder de boerderij wil verkopen en de opbrengst ten goede zal komen aan zijn broer en zus, dat hij dus kan fluiten naar zijn centen, samen met het advies van zijn vader om de wereld te gaan verkennen, doet hem toch anders besluiten. Hij vertrekt van de ranch op zoek naar zichzelf, naar zijn afkomst en uiteindelijk naar zijn tweelingzus.

Familiedrama

‘Het zwarte goud’ is naast een rijke familiesaga vooral ook een roman waarin de geschiedenis en de ontwikkeling van Texas centraal staat. Grote veeboeren, de olie-industrie en archeologisch vondsten zijn de historische achtergrond van het familiedrama waarin foute beslissingen en goede bedoelingen van de hoofdpersonen een cruciale rol spelen.  Een web van geheimen dat langzaam maar zeker wordt ontrafeld,  een boek om in één adem uit te lezen. 

‘Een bijzonder jaar’ van Lori Nelson Spielman

Brett Bohlinger is al verdrietig om de dood van haar moeder als ze vervolgens de grootste schok van haar leven krijgt. Bij het voorlezen van het testament blijkt dat Brett in tegenstelling tot haar twee oudere broers niets uit de nalatenschap krijgt. Althans voorlopig, Brett moet namelijk eerst de bucketlist die ze als tiener ooit gemaakt heeft afwerken. Voor de tien opdrachten die ze als puber in een boze bui op een lijstje gezet heeft krijgt ze een jaar de tijd. Een paard kopen, verliefd worden, een kind krijgen, het weer goed maken met haar schoolvriendin, op goede voet komen met haar vader,  het lijkt schier onmogelijk. En als klap op de vuurpijl blijkt dat niet Brett maar haar schoonzus de leiding krijgt van het cosmeticaconcern dat moeder Bohlinger van de grond af heeft opgebouwd. Shock, wanhoop, woede en verdriet  strijden om voorrang als ze de bijeenkomst bij de notaris verlaat. 

Deadline

Gelukkig heeft Brett haar vriend Andrew, hij zal haar ongetwijfeld bijstaan. En haar baan geeft haar ook vastigheid. Van narigheid blijft Brett eerst een paar dagen in bed. Haar vriend durft ze aanvankelijk niets te vertellen over het fiasco van het testament, hij waant zich al rijk met Bretts erfenis. Als ze zichzelf weer wat bij elkaar geraapt heeft meldt ze zich toch maar bij haar schoonzus op kantoor. En daar wacht haar weer een onaangename verrassing,  ze is ontslagen. Hoe heeft haar moeder van wie ze zoveel hield haar zo kunnen vernederen! Van pure ellende begint Brett daarom maar aan haar lijstje. Zal  ze de deadline halen? Houdt haar relatie stand met zoveel tegenslag? Had haar moeder toch gelijk dat ze moet veranderen en haar veilige bestaan op moet geven? Een veelbewogen en bijzonder jaar breekt aan voor Brett.

Romantiek

‘Een bijzonder jaar’ was de debuutroman van de Amerikaanse Lori Nielsen Spielman. Inmiddels zijn er twee andere boeken van haar in vertaling verschenen, ‘Vergeef me’ en ‘Hou me vast’. ‘Een bijzonder jaar’ is niet alleen maar een fijn romantisch boek, thema en verhaallijn geven een extra twist aan dit vlot geschreven en bijzonder prettig te lezen verhaal.