‘Het kan ook nooit normaal’ van Lieke Hester

Lieke Hester is hoofdagent bij politiebureau Burgwallen in Amsterdam. Veel van wat ze meemaakt schrijft ze in een blog van zich af. Na enig aandringen van haar omgeving is er nu ook een boek verschenen waarin ze over bijzondere voorvallen uit haar carrière van surveillant tot hoofdagent vertelt. Haar taalgebruik is echt Amsterdams, soms heel plat maar altijd recht voor zijn raap. Bij elk hoofdstuk staat in welke functie ze op dat moment werkt. Verder is er in geval van zelfdoding of huiselijk geweld een trigger opgenomen aan het begin van het hoofdstuk. Mocht het de lezer benauwen iets dergelijks te lezen, kan dat hoofdstuk gewoon overgeslagen worden.

Gorigheid
Je krijgt al snel door dat het leven van een agent in Amsterdam nogal hectisch kan zijn. Lieke heeft dat ook het liefst, liever een achtervolging dan een saaie dag. Eens in de zoveel tijd moet ze verplicht een half jaar administratief werk bij de recherche doen. Dat heeft absoluut niet haar voorkeur, toch leert ze daar ook veel. Ook de diensten in het cellencentrum zijn niet altijd leuk. Een zeurende arrestant met kiespijn. Lieke is zo aardig paracetamol voor hem te halen, ze weet hoe naar kiespijn kan zijn. En als dank een bekertje gorigheid over je heen krijgen. 

Pineut
Een scooterrijder achtervolgen, een jonge jongen. Doodsbang voor de politie maar vooral voor zijn vader. Had een bon voor rijden zonder rijbewijs kunnen krijgen, nu is hij echt de pineut. Op de fiets patrouilleren en door een bouwvakker bij een ‘dode’ man geroepen worden. Een dode die toch iets minder dood blijkt te zijn dan gedacht. Toch zijn het niet deze gebeurtenissen die de hoofdmoot van het boek zijn. De slechtnieuwsgesprekken maken indruk, de reanimaties, de slachtoffers van huiselijk geweld, de (bijna) zelfdodingen en niet te vergeten het incident waarbij ze zelf slachtoffer wordt van geweld. 

Foute grappen
Lieke Hester geeft een inkijk in het gevarieerde werk van een politieagent. Beeldend, je krijgt het gevoel echt met haar mee te lopen. Empathisch, voor veel mensen kan ze begrip opbrengen. Niet oordelend, zo probeert ze door het leven te gaan. Dat dat wel eens mislukt is heel begrijpelijk. En de foute grappen, ook dat snap je als lezer. ‘Het kan ook nooit normaal’!! Wie meer van Lieke Hester wil lezen kan terecht op https://liekeschrijft.amsterdam/.

‘De reizigers op perron 5’ van Clare Pooley

Elke ochtend neemt Iona de trein van 08.05 van Hampton naar Waterloo. Elke ochtend gaat hetzelfde. Ze neemt plaats aan een tafel, zet haar hondje Lulu op de plek naast haar, haalt haar tas tevoorschijn en bekijkt haar medereizigers. Vaak zijn het dezelfde figuren, in haar fantasie krijgen ze een leven, maar de werkelijkheid is soms nog veel mooier. Sinds ze niet meer in het theater optreedt is ze tijdschrifttherapeute (Lieve Lita) bij een vrouwenblad. Haar kledingstijl is extravagant, haar kapsel uitbundig, ze valt goed op. Veel mensen vermijden haar en gaan liever ergens anders zitten. Maar als het vol is….. 

Druif
Zo komt Piers, werkt in aandelen in de City, niet geheel vrijwillig naast haar te zitten. Hij verslikt zich in een druif, wordt Spaans benauwd, Iona weet wat haar te doen staat. Ze slaat hem op de rug, tevergeefs, waarna ze opstaat en met luide stem vraagt of er een dokter in de trein zit. Die is er niet maar wel Sanjay, verpleegkundige op de afdeling oncologie van een ziekenhuis. Hij redt Piers’ leven, raakt met Iona en Piers aan de praat. En ook met Emmie die hij al weken op afstand bewondert. Ze vormen een clubje dat geregeld samen reist, later uitgebreid met Martha, middelbare scholiere die op een ochtend Piers onderkotst. 

Advies
Iona voert elke keer het hoogste woord, vertelt over haar vrouw Bea, geeft iedereen gevraagd en ongevraagd advies. De wagon waarin ze zit raakt elke morgen en avond voller en voller. Zoals ze in het begin gemeden werd, is ze nu populair. Maar wat Iona weet en de anderen niet, is dat haar baan op de tocht staat. Op een dag zal het zover zijn, wat kan ze dan nog doen? Hoe moet ze haar dagen doorbrengen? Wie zal zich om haar bekommeren? Ze ziet het somber in. 

Betrokken
Clare Pooley weet van alle karakters in het boek echte persoonlijkheden te maken. Je leeft met Iona, Piers, Sanjay, Emmie en de anderen mee. Ziet hoe ze steeds meer bij elkaar betrokken raken. Het levert een heerlijke roman op, echt feel good in de meest positieve zin van het woord. Pooley debuteerde met ‘Het eerlijkheidsexperiment’ dat wereldwijd een bestseller werd. ‘De reizigers op perron 5’ zal ongetwijfeld dat succes evenaren.

‘Films die nergens draaien’ van Yorick Goldewijk

Het is deze week Kinderboekenweek en daar hoort een Gouden Griffelwinnaar bij voor het beste kinderboek van het jaar. Dit jaar is dat ‘Films die nergens draaien’. Hoofdpersoon is Cato, twaalf jaar en een tikje recalcitrant. Ze woont samen met haar vader, haar moeder is bij haar geboorte overleden. Cato vindt haar vader maar een saaie piet. Er zit geen enkele fut in hem, hij zit maar neerslachtig op de bank. Alle vragen die ze over haar moeder heeft worden afgewimpeld.  Ook is er buurvrouw Cornelia. Die helpt in de huishouding, kookt en bemoeit zich ook met Cato. Cato gruwt van haar. Helemaal als ze de praatjes die rondgaan gehoord heeft. Cornelia zou haar man vermoord hebben. 

Bioscoop
Alles verandert als Cato in contact komt met Mevrouw Kano. Cato ziet in huis een kaartje liggen met de uitnodiging om naar de oude bioscoop te komen. Ze gaat er naartoe en treft er Mevrouw Kano. Die zet Cato dadelijk aan het werk want er zullen binnenkort bezoekers komen. Elke keer maar één per voorstelling. Cato kan haar mooi helpen, vindt Kano. Al snel komt de eerste bezoeker. Cato mag niet bij de voorstelling zijn maar nieuwsgierig als ze is gaat ze toch stiekem kijken. Het rare is dat ze wel de film ziet maar niet Kano en de bezoeker. Ook bij de volgende voorstellingen gaat het zo. 

Konijn
Thuis escaleert de toestand. Cornelia laat Cato’s konijn ontsnappen. Cato houdt zielsveel van hem. Ze wordt zo kwaad op haar vader dat ze haar spullen pakt en naar de bioscoop verhuist. En daar komt ze langzaam maar zeker te weten welke films er draaien. Dat ze daar zelf een rol in speelt. Dat ze misschien antwoorden kan krijgen over haar moeder. Dat Kano niet is wie ze lijkt te zijn. Maar wie is ze dan wel? 

Laagjes
Goldewijk heeft een prachtig boek geschreven, met heel veel laagjes en een verrassend einde. Je kunt het als een spannend boek lezen, wat veel kinderen zullen doen, als volwassene kijk je er toch anders naar. Het is een genot dit boek te lezen, het sprankelt en fonkelt, je kunt het slecht wegleggen. Het is dus niet alleen voor kinderen, het is voor iedereen van 9 tot 99 een heerlijk boek.  

‘De Hollander’ van Mathijs Deen

Drie Duitse wadlopers hebben zich voorgenomen om van Greetsiel naar het eiland Borkum te lopen. Jarenlang hebben ze zich voorbereid. Hun uitrusting staat klaar bij een horecagelegenheid dicht bij de kust. Als het zover is is één van hen in Engeland, hij kan dus niet mee. De andere twee vertrekken toch. 

Verrassing
Voor opperwachtmeester Geeske Dobbenga is het haar laatste patrouille op de RV180. Ze gaat over een maand de marechaussees verlaten. Ze weet wat het betekent zo’n laatste vaart, een rustige route en een verrassing op het eind. Maar de verrassing komt al na een half uur, ze treffen een drenkeling op een zandplaat in de monding van de Eems aan. De vloed komt op, na wat foto’s gemaakte te hebben, wordt het lichaam snel aan boord gebracht en gaat het terug naar Eemshaven.  

Conflict
De identiteit van de verdronkene wordt vastgesteld, het is de Duitser Klaus Smyrna. De Duitse autoriteiten eisen dat de Nederlandse politie het onderzoek aan hen overlaat. Maar dat is aan dovemans oren gericht. De Nederlanders blijven op hun strepen staan. Een internationaal conflict lijkt geboren. De Duitse politie stuurt daarom heimelijk hun rechercheur Liewe Cupido eropuit. Geboren Duister, opgegroeid op Texel, een echte Waddenman die de aard van de bewoners aan beide zijden van de Eems door en door kent. 

Vragen, vragen, vragen
Cupido, door zijn eigengereidheid ‘De Hollander’ genoemd, komt van een familiebezoek op Texel. Hij kan op weg naar huis mooi even langs Eemshaven gaan waar net het lichaam van Smyrna van boord wordt gebracht. Dobbenga ontvangt hem hartelijk maar veel wijzer kan ze hem niet maken. Als op Borkum een verwarde wadloper aankomt, blijkt dat de tochtgenoot van Smyrna te zijn. De man is hopeloos in de war, Cupido ontfermt zich over hem, brengt hem zelfs thuis. Wat is het verband tussen de twee? Waar is de derde wadloper? Wie heeft er baat bij een dode Smyrna? Ging het wel om hem? Vragen, vragen, vragen. Cupido volgt zijn eigen pad en ontdekt de onthutsende waarheid over deze wadlopers. 

Humor
‘De Hollander’ is de eerste Krimi van Mathijs Deen. Hiervoor schreef hij al over de Wadden en publiceerde ook ‘Het Lichtschip’. ‘De Hollander’ is niet alleen een thriller maar heeft ook de onderkoelde humor van de Noorderlingen. Zijn boeken verschijnen zowel in Nederland als in Duitsland.  

‘Supergroen: helden en schurken van het voedselbos’ van Thijs Goverde

Volgende week woensdag begint de Kinderboekenweek 2022. Het thema is ‘Gi-ga-groen!’. ‘Supergroen’ is één van de boeken die speciaal voor de Kinderboekenweek is geschreven. Thijs Goverde is in Nijmegen betrokken bij de totstandkoming van een voedselbos. Zijn ervaring met planten, bomen en dieren die hij daar opdeed heeft hij omgezet in kostelijke verhalen. 

Boosaardig

Neem nou de boterbloem. Dat lieve plantje met van die schattige bloemetjes. Die alle Hollandse weiden zo mooi bespikkelt. Die blijkt vreselijk boosaardig te zijn. Het is een egoïst, denkt alleen aan zichzelf, is giftig voor alles en iedereen, haalt geen stikstof uit de lucht en doodt alle bodemleven. Zelfs het stuifmeel is giftig. Met zijn uitlopers bezet hij zoveel mogelijk grond. Het is ronduit een superschurk. 

Wortels
Maar er zijn ook superhelden in de natuur. Het duizendblad bijvoorbeeld is heel handig om in je voedselbos te hebben. Het verjaagt de slakken, verstikt onkruid, kan wonden genezen en zweefvliegjes zijn er dol op. Bovendien kan je het eten. De paardenbloem is ook zo’n type. Met zijn lange wortels helpt hij andere planten. Hij doorboort dikke lagen grond waar een andere plant geen kans zou maken. Maar nu wel, nu de paardenbloem de weg gebaand heeft. Hoe dom zijn wij om de paardenbloem weg te halen. Het is een held, een echte. 

Biologieboek
Zo worden verschillende planten besproken, de brandnetel, de distel, Jakobskruiskruid, huislook, de linde, riet, zevenblad en wilg passeren de revue. Van de laatste weet Goverde een hut te maken, groot en bloeiend in het voorjaar. Ook de schimmels, fruit, koolstof, stikstof en Co2 komen langs. Vaak verrassend, Goverde dicht de planten menselijke karaktertrekken toe waardoor je de eigenschappen veel beter onthoudt dan wanneer je een biologieboek zou doorspitten. 

Ridderverhaal
Waar kun je dit boek voor gebruiken? Allereerst om cadeau te geven aan een kind of volwassene. Want ook voor de laatste categorie lezers is het een geschikt boek om met een dikke glimlach door te lezen. Als voorleesboek, in de klas, in de opvang of thuis.  Goverde weet iets abstracts als een voedselbos met al zijn helden en schurken tot leven te wekken. Alsof het een spannend ridderverhaal is, een stijl waarbij hij zich helemaal thuis voelt. De illustraties van Saskia Heijmans zijn erg grappig en passen uitstekend bij de tekst.

‘Het Alerdinck mysterie’ van Almar Otten

Nicolaas Daarling heeft zijn goedlopende softwarebedrijf voor miljoenen verkocht en loopt sinds de verkoop enigszins met zijn ziel onder de arm. Hij weet niet zo goed wat hij verder wil. Een weekje wandelen met zijn vader in de Eifel maakt hem ook niets wijzer. Hij had gehoopt van zijn vader iets over hun gezinsverleden te horen. Nicolaas’ moeder vertrok uit hun leven toen hij vier was. Zijn vader voedde hem en zijn zusje op. Ook over de breuk tussen zijn vader en grootvader die naar de VS vertrok, wil zijn vader niet spreken. Al met al verloopt de week in dat opzicht nogal onbevredigend. 

Catharina
Terug in Nederland is het een vriend die hem op een psychotherapeute wijst. Catharina van Dedem. Hij begint met sessies bij haar, zij leidt hem naar de oorsprong van zijn achternaam: het buiten Den Alerdinck bij Laag-Zuthem. Zijn nieuwsgierigheid is gewekt, hij stapt in de auto om hals over kop naar Overijssel af te reizen. Op internet heeft hij al het één en ander gelezen, vooral de conferenties met Amerikaanse en Russische deelnemers trekken zijn aandacht. 

Koude Oorlog
De eerste aanblik van het huis doet hem schrikken, het huis ziet er precies zo uit als het huis waar zijn vader in de verhaaltjes voor het slapengaan over vertelde. Hoe kan het dat zijn vader zoveel van het huis wist. Hij moet er geweest zijn, dat kan niet anders. Toch wil zijn vader er niets over zeggen. Door gesprekken met Wouter Koning, de huidige eigenaar, komt Nicolaas steeds meer over Den Alerdinck en zijn bewoners te weten. Dat Frans Lurvink, eigenaar in de jaren tachtig, aan het eind van de Koude Oorlog Amerikaanse en Russische invloedrijke personen bij elkaar bracht. Dat zijn grootvader daar mogelijk ook bij was. Hoe valt dat alles te rijmen met wat hij tot nu toe te weten is gekomen? Wat is de rol van Catharina? Wat is zijn eigen rol? Wie trekt er aan de touwtjes? Nicolaas puzzelt verder en komt stapje voor stapje achter de bizarre waarheid rond zijn eigen persoon. 

Salland
Otten zet met ‘Het Alerdinck mysterie’ een thriller met internationale allure neer. Intrigerend tot het eind, in een bekende setting: dat van Den Alerdinck, Salland en wijde omgeving.

‘Koloniekind: opgroeien in het gevangenisdorp Veenhuizen’ van Mariët Meester

Mariët is nog maar een baby als haar ouders in 1959 vanuit Den Haag naar Veenhuizen verhuizen. Vader Meester heeft er een baan als schooldirecteur van de Christelijke Lagere School gekregen. Ze gaan wonen in het huis bestemd voor de directeur, aangebouwd aan de school. Haar eerste echte herinnering aan Veenhuizen is dat ze als vijfjarige op haar fietsje voor haar moeder koffiebonen moet halen bij de kruidenier. Onderweg valt ze en een gewa (gestichtswachter) met geweer helpt haar overeind. Hij zegt haar terug naar huis te gaan maar koppig als ze is fietst ze toch door. Een gebroken arm houdt ze eraan over, haar ouders willen het eerst niet geloven, toch is het zo. 

Broertje
Mariët is een kien kind. Ze gaat bij haar vader op school, ziet dan vanuit het klaslokaal wat ze de jaren ervoor vanuit huis zag. Haar moeder die koffie brengt voor de meesters en de juf. Ze klopt op het raam en één van de leerlingen mag de koffie rondbrengen. Heel voorzichtig, er mag niet gemorst worden. Ze krijgt een broertje Wout en later nog één, Frank. Maar dan is ze al elf. Haar ouders passen wel en niet in Veenhuizen. Haar moeder die in de verpleging werkte stort zich in het verenigingsleven in Veenhuizen. Maar in tegenstelling tot de meeste Veenhuizers gaan ze elk jaar naar het buitenland op vakantie. De vakantie is zo heilig dat ze met een zieke Wout vertrekken naar Oostenrijk waar blijkt dat hij meningitis heeft. Ook komt er elk jaar een nieuwe, liefst wat aparte auto. 

Uniek
Veenhuizen is in veel opzichten uniek, oude mensen bijvoorbeeld wonen er niet. Iedereen die geen werkrelatie meer met het gesticht heeft moet verhuizen, ook sommige vriendinnetjes van Mariët. Ook uniek in de manier waarop gevangenen en bewoners met elkaar omgaan. Aan de andere kant is het ook het platteland. Iedereen die in de jaren vijftig, zestig en zeventig op het platteland opgegroeid is zal veel herkennen. De strakke hiërarchie was in een gewoon dorp vast wat losser, maar bestond wel degelijk. De strakke scheiding tussen de verschillende zuilen was niet anders. Meester weet de sfeer van haar jeugd in heldere taal te vangen. Het is een genot en soms een feest van herkenning om deze aansprekende autobiografie te lezen.

‘Waar ben je thuis?’ van Aaltje van Zweden

Met de ondertitel ‘Mijn persoonlijke zoektocht naar een plek voor kwetsbare mensen, toen en nu’ geeft Aaltje van Zweden exact aan waar het in dit boek over gaat. Voor wie de huiselijke situatie van Aaltje niet kent, ze is getrouwd met dirigent Jaap van Zweden, heeft vier kinderen waarvan de derde, Benjamin, autisme heeft en verstandelijk beperkt is. In haar eerste boek ‘Om wie je bent’ beschrijft ze haar zoektocht naar een goede woonplek voor Benjamin en de daarmee verbonden oprichting van het Papagenohuis in Laren. 

Incidenten
Dat is weliswaar allemaal geregeld, maar daarmee houdt de zorg voor Benjamin niet op. Die blijft en elke keer als er een telefoontje of appje komt van het Papagenohuis slaat Aaltje aan. Wat is er nu weer, hoe kan het opgelost worden, hoe kan ze helpen. Het is een modus waar ze niet uit kan komen. Het steekt haar dat Benjamins dossier vol staat met incidenten. Maar dat de dingen die hij goed kan of waar hij plezier in heeft bijna nooit genoemd worden. 

Stolpersteine
Het gewone leven gaat ook door. Ze verhuizen naar Amsterdam, verblijven tijdelijk in de Michelangelostraat in Zuid. Op een ochtend flitst de gedachte door haar hoofd hoe het geweest moet zijn om in WOII met een gehandicapt kind te moeten onderduiken. Het laat haar niet meer los, ze zoekt uit wie er in WOII in het huis woonden. Het blijkt een Joodse familie te zijn, ze zijn allen omgekomen in de vernietigingskampen in Polen. Ze mogen niet vergeten worden vindt Aaltje en ze vraagt daarom Stolpersteine voor hen aan. 

Het Apeldoornsche Bos
Maar dat is nog geen antwoord op haar vraag. Ze verdiept zich in de gehandicaptenzorg in de jaren dertig en komt bij de Joodse instelling Het Apeldoornsche Bos terecht. Daar verbleven rond de 1200 gehandicapten en psychiatrische patiënten. In januari 1943 werd iedereen door de Duitse bezetters afgevoerd. De geschiedenis grijpt Aaltje aan. Hoe heeft dit kunnen gebeuren. 

Bevrijdend
Loslaten is moeilijk. Een kind dat zijn vleugels uitslaat moet je laten gaan. Dat is pittig. Een beperkt kind loslaten is nog pittiger. Niet altijd het geluk van het kind vooropstellen. Ook aan je eigen welbevinden werken. Het lukt Aaltje wat losser met Benjamin om te gaan. En dat voelt goed, bevrijdend! 

‘The Green Life: het woonboek voor een bewuster leven’ van Marion Hellweg en Frederike Treu

Overal hoor en lees je over duurzaamheid. Maar wat kun je er zelf aan doen om duurzamer door het leven te gaan. Hoe pas je het toe in je eigen huis? Dat is de vraag die Marion Hellweg aan de lezer voorlegt. Wat kun je doen om je huis en huishouden duurzamer te maken. Wel, hoe jouw visie op wonen er ook uitziet, of je huis je persoonlijkheid moet weerspiegelen of dat je liever functioneel woont, iedereen kan iets aan duurzaamheid doen. 

Sfeervol
Dat hoeft volgens Hellweg niet drastisch te zijn. Belangrijk is dat je bij aankoop van spullen nadenkt of iets echt nodig is en of het duurzaam is. Bij de productie van het boek geven de samenstellers het goede voorbeeld: er is gebruik gemaakt van FSC-gecertificeerd papier en zijn geen lakken, folies of lamineerlagen gebruikt. Is het boek daardoor saai en suf geworden? Allerminst, de foto’s glimmen weliswaar niet maar zijn heel mooi, rustig en sfeervol. De teksten zijn ter zake en kort, er zijn veel tips en nergens wordt met een vermanend vingertje gezwaaid. 

Eigen stijl
Als voorbeeld worden de huizen van zes gezinnen besproken. Elk met een eigen invalshoek: een plattelandshuis, een huis vol zelfgemaakte en hergebruikte spullen, een huis dicht bij de natuur, een na een brand herbouwd huis, een oriëntaalse mix en een vintage huis. Elk een eigen stijl, maar ook allemaal ingericht in het kader van duurzaamheid. Daarna komen de verschillende kamers in een huis aan de beurt en wordt er afgesloten met een overzicht aan gebruikte materialen. 

Binnenklimaat
Hellweg heeft een heerlijk boek samengesteld, het showt veel mooie en duurzame materialen. Veel lichte houtsoorten, rustige en zachte kleuren, mooie decoraties. Maar ook: kijk bij alles hoe duurzaam het is. Volg niet elke woontrend, vogel uit wat echt bij jou en je gezin past, probeer plastic en kunststoffen te mijden, kijk hoe recyclebaar alles is. Ook upcycling, slow living en zero waste zijn belangrijk volgens Hellweg. Een gezond binnenklimaat met planten vervolmaakt de inrichting. Het boek eindigt met een materialengids en een overzicht van leveranciers van duurzame producten.  Ook al ben je niet echt op zoek naar duurzaamheid voor je huis, laat je dan niet afschrikken door de titel, het is sowieso de moeite waard het boek eens door te kijken. 

‘Phoenix’ van Bert Wagendorp

Abel Sikkink is acht jaar als zijn ouders in 1847 besluiten naar Amerika te emigreren. Abels moeder is helemaal in de ban van een afgescheiden dominee, zijn vader gaat erin mee maar is wel iets rationeler. Ze zijn niet de enigen uit Winterswijk en omgeving, de dominee heeft veel aanhangers. Ook het gezin van zijn vriendje Kalle maakt de oversteek. Samen trekken ze op op de boot naar Amerika. Waar velen ziek en beroerd worden, schieten Kalle en Abel te hulp. 

Brand
Bij aankomst in New York blijkt de geheel betaalde reis alleen verder te kunnen gaan met bijbetaling. Zo gaat het ook verderop op het Eriemeer. Ze zijn geboekt op een goede stabiele boot maar op het laatste moment worden ze omgeboekt naar de Phoenix. Kalle’s vader weigert op deze moderne boot te stappen. Het is hun redding van een wisse dood. Op de Phoenix breekt brand uit en de meeste opvarenden komen om. Abel redt het vege lijf en spoelt meer dood dan levend aan in Sheboygan, Wisconsin. Hij wordt liefdevol opgenomen in een Zeeuws-Amerikaans gezin, zijn ouders, broertje en zusjes hebben het niet gered. 

Kien
Samen met Kalle gaat hij naar school. Zijn pleegmoeder merkt al snel dat Abel een kiene jongen is. Ze spoort hem aan veel te lezen. Ook om snel Engels te leren. Het gaat hem goed af. Met elk boek wordt zijn wereld groter. Hij ontdekt ook het plezier van schrijven. En met deze vaardigheden komt hij na jaren bij de lokale krant gewerkt te hebben bij de New York Herald. Kalle is hem al voorgegaan. Hij wijdt zich aan de fotografie. Kalle introduceert Abel in de literaire en kunstkringen. Samen gaan ze het maken, ontmoeten beroemde personen, staan midden in de actuele gebeurtenissen maar denken ook vaak terug aan hoe ze naar Amerika gekomen zijn. 

Ds. Van Raalte
Bert Wagendorp brengt het verhaal op een rustige, kalme maar wel levendige manier. Je waant je tijdens het lezen in de negentiende eeuw, je ontmoet door Abel bekende personen uit die tijd. Het verhaal heeft tig voetnoten, personen en situaties worden nader uitgelegd. En voor Ommenaren interessant: het gesprek dat Abel met Ds. Van Raalte heeft. ‘Phoenix’ is het eerste deel van een trilogie en berust op waargebeurde feiten.

‘Ineens hadden ze een man voor mij…’ van Safikan Goelamhaider

Safikan Goelamhaider groeit in de zestiger jaren op in een Hindoestaans gezin in Suriname. Haar ouders zijn moslim, de twaalf kinderen waarvan Safikan de zevende is zijn wat losser. Haar vader is in eerste instantie nogal vooruitstrevend. De oudste dochters doen een goede opleiding en leven het leven zoals zij dat zelf willen. Maar voor Safikan loopt het allemaal anders. Zij wordt uitgehuwelijkt aan een Hindoestaanse man, hij woont in Nederland en hij en zijn broers hebben geen beste reputatie. Safikans vader komt daar te laat achter, ze trouwt en haar echtgenoot vertrekt gelijk weer naar Amsterdam. Zelf volgt ze een week later. 

Schiphol
Ze is zeventien jaar, kent weinig of niets van de wereld, wil ook helemaal niet getrouwd zijn. De vlucht van Paramaribo naar Nederland vindt ze een verschrikking. Het vliegtuig zit afgeladen vol, de grote uittocht in verband met de aanstaande onafhankelijkheid van Suriname is begonnen. Op Schiphol is er niemand voor haar in de aankomsthal. Niet haar broers of zussen die al in Nederland studeren. En ook niet haar schoonfamilie. Buiten staan die echter op haar te wachten. Het liefst zou ze vluchten maar ze nemen haar mee in bus en tram en droppen haar in een huis waarvan de kamers verhuurd worden. Allen vertrekken, ook haar echtgenoot. Safikan staat er alleen voor. 

Douche
Het is oktober, haar kleding is niet berekend op de herfst en winter. Er is geen douche in huis, vreselijk vindt ze dat, in Suriname douchte ze elke dag. Ze voelt zich met de dag viezer worden. Haar echtgenoot laat zich niet zien, gelukkig maar want ze moet niets van hem hebben. Heel vaak belt ze met haar vader, die wil dat ze weer naar huis komt. Maar dat wil Safikan ook niet. Wat wil ze wel? Hoe kan ze het volhouden in dit koude kikkerland. Hoe komt ze van haar man af? Hoe wordt ze weer gelukkig! 

Waar gebeurd
Dit waar gebeurde verhaal vertelt van de moeilijke start van Safikan in Nederland. Maar ook de geschiedenis van Safikans familie, van haar gelukkige jeugd in Billiton en het grote contrast met Nederland. Het heeft haar jaren gekost alles op papier te zetten. Een  egodocument van een intelligente doorzetter. Ze is nu gehuwd met de man van haar keuze en heeft twee kinderen en een kleinkind.

‘Iets te verbergen’ van Elizabeth George

Een nieuwe psychologische detective van George met Thomas Lynley, Barbara Havers en Winston Nkata in de hoofdrol. Toch zijn ze in de eerste honderd bladzijden in geen velden of wegen te bekennen. De roman begint met een uitgebreide introductie van de problematiek die in dit verhaal aan de orde wordt gesteld. Alles draait om de verboden vrouwenbesnijdenis die onder de Nigeriaanse bewoners van Londen nog veelvuldig plaatsvindt. 

Familie Bankole
Het gezin van Tani Bankole. Hij is achttien en heel erg Brits. Doet het goed op school en wil gaan studeren. Maar hij heeft grote zorgen om zijn achtjarige zusje Simisola. Hun ouders willen dat Simi besneden wordt zodat ze puur en rein uitgehuwelijkt kan worden. Hun moeder wil het in een kliniek laten doen, weliswaar illegaal maar wel onder strenge hygiënische controle, hun vader heeft al een snijder ingeschakeld. Hij is voor de ouderwetse rigoureuze aanpak. 

Verborgen agenda
De politie komt op de proppen op het moment dat een rechercheur met hoofdverwondingen in het ziekenhuis is opgenomen. Als ze komt te overlijden en er een autopsie wordt gedaan blijkt ze te zijn vermoord. Iemand heeft haar met een zwaar voorwerp op het hoofd geslagen. Haar privéleven wordt op de kop gezet en ook het dossier waar ze mee bezig was wordt doorgelicht. Lynley en zijn ploeg kunnen er weinig van maken. Wie had er belang bij om haar te doden?  Het blijft lang duister wat haar verborgen agenda was. 

Dubbelleven
Ondertussen blijven we Tani en zijn zusje volgen. Tani doet een schokkende ontdekking wat betreft zijn vader. De afgrijselijk strenge man die zijn leven en dat van zijn moeder en zusje een hel maakt, blijkt een dubbelleven te leiden. Het maakt Tani’s angst en woede nog groter. Hoe kan Tani zijn zusje redden van de gruwelijke verminking die haar te wachten staat? En wat is de connectie tussen hen twee en de vermoorde rechercheur?   

Diepgeworteld
Elizabeth George zet met ‘Iets te verbergen’ een goed uitgewerkte detective neer. Met meer dan zeshonderd pagina’s lijkt het een echte ontspannende dikke pil voor de vakantie. Maar qua thema is er niets luchtigs aan deze roman. Een diepgewortelde traditie die vrouwen voorgoed verminkt en slecht uit te roeien is, is het hoofdthema dat je nog lang bij zal blijven.

‘Ochtendmens’ van Katherine Heiny

Jane is in 2002 verhuisd naar Boyne City in het noorden van Michigan. Ze heeft gesolliciteerd op een baan als onderwijzeres. Ze is nog maar een maand in het stadje of ze heeft zichzelf buitengesloten. Uitgerekend op de dag dat ze een slaapfeestje met de klas had. In pyjama staat ze voor een dichte deur. Een reservesleutel is er niet en ze heeft er ook niet één bij de buren achtergelaten. Het is te gênant voor woorden. 

Veroveringen
Gelukkig is er een meubelmaker die het slotenwerk erbij doet: Duncan. Hij bekijkt het geval eens, loopt eens om het huis en komt via de badkamer binnen. Er is gelijk een klik tussen die twee. Zozeer zelfs dat Duncan meteen het hele weekend blijft. Ze worden een stel. Hij vertelt over zijn ex die twee straten verderop woont, over zijn veroveringen, Jane is danig onder de indruk. Maar al die veroveringen, het steekt toch wel. Elke keer als ze een vrouw in de juiste leeftijdscategorie tegenkomt denkt ze, heeft hij het ook met haar gedaan? Ze zet hem uiteindelijk aan de dijk. 

Scheurtjes
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ze valt weer voor hem en hun levens raken steeds meer verweven. Zo is er Jimmy die in Duncans meubelatelier werkt. Jimmy is een beetje simpel maar o zo lief en aardig. Jane en Duncan ontfermen zich over hem. Ook Aggie, Duncans ex, en haar man Gaby spelen een steeds grotere rol. Jane’s collega Freida een muziekdocente die graag mandoline speelt doet haar intrede. Zo wordt de kring van mensen om hen heen steeds groter. Maar houden ze het met elkaar vol? Is Duncans liefde voor Jane onvoorwaardelijk? Of komen er toch scheurtjes en barstjes in hun relatie. 

Alledaagsheid
‘Ochtendmens’ is Heiny’s tweede in het Nederlands vertaalde roman. Ze vertelt met veel liefde en humor het verhaal van Jane en Duncan. Haar rake typeringen van de personages (ze weet Jane’s leerlingen bijvoorbeeld meesterlijk neer te zetten) en de situaties waar ze in belanden roepen een lach en een traan op. Door het springen door de tijd, er wordt steeds twee of drie jaar overgeslagen, zien we hoe ze het leven het hoofd bieden. Heiny’s stijl doet wel denken aan Anne Tyler. Net als zij weet Heiny van de gewoonste alledaagsheid een schitterende roman te maken.

‘Miss Merkel en een onverwachte wending’ van David Safier

Angela Merkel is Bondskanselier af. Ze trekt zich met haar man en hond Poetin terug in Klein-Freudenstadt aan het Dumpfmeer. Zes weken zijn ze nu in het kleine stadje, tijd om eens kennis te gaan maken met de plaatselijke bevolking. Elke dag taarten bakken wordt ook zo eindeloos. Hoewel Mike, haar persoonlijke beveiliger er wel pap van lust, wat hem betreft gaat ze ermee door. Want elke stap buitenshuis moet hij begeleiden. 

Harnas
Op het plein van de stad wordt Miss Merkel uitgenodigd voor een wijnfeest in de burcht. Hoewel Achim, haar man er helemaal geen zin in heeft, gaan ze er toch naartoe. En hij had gelijk, de sfeer is ‘bijzonder’, de wijn niet om te drinken en de gastheer een vervelende vent. Die de hele avond in een harnas rondloopt om zijn voorvaderen te eren. Het wordt pas interessant als de man dood in de kerker van het slot wordt aangetroffen. De deur van binnen op slot. Hij heeft nog net iets op papier kunnen zetten, een a. Het maakt iedereen met een naam met een a verdacht. 

Vrouwen
Dat zijn er nogal wat. Vrijwel alle vrouwen die om één of andere reden iets met de burchtheer te verhapstukken hebben, hebben wel een a in hun naam. Zijn tweede vrouw is uit op geld, zijn eerste ook maar op een andere manier. Zijn stiefdochter is een onverschillige tiener, de pachter wil haar land behouden, politieagente Lena verbergt iets en de moeder van zijn ongeboren kind (niet zijn tweede vrouw) heeft geen alibi voor de tijd van de moord. Want dat wordt wel duidelijk, de man is geen natuurlijke dood gestorven. 

Handschoen
Miss Merkel pakt de handschoen op en gaat op speurderspad. Dat valt nog niet mee, niet iedereen wil met haar praten. Bovendien wil Mike de beveiliger steeds maar met haar mee. Terwijl Miss Merkel ook wel eens frank en vrij rond wil gaan. Zal Miss Merkel de dader vinden? Of hebben haar man en Mike gelijk en moet ze de zaak laten rusten. 

Cozy crime
Miss Merkel is een detective in de categorie ‘cosy crime’. Gezellige detectiveverhalen met de nodige humor. Te vergelijken met ‘Tante Poldi’, ‘De donderdagmoordclub’ en ‘Hare Majesteit de Queen onderzoekt’. Er vallen doden maar eigenlijk is dat maar bijzaak in deze onderhoudende boeken die in Miss Marple van Agatha Christie een fameus voorbeeld hebben.

‘Weg van het water’ van Linda Westendorp

De verwoestende tsunami in 2004 in Zuid-Oost Azië. We denken er nog wel eens aan, vooral rond de Kerstdagen wordt het gememoreerd, maar het zal niet elke dag onze aandacht hebben. Zo heel anders is het voor Linda Westendorp. In december 2004 werkt ze voor Thomas Cook (TC) in Phuket, Thailand. Er is een heel nieuw team van de reisorganisator op het eiland, nog geen zeven weken zijn ze bij elkaar. Toch voelt het goed voor de twee vrouwen, Linda en Derya en de vier mannen Henry, Ray, Tomas en Dave. Twintigers en dertigers, jonge mensen met een prachtige baan. 

Paniek
Samen vieren ze Kerstavond op het strand, de volgende dag is een gewone werkdag en Tweede Kerstdag ook. Linda is net op kantoor geweest als ze dringende sms’jes krijgt. Er komt een enorme golf aan, probeer hogerop te komen. Ze slaat met de auto blindelings rechtsaf, de heuvels in, net als honderden anderen. Met zo’n tweehonderd man komen ze in een grote tuin terecht. Er zijn gewonden, er zijn vermisten, er komen steeds meer mensen bij. Mensen zijn in paniek. En omdat Linda in uniform is en daarenboven reisleider, wordt ze de vraagbaak op de locatie waar ze zit. 

Gewond
Uren later durft ze weer naar de kust te gaan. De golven zijn weg, de verwoesting is niet te bevatten. Ze blijft aan het werk, alle hotels waar gasten van Thomas Cook zitten moeten worden nagelopen. Omdat telefoonverkeer niet mogelijk is, betekent dat overal met de auto naar toe. Samen met de andere vier collega’s, ze hebben het allemaal overleefd, krijgen ze Dave die gewond geraakt is op een vlucht naar Europa. Na een paar dagen komt er een noodploeg van TC. Dat geeft een beetje adem. Begin januari gaat Linda helemaal kapot terug naar Nederland. 

Vertwijfeling
In 2017 leest Linda de aantekeningen die ze tijdens en kort erna gemaakt heeft weer eens door. Haar leven ziet er nu heel anders uit, toch blijft het knagen. Ze besluit het daarom van zich af te schrijven. Het resultaat is een waar gebeurd verhaal waarin je als lezer met haar mee leeft. De angst, de vertwijfeling, het stugge doorwerken, het niet opgeven, het ontroert en bezorgt je soms kippenvel. Kortom een boek dat je slecht weg kunt leggen, een echte page-turner.

‘Morgenrood’ van Willem van Toorn

Thomas Corbelijn woont heel plezierig in een huurhuis van de woningbouwvereniging Morgenrood in de Pijp in Amsterdam. Na zijn studie Duits heeft hij kort voor de klas gestaan, na een half jaar heeft hij er de brui aan gegeven. Geen zin om klierende tieners in toom te houden. Nu geeft hij les aan werknemers op de Zuid-As die om verschillende redenen hun Duits bij moeten spijkeren. Daarnaast schrijft hij voor een krant. 

Susan
Van de verhuurder heeft hij bericht gekregen dat hij zijn huis uit moet, renovatie. Op een informatieavond doet hij zijn zegje. Twee dagen later staat Susan bij hem op de stoep, zij was ook bij de voorlichting aanwezig, heeft in haar huis paperassen van een Maarten Corbelijn gevonden. Is het misschien familie? Thomas weet het niet, hij gaat bij zijn grootouders informeren. 

Klaartje
Die heeft hij lang niet gezien, het boterde niet tussen hen en zijn inmiddels overleden vader. Zij bevestigen zijn vermoedens, Maarten Corbelijn is Thomas’ betovergrootvader. Bij de papieren zit Maartens dagboek en brieven van zijn verloofde Klaartje.  Klaartje die in 1914 naar België vertrok om als verpleegster mee te helpen bij de verzorging van de gewonden van de slagvelden van WOI. Thomas is geïntrigeerd door de inhoud en ook Susan, met wie hij contact heeft gehouden, is razend nieuwsgierig naar de omstandigheden waarin Klaartje verzeild geraakt is. Samen gaan ze naar België, naar de overblijfselen van de slagvelden. 

Teloorgang
En passant leren we Thomas’ familie steeds beter kennen. Zijn verrechtste conservatieve vader, zijn sociaal-denkende grootouders, zijn in Engeland wonende moeder en zijn halfzusje Petra. Ook Thomas’ belezenheid, vooral veel Duitse literatuur, zijn mening over de huidige maatschappij, de teloorgang van het sociale denken, we krijgen het allemaal voorgeschoteld. Daarnaast stapt Van Toorn geregeld uit zijn rol van schrijver om naast de mening van Thomas ook zijn eigen inzichten over de samenleving te ventileren. Waarbij de coronatijd een prominent onderwerp is. 

Romantiek
Al met al is ‘Morgenrood’ een knap geconstrueerde roman waarin Willem van Toorn veel van zijn ideeën en opvattingen omtrent de huidige en de verleden tijd spuit. Waarin ook de romantiek niet ontbreekt en de speurtocht naar Klaartje een vooraanstaande plaats inneemt. Prettig om te lezen voor wie er net als Van Toorn overdenkt, misschien wat irritanter als je het grondig met hem oneens bent.

‘Kasper: achtbaan op losse schroeven’ van Jeroen van Veen

Jeroen van Veen is de vader van Kasper. Als Kasper net anderhalf is wordt er bij hem een hersentumor geconstateerd. Acht centimeter groot. Kaspers kansen op genezing lijken nihil, maar verlenging zit er misschien wel in. Met allerlei verschillende chemo’s wordt de tumor bestreden. Het is als schieten met een hagelgeweer op een mug, hopen dat één van de chemo’s wat zal gaan doen. Na tien weken is er een nieuwe MRI scan, helaas geen goed nieuws. Toch wordt er doorgezet, Kasper komt in een lang traject terecht. 

Ontwricht
Het is niet alleen voor Kasper een lijdensweg, het hele gezin raakt ontwricht. Jeroens vrouw Charlotte is op het moment van de eerste diagnose zes maanden zwanger. Na eenenveertig weken wordt zusje Doris geboren. Hoe kun je nog blij zijn met de geboorte van dit mooie vrolijke meisje terwijl je weet dat je andere kind doodziek is? Grote broer Brent is ook  van de leg. Hij snapt al wel een beetje wat er speelt maar is te jong om alles te begrijpen. Kasper staat in het middelpunt van al hun doen en laten. 

Protonen
Het uiteindelijke doel is bestraling. Daarvoor moet Kasper drie zijn, eerder kan het niet. Jeroen, auteur, kunstenaar en creatief, heeft bij de eerste diagnose ontslag genomen. Het is de beste beslissing die hij heeft kunnen nemen: voor Kasper zorgen. Charlotte blijft werken, van één salaris kunnen ze ook prima rondkomen. Jeroen is dus ook degene die overal met Kasper vanuit Amsterdam naartoe gaat. Naar het AMC en naar het Prinses Maxima Centrum in Utrecht. En als Kasper drie is zes weken lang naar Groningen voor de protonenbestraling. 

Levenslustig
Het is niet moeilijk om met Kasper op pad te gaan. Hij is meestal heel vrolijk, kien voor zijn leeftijd, maakt makkelijk contact, kletst met iedereen, is levenslustig en soms heel boos of verdrietig. Ook dan is er begrip. Hij is de lieveling van veel behandelaars. 

Spoiler alert
Jeroen houdt het dankzij Kasper zelf ook lang vol. Als er duizend dagen voorbij zijn besluit Jeroen al de verhalen rond het ziekteproces te verwerken in een boek. In korte hoofdstukjes leef je met hem en Kasper mee. Je gaat van Kasper houden, het is zo’n vrolijk en aandoenlijk kind. Je hoopt dat het goed af zal lopen, maar helaas, Kasper redt het niet.

‘Een volmaakte eenheid’ van Tammye Huf

Henry O’Toole is nog een tiener als hij met zijn twee zusjes het door honger geteisterde Ierland verlaat om een nieuw bestaan in Amerika op te bouwen. Zijn twee zusjes overleven de barre tocht niet, Henry komt meer dood dan levend aan in New York.  Wat hij gelijk merkt is dat Ieren niet welkom zijn. Overal hangen de bordjes die hen buitensluiten. Er zit dus niets anders op dan landgenoten op te zoeken. Het toeval help hem een baantje te vinden bij een smidse. Hij verandert zijn naam in Taylor, dat klinkt tenminste niet zo Iers. Na een incident waarbij hij vecht om leven en dood komt hij in het bezit van een smidse: een los aambeeld, paard en wagen en gereedschap. Hij trekt naar het zuiden op zoek naar werk en komt zo in Virginia op de plantage Jubilee. 

Veiling
Sarah wordt op een veiling verkocht aan Meester Johnson, eigenaar van Jubilee. Ze moet zich bezighouden met het kind van de Johnsons, Thomas. Hij heeft een val van een paard gemaakt, is ziekelijk en angstig. Sarah moet ’s nachts bij hem blijven om hem te kalmeren. Overdag zoekt ze kruiden waarmee ze Thomas hoopt te genezen. Het gaat al gauw beter met de jongen, Sarah lijkt haar plaats veroverd te hebben. Ze is al snel op de hoogte van wat er op Jubilee speelt. De vreselijke graag ranselende opzichter Mulch. De zeer vrome Johnson die een voorbeeldige plantage-eigenaar wil zijn. De slaafgemaakten die elk hun eigen angsten en rancune hebben. En de smid die ze dagelijks ziet. 

Verfoeid
Zo leren Henry en Sarah elkaar kennen. Ze voelen zich tot elkaar aangetrokken. Maar het is een verboden liefde, immoreel, verfoeid door iedereen om hen heen. Het brengt onrust. Elke keer gaat het op het nippertje goed, worden ze net niet betrapt. Maar hoe lang zal dit goed gaan? Kunnen ze ontsnappen aan het tirannieke regime? Of zijn ze gedoemd eeuwig gescheiden te blijven. 

Bizar
Veel lezers zullen het boek met liefde lezen maar ook denken dat het zo onwaarschijnlijk is, te bizar om waar te zijn. Toch is de werkelijkheid de basis van deze roman. Sarah en Henry zijn Tammye Huf’s betovergrootouders. Naast de familieverhalen heeft Huf zich ook uitgebreid gedocumenteerd over plantages, politiek en het leven in slavernij. Het levert een schitterend maar soms ook zeer pijnlijk boek op waarin de ontluisterende realiteit van slavernij niet geschuwd wordt. 

‘Voordat ze verdween’ van Lisa Gardner

Frankie Elkin heeft een vreemde hobby. Op internet zoekt ze naar cold cases rond verdwenen, meestal jonge, vrouwen. Zaken waarvan ze denkt dat de politie het al snel opgegeven heeft. Omdat de vermiste persoon African-American, Hispanic of Native-American is. Ze weet dat de politie het in die gevallen niet zo’n grote urgentie geeft. Frankie is nu naar Boston gekomen om de zaak van Angelique Badeau nieuw leven in te blazen. Angelique woont in een achterbuurt met veel Haïtiaanse bewoners. Ze is bij een tante in huis, samen met haar jongere broertje Emmanuel. De tante is alles voor haar, vader en moeder tegelijk. Maar toch is ze verdwenen, maanden geleden al. Ze was een briljante leerling, ging in de zomer naar een summerschool in het lokale buurthuis. 

Briljant
Het is Frankie snel duidelijk: daar moet iets gebeurd zijn. Om een goede indruk van de wijk te krijgen en om wat geld te verdienen klopt Frankie bij een plaatselijke bar aan. Tegen kost en inwoning wil ze daar wel een aantal dagen per week werken. Hoe moeilijk dat voor haar ook is. Als afgekickte alcoholiste valt het niet mee van de drank weg te blijven. Ze bezoekt daarom alle meetings van de AA, krijgt er een buddy die de wijk op zijn duimpje kent. Twee vliegen in één klap. 

Code
Ook met de politie gaat ze een samenwerking aan. Aanvankelijk met de nodige tegenzin en het vooroordeel dat de rechercheur en de agent die de familie bijstonden hun werk niet goed gedaan hebben. Ook hier vergist ze zich. Hoewel het onderzoek stilligt, zijn die twee het echt niet vergeten. Frankie krijgt ze al snel weer enthousiast aan het werk, zeker als Angelique zich laat zien (en weer net zo snel verdwijnt). Het is Emmanuel die een code kraakt waardoor het onderzoek in een stroomversnelling raakt. Zijn ze op tijd om Angelique te redden? Of gaat het net als bij de vorige zaken? Dat Frankie te laat is om het slachtoffer te redden. 

Lisa Gardner heeft met ‘Voordat ze verdween’ een puike thriller afgeleverd. Niet één met al te veel geweld, alhoewel het een enkele keer wel gewelddadig is. Al puzzelend en deducerend komt ze bij de werkelijke dader, de persoon die Angelique naar het leven staat.

‘Soms zou ik de wind willen zijn’ van Franco Faggiani

Francesca Capodiferro werkt bij de brandweer in Rome. Ze heeft een opleiding als geoloog gedaan en heeft zich daarna bij de brandweeracademie gemeld Na haar opleiding wordt ze teamleider van een ploeg van zes man. Vanwege haar achtergrond als geoloog krijgt ze ook vaak extra opdrachten waar ze met haar expertise het verschil kan maken. Zo wordt ze in augustus 2016 naar het Lagagebergte in Midden-Italië gestuurd om in verband met aanhoudende lichte aardschokken, de stabiliteit van een berg te onderzoeken. Samen met haar twee honden slaat ze haar kamp aan de voet van de hoogste berg op.   

Aardbeving
Het is de derde nacht als de wereld lijkt te vergaan. Een vreselijke aardbeving stort het hele dal en de omringende bergen in een grote chaos. Vanaf haar kampeerplek overziet Francesca het dal. Waar gisteren nog allemaal lichtjes waren heerst nu duisternis. Er stijgt alleen een geur van stof en vuur op. Met haar satelliettelefoon probeert ze contact te maken met de plaatselijke brandweercommandant. Maar alle lijnen zijn dood. Alleen haar meerdere in Rome krijgt ze aan de lijn. Hij zegt haar naar het dal, naar Amatrice, te gaan en te helpen waar ze kan. 

Overlevenden
Het reddingswerk komt snel op gang. Haar eigen ploeg uit Rome laat ook niet lang op zich wachten. Samen gaan ze op zoek naar slachtoffers, overlevenden die onder het puin liggen. Drie dagen werken ze zonder veel te slapen door. Daarna wordt het helaas zoeken naar de omgekomen mensen en na een week vertrekken de meeste hulpverleners weer. Maar Francesca is niet tevreden, ze wil meer. Hoe kan ze zich inzetten voor de mensen die op de bergehellingen wonen? Waar geen contact mee is en van wie niemand weet of ze nog leven. Francesca gaat op eigen houtje terug. 

Zaadje
Auteur Franco Faggiani kwam op weg van de Franse grens naar Turijn in een enorme file terecht. Grote bosbranden versperden de doorgang. Daar en op dat moment kreeg hij een enorme bewondering voor de reddingswerkers, de brandweermensen die met gevaar voor eigen leven een brand te lijf gaan. Het zaadje voor deze bijzondere roman werd geplant. Het boek is niet enkel een actieboek met reddingen, ook de zielenroerselen van Francesca komen aan bod en een vleugje romantiek ontbreekt ook niet. Al met al een prettig leesbaar verhaal waarin de hoofdfiguur uitstekend uit de verf komt.

‘Het is aan ons’ van Merlijn Twaalfhoven

‘Waarom we de kunstenaar in onszelf nodig hebben om de wereld te redden’, dat is de stelling die Twaalfhoven aan ons voorlegt.  Twaalfhoven (Wapse, 1976) is componist en theatermaker en filosofeert graag over hoe hij de wereld kan verbeteren. Muziek is één van de zaken die in zijn optiek mensen verbindt. Daarom geeft hij vaak workshops in (na-)oorlogse- en andere conflictgebieden. In Bosnië, Syrië, Jordanië geeft hij samen met de mensen en vooral ook de kinderen terplekke concerten. Niet de gecultiveerde klassieke muziek wordt uitgevoerd. Alle klanken en voorwerpen die voorhanden zijn worden aangewend om samen te spelen. Zodat de muziek van iedereen wordt. 

Noodzaak
Op de Palestijnse Westbank liep het bijna mis. Maar ook daar weet Twaalfhoven de situatie te redden door publiek en muzikanten samen te brengen in een uniek muziekstuk. Je moet niet gaan zitten afwachten is zijn motto, het is noodzaak zelf in actie te komen en te proberen bijvoorbeeld de VN voor jouw zaak te interesseren. En dan niet na één poging opgeven, maar met aanhoudend optimisme doorgaan. Net zo lang tot je gehoord wordt en voor een congres uitgenodigd wordt. 

Kunstenaarsmindset
Blijven proberen de kunstenaarsmindset, dat is onbevangen, speels, onderzoekend en scheppend de wereld tegemoet treden, over te brengen. Op mensen die invloed hebben maar ook op de ‘gewone man’. Want iedereen kan in zijn directe omgeving dingen verbeteren, oude zekerheden loslaten en zo kleine, maar mogelijk uiteindelijk o zo grote, veranderingen teweegbrengen. 

Podcast
Het aardige van deze uitgave is dat het in drie versies te lezen/ horen is. Er is het fysieke boek, er is een e-book versie en het is ook als luisterboek uitgebracht. Alle drie de versies zijn via de Bibliotheek te verkrijgen. De luisterboekversie is door Twaalfhoven zelf ingesproken. Verder bevat deze versie geluidsfragmenten van voorstellingen die Twaalfhoven overal ter wereld heeft gegeven. Het luisterboek heeft daarom veel weg van een Podcast. 

Het boek is net voor de komst van Covid19 uitgekomen. En ook van de oorlog in Oekraïne was nog geen sprake. Die spelen dus geen rol in dit boek. Wie benieuwd is naar meer informatie over Twaalfhoven en zijn projecten kan naar zijn website gaan. Daar komt zijn motivatie het best tot zijn recht. https://merlijntwaalfhoven.com .

‘Een heerlijke tijd’ van Elizabeth Jane Howard

Londen, de jaren net voor WOI, de jaren waarin de hoofdrolspeelster van deze roman haar jeugd beleeft. Ze is het jongste kind van een niet zo succesvolle componist en de zevende dochter uit een welgesteld gezin. Ze heeft een oudere zuster en twee oudere broers. De jongens zijn het huis al uit, haar oudere zuster woont net als Zij nog thuis. Haar ouders doen er alles aan om de schijn op te houden maar eigenlijk is er gebrek aan alles, het huis verslonst, het ruikt er muf naar oud stof. Ze is er niet heel gelukkig, verklungelt haar dagen met niets doen. Verder leren mag Ze niet, een goed huwelijk is voor haar de beste toekomst, vinden haar ouders. 

Logeren
Als er een uitnodiging voor haar zuster komt om de kerstdagen bij een verre kennis van haar moeder door te brengen is Ze stik jaloers. Maar haar zuster wil niet en daarom mag Zij uit logeren. Er gaat een nieuwe wereld voor haar open bij de familie op het platteland. Een groot buitenhuis bevolkt door de Lancings en hun kinderen, heel veel logées, uitgebreide maaltijden, bediendes, bossen en iedereen is vriendelijk en aardig. Zo zou Ze altijd wel willen leven, maar helaas is het na een goede week weer voorbij. Ze gaat terug naar huis. Daar vervalt Ze al snel weer in de oude routines. 

Eigenwaarde
De herinnering aan de heerlijke tijd houdt haar op de been. Het is de oorlog die haar eindelijk een doel in het leven oplevert. Ze draagt haar steentje bij door vrijwilligerswerk te verrichten. Het geeft haar een gevoel van eigenwaarde die Ze niet meer kwijt zal raken. Als de oorlog voorbij is en Ze weer een uitnodiging van de Lancings krijgt gaat ze er vol goede moed naartoe.  Maar dit keer is het anders. Ze is volwassen geworden, doorziet mensen en snapt hoe relaties in elkaar zitten. Brengt dit tweede bezoek Haar eindelijk de moed om definitief voor zichzelf te kiezen? 

Cazalets
Dit prachtig geschreven boek over een jonge vrouw op weg naar volwassenheid houdt je aandacht tot de laatste bladzijde vast. Het is de debuutroman van Howard, hierna schreef ze nog verschillende romans. Onder andere de serie over de Cazalets, vijf kloeke delen leesgenot.

‘De moord op Buckingham Palace’ van S.J.Bennett

Hare Majesteit de Queen onderzoekt voor de tweede keer een moordgeval, ditmaal op Buckingham Palace. Het begint allemaal heel onschuldig. Op een dag valt haar oog op de lege plek bij de deur van haar privévertrek. Daar hing altijd een schilderijtje van zeilende boten van één of andere onbekende schilder. Ze had het cadeau gekregen tijdens een trip door de Gemenebest, lang, lang geleden.  En als ze dan op een receptie is bij de Koninklijke Marine, hangt daar haar schilderij! 

Whiskyglas
De Queen laat er geen gras over groeien, ze wil weten hoe haar schilderij bij de Koninklijke Marine terechtgekomen is. Maar voor ze zover komt is er een moordgeval in het paleis. Een vrouwelijk lid van de huishouding is bij het inpandige zwembad dood aangetroffen, ze ligt tussen de scherven van een kristallen whiskyglas. De Queen is nogal gesteld op deze dame, ze wist altijd elke ruimte voor een receptie perfect in te richten.  Wat de Queen echter niet weet is dat het andere personeel een gruwelijke hekel aan haar had. 

Kunstcollectie
De Queen zou graag al haar aandacht aan dit raadsel wijden maar helaas leiden de wereldpolitiek en de perikelen rond de Brexit haar hevig af. Ze schakelt daarom haar persoonlijk assistent Rozie in. Rozie wordt naar de Koninklijke Kunstcollectie gestuurd. Dat is een afdeling met kunsthistorici en restaurateurs, die alle koninklijke kunst beheren, restaureren en uitlenen aan musea. Daar wordt ze niet veel wijzer. Vervolgens gaat ze naar de oud-directeur van de kunstcollectie. Hij stond aan het hoofd in de tijd dat het schilderijtje verdween. Hij is heel behulpzaam maar ook van hem wordt ze niets wijzer. 

Vijanden
Ondertussen werkt inspecteur David Strong aan de moordzaak. Ook daar weinig progressie, iedereen hult zich in stilzwijgen, niemand had een goede band met het slachtoffer. In tegendeel, ze maakte veel vijanden, er zijn veel collega’s die echt niet treuren om haar dood. Hoe komen de Queen en Rozie achter de waarheid. Lukt het ze überhaupt een dader te vinden. En staan de twee zaken los van elkaar? Of is er een connectie? 

Bennett levert met dit tweede boek met de Queen in de hoofdrol weer een puike detective af. Met veel taferelen aan het hof, twee kleurrijke hoofdpersonen en een prominente bijrol voor Prins Philip.