‘De levenscyclus van de gewone octopus’ van Emma Knight

Pen en Alice zijn twee hartsvriendinnen in Toronto. Vanaf het eerste moment dat ze bij elkaar in de klas zaten, is het dikke mik tussen die twee. Nu zijn ze klaar voor een universitaire studie en onafhankelijk van elkaar besluiten ze in Schotland te gaan studeren. Pen omdat ze achter het grote geheim van haar vader wil komen,  Alice wil zo ver mogelijk bij haar altijd angstige en overbezorgde moeder vandaan. 

Verwarring

Pen’s vader heeft zijn masterstudie ooit in Londen gedaan. Daar raakte hij bevriend met Lord Elliot Lennox. Lord Lennox kwam uit Schotland, heeft zich ontwikkeld tot een wereldberoemde thrillerauteur, maar bleef altijd contact zoeken met Pen’s vader. Die reageerde nergens op, toch weet Pen van die geschiedenis. Ze is dan ook razend nieuwsgierig naar Lennox en hoopt bij hem de oplossing van het geheim te vinden. Ze schrijft hem in een overmoedige bui een brief en krijgt prompt een uitnodiging op zijn kasteel in Stonehaven te komen. Daar wordt ze zeer hartelijk ontvangen, de hele familie is gul en vriendelijk in haar blijken van genegenheid. Maar ze wordt niets wijzer, de verwarring wordt alleen maar groter, vooral als ze gevoelens krijgt voor Lennox’ zoon Sasha. 

Theater

Waar Pen bijna preuts is en altijd volgens de normen van haar familie leeft, is Alice uitbundig in al haar contacten. Haar doel is actrice te worden, ze krijgt een affaire met een docent, feest meer dan dat ze studeert, ze is zo blij dat ze onder de angstige knoet van haar moeder uit is! Het is haar talent dat haar uiteindelijk doet belanden waar ze het liefst terecht wil komen: op de planken van een groot theater. 

Stormen

Maar is hun vriendschap sterk genoeg om alle stormen te doorstaan. In het eerste halfjaar lijkt er een verwijdering tussen de twee. Totdat Alice in de problemen komt en Pen tot het besef komt dat ze Alice moet bijstaan. Vanaf dat moment zijn ze weer de vriendinnen die alles delen, op elkaar kunnen bouwen en elkaar het geluk gunnen waar ze zo naarstig naar op zoek zijn. 

Emma Knight, journaliste en ondernemer, weet in haar debuutroman de coming of age van twee jonge vrouwen haarscherp neer te zetten. Alle gevoelens en verwikkelingen, vooral die van Pen, komen levensecht over.  Het smaakt naar meer.

‘ANWB Tuinenboek’ van Quinten Lange

Het is midden augustus en veel tuinen liggen er prachtig bij. Niet alleen de eigen tuin, ook de tuinen die in dit kloeke boek genoemd worden.  Met de ANWB reis je van Noord via Oost naar West en Zuid-Nederland.  Een klassieke indeling. Tussendoor komen verschillende stijlen aan bod. Zo is er extra informatie over de renaissancetuin, de moderne tuin, de formele tuinen en de vroege landschapstuin. Verder informatie over de opkomst van de arboreta, The Dutch Wave en Silent Change. De grote namen in tuinarchitectuur, als Mien Ruys, Piet Oudolf en Michael van Gessel, duiken veelvuldig op. 

‘Het verborgen Rijk van Ming’

Om in de eigen contreien, het noorden en oosten van het land, te blijven en geheel volgens mijn eigen smaak zou ik de volgende tuinen eruit willen lichten. Allereerst de Hortus in Haren bij Groningen. De tuin van de universiteit van die stad. De laatste aanwinst is daar ‘Het verborgen Rijk van Ming’, aangelegd volgens de tuintradities uit de Ming-dynastie. In Friesland is ‘De Kruidhof’ in Buitenpost, een proeftuin voor groente- en fruittelers en als zodanig verbonden met de Universiteit Groningen. Hier is de grootste collectie van geneeskundige planten van West-Europa, een rosarium, een meditatietuin en nog veel meer. Geregeld zijn er binnen exposities van kunst die iets met de natuur te maken hebben. 

Collectie aardappelen

In Drenthe De Tuinen van Weldadigheid in Veenhuizen, gespecialiseerd in vergeten groenten en bijzondere kruiden. De collectie aardappelen is wereldberoemd. De tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart, haar werk heeft zoveel anderen geïnspireerd. In Schuinesloot de Prionatuinen, De Luie Tuinman in Ruinen. Pantropica in de Noordoostpolder. De tuinen van Paleis Het Loo, van Kasteel Twickel in Ambt-Delden en van Landgoed de Wiersse in Vorden. Het zijn er werkelijk te veel om op te noemen. 

Opwarmertje

Gebruik dit boek als opwarmertje voor een bezoek aan één of meerdere van de tuinen. Bij elke besproken tuin staat een tekst van drie of vier bladzijden, foto’s, tekeningen, afbeeldingen uit oude plantenboeken. Ligt de tuin aan een route, dan is er een QR-code. Ook worden andere bezienswaardigheden in de buurt genoemd. Al met al een uitstekend overzicht van de vele prachtige tuinen die in Nederland bezocht kunnen worden. En een compliment aan Nicola Dehmer voor de mooie vormgeving. Daardoor is dit boek zoveel meer dan een gemiddelde toeristische gids.

‘Het geheime strand’ van Veronica Henry

Veertiger Nikki heeft haar eerste eigen huis gekocht, een kustwachterswoning op een klif boven de ruige kust van Noord-Cornwall. Altijd al was ze verliefd op deze huisjes, het schitterende uitzicht en de toegang tot een afgelegen en vrijwel ongebruikt strand. Ze begint te klussen en schoon te maken, maakt kennis met haar nieuwe buurman, ze is heel blij dat het een vaste bewoner is. Dat ze niet te maken krijgt met wisselende vakantiegangers die zich uitleven met feest, muziek en BBQ. De dag dat ze de sleutel krijgt, vindt ze een handgeschreven envelop in de brievenbus. Erin zit niet een lief welkom kaartje, nee, de tekst laat niets te raden over: in een dorp zijn geen geheimen. 

Rik

Het voert Nikki terug naar twintig jaar geleden, naar de dag dat een beeldschone jongeman, Rik, met zijn boot aanmeert in hun kustplaats. Hij heeft zowel Iers als Frans bloed, heeft een tijdelijke baan in de nabije kuststad, Nikki valt voor hem als een blok. Vanaf de eerste minuut is ze hopeloos verliefd. Ze introduceert hem bij haar familie, haar grote zus Jess die in het ziekenhuis werkt, haar broertje Graham en hun ouders. Hij past bij hun, draait moeiteloos met het gezin mee. Had ze dat maar niet gedaan, had ze hem maar voor zichzelf gehouden! Want haar zus palmt Rik in, ze trouwen en krijgen een dochter Juno. Nikki plant het huwelijksfeest, haar moeder bakt de bruidstaarten, een nieuw bedrijf is geboren. Nikki wordt wedding planner, een heel succesvolle zelfs, ze krijgt meer verzoeken dan ze aankan. 

Schoon schip

En dan slaat het noodlot toe. Zowel Nikki’s vader als Rik zitten bij de reddingsbrigade van de kustwacht en verdrinken tijdens een zware storm. Het is nu twintig jaar geleden, er komt een herdenking waar ook Riks dochter Juno aan mee zal doen. Nikki werkt eraan mee, maar de anonieme dreigbrieven blijven komen,  Nikki voelt dat ze schoon schip moet maken. Maar wat zullen de consequenties zijn? Wordt ze het zwarte schaap van de familie? Zal iedereen haar met de nek aankijken? Of kan ze op wat meer clementie rekenen. Hoe pakt ze dit aan? 

‘Het geheime strand’ is een heerlijke zomerse roman, met de nodige diepgang in de relaties tussen de personages.  Verfrissend in het grote aanbod van dit genre. 

‘De lange weg naar Londen’ van Marian Rijk

Charles Pahud de Mortanges (Pahud) is voor WOII een grote bekendheid in Nederland en ver daarbuiten. Hij heeft als ruiter vier keer deelgenomen aan de Olympische Spelen, heeft gouden medailles gewonnen, heeft een prachtige carrière in het leger, hij is een doorzetter en soms ook een geluksvogel. Als Nederland in 1940 capituleert, kan hij terug naar huis in Amersfoort. Hij zet een herstellingsoord voor oorlogsgewonden op, stil zitten kan hij niet, en is daar drukdoende als hij in mei 1942 een oproep krijgt zich bij de kazerne in Ede te melden. De tweeduizend gedemobiliseerde beroepsmilitairen die daar bijeenkomen voor een controle, worden met zijn allen met de trein via Neurenberg naar Oost-Polen afgevoerd. Pahud weet terug te komen in Nederland, wordt vervolgens weer op transport gezet en springt bij De Lutte uit de trein. 

Verraad

Het is dan inmiddels 1943. Via een reeks van onderduikadressen komt hij in Den Haag. Daar wordt hem door een oude bekende, die via Engeland terug in Nederland is, voorgesteld naar Engeland te vluchten en zich bij de Nederlandse Regering in ballingschap aan te sluiten. Pahud hoeft er niet lang over na te denken, hij wil graag meehelpen aan de bevrijding van Nederland. Er wordt een ontsnappingsplan gemaakt, hij zal via Denemarken en het neutrale Zweden en Schotland naar Londen gaan. Op het laatste moment kan het echter niet doorgaan, er is verraad geweest en de helpers op de route zijn opgepakt. 

Zeven maanden

Er is echter nog een mogelijkheid, via België, Frankrijk, Spanje, Portugal en Gibraltar. Een lange tocht, door vijandelijk gebied, meermaals een streng bewaakte landsgrens oversteken, en ook de demarcatielijn in Frankrijk. In oktober 1943 is het zo ver. De regering in Londen heeft zijn overkomst goedgekeurd. Het station in Eindhoven is de plek waar hij opgepikt gaat worden. Er zijn begeleiders en safe houses langs de hele route, toch loert het gevaar gesnapt te worden overal. Zeven maanden zal zijn tocht duren, zeven maanden van niet opvallen, in de omgeving opgaan, stilletjes verdergaan en toch zichzelf blijven.   

Marian Rijk weet het (vergeten) verhaal van de Olympiër Pahud op vaardige manier over het voetlicht te brengen. De tweede verhaallijn over Pahud’s zoon Buuk, een jonge twintiger, die bij een zelfde ontsnappingsroute in Toulouse wordt opgepakt en terechtgesteld, geeft het boek een extra dimensie.

‘Niets gezien’ van Shanna de Jong

Thrillerauteur Caro Woesthoff is altijd op zoek naar inspirerende thema’s voor haar boeken. Ditmaal denkt ze het gevonden te hebben in Wilhelminadorp in Zeeland. Hier is in 1996 aan de oever van de jachthaven een baby aangetroffen. De vondeling is met spoed naar het ziekenhuis overgebracht. De politie ging op zoek naar aanwijzingen en riep getuigen op zich te melden. En daarna houdt de informatie van die kant op. Het blijft een mysterie. 

Giftig

Van haar uitgever heeft Caro een maand gekregen om zich in Wilhelminadorp te oriënteren. Dat komt goed uit, zo kan ze Amsterdam een tijdje de rug toekeren en bekomen van de giftige relatie met haar ex Quinten. Ze mengt zich onder de bevolking neemt contact op met de lokale politie en spoort de vinder van de vondeling op. Dat is Aram Coster, nu, net als zijn vader voor hem, huisarts in het dorp. 

Dossiers

De jonge politieagenten zijn erg behulpzaam, zij zijn ook nieuwsgierig naar wat er plaats gevonden heeft. De dossiers over de zaak zijn namelijk verdwenen, daar valt dus niets te halen. Wel zijn er meer mensen die iets van de zaak weten. Zoals de havenmeester en Aram. Hoe krijgt ze hem zover dat hij wat meer over die nacht los wil laten? Wat moet ze met de gevoelens en emoties die hij bij haar losmaakt?  Kan ze hem überhaupt vertrouwen? 

Waarheid

Want al snel gebeuren er gevaarlijke dingen rond haar persoon. Er wordt brandgesticht in het huis waar ze verblijft. Ze krijgt dreigbrieven. Ze hoort ‘s nachts voetstappen op de trap. In shock belt ze de politie die snel ter plaatse is. Van een insluiper is echter geen spoor meer te bekennen. Caro herinnert zich alleen een lang persoon met een zwarte hoody. Toch heeft Caro het gevoel iets dichter bij de waarheid te komen, al gaat het langzaam en duurt het nog wel even voordat de laatste puzzelstukjes op hun plaats vallen. 

De Jong levert met haar debuut een puike psychologische thriller af. De setting in Zeeland, het leven op en aan het water en het wat stugge volkskarakter komen levensecht over. De laatste plottwist is ronduit verrassend, die zie je als lezer niet één-twee-drie aankomen. ‘Niets gezien’ is een fijn vakantieboek, zeker als je die in Zeeland doorbrengt.

‘Paris’ van Bert Wagendorp

‘Paris’ is het derde deel in de memoires van Abel Sikkink, de jonge journalist, die als jongetje met zijn gezin in 1847 vanuit de Achterhoek naar Amerika emigreerde. Bij hun tocht naar hun nieuwe thuis, komt het gezin om bij een scheepsramp op het Eriemeer, alleen Abel overleeft het. Hij denkt dat ook zijn jongere broer Antonie ontkomen is, maar niemand heeft de jongen na de ramp gezien. Abel wordt opgevangen door een jong gezin, krijgt een goede opleiding, wordt journalist van de lokale krant en verhuist daarna naar New York, voor een baan bij de New York Herald. 

Trein naar Parijs

Vervolgens doet hij, samen met zijn jeugdvriend Kalle, verslag van de gruwelijke en bloedige Burgeroorlog. Overleeft een aanval van tyfus, en gaat in 1867 samen met zijn vrouw Sandra en vriend Kalle op reis naar het Beloofde Land.  Sandra is de hele overtocht zeeziek, ze wil in de eerste stop-over in Marseille niet verder reizen. Aangezien Abel de reisgenoten aardig zat is, is het een makkelijk besluit niet verder te gaan maar de trein naar Parijs te nemen. Daar kan hij het correspondentschap van de NYHerald op zich nemen. 

La Commune

Het is een hectische tijd in de Franse hoofdstad. Het verschil tussen arm en rijk is enorm, er zijn maar weinig welgestelden die daar verandering in willen brengen. Verder dient zich een conflict met Pruisen aan. Uiteindelijk belegeren de Pruisische troepen Parijs, is er hongersnood onder grote delen van de bevolking, alleen voor de rijken verandert er weinig. De overgave krijgt nog een lelijk staartje als de volgelingen van de Commune, mensen die vechten voor gelijkheid en broederschap door de Franse regeringstroepen in de pan gehakt worden. Tienduizenden doden, de straten liggen vol met lijken, het lijkt alsof Abel terug is op de Amerikaanse slagvelden. 

Documentatie

Ook dit deel van de trilogie blijft boeien. Wel lijkt het alsof Abel wat meer afstand neemt, mogelijk hard geworden door zijn ervaringen tijdens de Burgeroorlog.  Wagendorp weet enorm veel geschiedenisfeiten in een verhaalvorm te gieten, het is geen opsomming, het zijn ‘echt’ de memoires van Abel Sikkink. Wat een werk moet dat geweest zijn, al die documentatie van al die historische personen die hij tegenkomt. Mijn kennis van deze periode in de geschiedenis is door dit boek in elk geval flink vooruitgegaan.

Klik hieronder voor de eerdere delen van de trilogie:

Phoenix

Kalle

‘Kofferverhalen’ van Adriaan van Dis , Karin Amatmoekrim en Abdelkader Benali

Het is juli, tijd van vakantie, tijd om de koffer te pakken. Om lekker uit te waaien, even bij te komen van werk en stress, de school achter je te laten. Hoe anders is het als je je koffer pakt om te gaan verhuizen, van land, van stad, van streek naar een andere, onbekende plek. Het nieuwe kunstmuseum Fenix in Rotterdam is helemaal gewijd aan migratie. Gevestigd tegenover een oud gebouw van de Holland-Amerika Lijn, de rederij die duizenden en duizenden, misschien wel miljoenen Nederlanders en andere Europeanen naar Amerika bracht. Het museum verzamelde een paar duizend koffers, koffers die het verhaal vertellen van al die reizen en al die mensen. 

Pendelen

Tien van deze verhalen zijn gebundeld in ‘Kofferverhalen’. Zoals het verhaal van Cornelis van Wees die naar Canada ging. Het land paste hem, de grootsheid, de kou. Willemien Boerrigter die in 1898 haar verloofde achterna reist naar China, De Surinaamse Esther die haar kinderen kwijtraakt aan Nederland en Curaçao. Leny en Kees die pendelen tussen Rotterdam en Maastricht, de Amerikaanse Maryann Mackay die valt voor de charmes van de Nederlandse Leo. Het jongetje Rob die ten tijde van de apartheid met zijn ouders naar Zuid-Afrika gaat en na een jaar al terugkomt. En als laatste de Oekraïense Larysa, in 2022 op de vlucht voor de Russische troepen. Hun verhalen worden door Karin Amatmoekrim en Abdelkader Benali prachtig verwoord. 

Onzichtbare bagage

De ‘hoofdbagage’ komt echter van Adriaan van Dis. Op zijn zo bekende onderhoudende toon bekijkt hij het thema koffers van alle kanten. Zijn eigen reizen, naar India, Nigeria of naar Zuid-Afrika. De koffer in de literatuur, koffers in musea. Hij bezoekt het Musée National de L’Histoire et de L’immigration in Parijs. Meer dan een kwart van de huidige Franse bevolking heeft een migratieachtergrond. Hoe zijn zij allemaal in Frankrij terecht gekomen?  “Je land verlaten zadelt je op met veel herinneringen, goede, slechte of gestolen. Het is de onzichtbare bagage die van generatie op generatie wordt doorgegeven”. 

Museum Fenix is gevestigd op Katendrecht, Paul Nijghkade 5 Rotterdam: www.fenix.nl. 

PS. Abel Sikkink uit Bert Wagendorps roman ‘Phoenix’ maakt met zijn familie de overtocht naar Amerika in 1847. Het vertrek uit Rotterdam en hun aankomst in de New York komt daarin uitgebreid aan bod. Klik hier voor de BvdW van Phoenix. 

‘Een vrouw in de poolnacht’ van Christiane Ritter

Het is 1934 als Christiane Ritter naar haar man op Spitsbergen reist. Hij is daar al drie jaar als onderzoeker aan het werk. Daarnaast is hij pooljager, vangt vossen voor hun vacht en zeehonden en beren om op te eten. Het is dan ook een grote schok als Christiane, na een redelijk luxe zeereis ernaartoe, voet zet op het onherbergzame eiland. Niet alleen haar man verwelkomt haar, ook is er de jonge Noor Karl, die haar man bij zijn werk terzijde staat. 

Romantisch idee

Het landschap is troosteloos. Geen bomen, geen struiken alleen stenen, stenen en nog eens stenen. Grauw en grijs, zover het oog reikt. De hut waarin ze verblijven is een vierkante doos bedekt met dak vilt. Binnen is een kachel, water moet nog ergens gevonden worden, haar man en Karl zijn hier ook nog niet eerder geweest. Haar man steekt de kachel aan, het is een en al rook en roet, Christiane vindt het verschrikkelijk, voor hem lijkt het allemaal gewoon. Waar is ze aan begonnen. Hoe heeft ze haar rustige leven in Wenen zo achter zich kunnen laten, met alleen een romantisch idee hoe een poolnacht eruit kan zien. En dit is nog maar het begin. 

Geen zonlicht

Toch went ze aan het barre leven, ze krijgt een dagritme, poetst veel (en dat is ook nodig in de rokerige hut), loopt elke dag haar rondje rond de hut, hoe koud het ook is. De mannen gaan op vossenjacht, de witte vacht van de poolvos is zeer gewild in Europa, Dagen, soms zelfs weken is ze alleen. Het stormt, de poolnacht zet in november in, heel lang zal er geen zonlicht zijn, de hut raakt ingesneeuwd, het is vaak eenzaam. Alleen de sterke wil om te overleven helpt haar door de moeilijkste dagen. 

Zomer

Christiane Ritter (1897-2000) was de eerste vrouw die een heel jaar op Spitsbergen doorbracht. Ze beschrijft haar verblijf op Spitsbergen op positieve en optimistische wijze, ze wil zich niet door de omstandigheden laten kisten. Uiteindelijk laat ze de kans in het voorjaar van 1935 te vertrekken voorbijgaan, pas in de herfst keert ze tevreden terug naar Wenen. Blij dat ze de zomer ook heeft meegemaakt. De zwart-wit tekeningetjes in het boek zijn van Ritter zelf, ook zijn er een paar foto’s van Ritter en haar man.  

‘In een oogwenk’ van Jo Callaghan

Commissaris van politie Kat Frank is na een verdrietige periode in haar privéleven voor het eerst weer aan het werk. Haar man John is een half jaar geleden, na een fatale misdiagnose, overleden aan longkanker. Samen met hun zoon Cam probeert Kat de draad weer op te pakken. Als ze bij haar meerdere McLeish komt, is ze benieuwd welke taak haar te wachten staat. Ze zullen haar vast niet in het diepe gooien, maar in bureauwerk heeft ze ook niet zoveel zin. 

Lock

McLeish is een eeuwige brombeer en mopperpot, toch kan Kat goed met hem opschieten. Ze heeft enorm veel van hem geleerd. De taak die hij nu voor haar in gedachten heeft, spreekt haar echter helemaal niet aan.  Er is een nieuwe minister van justitie die heilig gelooft in AI. Ze heeft bij een instituut op dat gebied een AIDE laten ontwikkelen die nu klaar is voor een pilot. Die zal bestaan uit het opnieuw doornemen van de vermissingszaken van de laatste tien jaar.  Lock, zo heet de AIDE, zal onder leiding van Kat en met de hulp van de piepjonge professor die voor zijn ontwikkeling verantwoordelijk is, de zaken doorspitten om te zien welke zaak prioriteit moet krijgen. 

Botsende karakters

Kat moet er niets van hebben. Lock is een machine, geen mens, en kan nooit een zaak beoordelen zoals een goede ervaren rechercheur dat doet. Maar McLeish is onverbiddelijk, ze gaat dit doen of langer thuis zitten. Haar team wordt uitgebreid met de ambitieuze jonge inspecteur Hasan, die wanhopig indruk probeert te maken op de knappe professor, en de nog jongere brigadier Browne. Een team van lik-me-vestje: een AIDE, een eigengereide prof, een tegensprekende inspecteur en een voortdurend misselijke brigadier. Hoe kan McLeish denken dat Kat deze mix van botsende karakters op één lijn krijgt? 

Vlotte pen

Jo Callaghan is senior strateeg en doet onderzoek op het gebied van de invloed van AI op de bevolking. Ze werkt dus veelvuldig met AI en kent de weerstand hiertegen. Dat alles heeft ze verwerkt in deze kostelijke detective. Geweldige dialogen, eigengereide en goed uitgewerkte karakters, humor en een vlotte pen maken dit boek al heerlijk om te lezen. Maar de rol van Lock, de AIDE , tilt dit debuut ver boven de gemiddelde detective uit. Lees dit boek, ook als je niet van detectives houdt.

‘De kraanvogels vliegen naar het zuiden’ van Lisa Ridzén

Bo Andersson is negenentachtig en woont nog op zichzelf op het Zweedse platteland. Altijd een sterke kerel geweest, werkte op een houtzagerij, was dol op zijn vrouw Fredrika en genoot van het opgroeien van hun zoon Hans.  Was hecht met zijn vriend Ture met wie hij graag optrok. Ze kenden elkaar zo goed, maar nu zijn beiden oud. Ze bellen elke week nog een keer met elkaar. Spreken dan over hun thuishulp, beiden zijn niet langer sterk en gezond, het leven heeft hen gesloopt. 

Sixten de hond

Fredrika is dement, verblijft in een verpleeghuis. Herkent hem niet meer, ook hun zoon Hans is een onbekende voor haar. Bo wil eigenlijk niet meer mee om haar te bezoeken. Kan het niet aanzien hoe ze geworden is door deze akelige ziekte. Nee, hij blijft liever thuis, samen met zijn hond Sixten. Zijn trouwe viervoeter, die zo graag bij hem op de harde keukenbank ligt. Sixten is hem alles. Hij is aanhankelijk, kruipt dicht tegen Bo aan. Hij is een grote troost, Sixten maakt het leven, dat hem zo ongenadig in de tang heeft, draaglijk. Dagelijks komt er vier keer een thuishulp langs. De meesten zijn okay, met Ingrid kan Bo het echt goed vinden, ze begrijpt hem en houdt net als hij van Sixten. 

Stram

Iedereen begint zich wel steeds meer zorgen om Bo en de hond te maken. Want Sixten moet naar buiten, moet uitgelaten worden. Met zijn stramme benen klimt Bo dan van de bank. Probeert zich op de been te houden, als de hond te ver weggaat, kan hij hem niet bijhouden. Soms struikelt hij, gaat het nog net goed. Zoon Hans dringt er steeds meer op aan dat de hond weg moet. Bo verzet zich, met alle kracht die hij nog in zich heeft. Want zonder Sixten kan hij niet! 

Flarden

Ridzén neemt de lezer mee in de gedachtewereld van Bo. Terug naar zijn jeugd, zijn wrede vader, zijn liefde voor Fredrika, zijn werkzame leven. Zijn leven van toen, waar telkens weer flarden van het heden in door sijpelen. Daarnaast lezen we de korte en droge aantekeningen van de thuishulpen. Met elkaar geeft dat een ontroerend beeld van een echt geleefd leven. Prachtig verwoord, een ongelooflijke mooie debuutroman. Die je soms even weg moet leggen omdat het bijna te veel wordt, te dichtbij komt.

‘Jouw tijd komt nog’ van Carl-Johan Vallgren

De recherche in Falkenberg, een dorp niet ver van Göteborg in Zweden, is maar heel klein. Björling is hoofd, Håkansson is de nieuweling, meer zijn er niet. Is ook niet nodig, in twintig jaar tijd zijn er vier moorden gepleegd, de rest is kruimelwerk. Maar nu is het alle hens aan dek, in een greppel, ver van de bewoonde wereld is het naakte en uitgemergelde lichaam van een jonge vrouw gevonden. Versterking uit de hoofdstad komt er in de persoon van de jonge rechercheur Johanna. Ooit woonde ze in Falkenberg, ze is het op haar achttiende, na een zeer ingrijpende gebeurtenis ontvlucht. 

Malin

Het recherchewerk vordert maar langzaam. Er zijn vrijwel geen aanknopingspunten, duidelijk is wel dat het slachtoffer lange tijd ergens vastgehouden is. Voor Björling is het eigenlijk allemaal te veel. Een jaar geleden is zijn vrouw Maria overleden, hij mist haar elke dag nog, ziet haar vaak naast zich, praat met haar. Zijn hoofd is meer bij haar dan bij de zaak. Als dan ook zijn dochter Malin na een stiekem weekendje weg met haar vriendje niet meer op komt dagen, slaat de radeloosheid toe. De hele streek langs de kust met zijn ontelbaar vele eilandjes wordt uitgekamd. Het vriendje wordt dood aangetroffen, maar waar is Malin? Hoe kunnen ze haar vinden? Waar moeten ze zoeken? Elke rationaliteit verdwijnt uit het brein van Björling, het duurt dan ook niet lang voordat hij van de zaak gehaald wordt. 

Psychologisch

Vallgren weet met zijn literaire vertelstijl de aandacht van de lezer het hele boek door vast te houden. De achtergrond van zowel Björling als van Johanna, die ook een zeer beladen verleden heeft, komen uitgebreid aan bod. Met die verhaallijnen stijgt het boek ver uit boven de gemiddelde detective, het psychologische aspect heeft een groot aandeel. Vallgren is in Zweden een bekende auteur met veel boeken op zijn naam. Daarvan zijn er slechts een gering aantal in het Nederlands vertaald. ‘Jouw tijd komt nog’ stamt uit 2024 en heeft de prijs voor het beste Zweedse misdaadboek in dat jaar gehaald. Dat zegt veel over de kwaliteit van dit boek, Zweden is beroemd om zijn misdaadboeken, het zijn er veel en altijd van hoog niveau. Een betere aanbeveling is er bijna niet!

‘De wind over het land’ van Franco Faggiani

Gregorio Bajocchi del Drago krijgt een zeer aanlokkelijk voorstel van een grote groep investeerders: hij kan zijn meer dan duizend hectare grote landgoed in Noord-Italië voor een duizelingwekkend bedrag aan hen verkopen. Als begin vijftiger en zonder opvolger lijkt hem dat de beste keuze. Maar verstandig als hij is, neemt hij een ruime bedenktijd. Want Conventina, het landgoed dat al drie eeuwen in zijn familie is, zomaar opgeven is geen peulenschil.   

Stroomversnelling

Als puber verliest hij zijn moeder bij een verkeersongeluk en een paar jaar later overlijdt ook zijn vader. Terwijl Gregorio studeert wordt het landgoed door de vaste krachten overeind gehouden. Het is uiteindelijk zijn jeugdvriend Massimo die de leiding twintig jaar later op zich neemt. Gregorio werkt ondertussen in de financiële wereld, trouwt, krijgt een zoon, maar het huwelijk strandt al snel. Alles komt in een stroomversnelling als Cora, ook een dochter van de vertrouwde grond, na bijna dertig jaar, samen met een dochter, boven water komt. Toen ze nog jong waren, kon ze Gregorio en zijn vriend Massino niet uitstaan.  Op zoek naar avontuur verdween ze op een dag, haar ouders hoorden bij schaarse gelegenheden van haar, ze wordt nu met open armen ontvangen. 

Simpel

Gregorio staat er na al deze gebeurtenissen heel anders in. Steeds meer ziet hij de waarde van het landgoed. Niet in Euro-tekens, maar in de waarde die het voor de bewoners heeft. Het vruchtbare land dat de heerlijkste wijnen oplevert, waar Massimo zijn theorieën over zaad- en gewasontwikkeling kan testen, het fantastische landschap op de hellingen van de bergen. Waar elk seizoen zijn eigen charme heeft, zelfs de grijze dagen in de winter. De keuze voor verkopen wordt steeds moeilijker, toch vindt Gregorio dat hij door moet zetten. Want er is niemand die hem op kan volgen, zo simpel is het nu eenmaal. 

Ode

Faggiani schrijft vol warmte over Conventina en haar bewoners. Het is een ode aan het Italiaanse platteland, in feite is het landgoed de hoofdpersoon in dit feel-good boek. Ook de karakters komen goed uit de verf. Er zit zoveel positiviteit in deze roman, je gaat je er, als lezer, al snel gelukkiger van voelen. Een heerlijk boek, zeker voor wie Italië goed kent of er binnenkort op vakantie gaat.
Faggiani heeft inmiddels een zestal titels op zijn naam, 'Soms zou ik de wind willen zijn' werd eerder in Boek van de Week besproken. 

‘Het laatste jaar’ van Matt Goodfellow

Voor de kinderen van groep 8 was het afgelopen schooljaar het laatste jaar. Een jaar waar ze naar uitgekeken hebben, want ze gaan straks van school af. Maar ook een zwaar jaar, de laatste stap voor de middelbare school, huiswerk en soms bijles, ze gaan knallen en doen er nog een schepje bovenop. Tenminste, zo kijkt Nate ertegenaan als hij van groep 7 naar groep 8 gaat. Hij hoopt dat hij niet bij die strenge juf in de klas komt. En dat zijn grote vriend PS in dezelfde klas komt. 

Bingo en wijn

Het eerste lukt, Nate komt bij Meneer Joshua, PS in de andere klas. Meneer Joshua is meteen heel positief over hem. In tegenstelling tot de andere leerkrachten. Want Nate heeft ‘Een Beest’ in zijn lijf. Hij kan zo ontzettend kwaad worden, gewoon imploderen en extreem uithalen. Nate heeft het sowieso niet zo makkelijk. Zijn moeder is nog heel jong, heeft drie kinderen van drie verschillende vaders, houdt van bingo en wijn, laat de verzorging van de jongsten graag aan Nate over.  

Meneer Joshua

Na de grote vakantie dreigt het helemaal mis te gaan. Nate’s kleine broertje Dylan wordt ziek, blijkt een zeldzame hartziekte te hebben en wordt maandenlang in het ziekenhuis opgenomen. Nate is vreselijk bezorgd, gelukkig is er tante San die bij hen komt. Op school gaat het niet geweldig maar meneer Joshua weet Nate altijd te kalmeren, leert hem hoe hij met ‘Het Beest’ om kan gaan. 

Stof om verder te praten

Matt Goodfellow weet de problematiek rond Nate en zijn gezin schitterend te verwoorden. Het taalgebruik is zeer poëtisch, soms lijkt het wel een rap. Nate weet zich namelijk in dichtvorm heel goed uit te drukken. Wat hij niet vertellen kan over ‘Het Beest’ of over zijn zorgen rond Dylan, komt dankzij zijn poëtische pen toch naar buiten. In meneer Joshua heeft hij een geweldige meester die hem begrijpt en stimuleert door te gaan met het opschrijven van zijn gevoelens. Zelf heb ik het boek voorgelezen aan een kleinzoon die ook een heel kort lontje heeft. We hebben er samen van genoten, het gaf veel herkenning en veel stof om verder te praten. De vele zwart-wit illustraties zijn een essentieel onderdeel van het verhaal. Al met al is het een prachtig cadeau voor wie van school afgaat en het hoort zeker in elke schoolbibliotheek thuis.

‘De allemansvriend’ van Arjan Visser

Een journalist, schrijver van de serie ‘De Tien Geboden’ in het dagblad Trouw, krijgt een opmerkelijk voorstel. Onlangs heeft hij William Kaptein, CEO van Ariekap, geïnterviewd voor de serie. Dat was een bijzondere aflevering, kort ervoor had de broer van William, Jack, schipbreuk geleden bij Lanzarote. Zijn zeiljacht was na een storm leeg aangetroffen. De conclusie was dat Jack over boord geslagen moest zijn, het niet had overleefd. 

Opzet of domme pech

De twee broers verschillen wat betreft karakter als dag en nacht. William is godvruchtig, op het kwezelige af. Jack daarentegen was een bon vivant die alles uit het leven haalde, in vastgoed deed, geld als water verdiende. Dat zijn contacten niet altijd zuiver op de graat waren was algemeen bekend. Maar William doet er nog een schepje bovenop, het blijkt dat Jack handeldreef met een dictatoriaal geregeerd land dat officieel geboycot moest worden. William zorgt ervoor dat alles in de doofpot verdwijnt. Het verhaal van hun jeugd is ook bijzonder, opgegroeid in Marokko waar hun vader op schimmige wijze verdrinkt in een afgelegen vallei. Het hele gezin was aanwezig, had iemand schuld aan die verdrinking? Was het opzet? Of domme pech?  De journalist wordt steeds nieuwsgieriger. 

Gewetensnood

Ondertussen krijgt de journalist een bijzonder aanbod. Een aflevering in ‘De Tien Geboden’ schrijven over een nog onbekend persoon. Voorwaarde is dat het een verhaal moet worden zoals de geïnterviewde het voor ogen heeft. En, niet geheel onbelangrijk, het levert de journalist 75.000 Euro op. De journalist hapt toe, er volgt een heel traject voordat hij weet wie de opdrachtgever is. Zo nu en dan is er een klein beetje gewetensnood, maar het geld verzoet veel. Het levert hem vrijheid, een nieuw leven en wie weet wat nog meer op! 

Feit en fictie

Arjan Visser laat feit en fictie volop door elkaar heen lopen in dit nieuwsgierig makende boek. Het wemelt van de namen van bekende Nederlanders, die hij al eens voor de rubriek geportretteerd of anderszins ontmoet heeft. Ook de vraag of hij een goede journalist is en een minder succesrijke auteur, of net andersom, houdt de hoofdpersoon (mogelijk dus Arjan Visser zelf) dagelijks bezig. Een bijzonder boek, de lezer moet zelf maar uitdokteren wat feit en wat fictie is, dat maakt het extra interessant.

'De eilanden van goed en kwaad’ van Adwin de Kluyver

Vanaf klein had Adwin de Kluyver een fascinatie met eilanden. Dat begon in de zomer van 1976, die hete lange zomer, die bij de meeste wat oudere Nederlanders nog in het geheugen gegrift staat. Met zijn ouders zou Adwin de vakantie doorbrengen aan een Brabants ven. In het voorjaar was daar nog een eilandje te midden van het water. In de zomer lag het ven droog, weg eiland. Ondanks dat bleef het verlangen naar eilanden en in zijn verdere leven heeft hij er veel bezocht. 

Floreana

Het eerste verhaal in dit eilandboek speelt op de Galapagoseilanden. Een Duits stel wil daar in 1929 hun eigen paradijs beginnen. Velen zijn hen al voorgegaan in de ontwikkeling van Floreana. Een groep mannen, ze wilden geen vrouwen mee, die zouden de rust en vrede maar verstoren, gaf het na enkele jaren op, een troep ex-soldaten uit Ecuador doet een poging en er is een kolonisatie vanuit Noorwegen. Alles loopt op een teleurstelling uit. Van het Duitse stel is veel bekend, er werd in de kranten in Europa druk over geschreven, er zijn foto’s en ander materiaal. 

Wetenschappelijk uitje

Twaalf grote verhalen, twaalf eilanden waarvan de laatste ook de aandacht trekt door het Nederlandse aspect. De Kluyver vaart samen met 50 wetenschappers en 50 wetenschapssupporters (geïnteresseerde leken) naar het eiland waar Willem Barentsz ooit overwinterde. In 1878 voer Barentsz in opdracht van het Comité voor de IJszeevaart naar Spitsbergen. Onder zijn medereizigers waren wetenschappers, een fotograaf en avonturiers. De expeditie waar De Kluyver onderdeel van is, lijkt meer een luxe cruise met zo nu en dan een wetenschappelijk uitje. 

Rottumerplaat

Met zijn licht ironische stijl weet De Kluyver de belangstelling van de lezer te wekken. Voor de salonontdekkingsreiziger biedt hij enorm veel informatie, voor iedereen die op een eiland geboren is, dan wel er heeft gewoond, is er veel herkenning. Genieten van die andere eilanden, van de bijzondere verhalen. Tussen de grote verhalen door is er veel korte en interessante informatie over andere kleine eilandjes. Zoals bijvoorbeeld Rottumerplaat en het spraakmakende verblijf van Bomans en Wolkers in 1971. Het rijk geïllustreerde boek bevat een algemene literatuurlijst, een illustratieverantwoording en een register.

‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa

Nanami is dertien en dol op lezen. Ze is dagelijks in de bibliotheek te vinden. Vanwege haar astma is ze vaak uitgesloten van sport, kinderfeestjes, leuke uitstapjes met school. In boeken vindt ze haar eigen wereld. Haar vader nam haar toen ze nog klein was bijna dagelijks mee naar de bieb. Het was haar moeder die hen twee aanmoedigde in het lezen. Maar haar moeder leeft niet meer, Nanami is nog maar alleen met haar vader. 

Lege plekken

Het valt Nanami op dat er in de bibliotheek steeds meer boeken heel lang weg zijn, alsof ze van de aardbodem verdwenen zijn. De oude bibliothecaris maakt zich daar geen zorgen over, ze zijn uitgeleend, komen heus wel een keer terug. Nanami vertrouwt het niet. Als ze op een dag in een gangpad een blauwwit licht ziet en een man in het grijs die één van haar favoriete boeken meeneemt, wil ze hem achterna. Maar dan verschijnt er een kat, een kat die praat. Een kat die haar vraagt of het wel verstandig is de man te volgen. Want ze heeft geen notie waar ze terecht zal komen. De kat wel, die is daar al eerder geweest. Hij kent het gevaar en wil Nanami daarvoor behoeden. Maar Nanami is eigenwijs en gaat toch. 

Hart

Dit alles klinkt als een kinderboek, maar dat is deze roman geenszins. Nanami komt in een griezelige wereld terecht waar de woekeraar het voor het zeggen heeft. Die wil de wereld het liefst veranderen in een koude, ambitieuze plek waar alleen succes en geld de dienst uitmaken. Waar de empathie verdwenen is, waar de mensen de inhoud van de boeken vergeten zijn, alleen met het hoofd denken en niet meer met hun hart. Het wordt een heftige strijd, waarbij Nanami ook in de boekwinkel van Rintaro Natsuki terecht komt, de hoofdpersoon uit het boek ‘Het verhaal van de kat die de boeken wilde redden’. De voorganger van deze roman. 

Wereldleiders

Filosofisch, literair, absurd, sprookjesachtig, avontuurlijk, met veel verwijzingen naar boeken uit de wereldliteratuur. Fascinerend om te lezen en (mogelijk onbedoeld) heel actueel, het is alsof je bepaalde niet nader te noemen wereldleiders hoort praten. Een boek om nog eens lang over na te denken. Achter in het boek is een literatuurlijst met alle genoemde boeken uit het verhaal.

‘De chocoladewinkel van verloren liefdes’ van Kim Ye-Eun

In een steeg in Seoel is een chocoladewinkel die er van buiten uitziet als een traditioneel Koreaans huis maar aan de binnenkant op een Engelse theesalon lijkt. Met veel antieke voorwerpen die doen denken aan Hong Kong, een bijeengegaard ‘rommeltje’ maar toch harmonieus. Juho zwaait er de scepter. Het is haar stijl, verrassend voor de bezoekers, toch voelt men zich er snel thuis. Helemaal bijzonder is het spreekkamertje. Daar ontvangt Juho de mensen met een stille liefde, een gebroken hart, of juist heel verliefd. Ze kunnen haar hun verhaal vertellen, Juho zoekt bijpassende chocolade die hun hart daarna zal verwarmen. 

Verhard

Zo is er Seohyun die verliefd is op een oudere student. Ze kent hem al vanaf de middelbare school. Hij was echter met een ander meisje, ze wilde niet stoken. Uitgebreid vertelt ze Juho over haar grote liefde. Hoe moet ze het aanpakken, hoe trekt ze zijn aandacht? “Jouw hart is tot een smeuïg hoopje gesmolten, maar op een bepaalde manier zijn jouw gevoelens in een sleur terechtgekomen, waarna ze zijn verhard”, zo benadert Juho het probleem. Laat hem zien dat je om hem geeft! 

Droom

Op een koude, gure regenachtige dag komt een man binnenlopen. Op zoek naar een plek om te schuilen heeft hij ‘Stille Liefde en Chocola’ gevonden. Het is een lang verhaal wat hij heeft. Op het werk was er een meisje verliefd op hem. Hij vond haar wel aardig maar daar hield het wel op. Als hij van baan verandert, vertelt ze hem over haar verliefdheid. Stomverbaasd hoort hij haar aan. Nu hij weggaat, kan ze hem vergeten. Na een mooie droom met haar in de hoofdrol, wordt hij toch nog verliefd op haar. Maar nu wil ze niets meer van hem weten, hoe moet hij met dit verlies omgaan? 

Heerlijkheden

Kim Ye-Eun weet met haar verhalen een gevoelige snaar te raken. De heerlijke chocolade die achter in het boek nog eens apart benoemd wordt, maakt dat je onmiddellijk zin krijgt in al dat lekkers. Een boek om een paar verloren uurtjes mee vol te maken, te genieten van de adviezen, de bijzonder menselijke karakters en de heerlijkheden, die je helaas wel zelf zult moeten aanschaffen. Healing fiction in de trant van het eerder besproken ‘Het Restaurant van de Herinneringen’.

‘De redding’ van Judith Koelemeijer

Het is januari 2010, een koude wintermaand, als Leah en Mirjam in Haarlem naar een lezing over filosofische wijsbegeerte gaan. Ze kennen elkaar niet en dat zou ook zo gebleven zijn als er niet dat ingrijpende ongeluk was gebeurd. Het is de zeventigjarige Leah die nog even een parkeerkaartje achter de voorruit van haar auto wil doen. Het is zo koud dat ze op de bestuurdersstoel gaat zitten. Er is wat gehannes met haar jas, ze zoekt de sleutels van de auto, kan ze niet vinden en hoe het gebeurt weet ze niet maar de auto begint te schuiven, zo de Leidsche Vaart in. Ze was al zo beducht om aan de rand van het water te parkeren, maar sprak zichzelf toe dat ze niet zo kinderachtig moest doen. Nu dobbert ze naar het midden van de vaart, wat kan ze doen, hoe komt ze hier uit? 

Oranjekade

Student Mirjam heeft lang getwijfeld of ze naar de lezing zal gaan. Eigenlijk wilde ze wel maar het was ook alsof ze nog een bevestiging van iemand wilde. Van haar hoogleraar bijvoorbeeld. Nu komt ze op een holletje aanlopen, heeft zich moeten haasten om op tijd te zijn. Als ze op de Oranjekade aankomt ziet ze een auto in de donkere vaart drijven. Er zit iemand in, een man, hoe kan ze helpen? Ze klimt in een boot maar vanaf daar kan ze niets uithalen. Terug de kade op waar inmiddels veel mensen staan. Ze kijken, ze filmen, ze praten, zijn ongerust maar doen niets. Dat kan niet denkt Mirjam, iemand moet iets doen. De auto ligt al bijna helemaal onder water als Mirjam een hand ziet bewegen. En ze neemt een besluit dat haar leven voor altijd zal veranderen. 

Novelle

Judith Koelemeijer hoorde via het tijdschrift Libelle over deze gebeurtenis. Zij vroegen haar contact met beide vrouwen op te nemen, een interview af te nemen en daarna een vervolgverhaal te schrijven. Koelemeijer was echter druk met haar biografie over Etty Hillesum en gaf de opdracht terug. Toch liet het verhaal haar niet los. Na de voltooiing van de biografie zocht ze contact met Leah en Mirjam. Ze waren bereid hun verhaal nogmaals te vertellen met als resultaat deze zeer leesbare novelle, waarin niet alleen de gebeurtenis maar ook hun levens belicht worden.  

‘De wonderverteller’ van Lida Dijkstra

De dertienjarige Maria della Pietra werkt in 1298 in de gevangenis in Genua. Als vondeling kwam ze bij de nonnen terecht, ze vroeg te veel, was te luidruchtig voor het klooster, daarom is ze hiernaartoe gestuurd. In de gevangenis zit Marco Polo, na een nederlaag in de strijd tussen Genua en Venetië is hij hier opgeborgen. Hij zit er voor die tijd luxueus, grote zaal, veel bezoek en hij is altijd vriendelijk. Behalve het moment dat de cipiers zijn reisjas weghalen. Furieus is hij, het helpt niets. Maria brengt hem zijn eten, blijft lang bij zijn cel rondhangen, geniet van de verhalen die ze stiekem aanhoort. Dat is beter dan de vloeren schrobben. 

Muisje

Het duurt niet lang voor Marco Polo haar opmerkt. Want ook bij hem kan ze haar mond niet houden, er liggen altijd vragen op het puntje van haar tong. Topina noemt hij haar, muisje. Ze proeft die naam, het past bij haar, onzichtbaar als een muisje gaat ze door de gangen van de gevangenis. Dankzij haar komt Marco Polo in contact met Rustichello da Pisa, een medegevangene die de hele dag schrijft. Een cel vol met perkamenten vellen heeft, een pot met ganzenveren en zijn eigen inkt maakt. Alleen met die materialen is hij rustig, kan hij zijn verhalen opschrijven. Het lukt Topina de sleutels van beider cellen na te laten maken en ’s avonds als het rustig is, brengt ze Rustichello naar Messer Marco toe. Zelf zit ze dan in een hoekje met open mond te luisteren naar de reizen die Marco Polo heeft gemaakt. Over water en door woestijnen helemaal naar Cambalu en Shangdu in wat nu China is. Op zoek naar de heerser van het grootste rijk in het verre oosten, de kleinzoon van Djenghis Khan. 

Fantastisch taalgebruik

Lida Dijkstra heeft een prachtige manier gevonden de avonturen van Marco Polo weer te geven. Spannend, met uitleg in aparte kolommen. Haar taalgebruik is fantastisch. Wie een woord als beviezevoetstapt kan verzinnen, wie een oorlog kan omschrijven zoals zij dat doet, heeft mijn hart gestolen. De mooie illustraties van Djenné Fila, de verklarende woordenlijst en de kaart van de reis maken dit een (jeugd)roman voor iedereen die van geschiedenis, van avonturen en van spannende verhalen houdt.  En ook heel geschikt voor de literatuurlijst op een middelbare school.

‘Een oude schuld’ van Alexander Oetker en Thi Linh Nguyen

Het lijkt een warme dag te worden in Berlijn. Hoewel het nog vroeg is zijn er bij de kinderopvang al veel kinderen die gezellig buiten spelen. Eén leidster heeft een oudergesprek, de ander gaat een poepluier verschonen. Als ze weer buiten komt, telt ze één kind te weinig. De kleine Emily, twee jaar oud, is verdwenen. Navraag bij de andere kinderen leert dat Emily door haar papa opgehaald is. Maar er staat voor haar helemaal geen vader op papier, die is buiten beeld. De politie wordt ingeseind, die probeert zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven, te achterhalen wat er met het kind gebeurd is. 

Voorzichtigheid

Commissaris Alexander Schmidt wordt op de zaak gezet. Ze proberen de moeder van Emily te bereiken, maar die pakt haar telefoon niet op. Via haar werk dan maar. Een hele puzzeltocht begint, maar ze blijft onbereikbaar. Ten langen leste betreden ze haar woning en zien tot hun schrik dat de vader een notoire crimineel is. Haast en voorzichtigheid is dus geboden. 

Bankoverval

In Rheinsberg, iets ten noorden van Berlijn vindt een bankoverval plaats. Wat een snelle greep in de kas zou moeten zijn, loopt uit op een gijzelingsdrama. Onder de gegijzelden een oude vrouw, een zwangere vrouw, de burgemeester en twee bankemployees. Er wordt geschoten, al snel blijkt de overvaller een vrouw te zijn. Een vrouw in paniek, wiens gemoed alle kanten opschiet. Linh-Thi Schmidt is hier de politieagent ter plaatse. Ze heeft de leiding strak in handen, ze wil absoluut voorkomen dat de DSI, het interventieteam uit Berlijn, de bank zal bestormen. Ze neemt daarom een verrassend besluit waardoor de hele zaak een totaal andere wending krijgt. 

Verweven

Alexander en Linh-Thi Schmidt zijn een koppel, beiden werken bij de politie, hij in Berlijn, zij als korpsbeheerder in een kleine stad. Samen hebben ze een lange geschiedenis, Alexander zag als jonge agent Linh-Thi in de Vietnamese snackkraam van haar ouders. Op een gegeven moment raakten hun levens verweven maar verloren ze elkaar ook weer uit het oog.  

Het nieuwe schrijversduo Oetker en Nguyen weten deze interessante personages werkelijk tot leven te wekken. Bovendien komt de lezer veel over de Vietnamese bevolkingsgroep in Berlijn te weten. Oetker is een in Duitsland gelauwerde auteur met tientallen titels op zijn naam, voor Nguyen is dit haar debuut.