‘Het laatste verhaal van Mina Lee’ van Nancy Jooyoun Kim

Margot is ongerust. Ze heeft al een tijdje geen telefoontje meer van haar moeder Mina gehad.  Sinds Margot in Seattle woont is het contact met haar moeder in Los Angeles veranderd.  Toen ze nog bij haar moeder in huis was, voelde ze zich vaak belemmerd in haar ontwikkeling. De strenge Koreaanse opvoeding, ze had er een vreselijke hekel aan. Maar nu haar moeder de telefoon niet oppakt, weet Margot dat ze actie moet ondernemen. Ze regelt vrije dagen op haar werk en vertrekt samen met Miguel, met wie ze bevriend is, naar Los Angeles. 

Vrees
Als ze na een paar dagen aankomen bij de flat waar ze opgegroeid is, wordt haar vrees bewaarheid. Ze treft haar moeder dood aan op de vloer van de woonkamer. Ze heeft er al een paar dagen gelegen, haar hoofdwond ziet er gruwelijk uit. Politie en ambulance worden gebeld, Margot spreekt haar vermoeden uit dat het geen ongelukkige val kan zijn, maar opzet. 

Waarom?
Bij de politie krijgt ze weinig gehoor voor haar veronderstelling. Margot kan het er niet bij laten en gaat zelf op onderzoek uit. Langzaam maar zeker komt ze erachter dat ze haar moeder niet echt goed kende. Waarom is Mina Korea ontvlucht? Hoe kwam het dat ze een wees was? Wie zijn de man en het meisje op de foto die er zo beduimeld uitziet dat hij honderden keren bekeken moet zijn? Wie is de man in het overlijdensbericht van een paar maanden geleden?  En lijkt Margot niet sterk op hem? Is hij mogelijk haar onbekende vader?

Vragen, vragen, vragen. In de gesloten Koreaanse gemeenschap valt het niet mee antwoorden te krijgen. Zwijgzaamheid en angst voor gezichtsverlies belemmeren Margots speurtocht. Gelukkig is Miguel er, hij spoort haar aan door te gaan. 

Strijd
Tussendoor vertelt Mina Lee haar eigen verhaal. We zien hoe ze opgroeit in Korea, we zien hoe ze besluit naar de VS te gaan. We zien haar strijd om het hoofd boven water te houden. Haar baantje in de supermarkt, haar eigen zaak die tijdens de rassenrellen verloren gaat. Haar strijd opnieuw te beginnen.  En dat alles met een onverzettelijkheid die bewondering oproept.  Het geeft een inkijkje in de Amerikaans-Koreaanse cultuur. In de levenshouding en in de eetcultuur. Want voedsel speelt een heel belangrijke rol en verhoogt zeker de sfeer in deze boeiende roman.  

‘De rechtvaardigen’ van Jan Brokken

Jan Zwartendijk is na een aantal omzwervingen in 1938 in Kaunas in Litouwen terecht gekomen. Hij vertegenwoordigt daar het Philipsconcern. Er is een winkel, een kantoor en een assemblageafdeling. Veel van de apparatuur wordt ter plekke in elkaar gezet. Jan heeft de leiding daarover. Maar het werk ligt stil. De oorlogsdreiging en het feit dat de Duitsers Nederland al bezet hebben, hebben alle activiteiten stopgezet. Maar punctueel zoals hij is, gaat Zwartendijk elke dag naar de zaak. 

Consul a.i.
Op 29 mei 1940 trekt hij net de deur achter zich dicht om naar huis te gaan, als de telefoon overgaat. Hij twijfelt, doorlopen of teruggaan en oppakken?  Hij besluit tot het laatste, een besluit dat zijn hele leven op de kop zal zetten. Aan de telefoon is de Nederlandse Gezant van de Baltische Staten in Riga, De Decker. De man zit omhoog, de Nederlandse Consul in Kaunas is ontslagen vanwege zijn Nazisympathieën.  Iemand moet hem vervangen en De Decker wil graag dat Zwartendijk dat gaat doen. Zwartendijk twijfelt, vindt het wel een heel grote vraag, hij heeft geen benul van diplomatieke of consulaire zaken. ‘Geeft niet’, zegt De Decker, u heeft een kantoor en u kunt mij altijd bellen. En zo geschiedt het dat Zwartendijk consul a.i. wordt.   

Curaçao
Er zijn veel Joodse vluchtelingen in Litouwen. Eén van hen brengt Zwartendijk op het idee om een ontsnappingsroute naar Curaçao te creëren. Met medeweten van De Decker schrijft Zwartendijk in de paspoorten van de vluchtelingen dat Curaçao geen visumplicht heeft.  De route gaat door Rusland naar Vladivostok, een oversteek naar Japan en van daar hopelijk verder naar een veilig oord.  Er is ook een doorreisvisum nodig. De Japanse consul Sugihara is bereid mee te werken. Al snel staan er rijen vluchtelingen op de stoep. Van ’s morgens vroeg tot in de avond worden paspoorten ingevuld om de vluchtelingen een kans te geven veilig gebied te bereiken. Maar hoelang blijft dat goed gaan? 

Eerbetoon
Jan Brokken hoort toevallig van de route, tijdens een treinreis in Rusland vertelt een overlevende erover. Zijn nieuwsgierigheid is gewekt, hij gaat op zoek naar informatie en naar overlevenden of hun nabestaanden. ‘De Rechtvaardigen’ is zo een kritisch eerbetoon aan Zwartendijk en Sugihara geworden. Uiterst boeiend geschreven, zeer zorgvuldig gedocumenteerd en vol getuigenissen leest het als een spannende roman waarvan je maar één ding wil weten: hoe loopt dit af!

‘Middernachtbibliotheek’ van Matt Haig

Nora Seed is in haar tienerjaren een succesvol zwemster. Als ze nog een tandje bijzet kan ze de Olympische Spelen halen. Tenminste dat denkt haar vader die ook haar coach is. Maar Nora heeft er genoeg van. Altijd maar in het zwembad liggen, altijd maar trainen. Ze bespreekt het met Mevrouw Elm, de bibliothecaris op haar middelbare school. Al schakend met deze dame komt ze tot de conclusie dat ze er goed aan gedaan heeft te stoppen. 

Pillen
Negentien jaar later is Nora op het dieptepunt van haar leven beland. Geen baan, geen relatie, geen vrienden, ouders overleden en met haar broer heeft ze ook al geen contact meer. Als dan haar kat ook nog doodgaat is, overreden door een auto, neemt ze spontaan het besluit een einde aan haar leven te maken. Ze slikt alle pillen die ze in huis heeft met de nodige drank weg en gaat op bed liggen wachten op wat er komen gaat. Maar Nora gaat niet dood, nee, ze belandt in het ‘tussen’.  Daar is Mevrouw Elm weer in een oneindig grote bibliotheek gevuld met boeken met daarin Nora’s levens. Levens in een parallel universum, levens die ze met hulp van Mevrouw Elm uitzoekt en gaat beleven. 

Beroemd
Zo is ze beroemd geworden als zangeres in de band van haar broer. De wereld ligt aan haar voeten, de fans zijn uitzinnig, ze heeft net haar relatie met de populairste filmster van dat moment verbroken, ze is beroemd! Of ze heeft haar vriendje Dan gevolgd en is met hem een pub begonnen. Maar of dat allemaal zo leuk was? Zwemkampioen, olympische medailles, een strak afgetraind lichaam, zo geeft ze peptalks in het bedrijfsleven. Een pooltocht met een onderzoeksteam, veel kou en enge ijsberen. Het ene na het andere sensationele leven trekt aan haar voorbij, toch is het dat niet wat ze zoekt. Maar wat dan wel? Zal ze eeuwig doorgaan met de levens? Wil ze nog steeds dood? Of zit haar tijd erop en moet ze een keuze maken, blijven of gaan? 

Schitterend
‘Middernachtbibliotheek’ is een hartverwarmend boek. Haig neemt je op briljante wijze mee in de levens van Nora. Het zet je aan het denken over je eigen gemiste kansen of over de levens die je misschien wel gewenst maar nooit gehad hebt. Schitterend boek om in één adem uit te lezen. 

‘Gozert’ van Pieter Koolwijk

Ties is een ondernemende jongen. Graag mag hij naar de buren gaan. Dat is een autosloperij. Hij heeft er niets te zoeken, maar juist dat maakt het aantrekkelijk. Samen met zijn vriend Gozert gaat hij over het smalle balkje over de sloot.  Durft hij wel, durft hij niet, zal hij het doen?  Het water begint te kabbelen, het wordt steeds wilder, er komt een reusachtige hagedissenkop uit het water.  Ties deinst terug. Maar Gozert weet wel raad. Hij spreekt het dier toe, vertelt dat Ties niet een lekker hapje is, dat hij van hem af moet blijven. En zo komen ze tussen de auto’s terecht.  

Plan
Op het terrein spot Gozert al snel een trol. Een trol die graag kinderen eet. Ook nu heeft Gozert een meesterlijk plan. Zoals hij altijd een meesterlijk plan heeft. Net zolang tot het mis dreigt te gaan en Gozert heel hard roept dat de missie moet worden afgebroken. Ties en Gozert zijn al jaren samen. Gozert is altijd bij hem, dag en nacht. Dat anderen Gozert niet kunnen zien is wel wat lastig maar het is niet anders. 

Pillen
Met Gozert verandert elk saai moment van de dag in een spannend avontuur. Ties’ vader en moeder zijn daar niet blij mee. Ze maken zich zorgen. Het kan niet gezond zijn, zo’n imaginaire vriend. Ties moet naar de dokter. Ties moet pillen slikken en als Ties dat niet wil en de wilde avonturen gewoon door blijven gaan moet Ties naar een tehuis om uit te rusten, om voorgoed van Gozert af te komen. ‘Ik kan je niet missen, bro,’zegt Gozert. ‘Ik blijf bij je, wat er ook gebeurt'. Maar zijn ze sterk genoeg om de druk te weerstaan?  Zullen de pillen onaangeroerd blijven? Of gaat Ties overstag en verdwijnt Gozert voorgoed uit zijn leven.

Klassieker
‘Gozert’ is een geweldig boek om zelf te lezen maar ook om voor te lezen. Pieter Koolwijk weet je aandacht te vangen en het verhaal laat je niet meer los. Het verhaal heeft alles in zich om een klassieker te worden en is dan ook terecht de winnaar van de Gouden Griffel, het beste kinderboek van het jaar. De schitterende illustraties van Linde Faas verbeelden Gozerts wilde wereld. Een heerlijk boek voor iedereen van 8 tot 88 jaar. 

‘De golf’ van Franca Treur

Bruno en Loes zijn een stel. Hij is een min of meer gesjeesde auteur. Na een veelbelovend debuut is er weinig literairs uit zijn handen gekomen. Zij is universitair docent op jacht naar het hoogleraarschap.  Samen hebben ze zoontje Ollie.  Hij is thuis bij het kind, zij gaat ondanks corona dagelijks naar haar werk. De relatie vlot niet erg, Bruno is daarom in therapie gegaan. Het zijn monologen die hij daar afsteekt, de therapeut luistert en luistert en luistert. 

Woonboot

Ze wonen op een woonboot. Dat is ook zo’n verhaal. In de tijd dat Bruno research deed voor zijn boeken is hij de klimaatverandering op het spoor gekomen. Hij verdiept zich er meer en meer in. Vooral de veranderende zeewaterspiegel boezemt hem angst in. Samen met grote stormen en overstromingen zou het ertoe kunnen leiden dat ze in Amsterdam, waar ze wonen, geen kant meer op kunnen. Een woonboot leek hem dus de beste oplossing.  Die beweegt mee met het water. En heeft Noach niet ook zo de zondvloed overleefd? 

Ollie
Loes ziet dat helemaal niet zitten, maar langzaam gaat ze toch overstag. Op één voorwaarde: hij de boot, zij een kind. En zo is Ollie geboren. Bruno is stapelgek op het jongetje maar met hem erbij lijkt de toekomst nog gevaarlijker. Hij gaat zich dus voorbereiden op het ergste. Slaat gedroogde kruidenierswaren in, gaat zich verdiepen in de vaarkunst, een vaarbewijs heeft hij niet. Heeft zelfs geen idee waar alle knoppen op het dashboard voor zijn. 

Logee
En dan komt Nancy op de proppen, een logee voor één maand. Met haar verandert alles, nu moet Bruno niet alleen zijn vrouw voor de gek houden, ook de logee mag van niets weten. Hoe houdt hij het vol? Hoe kan hij zijn plannen stiekem toch verwezenlijken? Hoe blijven ze gezond met corona op de loer? Bruno staat in de hoogste stand van alarm om alles het hoofd te bieden. Maar is dat genoeg? 

Franca Treur beschrijft Bruno’s worstelingen op droog humoristische wijze. Je zou het bijna met hem te doen krijgen ware het niet dat hij een enorme dramkous is. De golf die Bruno eigenlijk moet vrezen blijkt een heel andere te zijn dan hij ooit gedacht had.

‘Hier ben je veilig’ van Damian Barr’

Deze week een heel bijzonder en ook een heel aangrijpend boek. Een drieluik waarvan de samenhang je op het eerste gezicht ontgaat. Het eerste deel is het dagboek van mevrouw Sarah van der Watt, Mulberry Farm, bij Ventersburg. Oranjevrijstaat, 1901. Sarah is een jonge dertiger, hoort bij de Afrikaners die in een burgeroorlog met de Britten verwikkeld zijn. Haar man is één van de opstandelingen. 

Concentratiekamp

Sarah verblijft samen met haar zoontje nog op hun boerderij maar wordt net als haar bedienden door de Britten “voor hun veiligheid” naar een concentratiekamp in Bloemfontein gestuurd. Hun boerderij wordt platgebrand, de dieren gedood en het land met zout bewerkt zodat er nooit meer iets zal groeien. In het kamp worden de Afrikaners vernederd, uitgemergeld, de kinderen worden hen afgepakt, de enige ontsnapping is trouw beloven aan de Britten. 

Slim
Het tweede luik vertelt het verhaal van Rayna, haar dochter Irma en kleinzoon Willem (1976-2010). Ook zij zijn Afrikaners, hangen deels nog de oude waarden aan. Willem is echter de uitzondering. Hij is slim, denkt over veel dingen na en praat het liefst in het Engels.  Willem is een lastige tiener, zijn moeder kan niet met hem overweg. Zijn stiefvader Jan, een doorgewinterde militair, weet wel een oplossing. Stuur Willem naar een kamptraining van Nuwe Sonsopkoms Safari Rangers, daar zal hij man worden. Grootmoeder Rayna is woest. Ze hadden Willen bij haar moeten brengen, zij kan wel met hem overweg. 

Buigen

Luik drie is het kamp. Niet een rangerskamp maar een paramilitair kamp. Willem komt er al snel achter dat het er vreselijk is. De leider, de Generaal en zijn hulpje Volker zijn nietsontziend. Alle tieners moeten eraan geloven, ze worden vernederd, getreiterd, gemarteld en uitgehongerd. Maar Willem wil niet buigen. Samen met Geldenhuys, het pispaaltje van iedereen, probeert hij te ontsnappen. Het lukt hem een foto te maken en naar zijn grootmoeder te sturen. Maar ze worden teruggesleept en meer dood dan levend in het strafhok de Vogelkooi gestopt. Wie kan hen nog van een wisse dood redden? 

Het verhaal in het derde luik is waar gebeurd, Damian Barr kwam het door een krantenbericht op het spoor. Na vijf jaar research in Engeland en Zuid-Afrika begon het schrijven van dit boek dat eindigt met de rechtszitting waarin de Generaal terecht staat.

‘Zo gepiept: de nieuwe AGV’ van Samuel Levie

De AGV had bijna het loodje gelegd. Het was niet langer hip een maaltijd met aardappelen, groente en vlees te bereiden. Maar er is een kentering. De aardappel wordt niet meer alleen gezien als een calorieënbom, groente was altijd al okay en voor de V van vlees kun je net zo makkelijk vis of vegetarisch gebruiken. Het blijkt zelfs dat als je AGV eet je veel meer groente binnenkrijgt dan met een gerecht met pasta of rijst. De aardappel bestaat zelfs voor 77% uit water, met verder koolhydraten en eiwitten. Ze zijn een bron van vezels en bevatten ook kalium en vitamines. 

Eigenheimer
Aardappelen zijn ruim tweehonderd jaar geleden vanuit Zuid-Amerika naar Europa gekomen. Al snel kwam men erachter dat de aardappel heel voedzaam was. Het werd volksvoedsel nummer één, niet meer weg te denken. Totdat ze eind vorige eeuw langzaam op haar retour ging. Pasta en rijst kwamen opzetten. Invloed van andere eetculturen en de beschikbaarheid van een grote variatie aan ingrediënten waarmee de aardappel gecombineerd kan worden, maakt dat er weer hoop is voor deze eigenheimer. 

Variatie
Met deze kennis ging Samuel Levie aan de slag. Als kind kreeg hij bij zijn oppasmoeder wekelijks een AGV-maaltijd voorgezet. Daar was weinig variatie in waardoor hij als twaalfjarige al dacht dat het beter moest kunnen. En nu, als oprichter van het Food Cabinet en als worstenmaker, besloot hij de AGV in een boek te presenteren. 

Seizoen
Allereerst veel informatie over de aardappel: ‘piepers voor dummies’. De soorten, de bereidingswijzen, basisrecepten en tips tegen verspilling.  Daarna per seizoen recepten. In de lente bijvoorbeeld in ketjap en komijn gestoofde kippendij met puree en paksoi of rösti met gebakken ei.  Zo krijgt elk seizoen zijn eigen recepten waarbij in de zomer de bbq en in de herfst en winter veel ovenschotels en tray-bakes voorbijkomen. 

Stoer
De recepten zijn duidelijk en overzichtelijk. Geen waslijsten aan ingrediënten, mooie duidelijke foto’s van de gerechten, je kunt zo aan de slag. Ook de sfeerfoto’s zijn prachtig en ook wel een beetje stoer. Achterin een alfabetisch register op ingrediënten met verwijzing naar de gerechten.

‘Leugenaar’ van Charlotte Link

Kate Linville is rechercheur bij de Metropolitan Police in Londen. Ze is in de voetsporen van haar vader getreden, hij was bij de politie in Yorkshire. Was, want hij is onlangs op gruwelijke wijze vermoord aangetroffen in zijn keuken. Kate is toen onmiddellijk afgereisd, heeft het onderzoek van nabij gezien. Maar alles zonder resultaat. Inspecteur Caleb Hale had het onderzoek op zijn bordje gekregen. Hij was net terug van een afkickperiode en kreeg maar geen greep op de zaak ondanks de uitstekende hulp van zijn medewerkers Jane en Robert. 

Beestachtig
Als Kate een dringend telefoontje krijgt van een vrouw die zegt iets over de zaak te weten vertrekt ze hals over kop weer naar Yorkshire.  Terug in het huis van haar vader, nu schoongemaakt en opgeruimd, overdenkt ze haar leven. Haar band met haar vader was zo sterk, eigenlijk heeft haar leven nog weinig zin. Maar goed, ze heeft nog geen contact gehad met Melissa Cooper, de vrouw van het telefoontje. Als ze haar opzoekt op haar werkadres, een school in Hull, doet ze een gruwelijke vondst. Melissa is ook op beestachtige wijze om het leven gebracht. Er moet een connectie tussen de twee slachtoffers zijn, dat is wel duidelijk. 

Wraak
Caleb Hale heeft inmiddels wel een dader op het oog. Denis Shove heeft bij zijn aanhouding door vader Linville duidelijk gemaakt dat hij de politieman terug zou pakken. Aangezien Shove nu alweer een tijdje op vrije voeten is, wordt de jacht op hem ingezet. Maar wat is het verband met Melissa Cooper? Kate gelooft niet in het daderschap van Shove. Volgens haar hebben de moorden te maken met het privéleven van haar vader. Ze gaat zelf op onderzoek uit en stuit op feiten die ze misschien liever niet had geweten. Ze blijft Hale telkens een stap voor en brengt zo niet alleen haar eigen leven maar ook dat van anderen in gevaar. 

Stijl
Charlotte Link is een gerenommeerde thrillerschrijver. Zeker een tiental titels is al in vertaling verschenen. Haar stijl doet denken aan Elizabeth George, karakters worden uitgebreid beschreven en uitgewerkt, je kruipt echt in het hoofd van de voornaamste karakters. Het omvangrijke boek gaat dan ook geen moment vervelen. Spannend tot het laatst met een uitstekend plot en dito cliffhangers die de lezer in de ban houden.

‘De kaart naar ons eiland’ van Valerie Fraser Luesse

Het is 1947 als de vader van Peyton tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de familie Cabot van het paard geslingerd wordt en een akelige hoofdverwonding oploopt. Hij wordt in het plaatselijke ziekenhuis opgenomen, zijn vooruitzichten zijn slecht. Er is een grote rivaliteit tussen vader Marshall en zijn jongere broer Julian. Omdat Peytons moeder Kate problemen van Julians kant verwacht wordt Marshall in het diepste geheim overgebracht naar een ziekenhuis in Atlanta. 

Key West

Al die tijd is Peyton bij zijn vader en moeder in het ziekenhuis. Zijn grote sterke vader die zo slecht uit de oorlog teruggekomen is. Verslaafd aan drank en met verschrikkelijke driftbuien. Zijn stoere vader die toen hij een tiener was van Savannah naar Key West in Florida fietste en daar zijn moeder tegenkwam. Zijn vader die nu op het randje van de dood zweeft. Zijn moeder stuurt Peyton naar haar tante Gert. Bij haar kan hij uitrusten en weer tot zichzelf komen. En Peyton komt daar tot de conclusie dat ook hij naar Key West wil fietsen. Helemaal nu het meisje op wie hij zo verliefd is daarnaartoe verbannen is. 

Uitdaging
Hij overlegt het met tante Gert en zij helpt hem met de voorbereidingen. Vroeg in de ochtend, als de natuur nog slaapt, pakt hij zijn spullen en begint aan de fietstocht van 800 kilometer naar het uiterste puntje van Florida. Na een paar dagen wordt het al moeilijk en denkt hij waar ben ik aan begonnen. Maar de uitdaging en de hulp die hij krijgt van de plaatselijke bevolking houden hem op de fiets. De tocht die hem helemaal terugwerpt op zichzelf geeft hem inzicht in zijn eigen doen en laten, maakt hem volwassener en zijn zelfvertrouwen groeit met de dag. 

Oceaan

Niet alleen Peyton is de hoofdpersoon in dit boek, de Atlantische Oceaan heeft ook een prominente plek. De kust, de stranden, de havens, de mensen die er wonen, ze veroveren Peytons hart, hij zal ze nooit meer vergeten. Sterker nog, hij zal er altijd terug blijven komen.  

‘De kaart naar ons eiland’ straalt aan alle kanten positiviteit uit. Het is een lief boek met hier en daar een niet storend zwart randje. De sterke verbondenheid met de oceaan doet denken aan de Tillermanboeken van Cynthia Voigt. 

‘Roadtrip’ van Graeme Simsion & Anne Buist

Wat nou weer, denkt Zoë als ze een mailtje krijgt van Gilbert, de ex-echtgenoot van haar jeugd- en studievriendin Camille die in Frankrijk woont.  Wat is Camille van plan? Een pelgrimstocht naar Rome? Wat haalt ze in haar hoofd? Zoë kent Camille al heel lang en een paar jaar geleden heeft ze vanaf het huis van Camille de pelgrimage naar Santiago de Compostella gedaan. Maar zo’n tocht is niets voor Camille. Helemaal niet nu er MS bij haar is geconstateerd. 

Wagentje
Maar Camille is vastberaden, het moet doorgaan. Zoë weet dat er maar één ding opzit, ticket boeken en zo snel mogelijk richting Frankrijk om zich bij Camille aan te sluiten. Dat van die MS, daar is Zoë vreselijk van geschrokken. Op haar pelgrimage liep een man met een heel handig wagentje, Martin. Ze leerden elkaar goed kennen, daarom durft Zoë hem wel te vragen of ze dat wagentje kan lenen, voor Camille, als het nodig is. 

Stoep
Martin denkt onmiddellijk aan Bernhard, de Duitse student die een verbeterde versie van het wagentje heeft gemaakt. Beiden gaan apart (met wagentje) ook op weg naar Camille. Sarah, Martins dochter, die met haar ziel onder de arm loopt, wil graag met haar vader mee. En zo staan binnen een paar dagen na het eerste bericht vier mensen bij Camille en Gilbert op de stoep. Allen vastbesloten ook naar Rome te lopen, of in ieder geval een deel van de route mee te gaan. 

Martin
Het karretje is niet nodig, MS heeft Camilles lopen (nog) niet aangetast. Ze heeft vooral cognitieve problemen, ze is vergeetachtig en waar ze een deel van een gebeurtenis kwijt is, verzint ze zelf wel een waarheid. Iedereen moet wel aan elkaar wennen. Zoë merkt al snel dat Sarah en Camille erg goed met elkaar op kunnen schieten. Dat steekt haar, ze zou liever zelf meer met Camille lopen en praten. De hernieuwde kennismaking met Martin verloopt echter boven verwachting. Drie jaar terug heeft ze hem afgewezen, nu lijkt alles koek en ei. 

Paus
En zo lopen ze naar Rome, dertien weken lang. Camille hoopt de paus te ontmoeten, Zoë en Martin proberen zich een toekomst samen voor te stellen, Sarah twijfelt over haar studie, Bernhard twijfelt over alles en Gilbert houdt een oogje op het eten en de wijn. 

‘Tussen ons’ van Sarah Crossan

Ana en Connor zijn geliefden. Stiekeme geliefden, ze beleven een koortsachtige buitenechtelijke relatie. Al drie jaar lang.  Vooral Ana zit er diep in, ze verwaarloost man en kinderen, verlangt naar elke minuut samen met Connor. Hij beleeft het toch iets anders, voor hem tellen zijn vrouw en kinderen net iets meer. Hij wil ze niet verlaten, Ana daarentegen zou zo bij haar gezin weggaan. 

Testament

Ze ontmoetten elkaar toen hij bij haar op kantoor kwam om een testament te laten maken. Er was onmiddellijk een klik, ze bleken beide een Ierse achtergrond te hebben, ze gingen samen een broodje eten.  Het was het begin van alles. Maar nu is het allemaal voorbij. Connor is dood, fietsongeluk. Hij was op weg naar haar. En Ana rouwt, maar ze kan het met niemand delen. Niemand weet van hun affaire. Ana benoemt zichzelf als executeur testamentair, het testament liep al via hun kantoor. Zo denkt ze toch nog wat contact met Connors leven te houden. 

Troost
Ze denkt dat dat troost zal brengen. Maar zo werkt het niet. De confrontaties met zijn weduwe Rebecca leveren alleen maar meer stress op. Ana wordt er bijkans gek van. Neemt dingen mee uit Connors huis, het brengt geen verlichting. Haar eigen man en kinderen lijden onder de onverschilligheid die ze voor hen aan de dag legt. Alles gaat mis, alles gaat kapot. Hoe kan ze nog verder met haar leven? Wie kan haar helpen? Wie begrijpt haar? Niemand, niemand, niemand. 

Stroom

Crossan neemt je als lezer mee in de koortsachtige zoektocht van Ana. In een stroom van korte vaak staccato-achtige zinnen waarbij veel genoemd maar weinig uitgesproken of verklaard wordt. In één alinea vlieg je heen en weer door de tijd, de korte hoofdstukjes springen van de hak op de tak, als lezer moet je het hoofd er goed bijhouden. Wie dat lukt leest een fantastisch mooi boek, soms poëtisch, dan weer rauw, over een jonge vrouw, echtgenote, moeder die haar verdriet nergens kwijt kan en niet meer weet hoe verder te gaan. Een boek om in één adem uit te lezen en dat je nog lang zal heugen. Eerder verscheen van Crossan het boek ‘Toffee’.

‘Arsène Lupin, gentleman-inbreker’ van Maurice Leblanc

Grote speurders kennen we allemaal. Sherlock Holmes, Poirot, Miss Marple, Maigret, Rechter Tie en Broeder Cadfael zijn uit lang geleden verschenen boeken, toch worden ze nog graag gelezen. En kent u ze niet, zoek eens een boek op met één van deze hoofdpersonen. Misschien valt u ook voor de charmes of de horkerigheid van hen. Meesterdieven zijn daarentegen minder bekend. Wat weet u bijvoorbeeld van Arsène Lupin?  Is zeker Frans, aan de naam te oordelen! En dan houdt het wel zo’n beetje op? 

Gevangenis
Wel, in 1907 ontsproot Arsène Lupin aan het brein van Maurice Leblanc. Op verzoek van een tijdschrift schrijft Leblanc, die tot dan toe alleen psychologische romans op zijn naam had staan, een avonturenverhaal met Lupin in de hoofdrol. Aan het eind van het verhaal wordt Lupin opgepakt en belandt in de gevangenis. Einde avonturenverhaal! Maar niets is minder waar. De lezers willen meer verhalen over de behendige dief die op charmante wijze in alle kringen toegang weet te krijgen. En zo ontsnapt Lupin uit gevangenschap en begint een reeks diefstallen, ontvreemdingen, ontsnappingen en weddenschappen met onvoorspelbare afloop. 

Juwelen
De verhalenbundel begint met de arrestatie van Lupin. Lupin is aan boord van een oceaanstomer op weg naar New York. Het is de bemanning en passagiers bekend dat hij aan boord is. Ze weten dat zijn pseudonieme achternaam begint met een R, dat hij blond is en dat hij een wond aan zijn rechterarm heeft. Het gissen naar wie nu echt Lupin is kan beginnen. En het onafwendbare gebeurt: er worden juwelen gestolen, Lupin wordt gearresteerd maar de buit blijft zoek. Zo belandt Lupin in de gevangenis in Parijs waar hij op een opzienbarende manier weet te ontsnappen om vervolgens nog veel meer zowel spectaculaire als fijnzinnige avonturen te beleven. 

Levendig
Hoewel de verhalen al uit begin twintigste eeuw stammen doen ze geenszins gedateerd aan. Het taalgebruik is fris en levendig, en soms ook vermakelijk. Een langs stormende trein zal in die jaren niet echt hard gereden hebben (in onze ogen).  Uitgeverij Oevers heeft nog vijf andere boeken over Arsène Lupin, daarnaast brengen ze jaarlijks een aantal ‘vergeten’ boeken opnieuw uit. Verder is de serie nu ook te zien op Netflix.

‘De moord op Windsor Castle’ van S.J. Bennett

Het is in juni een drukke tijd op Windsor Castle. De koningin huist er vier weken, er is een dine and sleep, een diner met de koningin waarbij een aantal gasten blijft slapen. En er is een conferentie onder strikte geheimhouding. De laatste is door de verlate aankomst van de hoofdspreker een dag verplaatst, zodoende blijft een aantal gasten van die conferentie ook slapen. Het is ongewoon druk op Windsor. Maar gezellig is het wel. Een jonge Russische pianist is gevraagd om Rachmaninov te spelen en na afloop wordt er volop gedanst. Zelfs de koningin waagt een dansje. 

Not amused
De schrik is de volgende ochtend dan ook groot als de pianist dood en in scandaleuze houding in een kast wordt aangetroffen. De koningin is niet bepaald amused dat dit in haar huis gebeurt. Ze wil er alles aan doen om ophef te voorkomen. Natuurlijk moeten de politie en in verband met het internationale karakter van de misdaad ook MI5 ingeschakeld worden. Toch houdt ze liever zelf de vinger aan de pols. Daarom schakelt ze haar assistent-secretaris Rozie Oshodi in. Die moet buiten haar chef, de persoonlijk secretaris en buiten de officiële instanties om, op aanwijzing van de koningin onderzoek gaan doen. 

Strategie
Dat is een kolfje naar haar hand. Rozie weet veel meer feiten boven water te krijgen dan de politie en MI5 bij elkaar. Alle informatie legt ze bij de koningin neer die vervolgens de te volgen strategie uitstippelt. Dat doet ze zo geraffineerd dat niemand in de gaten heeft dat Elizabeth eigenlijk aan de touwtjes trekt. Hoe de vork echt in de steel zit wordt langzaam maar zeker duidelijk. 

Raffinement
Sophia Bennet laat je echt meeleven met Rozie en met de koningin. Rozie is een opvallende verschijning, wordt vaak onderschat en dat buit ze goed uit. Maar de echte hoofdrol is toch voor Elizabeth. Wie de serie The Crown heeft gezien kan moeiteloos de stemmen bij de conversaties aan de ontbijttafel tussen Elizabeth en Philip bedenken. Het raffinement van Elizabeth, haar deductie en haar manipulatie van de mensen om haar heen, je gelooft het allemaal. Het doet denken aan Agatha Christie’s Miss Marple maar dan net iets anders, net iets moderner. Een boek om in één adem uit te lezen!

‘Stemmen aan het front’ van Aimie K. Runyan

Ruby Wagner groeit op in Philadelphia. Haar ouders hebben het ondanks hun eenvoudige afkomst goed gedaan en behoren nu tot de upper class. Vooral haar moeder heeft er veel werk van gemaakt, ze wonen riant, hebben een dienstmeisje en Ruby wordt niet geacht een baan te zoeken. Het is 1917 en jonge vrouwen uit haar omgeving bezoeken alleen de theekransjes en de feesten die door de moeders worden georganiseerd. En oh ja, ze is verloofd. Met Nathaniel, van zeer gegoede afkomst en vreselijk saai. 

Centraliste
Maar Ruby wil meer. Ze heeft een baan als centraliste bij de telefoonmaatschappij gevonden. Ze bedient de schakelborden met verve, alle telefoonverbindingen worden in die dagen nog handmatig in een centrale tot stand gebracht, haar kundigheid valt op. Nu het Amerikaanse leger op zoek is naar centralistes, de VS heeft zich gemengd in de Grote Oorlog (WOI) in Europa, is Ruby één van de eersten die zich daarvoor aanmeldt. Ze komt door de strenge keuring en vertrekt na een gedegen opleiding met veertig anderen jonge vrouwen naar Frankrijk. 

Frankrijk
In Frankrijk komt Ruby in Chaumont terecht. Niet direct aan het front maar wel een belangrijke post met een veldhospitaal en heel veel telefoonverkeer. Er is absolute geheimhouding over wat ze aan de telefoon horen, er zijn codes die ze uit het hoofd moeten leren, die bovendien wekelijks veranderen, het werk is zwaar maar nooit eentonig. Samen met haar collega’s draait ze lange diensten. En dan gebeurt wat ze nooit heeft voorzien, ze wordt verliefd. Het kan niet en het mag niet, niet van haarzelf en zeker niet van haar moeder. Maar wat kan ze doen? Haar gevoelens onderdrukken? Wegkijken en negeren? Of volgt ze toch haar hart? 

Levensbelang
Het werk van de centralistes in WOI is lang onderbelicht geweest. Ze hadden niet echt een militaire rang, maar hadden wel de eed afgelegd en vielen onder militair gezag. Hun werk om de communicatie tussen front en achterland zo goed en snel mogelijk te laten verlopen, was voor het leger van levensbelang. Pas in 1979, 60 jaar nadat de vrede getekend was, werden ze erkend. Aan de hand van nagelaten brieven en dagboeken en verpakt in een romantisch oorlogsverhaal schetst Runyan op schitterende wijze de importantie van het werk van deze jonge vrouwen.

‘Twee katten en wat honden’ van Simon Carmiggelt

Simon Carmiggelt, die is al zo lang dood, zult u zeggen. Al zijn Kronkels, voor degenen die daar te jong voor zijn, dat zijn de columns die hij voor het Parool schreef, zijn toch al wel bekend.  Klopt allemaal. ‘Twee katten en wat honden’ is zelfs een herdruk uit 2016 die toen blijkbaar aan de aandacht van ‘Boek van de Week’ is ontsnapt.  Jammer, want het zijn kostelijke verhaaltjes over zijn huisdieren, de katten, en de honden die hij her en der tegenkomt.  

Maanziek
Thelonious is de huiskater van de Carmiggelts.  Hij is nogal dom, snoeverig, klimt graag in de gordijnen, vangt vliegen en oh ja, hij slaapt heel veel. Hem vermanend toespreken heeft geen zin, hij klimt maanziek op schoot en begint met zijn schuurpapiertong ijverig de opgestoken vinger te likken. Ja, zo’n kater is het. Bemoeilijkt met alle liefde het schrijfproces, ligt het liefst op het papier dat beschreven moet worden en telefoneren is helemaal een ramp. 

Draaischijf
Op de telefoon met draaischijf, ja dit verhaal speelt lang geleden, in 1959, toen werd er nog met een telefoon met draaischijf getelefoneerd. Thelonious haalt graag uit naar die draaischijf zodat Carmiggelt voortdurend de verkeerde aan de lijn krijgt.  Na een tijdje komt er nog een katje bij, Picasso. Picasso woonde eerst bij Carmiggelts dochter. Nu daar een kleine geboren is wil Picasso alsmaar ook in de wieg. Dat mag niet en daarom is Picasso verhuisd. Dat werd oorlog, Thelonious en Picasso vochten elkaar de eerste dagen de tent uit. 

Kast
Gelukkig is dat na een week voorbij en nu is Picasso de baas. Ze is tien keer slimmer dan Thelonious, is hem steeds te snel af, zij heeft de broek aan. Ach waar zien we dat meer, dat de man het aflegt tegen de vrouw?  Eén ding begrijpt ze echter niet, hoe Thelonious op de kast kan klimmen. Gelukkig maar, het is de enige plek waar hij nog wat rust heeft. Daar heeft Picasso niets te zoeken! 

Verstrooiing
Zo brengt Carmiggelt nog steeds verstrooiing. Heerlijke verhalen met veel onderkoelde humor, verhalen waar altijd een lach in verscholen zit. Goed voor een verloren middag in een zonnige tuin, voor onderweg of op de camping.

‘Het mysterie van kamer 622’ van Joël Dicker

Auteur Joël loopt na het overlijden van zijn uitgever Bernard met zijn ziel onder de arm. De enige manier om goed afscheid van Bernard te nemen is door een nieuw boek te schrijven en dat aan hem op te dragen. Hij gaat er eens goed voor zitten maar er is een grote belemmering. Naast hem is een jonge vrouw komen wonen en zij neemt al zijn gedachten in beslag. Twee maanden lang verkeren ze met elkaar, dan is het afgelopen en stort Joël zich eindelijk op zijn boek. 

Palace de Verbier
Bernard verbleef altijd graag in het Palace de Verbier, een gerenommeerd hotel in de Zwitserse bergen. Het hotel wordt het middelpunt van de roman, Joël neemt zijn intrek in kamer 623. In de kamer naast de zijne logeert een knappe jonge vrouw, zij heeft kamer 621bis. Kamer 622 ontbreekt. Dat triggert Joël om op onderzoek uit te gaan en al snel ontdekt hij dat er een moord in kamer 622 heeft plaatsgevonden. Vanaf dat moment bestond kamer 622 niet meer. Joël duikt in de onopgeloste moordzaak, samen met Scarlett, de dame in kamer 621bis, begint hij het raadsel te ontrafelen. 

Bank Ebezner
De moord vond plaats tijdens ‘Het grote weekend van de Bank Ebezner’ dat jaarlijks in het Palace gehouden wordt. Door het overlijden van Abel Ebezner, de voorzitter van de bank, moet er een nieuwe voorzitter gekozen worden. Er zijn verschillende kandidaten, allereerst Macaire Ebezner, de zoon van Abel. De neven Hansen, sinds jaar en dag aandeelhouders, Lev Levovitch, uit het niets opgeklommen tot een gehaaide belegger en Sinion Tarnogol. Aan de laatste heeft Macaire al zijn aandelen overgedaan, in ruil voor iets. Maar niemand weet wat dat iets is. 

Luikjes
Dan zijn er nog Anastasia, de vrouw van Macaire maar nog altijd verliefd op Levovitch, huishoudster Arma, chauffeur Alfred, geheim agent Wagner, Sol, de vader van Levovitch en hoteldirecteur meneer Rose. Allen spelen een rol in het intrigerende spel dat soms op een Agatha Christie lijkt, dan weer een spionageroman zou kunnen zijn of een romantisch verhaal over een onmogelijke liefde. Alle intriges worden zorgvuldig en minutieus gesmeed. Een boek, in een boek, in een boek waarin telkens weer wat luikjes opengaan. Kunstig gefabriceerd, een echte pageturner met een prachtige omslag: een schilderij van Edward Hopper.

‘Hond vermist’ van Kate Spicer

De Londense Kate Spicer leeft als society-journalist een leven van drugs en rock & roll. Ze wordt als verslaggever vaak uitgenodigd op de duurste feestjes. Op de afterparty's  gaat het er ruig aan toe, drank en drugs in overvloed. Haar vriend Charles daarentegen is degelijk, heeft een goedbetaalde baan in de zakenwereld, staat vroeg op en gaat op tijd naar bed, kortom ze verschillen als dag en nacht. Letterlijk: vaak als Kate thuiskomt staat Charles klaar voor zijn ochtendrondje hardlopen. 

Lurcher
Maar Kate kan het ruige leven niet zo goed meer aan. Als ze op een dag een bekende tegenkomt met een prachtige ruige hond merkt ze dat het dier een kalmerende en rustgevende uitwerking op haar heeft. De hond is een lurcher, een kruising tussen een windhond en een werkhond. Slank en rank als de hazewindhond en ruig als een werkhond, zo’n hond wil Kate ook wel hebben. Ze overlegt met Charles, hij vindt het prima, alles wat haar kan afleiden van haar desastreuze nachtleven lijkt hem goed. 

Wolfy
Kate gaat dus op zoek naar een lurcher. Dat is nog niet zo makkelijk, de dierenasiels hebben ze wel maar ze willen wel precies weten waar de hond terecht komt. De ‘hondenpolitie’ komt eerst hun appartement keuren en na veel vijven en zessen kan Kate Wolfy ophalen. Tot haar grote verbazing is Charles ook gelijk gecharmeerd van Wolfy. Het gaat fantastisch, Kate leert Wolfy steeds beter kennen en Wolfy laat zijn aanvankelijke schroom varen. Wolfy laat Kate zelfs haar ruige leven vergeten, ze loopt enorm veel met hem en beiden genieten dan met volle teugen. 

Vertwijfeld

Tot op een dag Kate en Charles naar een bruiloft op het platteland gaan en Wolfy achterblijft bij Kate’s broer en zijn gezin. Wolfy ontsnapt en gaat er vandoor. Kate en Charles komen onmiddellijk terug van het feest en het zoeken begint. Niet alleen zijzelf zoeken, velen worden door de zoektocht aangestoken om mee te doen. Kate laat geen mogelijkheid onbenut, elke redelijke aanwijzing volgt ze op. Zal ze Wolfy ooit terugzien? Vertwijfeld blijft Kate zoeken en als lezer leef je met haar mee. Met vlotte pen beschrijft Kate in dit waargebeurde verhaal de liefde voor haar hond, en de wanhopige zoektocht die toch ook veel waardevols oplevert.

‘U bent dood, sorry!’ van Fred Marree

‘U bent dood, sorry!’. Dit krijgt Fred Marree te horen van de gemeente Rotterdam. Maar de medewerkster van de afdeling Dienstverlening van de gemeente heeft hem toch echt in levenden lijve aan de telefoon. Er is een jammerlijke fout gemaakt. Freds aangetrouwde nicht Franka is overleden. De uitvaartondernemer heeft echter per ongeluk de naam van de contactpersoon van de familie, Fred Marree, doorgegeven. 

Grappig
Aanvankelijk lijkt het allemaal nogal grappig, maar het lachen vergaat hem als zijn vrouw een dag later een bericht van Mijn Overheid.nl krijgt. De SVB condoleert Mevrouw Marree met het overlijden van haar man. Binnen 48 uur na de foute vermelding is de SVB op de hoogte en wordt de AOW-uitkering aangepast. Twee dagen later komt er een brief van het Pensioenfonds: het pensioen wordt per het eind van de maand gestopt. Rijbewijs en paspoort worden ingetrokken. Ziektekostenverzekering is op de hoogte gesteld, hier ook een aanpassing in de vorm van een nieuwe zorgpolis voor mevrouw. 

Digitale snelweg
De gemeente heeft de fout dan wel meteen hersteld, het bericht is via de digitale snelweg naar al die instanties gegaan. Het kost dagen werk, tijd, geduld en ergernis om de zaken terug te draaien. Soms wordt hij niet geloofd en denkt de instantie met een grappenmaker te maken te hebben. Marree heeft de attestaties de vita (verklaring van in leven zijn) die hij van de gemeente kreeg meer dan nodig. En dan nog staat er na drie jaar in MijnOverheid.nl dat Mevrouw Marree weduwe is.  

Nachtmerrie
Marree kent de weg in ambtenarenland goed, hij was er in zijn werkzame leven zelf één. Daarom lukt het hem redelijk snel om alles weer op de rit te krijgen. Maar voor iemand die minder mondig is, is het een nachtmerrie waarin je terechtkomt. Het zal niet veel mensen overkomen, maar voor iedereen die verdwaalt in de bureaucratie, zijn er herkenningspunten. Tenslotte heeft Marree nog een belangrijke tip voor de achterblijvers bij een overlijden: vraag naar de ‘informatie afnemers’. Dat zijn de instanties die bij een overlijden automatisch bericht van de gemeente krijgen. Dan weet je tenminste wie op de hoogte gesteld zijn en waar je zelf niet meer achteraan hoeft.

‘Op het geniale af’ van Benedict Wells

Francis Dean woont met zijn moeder in een trailerpark in New Jersey. Ze zijn daar terechtgekomen nadat zijn stiefvader Ryan de relatie met zijn moeder verbrak. Dat is nu al een paar jaar zo. De aanleiding voor de breuk zijn de depressies waar Francis' moeder aan lijdt. Ook nu is ze opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Daar treft Francis, die dagelijks op bezoek gaat, de knappe maar breekbare Anne May. Elke keer als hij bij zijn moeder is, bezoekt hij ook haar. 

Experiment
Thuis in de trailer heeft hij alles opgeruimd en opgeknapt. ’s Nachts slaapt hij vaak bij zijn geniale vriend Grover. Hij is daar wel graag, Grovers ouders zijn een liefhebbend stel, met veel aandacht voor hun zoon. Soms te veel naar Grovers zin, maar Francis ziet dat anders. Hij zou ook wel zulke lieve ouders willen hebben. Zijn vader is onbekend, zijn moeder heeft nooit iets over hem willen vertellen. Daar komt verandering in als Francis’ moeder een poging tot zelfdoding doet. Ze heeft een brief voor Francis achtergelaten waarin ze zijn afkomst onthuld. Zijn moeder heeft in Los Angeles deelgenomen aan een experiment waar zaad van briljante vaders met een hoog IQ werd gebruikt voor een zwangerschap. 

Kneus
Zijn vader is dus niet de kneus waar Francis hem voor hield. Hij is een wetenschapper. Hoe kan het dan dat hijzelf zo middelmatig is? Francis wil het weten. Hij leent bij zijn stiefvader geld en gaat met Grover (in Grovers auto en met de creditcard van zijn moeder) en met Anne May op pad naar Los Angeles, op weg naar zijn vader! 

Road Novel
Wat volgt is een road novel, een reisverhaal met spannende ingrediënten waarin de hoofdpersonen niet alleen op zoek zijn naar een doel buiten zichzelf maar vooral zichzelf leren kennen. Zich ontwikkelen tot volwassen personen. Wells heeft zelf de reis gemaakt voordat hij aan het boek begon. Hier en daar zijn autobiografische elementen, net als Francis weigerde Wells na zijn middelbare school te gaan studeren. De Zwitser-Duitse schrijver ging al jong aan het werk. Afkomstig uit een vooraanstaande familie besloot hij op zijn negentiende officieel zijn achternaam te wijzigen in Wells. Hij koos, net als Francis, voor een eigen weg! 

‘Gerda de goudvink’ van Mark Haayema en Medy Oberendorff

We hebben reikhalzend uitgekeken naar dit nieuwste prentenboek van Mark Haayema (zie Boek van de Week van 25 mei) en nu is dit boek daadwerkelijk in de Bibliotheek. Gerda is de opvolger van ‘Johannes de parkiet’ uit 2018. Hoe was het ook alweer? Johannes was de parkiet van Gijs die een heel grote volière ging bouwen met allemaal nieuwe vogels erin. Dat stond Johannes niets aan, hij weigerde met de andere vogels te verkeren. Maar dingen veranderen en Johannes draaide bij. Hij raakte gewend aan al die vreemde vogels. Johannes gelukkig, de vogels gelukkig en Gijs gelukkig. 

Twitteren
Maar nu is er iets heel ergs gebeurd, Gijs is overleden. Hij was al oud, wel 91, en hij is rustig in zijn slaap heengegaan.  Alle vogels zijn heel verdrietig. En ongerust. Want wie zal ze voeren? En water brengen? Er is nog voor een dag of drie water en zaad. Hoe moet het daarna? De wijze vogels trekken zich terug op de hoogste takken in de volière. Dat doen ze wel vaker als zich een incident voordoet. Dan overleggen ze, vergaderen, twisten en twitteren. Maar het lost niets op. De loopvogels worden steeds ongeruster. 

Luistervink
En dan is er Gerda de goudvink. Sinds kort in de volière, niet geliefd bij de andere vogels, die weten het zeker: goudvinken zijn verwend en alleen met zichzelf bezig. Gerda speelt luistervink bij de wijze vogels. Ze ziet de ongerustheid van de loopvogels. Ze weet wat ze moet doen: ze moet de leiding nemen en de vogels vertellen hoe het allemaal moet gaan. Gerda for president! Maar is iedereen daar wel blij mee? Een goudvink met strenge regels? Gelukkig komt er een ommekeer. Iedereen kan weer gerust verder en ach, dat hele gedoe, zand erover, snel vergeten, morgen is een nieuwe dag. 

Grotemensendingen
Mark Haayema weet net als in ‘Johannes de parkiet’ ingewikkelde grotemensendingen op een grappige en duidelijke manier uit te leggen. Niet kinderachtig, nee als een parabel, waar jong en oud iets van kunnen leren. De schitterende tekeningen van Medy Oberendorff geven het verhaal weer een extra dimensie. Daarom kijken we nu alweer reikhalzend uit naar het volgende deel dat over Cor Kanarie en de ziekte van Tureluur zal gaan.

‘Shuggie Bain’ van Douglas Stuart

Shuggie Bain is zes als hij samen met zijn moeder Agnes door zijn vader Shug het huis uit wordt gezet. Daar is al heel wat aan vooraf gegaan. Zijn moeder is meer en meer gaan drinken. Vader Shug heeft daar genoeg van en heeft een huis in Pithead, het allerarmste en verst afgelegen deel van Glasgow geritseld. Agnes kan het niet geloven dat Shug haar aan de kant gezet heeft. Nog wel voor een dikzak met zeven kinderen. 

Tierelier
Shuggies grote zus Catherine en grote broer Leek zijn ook meeverhuisd. Catherine houdt het al snel voor gezien, zij verhuist met haar vriend naar Zuid-Afrika. Leek is met zijn eigen dingen bezig, tekenen en werken in een fabriek, het is dus Shuggie die voor zijn moeder zorgt. Het gaat met Agnes zienderogen achteruit. Ze drinkt als een tierelier, Shuggie houdt zijn hart vast als hij uit school komt. Voorzichtig gaat hij dan naar binnen, luistert heel goed en aan de hand van de geluiden die ze maakt weet hij hoe de vlag erbij hangt. 

Waardigheid
Ondanks al het drinken en de neerwaartse spiraal waar Agnes in zit, weet ze toch haar waardigheid te behouden. Keurig gekapt, goed gekleed, op stiletto’s en keurig Engels sprekend als ze naar buiten gaat. Dat valt slecht in de achterbuurt waar ze wonen, de vrouwen daar motten haar niet (de mannen wel, met veel drank op komen ze graag bij haar). 

Schlemiel
En de kinderen motten Shuggie niet. Hij is anders dan de andere kinderen, houdt niet van voetbal, speelt graag met meisjesspeelgoed, is altijd keurig gekleed, spreekt keurig Engels en durft nooit van zich af te bijten. Hij is de schlemiel van de buurt. Iedereen zit hem op de kop, hij verlangt zo naar een veilig thuis. Soms schiet Leek hem te hulp. Maar als Agnes Leek het huis uitzet komt het allemaal op Shuggie aan. 

Booker Prize

Op een nuchtere, alledaagse manier vertelt Douglas Stuart het verhaal van Shuggie. In werkelijkheid zijn eigen verhaal. Het is onvoorstelbaar dat Stuart langs meer dan dertig uitgevers moest voordat hij er één vond die bereid was het boek uit te geven. Dit prachtige en onthutsende boek kreeg schitterende recensies en won meer dan terecht de prestigieuze Booker Prize 2020.

‘Alleen de vogels vliegen’ van Anja Baumheier

Johannes en Elisabeth zijn jongvolwassenen als ze elkaar in de nasleep van WOII in Rostock ontmoeten. Johannes is voor de Russische troepen uit gevlucht uit Silezië, Elisabeth heeft met haar moeder en zusje de bombardementen in de kelder van hun huis overleefd. Ze zien elkaar voor het eerst als hij een nieuwe slaapplaats zoekt en zij hem daarvoor inschrijft. Ze blijven in elkaars gedachten en de volgende ontmoeting in het ziekenhuis, waar zij de opleiding voor verpleegkundige volgt, geeft hun zekerheid: ze horen bij elkaar. 

Berlijn

Ze trouwen en gaan inwonen bij haar moeder. Johannes krijgt al snel een goede baan bij de overheid, Elisabeth werkt in het ziekenhuis. Er wordt een dochter geboren en als Johannes uitzicht heeft op een betere baan in Berlijn, verhuizen ze daar naartoe. Alles wordt voor ze geregeld, een baan voor Elisabeth, een mooie flat met de nieuwste snufjes. Alles te danken aan Johannes’ inzet voor de regering. Het zet Elisabeth weleens aan het denken, al die luxe terwijl de meeste mensen in armoede leven! Maar lang wil ze er niet bij stilstaan. Ze gaat op in haar werk en de zorg voor inmiddels twee kinderen. 

Ongeluk
Het gaat mis als de tweede dochter, de vrijgevochten Marlene, samen met haar vriendje naar het Westen wil vluchten. Ze komen tot Praag, daar worden ze opgepakt en belanden in de gevangenis. De dochter van een hoge Stasi-ambtenaar die wil vluchten, het is een grote schande. Johannes en Elisabeth kiezen voor een drastische oplossing, ze doen alsof Marlene bij een zeilongeluk om het leven is gekomen. Geen stoffelijk overschot, geen begrafenis. Na het ongeluk wordt er nog een nakomertje geboren, Theresa. Zij verzacht het verdriet over ‘de dood’ van Marlene. 

Erfenis
Als in de huidige tijd Theresa een notariële brief krijgt waarin staat dat ze samen met een man genaamd Tom een huis van Marlene erft, zijn de poppen aan het dansen. Stapje voor stapje komt Theresa dichter bij de ontluisterende waarheid. 

Baumheier verweeft in deze boeiende debuutroman de verschrikkingen van het Stasi-regime en de familiegebeurtenissen op een natuurlijke wijze. Heden en verleden worden goed gemixt, de Wende en alle feiten rond de deling van Duitsland lijken te kloppen. Een spannende familiegeschiedenis met verliezers, winnaars en heel veel geheimen.

‘Muk’ en ’t Waanzinnige kinderkookboek’ van Mark Haayema

Deze week twee boeken van Mark Haayema, een prentenboek en een kookboek. Mark is zo actief als een bezige bij. Hij schrijft, hij regisseert, hij is poppenspeler, hij werkt mee aan allerlei tv-programma’s (o.a. De Boterhamshow) en is organisator van Wortelpop, het kinderfestival bij de Beerze Bulten in Ommen. Kortom hij is een druk baasje dat zich door niets en niemand uit het veld laat slaan. 

LeQeur
Het kinderkookboek maakte hij samen met kok Hugo Kennis, illustrator Emanuel Wiemans en fotografe Saskia Lelieveld. Restaurant LeQeur is de setting waar alles plaats vindt. De kok maakt daar de heerlijkste gerechten. Van een simpele tomaten-groentesoep, natuurlijk met ballen, tot een Pavlovataart. Je leert er alles over snijden (pas op, voorzichtig, je vingers!), wat hoog of laag vuur betekent en over de Mies an Plas.

Wat je mee moet nemen op een picknick of hoe je een high tea serveert. Alles gelardeerd met mooie foto’s, duidelijke recepten, werkbeschrijvingen, verhaaltjes en gedichten: 

‘Lust Niks’: 
“Vaak hoor je kinderen zeuren:
Gertver, iew dat lust ik niet.
Ik wil dat niet, dat laat ik staan,
doe mij maar een portie friet. 

Gisteren was er zo’n gevalletje
in restaurant LeQeur.
Ze kwam op haar tractor
en het begon al bij de deur”.

Hoe dit afloopt? Het wordt in elk geval geen friet. 

Muk
Het prentenboek gaat over het hondje Muk. Het is een dalmatiër en hij heeft al negen stippen. Hij wil er zo graag meer hebben. Samen met zijn groene vriend de vlieg gaat hij op zoek naar meer stippen. Ze gaan naar het weiland, daar vinden ze een mooie zwartbonte koe met wel heel grote stippen. Misschien weet zij hoe je een stip kunt verdienen? Zodat Muk er straks tien of nog meer heeft. Maar wat een teleurstelling, de koe kan hem niet helpen? Of misschien per ongeluk toch wel? 

Muk is een heel lief verhaal met prachtige tekeningen van Laury Tinnemans en Job van Gelder. Het boek is vanaf januari 2022 ook als theatervoorstelling te zien. Onder andere op 19 maart 2022 in Theater Carrousel in Ommen. 

De productiviteit van Mark kent voorlopig nog geen einde. Onlangs verscheen ‘Wordt maar beter’ en we kijken al reikhalzend uit naar de komst van ‘Gerda de goudvink’.

https://www.markhaayema.nl/

‘De bibliotheek van Parijs’ van Janet Skeslien Charles

Het is februari 1939 als Odile na een opleiding tot bibliothecaris solliciteert bij de American Library in Parijs. Ze heeft de nodige tegenstand van haar ouders moeten overwinnen maar het gaat haar lukken, ze krijgt de aanstelling. De bibliotheek is een plek waar zich dagelijks een groot aantal paradijsvogels verzamelen. Professoren, oud-diplomaten, huisvrouwen, maar ook Engelstalige kinderen met hun ouders zijn kind aan huis. 

Personeel
En het personeel is al net zo bijzonder geschakeerd, Miss Reeder, de doortastende directrice uit de VS, Boris, een vluchteling uit Oost-Europa, Bitsi, de vrolijke jeugdbibliothecaris, Peter en Helen die een stel worden, en nu dus ook Odile. Dochter van een politiecommissaris, en tweelingzus van Rémy. Odile is helemaal op haar plek. Ze geniet van elk aspect van het werken in de ALP. De dreiging van oorlog en het uitbreken ervan maakt het werken wel ingewikkeld, maar het personeel houdt vol en houdt de bibliotheek open. 

Lilly
In de tweede verhaallijn vinden we Odile in 1983 in Montana, VS. Als oorlogsbruid gekomen, haar man is vier jaar geleden overleden, is ze nu de buurvrouw van de jonge tiener Lilly. Odile leidt een teruggetrokken leven, alleen op zondag laat ze zich zien in de kerk. Lilly is gefascineerd door haar. Ze wil alles weten over Frankrijk en het liefst ook Frans leren.

Daarom stapt ze op een dag bij Odile binnen met de mededeling dat ze een spreekbeurt over Frankrijk gaat houden en graag wil dat Odile haar daarbij helpt. Het is het begin van een bijzondere vriendschap die zowel Odile als Lilly door moeilijke tijden sleept. Maar is hun vriendschap sterk genoeg? Is Lilly moedig genoeg om door het schild van Odile te breken? Zal Odile echt het achterste van haar tong laten zien? 

Verzinsel
Janet Skeslien-Charles heeft als programmamanager in de ALP gewerkt. De verhalen die ze daar hoorde zijn de bron van deze roman. De meeste genoemde personen hebben daadwerkelijk in de American Library gewerkt. Zo is deze roman een prachtige mix van feiten en verzinsel. Met een geweldig motto in het nawoord: “…ervoor te zorgen dat bibliotheken en leermiddelen voor iedereen beschikbaar zijn, en dat we mensen behandelen met waardigheid en mededogen”.

‘Getekend: sporen van kindermishandeling’ van Gijs Wanders en Herman van Hoogdalem

In elke schoolklas in Nederland zit gemiddeld één kind dat misbruikt of mishandeld wordt. Dat gegeven is schrikbarend. Hoe kun je erachter komen of een kind in die situatie zit? Veel kinderen die het overkomt, houden de mond stijfdicht. Door goed te kijken is het antwoord van Gijs Wanders in het voorwoord van dit indrukwekkende boek.  En als je dan niets ziet, nog beter kijken, luisteren en vertrouwen winnen. De slachtoffers verdienen aandacht. 

Hameeda
Om als mishandeld kind een volwaardig leven op te bouwen is verschrikkelijk moeilijk. Hameeda Lakho weet daar alles van. Zij is de initiatiefneemster van dit boek. Wil hiermee het taboe doorbreken. Geboren in Pakistan werd ze op vierjarige leeftijd samen met haar moeder en twee zusjes door haar vader naar Nederland gehaald. Gelijk bij aankomst ging het al mis, ze waren in de ogen van vader te brutaal. Jarenlange mishandeling volgt, tot een familielid melding maakt en ze in een kindertehuis komt. 

Portretten
Ook Mary-Jane, Cynthia, Yassine, Fouad, Lana, Sabrina, Jurgen en Marjan vertellen hun verhaal. Schrijnende gebeurtenissen die hun levens voor altijd zullen kleuren. Toch hebben ze de moed gehad aan dit project mee te doen. Niet alleen te vertellen wat hen overkomen is. Ook geportretteerd worden. En dat alles in één sessie. Eerst een schets, daarna een portret. Geschilderd door Herman van Hoogdalem. 

Ziel
Mooi zijn de reacties van de geïnterviewden bij het zien van hun beeltenis. Zoals Marjan het verwoordt: ”deze tekening laat zien hoe ik nu in het leven sta. Ik sta sterk in mijn schoenen en durf van me af te bijten, wat vroeger nooit lukte”. En Hameeda: “door de ogen kun je mijn ziel zien. Je ziet iemand die heeft geleden, die van heel ver is gekomen. Tegelijkertijd zie je kracht. Als ik was blijven hangen in het verdriet, was ik nooit geworden wie ik ben vandaag”. 

Moed en kracht
Al met al is ‘Getekend’ een zeer indrukwekkend boek. Het getuigt van moed en kracht van de deelnemers. Een inspiratie voor allen die met hun lot begaan zijn of die hetzelfde lot moesten ondergaan.

‘Kastanjehove’ van Tommie Niessen en Loes Wouterson

Thomas Nelson weet niet zo goed wat hij met zijn leven wil. Hij is nog jong, toch is hij al aan twee studies begonnen en weer afgehaakt. Op aandrang van zijn moeder, zij werkt in de zorg, is hij nu met een opleiding in de zorg bezig. Twee stages heeft hij al achter de rug als hij met frisse tegenzin op de Kastanjehove begint. Gelijk de eerste dag komt hij op het nippertje op tijd. Hij moest eerst nog langs de begraafplaats, even met zijn overleden opa praten. Maar nu is hij er, de stage kan beginnen!

Engelen en duveltjes

Bij de ingang komt hij Joop tegen, bewoner van de Kastanjehove die zijn ochtendsigaretje rookt. Jolige man, denkt Thomas. Joop waarschuwt Thomas: “… je niet op de kop laten zitten door al die vrouwen hier: je moet allenig de engelen en de duveltjes goed uit elkaar houden”. Maar ja, dat is nog niet zo makkelijk. De meeste collega’s zijn oververmoeid. Een strakke manager vraagt veel van hen. Wie is dan de engel, wie het duveltje?

Nieuwbouw

Er is van alles gaande op de Kastanjehove. Er is een nieuwe directeur die voor nieuwbouw is. De plannen zijn al helemaal rond, alleen de bewoners weten officieel nog van niets. In werkelijkheid zijn ze behoorlijk goed op de hoogte en zinnen ze op acties, want het staat ze niets aan dat ze tijdelijk naar elders moeten, uit elkaar gehaald zullen worden. Zoals Jannie, de bedlegerige bewoner die altijd als eerste alle nieuwtjes weet, het zegt: het is dan een afscheid voor altijd. Tegen de tijd dat de nieuwbouw klaar is, zijn wij allemaal dood. Thomas gaat bijna kopje onder in alle hectiek.

Karaktervol
Tommie Niessen heeft zelf in de zorg gewerkt, werkt nu als zelfstandig verpleegkundige, is schrijver en spreker. Eerst begon hij met een blog, daarna volgden twee boeken: ‘Tommie in de zorg’ en ‘Tommie in gesprek’. ‘Kastanjehove’ is zeer prettig te lezen. De bewoners zijn karaktervol neergezet, Janny, Joop en Toos zul je niet snel vergeten, het geruzie en gedoe van het personeel is herkenbaar. Het is een beetje ‘Hendrik Groen’ maar dan door de ogen van de stagiaire.