‘Tante Poldi en de Siciliaanse leeuwen’ van Mario Giordano

Op haar zestigste vertrekt Tante Poldi naar Sicilië. Haar man Pepe, hij komt van het heerlijke eiland, is overleden en er is niets meer wat haar aan haar geboortestad München bindt. Haar drie schoonzussen verwelkomen haar heel hartelijk en hopen dat ze in hun directe omgeving gaat wonen. Maar daar is Tante Poldi niet voor te porren.  Ze mag ze graag maar wil ze niet op haar lip hebben. Daarom kiest ze voor een drieverdiepingen tellende bouwval met dakterras in een achteraf dorp. Met uitzicht op zee en op de Etna.  Dat dan wel weer. 

Witbiertje
Omdat de schoonzusters toch een oogje in het zeil willen houden roepen ze de hulp van hun tantezeggende neef in. Hij wil romanschrijver worden en schrijven kun je overal. Zodoende vliegt hij maandelijks naar Sicilië om een weekje bij Tante Poldi te zijn.  Tante Poldi geeft zich graag over aan de drank. ’s Morgens begint ze met een espresso met een scheutje, daarna een scheutje zonder espresso en om elf uur een witbiertje. En dat is nog maar het begin van de dag! 

Klusjes
Voor de klusjes in huis doet ze een beroep op Valentino. Een knappe en handige jongeman die ze graag om zich heen heeft. Als Valentino plotseling niet meer op komt dagen begint ze zich zorgen te maken. Is hij in aanraking gekomen met de maffia? Tante Poldi ziet in elke wat oudere man namelijk een maffiosi. Omdat ze Valentino graag mag gaat ze op onderzoek uit. Zo ontdekt ze dat hij niet alleen voor haar klusjes doet. Ook de plaatselijke zakenlui en verlopen adel maken van zijn diensten gebruik. Wie is hem te na gekomen? Was het de maffia? Of toch een localo met een verborgen verleden? Samen met, maar soms ook tegen, de bijzonder aantrekkelijke rechercheur Montana werkt ze aan de oplossing. 

Nieuwsgierig
Tante Poldi heeft alles wat een goede speurder moet hebben: ze is vreselijk nieuwsgierig, kan verbanden leggen, maakt makkelijk contact, heeft zelfspot en laat iedereen voor zich lopen. Verwacht geen deducerende Miss Marple, maar wel een humoristisch en soms zelfs kolderiek verloop van het verhaal. Je gaat onmiddellijk van Tante Poldi houden. Giordano begint elk hoofdstuk met een inleiding waarin alvast de hoofdpunten worden genoemd. Een tikkeltje ouderwets maar het past heel goed bij deze charmante speurneus.

‘Van landschap naar tuin: Nederland als inspiratiebron voor het maken van tuinen’ van Noel Kingsbury en Maayke de Ridder

Een nog betere ondertitel voor dit boek zou zijn: hoe een Engelsman tegen de Nederlandse tuinarchitectuur aankijkt. En hoe wij door zijn ogen naar ons landschap en onze tuinen meekijken. Verfrissend is dat. Dat iemand je wijst op bijzondere zaken die we zo vanzelfsprekend vinden. 

Zand en heide
Na een uitgebreide introductie waarin de ontstaansgeschiedenis van Nederland een voorname plaats inneemt, begint Kingsbury met zee en duinen. Allereerst verwondert hij zich over het feit dat je in Nederland niet afdaalt naar de zee, nee de zee is op veel plekken zelfs hoger dan het vasteland. De duinen vormen een goede bescherming, er is een bijzondere plantengroei, het is de inspiratie voor de tuinen van Machiel Vlieland.  Door gaan we naar zand en heide, woeste gronden werden ze vroeger genoemd. Ook met een specifieke begroeiing. Hier de tuinen van Frank van der Linden. 

Zo trekken we heel Nederland door. Met eigentijdse tuinen verbonden aan de landschappen die we hebben. De geschiedenis van de tuinarchitectuur wordt niet vergeten. Jac. P. Thijsse, Mien Ruys, Piet Oudolf en de tuinen van Paleis het Loo, ze komen uitgebreid aan bod. De lijnen en beplantingen van veel van de hedendaagse tuin zijn rechtstreeks op één van hen terug te voeren. 

Mien Ruys
De Dutch Wave van Piet Oudolf die de High Line in New York ontwierp heeft de Nederlandse manier van ontwerpen wereldwijd op de kaart gezet. Oudolf, zelf sterk beïnvloed door Mien Ruys die van strakke lijnen hield, heeft zich daaraan ontworsteld. Hij gaat als een kunstenaar te werk, niet langer de slaaf van de middenas is hij trendsetter en aanvoerder van de Nederlandse tuin- en landschapsarchitecten. 

Zonnehoed
Maayke de Ridder nam alle foto’s voor haar rekening. Overzichtsfoto’s, grote landschappen, sfeervolle tuinen, gedetailleerde afbeeldingen van specifieke plantengroepen, wie nog twijfelde weet na het bekijken van de foto’s hoe mooi Nederland is. De foto van zonnehoed na de bloei gezien door een spinnenweb is werkelijk magnifiek. De tuin van Arjan Boekel is een plaatje. De roze en rood-paarse tulpen op de Keukenhof, was je achtertuin maar zo mooi. De koningsvaren bij Luc Engelhard en het reuzenrabarberblad van Nico Kloppenborg.  Wonderschoon gefotografeerd. 

Mankeert er dan niets aan dit prachtige boek? Er is één minpuntje, het lettertype is weliswaar helder en duidelijk maar ook o zo klein. Een leesbril is hier echt nodig.

‘De belofte’ van Damon Galgut

De moeder van Amor is overleden. Ze krijgt het bericht op het internaat waar ze in verband met haar moeders ziekte zolang verblijft. Haar moeder was al een tijd ziek, vermagerde bij de dag, werd steeds kwetsbaarder. Toch komt het overlijden als een schok voor Amor. Haar oom en tante halen haar op en brengen haar thuis op de boerderij op het Zuid-Afrikaanse platteland. Daar waren ze een gezin van vijf personen.  Pa, Ma, grote broer Anton, zus Astrid en benjamin Amor. Ze bezitten een grote boerderij en een reptielenhuis. 

Traditie
Ma, van huis uit Joods, wil ook in die traditie begraven worden. Pa is daar fel op tegen. Na de eerste vijftien jaar van zijn huwelijk als een schuinsmarcheerder door het leven te zijn gegaan heeft hij het licht gezien. Heeft zich, nadat hij zijn zonden aan zijn vrouw had opgebiecht, aangesloten bij de Nederduits Gereformeerde Kerk. Verzet zich met hand en tand maar de wil van Ma is sterker. De familie heeft zich erbij neer te leggen. 

Twistgesprek
Op hun land woont ook Salomé met haar kinderen. Salomé is de huisbediende en heeft Ma tijdens haar ziekte verzorgd. Ma was zo blij met haar dat ze Salomé haar huis met erf toezegt. Een belofte die Amor stiekem te weten komt als ze een twistgesprek tussen Pa en Ma afluistert. Ze herinnert haar vader eraan, die doet het echter af. Dat komt nog wel, is zijn standpunt. Maar het komt niet. Ook niet als Pa een kleine tien jaar later komt te overlijden. Anton is na zijn diensttijd van het toneel verdwenen, Astrid is getrouwd en Amor studeert in Londen.  Niemand denkt nog aan de belofte, alleen Amor brengt het elke keer weer te berde. Zal ze het voor elkaar krijgen? Of wordt haar stem niet gehoord! 

Geruisloos
‘De belofte is opgedeeld in vier hoofdstukken: Ma, Pa, Astrid en Anton. Ma, Salomé en vooral Amor zijn de rode draad in deze geweldige roman. Damon Galgut, met dit boek winnaar van de Man Booker Prize 2021, kruipt geruisloos in de hoofden van alle personen, wisselt net zo moeiteloos de conversatie en gedachtegang van iedereen af. Dat zou een drempel kunnen zijn maar het gaat zo vanzelfsprekend dat je als lezer moeiteloos daarin meegaat. Een fantastisch boek, heel erg het lezen waard.

‘De theewinkel vol geluk’ van Manuela Inusa

Meer dan honderd jaar geleden woonde er in Oxford een vrouw met de naam Valerie Bonham. Iedereen noemde haar lieve Valerie. Omdat ze om mensen gaf. In een onooglijk zijstraat had ze een kruidenierswinkel. Al snel was het veel meer dan dat, een toevluchtsoord waar je moe en hongerig iets te eten kreeg en waar naar je geluisterd werd. Ze was zo beroemd dat het zijstraatje naar haar vernoemd is. En in deze Valerie Bonham Lane zitten nu een aantal aantrekkelijke, door vijf jonge vrouwen gerunde winkels. 

Theewinkel
Laurie is één van hen. Zij heeft een theewinkel waar je ook even kunt gaan zitten en thee met iets lekkers kunt krijgen. Het bevalt Laurie heel goed, eigen baas zijn. Bovendien zijn er de heerlijke bijeenkomsten op woensdagavond met de andere onderneemsters. Zoals Valerie Bonham iedereen onthaalde, zo doen zij het eens per week met elkaar. 

Alles lijkt zo mooi maar er is ook iets wat niet zo wil vlotten. Laurie is hopeloos verliefd op haar theeleverancier Barry. Elke dinsdagmorgen komt hij de bestelling brengen. Elke maandagavond neemt ze zich voor om hem voor een date te vragen. En elke dinsdag komt er niets dan wartaal uit haar mond. Met slappe benen en watten in het hoofd staat ze hem te woord. Dodelijk verlegen voelt ze zich dan. Terwijl ze toch al een huwelijk met de flamboyante schuinsmarcheerder Peter achter de rug heeft.

Hulptroepen
Uiteindelijk kan ze het niet meer voor zich houden. Ze stort haar hart uit bij haar vriendinnen Orchid, Susan, Ruby en Keira. Die zijn onmiddellijk bereid haar te helpen, ze hadden al lang gezien dat Barry de ware voor haar is. Kunnen deze hulptroepen voor een doorbraak zorgen? Of moet Laurie het toch echt alleen zien te klaren? Houdt ex Peter zich rustig. Of zal hij gaan stoken nu hij Laurie aan zijn neus voorbij ziet gaan? En Barry, wat voelt hij voor haar? 

Wegdromen
‘De theewinkel vol geluk’ is een boek over vriendschap, liefde, keuzes maken. De vriendschap tussen de vijf jonge vrouwen, de saamhorigheid en de liefde maakt het een lieflijk en vriendelijk boek. Een paar uur leesplezier in deze onzekere tijden, een verademing bij alle oorlogsretoriek! En voor wie nog meer wil wegdromen is er goed nieuws, in de loop van dit jaar komen nog vijf vervolgdelen van Valerie Lane uit. 

‘Wie zegt wat waar? : regionale taal in Nederland en Vlaanderen'

Maart is de maand van het dialect. Er worden dan allerlei activiteiten georganiseerd om het dialect in het zonnetje te zetten. Soms is er zelfs een kerkdienst in het dialect en een enkele gemeenteraad waagt zich er ook aan in haar vergadering. Ons dialect hoort bij het Nedersaksisch, een taal die erkend is als de taal van een minderheid. Van elk dialect in Nederland en Vlaanderen wordt zo beschreven tot welke oude taal het behoort en met welke talen er verbanden zijn. 

Nedersaksisch
De meeste talen zijn ontstaan tussen 500 en 800 na Christus. De oertaal was het Oudgermaans. Rond 500 begon de grote volksverhuizing en daarmee de verspreiding van de talen. Zo kwam het Fries op de huidige plek. Ook het West-Fries in Noord-Holland hoort tot deze taalgroep en tot ver in Duitsland wordt het Ost-Fries gesproken.  Het Nedersaksisch bestrijkt het oosten en noordoosten van Nederland, daar waar de Saksen woonden. Van de Waddenzee tot aan Arnhem wordt het gesproken, maar ook in Duitsland kun je prima met het Nedersaksisch terecht. Daarbinnen zijn weer verschillen in uitspraak, zo klinkt het Gronings heel anders dan het Achterhoeks. En zelfs van dorp tot dorp zijn er nuances. Op dezelfde wijze komen het Limburgs, het Brabants, het Hollands-Utrechts en Vlaams en Zeeuws aan bod.

Miegemp
Na deze uiteenzetting wordt een zestiental woorden besproken. Hoe wordt een lucifer, een klaproos, een zakdoek, een nachtjapon, een balpen en een mier in de verschillende dialecten genoemd. De laatste, de mier, heeft minstens vijftien verschillende benamingen. Van mier tot miegemp, van zeikdempel tot sprokkel en van pishimmel tot brak. Bij elk woord staat een kaart getekend met daarop aangegeven de streken waar de verschillende benamingen gebezigd worden. Het klinkt misschien wat ingewikkeld, dat is het echter niet. Het geeft een prima beeld over de verspreiding van een benaming. 

Overijssel Academie
Het overzichtelijke boek  eindigt met een lijst van instellingen waar je voor dialectvragen terecht kunt. Voor Overijssel zijn dat de Overijssel Academie in Zwolle en het Twentehoes, Centrum veur streektaal en streekcultuur in Borne. Voor algemene taal- en dialectvragen kan men onder andere terecht bij de Stichting Nederlandse Dialecten, de Taalunie en Het Meertensinstituut. Een literatuuroverzicht van regionale en lexicale kaarten en een korte kennismaking met de auteurs, cartograaf en illustrator sluit het boek af.

‘De man die twee keer doodging’ van Richard Osman

Kent u ze nog, de leden van de Moordclub (op donderdag)? Die wonen in een soort van luxe knarrenhof? Oud-agent Elizabeth, Ibrahim de psychiater, Ron de vakbondsman en Joyce? Ja, nou ja Joyce, wat valt er te zeggen over Joyce. De bemiddelaar, die een beetje onnozel oogt en lukraak opmerkingen rondstrooit. Zij dus. Ze komen elke donderdag bij elkaar en meestal brengt Elizabeth een cold case mee, waar ze hun hersenen over kunnen laten kraken. Maar dit keer is het iets heel anders. 

Diamanten
Elizabeth heeft een brief gekregen van haar ex-man Douglas. Hij werkt bij de inlichtingendienst MI5 en heeft zich in de nesten gewerkt. Al surveillerend bij een bekende ritselaar in de onderwereld zijn er voor 20 miljoen pond aan diamanten verdwenen en de ritselaar verdenkt Douglas ervan dat gedaan te hebben. Douglas is daarom op zoek naar een safe house waar hij kan onderduiken. En de knarrenhof lijkt hem een uitstekende locatie. Elizabeth overlegt eerst met de Moordclub, zij zijn het erover eens, Douglas kan komen. Samen met zijn bewaakster Poppy betrekt hij een leegstaand appartement. 

Safe house
Al de volgende dag blijkt dat zijn vrees niet voor niets is. Een handlanger van de ritselaar komt om Douglas om te leggen. Maar Poppy is de man te snel af en schiet hem dood. Nu moet Douglas verkassen naar een echt safe-house van MI5. Als Elizabeth na een dag of twee poolshoogte gaat nemen treft ze hem en Poppy dood aan. Onherkenbaar door het hoofd geschoten, de twijfel slaat toe. Zijn dit wel Douglas en Poppy? Hebben ze het mogelijk geënsceneerd om er met de diamanten vandoor te gaan? Geen cold case dus voor de Moordclub deze keer maar de harde werkelijkheid van de maffia en de rest van de onderwereld. 

Straatboef
En dan is er nog het voorvalletje met Ibrahim. Door een straatboefje beroofd van zijn telefoon en daarna, weerloos op de grond liggend, geschopt door de domme mafkees. Want geloof maar dat de wraak die de Moordclub voor hem in gedachten heeft zoet is. Politieagenten Donna en Chris, ja die twee zijn er nog steeds, werken er graag aan mee! 

‘De man die twee keer doodging’ is even kolderiek als ingenieus. Als alle lijntjes bij elkaar komen heb je een heerlijk boek uitgelezen, smakelijk gelachen, en bedacht dat de plot ijzersterk is.

‘Muizen en mensen’ van John Steinbeck en Rébecca Dautremer

Zevenentwintig februari is het honderdtwintig jaar geleden dat John Steinbeck is geboren. Steinbeck, Nobelprijswinnaar literatuur in 1962, heeft tientallen boeken, novelles en korte verhalen geschreven. De allerbekendste is wel ‘De druiven der gramschap’ maar twee jaar eerder, in 1937, verscheen ‘Van muizen en mensen’. 

Goedzak
Het verhaal speelt zich tijdens de grote depressie af in California. George en Lenny zijn twee landarbeiders die dan eens hier en dan weer daar werken. George is een slimmerik, ondanks weinig scholing doorziet hij alles om hem heen. Lenny is een grote goedzak. Mentaal niet sterk, fysiek des te meer. Hij houdt heel erg van pluizige dieren, konijnen en muizen, maar maakt ze meestal per ongeluk dood. Ze komen in moeilijkheden als Lenny de rok van een jonge vrouw wil aanraken. Het wordt beschouwd als aanranding en daardoor zijn ze voortdurend op de vlucht. Op zoek naar een veilige plek waar ze permanent kunnen blijven. Maar het lukt allemaal niet en een dramatisch einde is onafwendbaar. 

Platenboek
De eerste Nederlandse vertaling was in 1941 en er volgden tig herdrukken. Allemaal heel gewoon. Tot in 2018 de Franse illustratrice Rébecca Dautremer het boek onder handen neemt. In haar bijzondere en zeer eigen stijl verwerkt ze het boek tot een platen boek van meer dan vierhonderd bladzijden. Waarbij ze de tekst op de voet volgt. Het is bijna onnavolgbaar hoe ze het aangepakt heeft. Prachtige aquarellen, schitterende dierenportretten, zoveel tekeningen met zo ontzettend veel details. Dialogen worden verbeeld als een soort stripverhaal maar dan zonder de wolkjes. Je blijft kijken en kijken. Ziet steeds meer en nieuwe details. Het is werkelijk ongelooflijk, zo bijzonder zijn de illustraties. 

Nieuwe wereld
Rébecca Dautremer is in 1971 geboren in de Hautes Alpes, Frankrijk. Haar opleiding tot illustrator deed ze in Parijs. Ze heeft een geheel eigen stijl van illustreren die je heel makkelijk herkent. Ze heeft met heel uiteenlopende thema’s gewerkt, van de Bijbel tot aan vergeten prinsessen, van romantische afspraakjes tot Alice in Wonderland en van bijzondere dieren tot een konijn als grote held. Er zijn verschillende titels van haar in het Nederlands verschenen. Het is zeker de moeite waard eens een paar van haar boeken te bekijken. Er gaat een nieuwe wereld voor je open! 

‘Het eiland’ van Libby Page

Lorna woont met haar dochter Ella in Londen. Ze heeft een baan als adjunct-directeur op een basisschool, Ella gaat inmiddels naar het voortgezet onderwijs. Ze leven met z’n tweeën in een bubbel, Lorna heeft één beste vriendin Cheryl. Verder kent ze niemand goed. Hoe moet het verder, denkt ze wel eens. Op school heeft ze last van een handtastelijke directeur, Ella heeft ook maar weinig vrienden, behalve de musea waar ze graag naar toegaan, is er zo weinig dat ze aan Londen bindt. 

Hardvochtig

Haar familie heeft Lorna allemaal achtergelaten op het eiland waar ze geboren is. Het eiland Kip, voor de kust van Schotland.  Een liefdeloze jeugd met hardvochtige ouders, als ze zestien is gaat ze er vandoor. Met behulp van haar hartsvriendin Sarah weet ze te ontsnappen. Graag had ze haar jongere broer Jack meegenomen, hij was nog maar twaalf, hoe had ze voor hem kunnen zorgen? En dan komt meer dan twintig jaar later het bericht dat haar ouders zijn overleden. Moet ze teruggaan voor de begrafenis? 

Alice

Ze twijfelt. Het is Ella die haar overhaalt toch te gaan. Stiekem heeft Ella al een jaar lang contact met haar even oude nichtje Molly op Kip. Dochter van Jack en Alice, zijn vrouw.

Alice die zelf opgegroeid is in een fijn gezin op het vasteland. Die stage ging lopen op Kip, verliefd werd op Jack en nooit weer wegging. Alice die het liefst mensen om zich heen verzamelt. Die goed overweg kan met de meeste vrouwen op het eiland. Alice die in het schoolbestuur zit. Alice die yogales geeft. Alice die na een paar onwennige dagen goed met Lorna op kan schieten. Alice, een echt mensenmens. Lorna kijkt met lichte jaloezie hoe Alice in het leven staat. Hoe ze met Jack omgaat. Want tussen Lorna en Jack wil het niet boteren. Het broertje dat haar achterna rende toen ze met de veerboot voorgoed vertrok. Zal het tussen hen twee ooit weer goed komen? 

Liefde en vriendschap

Libby Page laat het verhaal door de twee vrouwen vertellen. Een verhaal vol van liefde en vriendschap. Maar ook een verhaal met scherpe kantjes, met woede en verdriet. Page neemt ruimschoots de tijd om de gedachtegang van zowel Lorna als Alice te volgen. Liefdevol verteld, een hartverwarmend verhaal over oorspronkelijke eilanders en nieuwkomers in een setting van een piepkleine gemeenschap.

‘Armoede krijg je gratis’ van Stella de Swart

Stella de Swart groeit op in een welvarend gezin in Het Gooi.  Vader komt uit een groot gezin uit Den Haag, moeder is geboren op Curaçao en heeft haar roots daar in Boca Sami.  Als Stella acht is gaan de ouders uit elkaar. De welvaart neemt wat af maar nog steeds hebben ze het goed. Volwassen, getrouwd en twee prachtige kinderen verder, heeft Stella een goede baan in de mode-industrie, woont riant in Amsterdam Zuid-Oost. Het gaat haar en haar partner zo goed dat ze een dure woning op IJburg kopen. 

Schulden
Als ze gaat scheiden en gezondheidsproblemen krijgt komt ze in een neerwaartse spiraal. Geen prachtig huis meer op IJburg maar een bovenwoning in een sjofele wijk in Amsterdam-Oost. Geen inkomsten meer, alleen nog maar schulden en een hypotheek als een molensteen om haar nek. Stella moet aan de bak en dat valt nog niet mee. Langzaam maar zeker wordt ze wijs in lokettenland. Leert ze de regels die bij armoede horen. Dat je niet meer dan een dossiernummer bent. 

Weerbaar
Maar Stella is weerbaar, zelfs baarmoederhalskanker of een gebroken enkel krijgen haar er niet onder. Ze vecht tegen vooroordelen. Zelfs De Correspondent, die ze hoog heeft zitten, weet niet beter te melden dan dat armen slechte sollicitatiebrieven schrijven, slecht gekleed op een gesprek komen, te veel lenen en niet sparen (waarvan?). Stella weet beter. Armoede is geen gebrek aan karakter, armoede is gebrek aan geld! Ze wordt steeds vaker als ervaringsdeskundige gevraagd mee te praten over armoede. Elke keer hamert ze er weer op: armoede maakt ziek, armoede vernietigt de toekomst. Armoedebeleid in Nederland is pleisters plakken, niet de patiënt genezen. 

Verplicht
Haar netwerk wordt groter en ze besluit een boek te schrijven.  Dat ze gaat uitgeven in eigen beheer. Via Facebook, het medium waar ze al jarenlang haar ervaringen spuit, vraagt ze hulp daarbij. Die krijgt ze volop. In de vorm van geld maar ook in praktische zin. Een boekhoudster, redactiemensen en ontwerpers. Het boek is er nu, een boek dat iedereen die met armoedebestrijding te maken heeft verplicht zou moeten lezen. Aan welke kant van de streep je ook zit. Zodat er weer een toekomst is. Een toekomst om naar uit te zien.

Wil je Stella volgen op Facebook ga dan naar: https://www.facebook.com/Stellamatchmaker

‘Het torentje van Adelheid’ van Marja Visscher

Hij is vijfendertig, professor in de rechtsgeleerdheid en idolaat van haar. Zij is zeventien, dochter uit een welgestelde Duitse familie, en net zo vol van hem. Hij kent haar sinds ze vier was, las haar prentenboeken voor. Zij was dol op die verhalen, riep als het boek uit was dat hij haar prins was en haar mee moest nemen naar de Nederlanden.  Hij noemt haar zijn Madonnaatje, zij noemt hem Thor. Het is een hoofse liefde, zelfs in de begintijd van hun trouwen. Maar als ze dat achter zich laten hebben ze in no time zes kinderen. 

Parlementaire democratie

Wie is dit stel, zult u zich afvragen. Wel hij is de grondlegger van onze parlementaire democratie Johan Rudolf Thorbecke en zij is zijn vrouw en documentalist Adelheid Solger.  Thorbecke leert de familie Solger kennen als hij bij haar vader studeert. Als Solger jong overlijdt houdt Thorbecke de band met de familie aan. Hij correspondeert met de weduwe en bezoekt hen frequent.  Zo ziet hij Adelheid opgroeien. 

Leiden

Na hun trouwen settelen ze zich in Leiden. Adelheid moet nogal wennen aan Nederland maar met haar warme persoonlijkheid neemt ze snel mensen voor zich in. Het gezin breidt zich uit, het aantal personeelsleden neemt toe en ook daar heeft ze de touwtjes in handen. Om de taal machtig te worden begint Adelheid Thorbeckes brieven te kopiëren. Zo raakt ze betrokken bij zijn politieke leven. Het interesseert haar, ze verdiept zich er meer en meer in, wordt zijn belangrijkste adviseur. 

Roddelcircuit

Veel wijsheid haalt ze uit het Haagse roddelcircuit. Veelvuldig nodigt ze de dames van Kamerleden en ministers uit voor het diner. Bijzonder is haar band met koningin Sophie. Waar koning Willem III en Thorbecke aartsvijanden zijn, schept hun gezamenlijke Duitse achtergrond een vertrouwensband. Veel aandacht gaat ook uit naar het gezin Thorbecke. De opvoeding brengt soms spanningen mee maar de band tussen Thor en Madonnaatje blijft onveranderd sterk. 

Politiek

Marja Visscher heeft al een aantal historische romans op haar naam, ze kent het klappen van de zweep. Met Adelheid heeft ze een sprankelende persoonlijkheid neergezet. De sterke vrouw achter de beroemde staatsman. Dankzij de uitgebreide documentatie van Adelheid wist Visscher een op feiten gebaseerd boek te schrijven dat niet alleen het leven van Adelheid laat zien maar ook een uitstekend inzicht geeft in de politiek van de negentiende eeuw.

‘The Beatles: hier, daar en overal’ van Craig Brown

 

‘Wat heeft onze wereld vijftig verbijsterende jaren meegemaakt…. Bedenk eens wat we zouden hebben gemist als we nooit van The Beatles hadden gehoord”, aldus Koningin Elizabeth in 1997 tijdens de viering van haar gouden huwelijk. Net als zij kunnen we ons dat niet voorstellen. Wat als Brian Epstein, hun latere manager, in 1961 niet naar een zweterige kelder in Matthew Street in Liverpool was gegaan. Om daar te luisteren naar een stelletje vreemde nozems die op hun gitaar en op elkaar stonden te rauzen. Afschuwelijk zegt zijn assistent. Ja, beaamt Epstein, maar ook fantastisch. 

Karakters

Hij neemt de vier jongens onder zijn hoede, bezorgt ze contacten en contracten, maakt maandelijks een financiële afrekening. In de manier waarop de vier met die afrekening omgaan blijkt welk karakter ze hebben. John maakt een prop van de envelop met inhoud en gooit het weg, George bekijkt het even, Ringo opent de envelop niet eens, hij vindt het prima en Paul maakt de envelop open, gaat in een hoek zitten en telt alles tot ver achter de komma na. 

Clash

Vooral John en Paul krijgen een groot podium in de biografie. Als frontmannen van de band, elk een groot deel van de aandacht van het publiek opeisend, worden hun karakters uitgespeld. Niet dat George en Ringo vergeten worden, maar net als in de tijd van The Beatles hangen ze er een beetje bij. Niet dat de verstandhouding tussen John en Paul zo goed was. Als tegenpolen clashte het vaak tussen die twee. Maar de chemie die ze hadden om muziek en tekst samen te brengen, om de prachtigste songs te schrijven, daar mankeerde niets aan. 

Grasduinen

Het is een heerlijk boek om te lezen, deze biografie. Geen dorre opsommingen, wel veel anekdotes en heel veel gedocumenteerde uitspraken en verhalen van tijdgenoten.  Toegankelijk geschreven, misschien niet om in één ruk uit te lezen, het zijn ruim 600 bladzijden, maar zeker om telkens weer ter hand te nemen en te grasduinen. Het is alsof Brown naast je zit en zijn verhalen vertelt. Het eerste en het laatste hoofdstuk maken het verhaal helemaal rond. De biografie bevat foto’s, voetnoten en een schier onuitputtelijke bronnenlijst.

Herken wie ik ben’ van Jasper de Ruiter

Iedereen gaat wel eens graag naar buiten. Dan loop je door het stadspark, de hei of het bos en ziet van alles vliegen, kruipen, rondstruinen. Dan ligt het op het puntje van je tong, de naam van die vogel, vlinder, kever, schelp of kruid dat je ziet. Is het een gehakkelde aurelia of een landkaartje, die vlinder? Kijk, de dagpauwoog en de atalanta, die kennen we nog wel, maar al die andere? 

Herkenningskaarten

Dan is ‘Herken wie ik ben’ de oplossing. Aan de hand van zijn eigen herkenningskaarten van werkelijk alle flora en fauna in Nederland heeft Jasper de Ruiter een handig boek samengesteld. Je ziet alle tuinvogels bij elkaar op één kaart, de kriebelbeestjes, de dieren in het duin, de grote grazers, de moerasvogels. Het boek is opgedeeld in zes grote afdelingen: Stad, Tuin, Water, Buitengebied, Bos en Heide en Kust en Duin. Elk met hun eigen kleur bladzijden. 

Voordeur

De natuur begint al bij de voordeur, aldus de Ruiter.  Maar voor je naar buiten stapt kun je al het één en ander doen. Werken aan de basisuitrusting van de natuurverkenner bijvoorbeeld. Zorgen dat je een verrekijker hebt, een boekje en pen om alles in te noteren, een loep om kleine dingetjes te bestuderen en om grote dingen als bladeren nader te bekijken, een fototoestel of een telefoon om alles vast te leggen en natuurlijk een rugzak om al die spullen in te doen.  Stevige schoenen of laarzen zijn ook handig. En als je thuiskomt uit de natuur even kijken of je geen teken hebt meegenomen. Want die ben je liever kwijt dan rijk. 

Open boek

Maar de beste start is om dit handige boek goed door te kijken. Allereerst natuurlijk de herkenningsplaten. Ga je naar het strand dan is het handig om alvast iets te weten over welke dieren je tegen kunt komen, welke schelpen, hoe je pieren kunt steken, welke krabben je ziet en hoe de schelpen heten die je in ons land aan de kust vindt. Ga je ergens anders naar toe, het bos, het stadspark, het buitengebied of de hei bijvoorbeeld, kun je dezelfde aanpak gebruiken.  Met de heldere en toegankelijk geschreven tips en trucs uit dit boek wordt de natuur een open boek voor iedereen!

‘Wat zou Dolly doen?’ van Petra Vollinga

Ze zijn met zijn drieën, Betteke, Gonny en Karlijn. Ze winnen een prijsvraag en vertrekken voor een drieweekse rondreis door de VS. De enige bindende factor is het countrykoor waar ze elke woensdagavond de longen uit het lijf zingen. Verder kennen ze elkaar niet zo goed. Gonny zag de folder met de prijsvraag, wie kan het beste een Dolly Partonlied zingen? Alleen durft ze niet, met die andere twee wel. Gonny verzorgt de kostuums, ze oefenen een paar keer en blazen de andere kandidaten van het podium De prijs is in de pocket. 

Voetveeg

Gonny is gewoonlijk niet zo’n durfal. Ze brengt haar dagen thuis door, haar man is kostwinner, haar zoons studeren. Dat was allemaal prima toen de jongens klein waren, nu voelt het vaak dat ze hun voetveeg is. Alles is vanzelfsprekend, haar man dagelijks in zijn mancave en Gonny alleen op de bank. De reis is een echte uitspatting, hoe zal ze haar thuisfront na drie weken aantreffen? 

Jaloers

Karlijn is een veel frivoler typ. Ze gaat bijna dagelijks uit, heeft tig one-night-stands, drinkt als een tierelier, heeft eeuwig geldgebrek en maakt o zo makkelijk contact. Betteke is daar stront jaloers op. Op dat contact leggen. Betteke is altijd op afstand, wat haar als advocate goed van pas komt. Maar ze kan die houding niet achter zich laten, ook privé heeft ze niemand om op terug te vallen. Dat is heel akelig, zeker nu ze iets afschuwelijks heeft ontdekt. 

Al reizend leren ze elkaar beter kennen. Ze leren niet van alles over elkaar, ze leren ook vooral zichzelf beter kennen. Alleen daarom al zullen ze deze trip door het country deel van de VS nooit vergeten. 

Meet&Greet

Niet alleen de drie vrouwen hebben de hoofdrol in dit vrolijke en luchtige feelgood verhaal, ook Dolly Parton is alom aanwezig.  Bij bijna alles wat de dames overkomt, worden liedjes van Parton geciteerd. En dan blijft er de vraag: gaat de meet-en-greet met hun grote idool echt door? Zullen ze haar werkelijk ontmoeten? Of was het een loze belofte en zullen ze het alleen met drie weken country style moeten doen?

‘Sterren in de duisternis’ van Clara Benson

Harriet Conway is wanhopig op zoek naar een nieuwe baan. Na een ongeluk waarbij haar ouders beiden om het leven kwamen en haar verloofde Jim bij een vliegtuigongeluk het leven liet, is ze nu helemaal alleen. Het is 1949, Engeland ondervindt nog steeds de gevolgen van WOII, Harriet is dan ook dolgelukkig met haar nieuwe aanstelling als secretaresse bij de familie Brouillard. De familie woont op een buitenhuis op het platteland, ze zijn in 1944 teruggekeerd uit Frankrijk waar ze de oorlogsjaren in Parijs hebben doorgebracht. 

Hardvochtig

Harriet merkt al snel waarom al haar voorgangsters na korte tijd de benen namen.  Mevrouw Brouillard, het hoofd van het gezin is een hardvochtige vrouw. Haar man, een beroemd dirigent en componist is in Parijs overleden. Ook twee kinderen van de familie zijn in de oorlog omgekomen. Over één van de twee, Maggie, wordt nog veel gesproken ook al is er een waas van geheimzinnigheid rond haar dood. Dochter Cécilia, een uitmuntende violiste, is gedeeltelijk verlamd en in zichzelf gekeerd, ze heeft de muziek definitief de rug toegekeerd. 

Haar zoontje Rex is een leuk maar verwaarloosd jongetje en dan is er nog Sébastien.  Het jongste kind van de Brouillards, het kind dat alle ambities van de familie waar moet maken. Het kind dat beter viool moet spelen dan zijn broer en zussen, het kind dat de roem en eer van de familie hoog moet houden. 

Parijs

In 1941 in Parijs heeft Maggie zich bij het verzet aangesloten. Ze helpt bij het overbrengen van neergestorte piloten naar het vrije zuiden, verbergt Joden en andere gezochten in een steeds onveiliger Parijs. Ook haar grote liefde Emil moet vluchten. Hij gaat naar Nice waar Cécilia muziek studeert. Hun moeder houdt ondertussen soirees waar vooraanstaande Franse en Duitse in muziek geïnteresseerden op af komen. Mme Brouillard gokt op een blijvende Duitse bezetting en wil de toekomst van Sébastien zeker stellen. Maar hoever kun je gaan in je medewerking aan de bezetter? Zullen Emil en Maggie elkaar weer vinden? En hoe vergaat het Cécilia in Nice? 

Dramatisch

In twee verhaallijnen vertelt Benson het bijzondere verhaal van een muzikale familie in oorlogstijd en de dramatische gevolgen die na een jaar of vijf zichtbaar worden. Harriet, Maggie en Cécilia dragen de roman die onafwendbaar op een dramatisch einde afgaat. 

‘Gemelli’ van Josina Intrabartolo

Antonio en Luciano zijn neven, samen groeien ze op Sicilië op. Geboren op dezelfde dag worden ze ‘gemelli’ genoemd: tweelingen.  Het is jaren zestig, het bestaan op Sicilië is armoedig. Luciano’s ouders hebben een dorpscafé, zij hebben het wat ruimer. Antonio woont echter met zijn ouders en oudere broer op een boerderijtje, ze kunnen amper van de opbrengsten bestaan. Toch dromen ze van een mooie toekomst. Luciano wil de beste barista ter wereld worden, Antonio wil zijn leven delen met de mooie Rosa.  Hij heeft al jarenlang een oogje op haar.

Rosa

Maar het lot beslist anders. Antonio moet eerst zijn dienstplicht vervullen, twee jaar dienen in Rome. Het gaat hem gemakkelijk af. Als hij terugkomt op Sicilië wil Luciano als gastarbeider naar Nederland. Dat lijkt Antonio ook wel wat, zijn toekomst op het eiland ziet er pover uit. Maar weggaan zonder dat hij Rosa verteld heeft over zijn liefde voor haar, dat kan niet. Ondanks zijn verlegenheid maakt hij een afspraakje maar Rosa komt niet opdagen. Verbitterd stapt hij op bus en trein om naar Nederland te vertrekken. Luciano gaat niet mee, die heeft net als bij alle plannen die hij ooit gemaakt heeft, de hakken in de wal getrokken. 

Nina

Het is niet makkelijk, de leefomstandigheden zijn niet best en Antonio heeft heimwee. Toch zet hij door, leert een Nederlands meisje kennen, trouwt met haar en samen krijgen ze een dochter, Nina. En nu zit Antonio al een tijdje op het eiland.  Zijn vrouw is bij hem weg, Luciano is overleden en zijn dochter is volwassen en heeft haar eigen besognes. Het plan was om naar zijn geboortedorp te gaan maar het is er niet van gekomen. Antonio verblijft in een hotel waar hij als tuinman kost en inwoning verdient. Zijn dochter Nina komt hem een week gezelschap houden. Ze spreken veel met elkaar en langzaam wordt duidelijk wat Antonio tegenhoudt. Kan Nina hem overhalen toch te gaan? Of is de schaduw van het verleden te groot en gaat hij onverrichterzake terug naar Nederland. 

Sociaal

Auteur Josina Intrabartolo is zelf dochter van een gastarbeider. Haar inlevingsvermogen is dan ook groot. Dat maakt ‘Gemelli’ een warm en hartelijk boek, vlot en toegankelijk geschreven. Een sociale roman waarin de geschiedenis van de gastarbeiders onopvallend wordt vervlochten met het eigentijdse verhaal van Nina.

‘Atlas van de IJssel’ van Tjirk van der Ziel en Albert Corporaal

Wie iets over de geschiedenis van de IJssel en haar stroomgebied wil weten moet zeker deze atlas ter hand nemen. In dit kloeke boek wordt aan de hand van heel veel oude kaarten en afbeeldingen naar de geschiedenis van de rivier gekeken.  Uiteraard is het begin in Gelderland, bij Arnhem splitst de IJssel zich af van de Rijn om in noordelijke richting verder te stromen. De rivier meandert met grote lussen richting de Zuiderzee. Er is veel verzanding, er zijn jaren dat de rivier niet meer dan een stroompje is waar je met droge voeten overheen kunt stappen. 

Watermanagement
Ook toen al mochten de bewoners zich graag met watermanagement bezighouden. Kribben worden aangelegd, lussen worden doorgestoken en in de vroege Middeleeuwen als in koude winters grote ijsvorming in de rivier ervoor zorgt dat de IJssel hoger komt te liggen dan het land eromheen, worden weteringen gegraven. Die lopen van zuid naar noord parallel aan de IJssel om dicht bij de IJsselmond af te wateren in de rivier. Vier weteringen aan beide zijden, dus zowel in Gelderland als in Overijssel (de Soestwetering, de Zandwetering, de Oude Wetering en heel origineel de Nieuwe Wetering). 

Hanze

Langs de IJssel ontstaan steden: Doesburg, Zutphen, Deventer, Zwolle en Kampen. Ze hebben baat bij een goede doorvaart van de rivier, met andere steden rond de Noord- en Oostzee vormen ze het handelsverbond de Hanze. Het brengt welvaart, de steden groeien als kool. In de twintigste eeuw komen er weer grote veranderingen, met de komst van de Afsluitdijk mondt de rivier niet meer in de zee uit maar op het IJsselmeer. Nooit zal er meer een grote overstroming zijn zoals in de jaren twintig van de vorige eeuw. Hopen we. Maar niets is zeker, het verhaal van de IJssel is nog lang niet uit. 

Schitterend

De ‘Atlas van de IJssel’ staat werkelijk bol van de prachtigste kaarten en afbeeldingen. Zij vertellen het verhaal met bij elke kaart en afbeelding een duidelijke en heldere uitleg. Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een hedendaagse overzichtsfoto over twee bladzijden van het onderwerp dat besproken wordt. Het is werkelijk een schitterend boek dat niet voor niets het beste non-fictie boek van Overijssel 2021 werd.  Niet een boek om snel door te lezen maar om telkens weer op te pakken en eens rustig door te kijken.

‘De honderd jaar van Lenni & Margot’ van Marianne Cronin

Lenni is ziek, ernstig ziek. Ze ligt in het ziekenhuis in Glasgow op de afdeling voor levensbeperkte zieken. Terminaal bedoelen ze daarmee. Ze kan psychologische begeleiding krijgen, maar dat weigert ze. Lenni is met haar eigen soort van therapie bezig. Ze gaat kennismaken met God. Ze zoekt de priester, Father Arthur op in de ziekenhuiskapel. Niet dat hij iets kan veranderen, en geloven in God wil Lenni ook niet.  Maar praten met Father Arthur doet ze graag. 

100 schilderijen

Naar het activiteitenlokaal De Rozenzaal gaat ze ook. Niet dat dat voor haar bedoeld is, alleen ouderen vanaf tachtig jaar zijn welkom. Maar Lenni kletst zich naar binnen. Daar maakt ze kennis met Margot. Margot tekent en schildert heel goed, ze heeft duidelijk in de vingers. Margot is al oud, drieëntachtig en Lenni nog maar zeventien. Toch maakt dat niets uit. Ze vinden elkaar. Ook Margot gaat dood. Ze kan zich niet voorstellen dat Lenni hetzelfde lot wacht, “je bent zo vol leven”. Samen besluiten ze een project te maken. Omdat ze samen honderd zijn gaan ze evenzoveel schilderijen en tekeningen maken. 

Doorsnee

Aan de hand van de schilderijen vertelt Margot haar levensverhaal. Dat is net als dat van Lenni, die geboren is in Zweden, door haar moeder in de steek gelaten en met een vader die echt niet weet wat hij met de situatie aan moet, niet doorsnee. Lenni luistert graag naar de verhalen van Margot. Maar het belangrijkst voor Lenni is dat ze samen met Margot in de Rozenzaal is. Bij haar zijn is het enige dat er echt toedoet.  Al het andere is onbelangrijk geworden. Margot is haar therapie! 

Levendig

Lenni en Margot zijn zo levensecht, je ziet ze voor je in de Rozenzaal. Lenni het kleine frêle opdondertje met een veel te grote mond. Die iedereen op stang jaagt maar toch ook veel harten verovert. Margot met haar bijzondere leven waarbij ze niet zo vaak voor zichzelf heeft gekozen.  De keuze aan een ander of aan het lot overliet. Marianne Cronin weet ze zo levendig te schetsen, ze veroveren je hart en laten het niet meer los. Zelden een boek gelezen waarin zoveel emotie zit die zo onderkoeld gebracht wordt. Een overtuigend debuut dat je verlangend doet uitzien naar een nieuwe roman van haar hand.

‘Pluk van de Petteflet’ en ‘Pluk redt de dieren’ van Annie M.G. Schmidt en Fiep Westendorp

Het is vijftig jaar geleden dat de eerste Pluk verscheen. Aanvankelijk als feuilleton in het tijdschrift Margriet, maar al snel ook in boekvorm. Het werd een klassieker. Elke voorlezer heeft wel eens dit boek ter hand genomen. Generaties zijn ermee opgegroeid. Iedereen kent Pluk, het jongetje dat met zijn kraanwagentje de Torteltuin redt. Die bevriend is met meneer Pen en een kakkerlak, Zaza, als huisdier heeft. Heel knus woont in het torenkamertje van de Petteflet. Zelfs als mevrouw Helderder hem er weg wil jagen zijn er de meeuwen en de Majoor die hem te hulp schieten.  De Majoor met zijn Langhors. Dezelfde die in het centrum van Ommen staat. 

Spijtebijt

Maar een stuk minder bekend is het vervolgdeel waarin Pluk de dieren redt. In dit deel maakt Pluk kennis met het jongetje Spijtebijt. Het jongetje is door twee Canadese beren opgevoed. Hij is daardoor nogal bijterig geworden. Wel heeft hij altijd gelijk spijt van wat hij gedaan heeft. Hij woont bij tante Pleeg, ook een bewoner van de Petteflet. Als de twee Canadese beren in de Torteltuin verschijnen is Spijtebijt de koning te rijk.  Hij wil weer bij ze wonen. 

Weerman
De beren en Spijtebijt trekken bij tante Pleeg in en het is er al snel een grote bende. Daarom moeten de beren weer weg, maar niet naar de dierentuin. Als altijd weet meneer Pen raad. Ze kunnen terecht bij de Weerman. Die heeft een klimaatexperimenteerkas om de aarde te redden. Maar Spijtebijt kan het niet laten en bijt de Weerman. Alle klimaten lopen vervolgens door elkaar heen, het is één grote chaos. Zal Pluk kunnen helpen? Hoe raken de klimaten weer op orde? En Spijtebijt, leert hij het bijten ooit nog af? 

Actueel

De twaalf verhalen van ‘Pluk redt de dieren’ zijn ook in de Margriet verschenen maar de tekeningen raakten zoek en konden dus niet in het eerste boek opgenomen worden. In de voorbereiding van een grote tentoonstelling over het werk van Fiep Westendorp werden ze teruggevonden. En zo kwam het tweede deel van Pluk tot stand. Actueler dan ooit met de huidige problemen rond de klimaatveranderingen. Maar vooral een heerlijk boek om voor te lezen.

‘De jongen en de Papegaaiduiker van Michael Morpurgo en Benji Davis

Allen Wilson en zijn moeder zijn aan boord van een schip dat bij de Scilly-eilanden in een vliegende storm op de rotsen loopt. Als ze van boord klauteren lijkt alle hoop verloren. Maar over de woeste zee komt een roeibootje hun kant op. Vuurtorenwachter Benjamin Postlethwaite heeft het schip in nood gezien en komt de opvarenden redden. Dertig mensen die naar het eiland geroeid moeten worden. Vijf keer gaat hij heen en weer. Tot alle mensen veilig zijn. 

Schilderijtje
In de vuurtoren kunnen ze een beetje op adem komen. Allen kijkt zijn ogen uit. Overal staan schilderijen van de vuurtorenwachter. Hij is er danig van onder de indruk. Als ze de volgende dag opgehaald worden, krijgt hij een klein schilderijtje mee. In het kille landhuis van zijn grootouders denkt hij dikwijls terug aan de vuurtorenwachter. Samen met zijn moeder schrijft hij een bedankbrief en ook daarna klimt hij geregeld in de pen. Nooit komt er een antwoord. Zou de vuurtorenwachter hen vergeten zijn? 

Papegaaiduiker
Allen zit al op kostschool als hij teruggaat naar Papegaaiduikerseiland. Hoe zou het met Postlethwaite zijn? Is hij daar nog?  Op weg naar de veerboot hoort Allen dat Benjamin er nog steeds woont. Maar vuurtorenwachter is hij niet meer. Die tijd is voorbij. De vuurtoren doet geen dienst meer.  De vuurtorenwachter heeft een nieuwe missie, hij verzorgt een jonge papegaaiduiker. Die vogels hebben het eiland lang gemeden.  Nu is er één gewond aankomen waaien.  Samen zoeken ze naar zandspiering, het favoriete eten van de papegaaiduikers.  

Ongeopend
Schilderen doet Benjamin nog wel. Alle muren hangen vol met zijn schilderijen. Zo heeft hij alle drenkelingen geschilderd. Allen hangt er ook tussen. Alleen is hij nu wel een kop groter en veel sterker. Ook vindt Allen alle brieven die ze ooit schreven. Ongeopend in een doos. Wat is daarmee aan de hand? Allen neemt de tijd om alles te ontdekken, samen met Benjamin woont en werkt hij op Papegaaiduikerseiland. 

Cadeauboek
Als je favoriete Engelse kinderboekenschrijver samen met je favoriete Engelse illustrator een boek maakt, dan moet je het lezen en ik raakte gelijk ontroerd door dit prachtige verhaal. Kinderen kunnen het zelf lezen vanaf ongeveer acht jaar. Het is een prachtig boek om cadeau te geven en om het heel vaak voor te lezen.

‘De grote tuin’ van Lola Randl

Filmmaker Lola Randl is van de stad naar het platteland verhuisd. Ze heeft besloten dichter bij de natuur te willen wonen en als het lukt ook een grote moestuin te beginnen. Net zoals haar moeder, die landschapsarchitect is, dat ook heeft. Samen met haar man betrekt ze een huis met een grote lap grond in de omgeving van Brandenburg. De eerste ochtend staat gelijk dorpsbewoner Irmgard, die liefkozend Irmi wordt genoemd, op de stoep. Irmi wil komen poetsen, dat heeft ze ook bij de vorige bewoner gedaan. 

Andere bezigheden
Via Irmi leert Lola haar dorpsgenoten kennen. Irmi bestiert samen met haar man Hermann een enorme tuin met de prachtigste bloemen en groenten. Om stik jaloers op te worden. Zoiets wil Lola ook. Maar ze heeft ook nog zoveel andere bezigheden. De zorg voor haar kinderen, haar minnaar waar ze geregeld een nachtje doorbrengt, haar therapeute in de stad die ze wekelijks bezoekt, dat is elke keer een hele onderneming en tenslotte is er nog de analyticus. Voorheen haar therapeut, maar daar is ze mee gestopt toen ze te vaak bij hem in bed belandde. 

Als dan ook nog het dorp overspoeld wordt met Japanse dames die een Japans theehuis opzetten, Hermann een beroerte krijgt en haar moeder van zich doet spreken, komt er van tuinieren niet dat wat ze gehoopt had terecht. 

DDR
In ongeveer 350 kleine hoofdstukjes van soms maar één alinea of op zijn langst anderhalve pagina vertelt Randl haar verhaal. Ze filosofeert over van alles en nog wat, van de oude DDR met zijn collectieve boerderijen tot een zwerm (bijen), van vrije tijd tot de invasie van de Japanse dames, van ruileconomie tot oud worden. Ondertussen leer je de bewoners van het dorp kennen en krijg je een beeld van hoe Lola in het dorp past en soms ook niet past. Moet ze er blijven wonen, moet ze terug naar de stad?  Ze weet het niet. 

Lola Randl (1980) is ook filmmaker. Ze heeft een flink aantal films op haar naam staan, heeft daar ook prijzen mee gewonnen. In 2014 maakte ze een documentaire over hoogopgeleide stedelingen die terug naar hun roots gaan op het platteland. Haar debuutroman ‘De grote tuin’ werd genomineerd voor de Deutsche Bucherpreis.

‘Mijn zelfleesboek voor groep 3’

Kinderen in groep drie van de basisschool krijgen het lezen zo langzamerhand onder de knie. Eigenlijk gaat het proces best heel snel. Na twee, drie maanden op school lezen ze al een aardig woordje mee. Voor deze kinderen is er het ‘Zelfleesboek’. Het boek begint eenvoudig met een zoekplaat met daarin zeven woorden als aap, mees en kook die opgezocht moeten worden. Eitje, denken Luca en Norah, twee kinderen uit groep drie, die woorden kennen we al. 

Boef en Agent
Een gedichtje over de bal en daarna een stripverhaal over het draakje Tuur dat zijn vuur kwijt is. Nog een gedichtje en een mop. En dan het verhaal van Haas die verliefd is op Kip. Dat kunnen de twee muiters nu al makkelijk lezen. De eerste verhalen zijn zonder interpunctie en ook zonder hoofdletters. Want zo gaat het op school ook. Boef en agent kennen ze nog uit de prentenboeken die in groep 1 en 2 voorgelezen werden. Nu kunnen ze dat zelf aan. Blijft toch grappig hoe Boef Agent altijd te slim af is. 

Luis

De vader van Suus en Sem is bang voor luis. Juf heeft gezegd dat er weer hoofdluis is. Pap raakt in paniek. Maar gelukkig weet Mam wel raad. De verhalen worden langer, de woorden moeilijker, de hoofdletters en de interpunctie komen erbij. Maar wat blijft zijn de geweldig mooie illustraties, ook bij de meer verhalende onderdelen. Aadje Piraatje, Spuit Elf, de buurman met zijn raket, de tweeling Bas en Ron, Vos en Haas, Aap en Mol, Dolfje Weerwolfje en nog veel meer hoofdpersonen doen mee. 

Leesplezier
De verhalen staan in AVI volgorde, oplopend van start naar eind drie. Met AVI wordt de technische leesvaardigheid van een kind gemeten. Dat zegt verder niets over het leesplezier. Leesplezier is niet afhankelijk van de technische vaardigheid. Leesplezier hangt samen met hoe leerkracht en ouders het lezen brengen. Fijn voor blijven lezen bijvoorbeeld, ook als het kind zelf kan lezen. Samen creëer je zo onvergetelijke momenten. 

Cadeau
Mijn Zelfleesboek is te leen in de bibliotheek. Maar het is ook een prachtig cadeau dat de goedheiligman kan schenken, of dat als verjaardagscadeau gegeven kan worden. Niet te lang mee wachten want voor je het weet zijn ze toe aan het volgende Zelfleesboek, die is  voor groep vier.