‘Weg van het water’ van Linda Westendorp

De verwoestende tsunami in 2004 in Zuid-Oost Azië. We denken er nog wel eens aan, vooral rond de Kerstdagen wordt het gememoreerd, maar het zal niet elke dag onze aandacht hebben. Zo heel anders is het voor Linda Westendorp. In december 2004 werkt ze voor Thomas Cook (TC) in Phuket, Thailand. Er is een heel nieuw team van de reisorganisator op het eiland, nog geen zeven weken zijn ze bij elkaar. Toch voelt het goed voor de twee vrouwen, Linda en Derya en de vier mannen Henry, Ray, Tomas en Dave. Twintigers en dertigers, jonge mensen met een prachtige baan. 

Paniek
Samen vieren ze Kerstavond op het strand, de volgende dag is een gewone werkdag en Tweede Kerstdag ook. Linda is net op kantoor geweest als ze dringende sms’jes krijgt. Er komt een enorme golf aan, probeer hogerop te komen. Ze slaat met de auto blindelings rechtsaf, de heuvels in, net als honderden anderen. Met zo’n tweehonderd man komen ze in een grote tuin terecht. Er zijn gewonden, er zijn vermisten, er komen steeds meer mensen bij. Mensen zijn in paniek. En omdat Linda in uniform is en daarenboven reisleider, wordt ze de vraagbaak op de locatie waar ze zit. 

Gewond
Uren later durft ze weer naar de kust te gaan. De golven zijn weg, de verwoesting is niet te bevatten. Ze blijft aan het werk, alle hotels waar gasten van Thomas Cook zitten moeten worden nagelopen. Omdat telefoonverkeer niet mogelijk is, betekent dat overal met de auto naar toe. Samen met de andere vier collega’s, ze hebben het allemaal overleefd, krijgen ze Dave die gewond geraakt is op een vlucht naar Europa. Na een paar dagen komt er een noodploeg van TC. Dat geeft een beetje adem. Begin januari gaat Linda helemaal kapot terug naar Nederland. 

Vertwijfeling
In 2017 leest Linda de aantekeningen die ze tijdens en kort erna gemaakt heeft weer eens door. Haar leven ziet er nu heel anders uit, toch blijft het knagen. Ze besluit het daarom van zich af te schrijven. Het resultaat is een waar gebeurd verhaal waarin je als lezer met haar mee leeft. De angst, de vertwijfeling, het stugge doorwerken, het niet opgeven, het ontroert en bezorgt je soms kippenvel. Kortom een boek dat je slecht weg kunt leggen, een echte page-turner.

‘Morgenrood’ van Willem van Toorn

Thomas Corbelijn woont heel plezierig in een huurhuis van de woningbouwvereniging Morgenrood in de Pijp in Amsterdam. Na zijn studie Duits heeft hij kort voor de klas gestaan, na een half jaar heeft hij er de brui aan gegeven. Geen zin om klierende tieners in toom te houden. Nu geeft hij les aan werknemers op de Zuid-As die om verschillende redenen hun Duits bij moeten spijkeren. Daarnaast schrijft hij voor een krant. 

Susan
Van de verhuurder heeft hij bericht gekregen dat hij zijn huis uit moet, renovatie. Op een informatieavond doet hij zijn zegje. Twee dagen later staat Susan bij hem op de stoep, zij was ook bij de voorlichting aanwezig, heeft in haar huis paperassen van een Maarten Corbelijn gevonden. Is het misschien familie? Thomas weet het niet, hij gaat bij zijn grootouders informeren. 

Klaartje
Die heeft hij lang niet gezien, het boterde niet tussen hen en zijn inmiddels overleden vader. Zij bevestigen zijn vermoedens, Maarten Corbelijn is Thomas’ betovergrootvader. Bij de papieren zit Maartens dagboek en brieven van zijn verloofde Klaartje.  Klaartje die in 1914 naar België vertrok om als verpleegster mee te helpen bij de verzorging van de gewonden van de slagvelden van WOI. Thomas is geïntrigeerd door de inhoud en ook Susan, met wie hij contact heeft gehouden, is razend nieuwsgierig naar de omstandigheden waarin Klaartje verzeild geraakt is. Samen gaan ze naar België, naar de overblijfselen van de slagvelden. 

Teloorgang
En passant leren we Thomas’ familie steeds beter kennen. Zijn verrechtste conservatieve vader, zijn sociaal-denkende grootouders, zijn in Engeland wonende moeder en zijn halfzusje Petra. Ook Thomas’ belezenheid, vooral veel Duitse literatuur, zijn mening over de huidige maatschappij, de teloorgang van het sociale denken, we krijgen het allemaal voorgeschoteld. Daarnaast stapt Van Toorn geregeld uit zijn rol van schrijver om naast de mening van Thomas ook zijn eigen inzichten over de samenleving te ventileren. Waarbij de coronatijd een prominent onderwerp is. 

Romantiek
Al met al is ‘Morgenrood’ een knap geconstrueerde roman waarin Willem van Toorn veel van zijn ideeën en opvattingen omtrent de huidige en de verleden tijd spuit. Waarin ook de romantiek niet ontbreekt en de speurtocht naar Klaartje een vooraanstaande plaats inneemt. Prettig om te lezen voor wie er net als Van Toorn overdenkt, misschien wat irritanter als je het grondig met hem oneens bent.

‘Kasper: achtbaan op losse schroeven’ van Jeroen van Veen

Jeroen van Veen is de vader van Kasper. Als Kasper net anderhalf is wordt er bij hem een hersentumor geconstateerd. Acht centimeter groot. Kaspers kansen op genezing lijken nihil, maar verlenging zit er misschien wel in. Met allerlei verschillende chemo’s wordt de tumor bestreden. Het is als schieten met een hagelgeweer op een mug, hopen dat één van de chemo’s wat zal gaan doen. Na tien weken is er een nieuwe MRI scan, helaas geen goed nieuws. Toch wordt er doorgezet, Kasper komt in een lang traject terecht. 

Ontwricht
Het is niet alleen voor Kasper een lijdensweg, het hele gezin raakt ontwricht. Jeroens vrouw Charlotte is op het moment van de eerste diagnose zes maanden zwanger. Na eenenveertig weken wordt zusje Doris geboren. Hoe kun je nog blij zijn met de geboorte van dit mooie vrolijke meisje terwijl je weet dat je andere kind doodziek is? Grote broer Brent is ook  van de leg. Hij snapt al wel een beetje wat er speelt maar is te jong om alles te begrijpen. Kasper staat in het middelpunt van al hun doen en laten. 

Protonen
Het uiteindelijke doel is bestraling. Daarvoor moet Kasper drie zijn, eerder kan het niet. Jeroen, auteur, kunstenaar en creatief, heeft bij de eerste diagnose ontslag genomen. Het is de beste beslissing die hij heeft kunnen nemen: voor Kasper zorgen. Charlotte blijft werken, van één salaris kunnen ze ook prima rondkomen. Jeroen is dus ook degene die overal met Kasper vanuit Amsterdam naartoe gaat. Naar het AMC en naar het Prinses Maxima Centrum in Utrecht. En als Kasper drie is zes weken lang naar Groningen voor de protonenbestraling. 

Levenslustig
Het is niet moeilijk om met Kasper op pad te gaan. Hij is meestal heel vrolijk, kien voor zijn leeftijd, maakt makkelijk contact, kletst met iedereen, is levenslustig en soms heel boos of verdrietig. Ook dan is er begrip. Hij is de lieveling van veel behandelaars. 

Spoiler alert
Jeroen houdt het dankzij Kasper zelf ook lang vol. Als er duizend dagen voorbij zijn besluit Jeroen al de verhalen rond het ziekteproces te verwerken in een boek. In korte hoofdstukjes leef je met hem en Kasper mee. Je gaat van Kasper houden, het is zo’n vrolijk en aandoenlijk kind. Je hoopt dat het goed af zal lopen, maar helaas, Kasper redt het niet.

‘Een volmaakte eenheid’ van Tammye Huf

Henry O’Toole is nog een tiener als hij met zijn twee zusjes het door honger geteisterde Ierland verlaat om een nieuw bestaan in Amerika op te bouwen. Zijn twee zusjes overleven de barre tocht niet, Henry komt meer dood dan levend aan in New York.  Wat hij gelijk merkt is dat Ieren niet welkom zijn. Overal hangen de bordjes die hen buitensluiten. Er zit dus niets anders op dan landgenoten op te zoeken. Het toeval help hem een baantje te vinden bij een smidse. Hij verandert zijn naam in Taylor, dat klinkt tenminste niet zo Iers. Na een incident waarbij hij vecht om leven en dood komt hij in het bezit van een smidse: een los aambeeld, paard en wagen en gereedschap. Hij trekt naar het zuiden op zoek naar werk en komt zo in Virginia op de plantage Jubilee. 

Veiling
Sarah wordt op een veiling verkocht aan Meester Johnson, eigenaar van Jubilee. Ze moet zich bezighouden met het kind van de Johnsons, Thomas. Hij heeft een val van een paard gemaakt, is ziekelijk en angstig. Sarah moet ’s nachts bij hem blijven om hem te kalmeren. Overdag zoekt ze kruiden waarmee ze Thomas hoopt te genezen. Het gaat al gauw beter met de jongen, Sarah lijkt haar plaats veroverd te hebben. Ze is al snel op de hoogte van wat er op Jubilee speelt. De vreselijke graag ranselende opzichter Mulch. De zeer vrome Johnson die een voorbeeldige plantage-eigenaar wil zijn. De slaafgemaakten die elk hun eigen angsten en rancune hebben. En de smid die ze dagelijks ziet. 

Verfoeid
Zo leren Henry en Sarah elkaar kennen. Ze voelen zich tot elkaar aangetrokken. Maar het is een verboden liefde, immoreel, verfoeid door iedereen om hen heen. Het brengt onrust. Elke keer gaat het op het nippertje goed, worden ze net niet betrapt. Maar hoe lang zal dit goed gaan? Kunnen ze ontsnappen aan het tirannieke regime? Of zijn ze gedoemd eeuwig gescheiden te blijven. 

Bizar
Veel lezers zullen het boek met liefde lezen maar ook denken dat het zo onwaarschijnlijk is, te bizar om waar te zijn. Toch is de werkelijkheid de basis van deze roman. Sarah en Henry zijn Tammye Huf’s betovergrootouders. Naast de familieverhalen heeft Huf zich ook uitgebreid gedocumenteerd over plantages, politiek en het leven in slavernij. Het levert een schitterend maar soms ook zeer pijnlijk boek op waarin de ontluisterende realiteit van slavernij niet geschuwd wordt. 

‘Voordat ze verdween’ van Lisa Gardner

Frankie Elkin heeft een vreemde hobby. Op internet zoekt ze naar cold cases rond verdwenen, meestal jonge, vrouwen. Zaken waarvan ze denkt dat de politie het al snel opgegeven heeft. Omdat de vermiste persoon African-American, Hispanic of Native-American is. Ze weet dat de politie het in die gevallen niet zo’n grote urgentie geeft. Frankie is nu naar Boston gekomen om de zaak van Angelique Badeau nieuw leven in te blazen. Angelique woont in een achterbuurt met veel Haïtiaanse bewoners. Ze is bij een tante in huis, samen met haar jongere broertje Emmanuel. De tante is alles voor haar, vader en moeder tegelijk. Maar toch is ze verdwenen, maanden geleden al. Ze was een briljante leerling, ging in de zomer naar een summerschool in het lokale buurthuis. 

Briljant
Het is Frankie snel duidelijk: daar moet iets gebeurd zijn. Om een goede indruk van de wijk te krijgen en om wat geld te verdienen klopt Frankie bij een plaatselijke bar aan. Tegen kost en inwoning wil ze daar wel een aantal dagen per week werken. Hoe moeilijk dat voor haar ook is. Als afgekickte alcoholiste valt het niet mee van de drank weg te blijven. Ze bezoekt daarom alle meetings van de AA, krijgt er een buddy die de wijk op zijn duimpje kent. Twee vliegen in één klap. 

Code
Ook met de politie gaat ze een samenwerking aan. Aanvankelijk met de nodige tegenzin en het vooroordeel dat de rechercheur en de agent die de familie bijstonden hun werk niet goed gedaan hebben. Ook hier vergist ze zich. Hoewel het onderzoek stilligt, zijn die twee het echt niet vergeten. Frankie krijgt ze al snel weer enthousiast aan het werk, zeker als Angelique zich laat zien (en weer net zo snel verdwijnt). Het is Emmanuel die een code kraakt waardoor het onderzoek in een stroomversnelling raakt. Zijn ze op tijd om Angelique te redden? Of gaat het net als bij de vorige zaken? Dat Frankie te laat is om het slachtoffer te redden. 

Lisa Gardner heeft met ‘Voordat ze verdween’ een puike thriller afgeleverd. Niet één met al te veel geweld, alhoewel het een enkele keer wel gewelddadig is. Al puzzelend en deducerend komt ze bij de werkelijke dader, de persoon die Angelique naar het leven staat.

‘Soms zou ik de wind willen zijn’ van Franco Faggiani

Francesca Capodiferro werkt bij de brandweer in Rome. Ze heeft een opleiding als geoloog gedaan en heeft zich daarna bij de brandweeracademie gemeld Na haar opleiding wordt ze teamleider van een ploeg van zes man. Vanwege haar achtergrond als geoloog krijgt ze ook vaak extra opdrachten waar ze met haar expertise het verschil kan maken. Zo wordt ze in augustus 2016 naar het Lagagebergte in Midden-Italië gestuurd om in verband met aanhoudende lichte aardschokken, de stabiliteit van een berg te onderzoeken. Samen met haar twee honden slaat ze haar kamp aan de voet van de hoogste berg op.   

Aardbeving
Het is de derde nacht als de wereld lijkt te vergaan. Een vreselijke aardbeving stort het hele dal en de omringende bergen in een grote chaos. Vanaf haar kampeerplek overziet Francesca het dal. Waar gisteren nog allemaal lichtjes waren heerst nu duisternis. Er stijgt alleen een geur van stof en vuur op. Met haar satelliettelefoon probeert ze contact te maken met de plaatselijke brandweercommandant. Maar alle lijnen zijn dood. Alleen haar meerdere in Rome krijgt ze aan de lijn. Hij zegt haar naar het dal, naar Amatrice, te gaan en te helpen waar ze kan. 

Overlevenden
Het reddingswerk komt snel op gang. Haar eigen ploeg uit Rome laat ook niet lang op zich wachten. Samen gaan ze op zoek naar slachtoffers, overlevenden die onder het puin liggen. Drie dagen werken ze zonder veel te slapen door. Daarna wordt het helaas zoeken naar de omgekomen mensen en na een week vertrekken de meeste hulpverleners weer. Maar Francesca is niet tevreden, ze wil meer. Hoe kan ze zich inzetten voor de mensen die op de bergehellingen wonen? Waar geen contact mee is en van wie niemand weet of ze nog leven. Francesca gaat op eigen houtje terug. 

Zaadje
Auteur Franco Faggiani kwam op weg van de Franse grens naar Turijn in een enorme file terecht. Grote bosbranden versperden de doorgang. Daar en op dat moment kreeg hij een enorme bewondering voor de reddingswerkers, de brandweermensen die met gevaar voor eigen leven een brand te lijf gaan. Het zaadje voor deze bijzondere roman werd geplant. Het boek is niet enkel een actieboek met reddingen, ook de zielenroerselen van Francesca komen aan bod en een vleugje romantiek ontbreekt ook niet. Al met al een prettig leesbaar verhaal waarin de hoofdfiguur uitstekend uit de verf komt.

‘Het is aan ons’ van Merlijn Twaalfhoven

‘Waarom we de kunstenaar in onszelf nodig hebben om de wereld te redden’, dat is de stelling die Twaalfhoven aan ons voorlegt.  Twaalfhoven (Wapse, 1976) is componist en theatermaker en filosofeert graag over hoe hij de wereld kan verbeteren. Muziek is één van de zaken die in zijn optiek mensen verbindt. Daarom geeft hij vaak workshops in (na-)oorlogse- en andere conflictgebieden. In Bosnië, Syrië, Jordanië geeft hij samen met de mensen en vooral ook de kinderen terplekke concerten. Niet de gecultiveerde klassieke muziek wordt uitgevoerd. Alle klanken en voorwerpen die voorhanden zijn worden aangewend om samen te spelen. Zodat de muziek van iedereen wordt. 

Noodzaak
Op de Palestijnse Westbank liep het bijna mis. Maar ook daar weet Twaalfhoven de situatie te redden door publiek en muzikanten samen te brengen in een uniek muziekstuk. Je moet niet gaan zitten afwachten is zijn motto, het is noodzaak zelf in actie te komen en te proberen bijvoorbeeld de VN voor jouw zaak te interesseren. En dan niet na één poging opgeven, maar met aanhoudend optimisme doorgaan. Net zo lang tot je gehoord wordt en voor een congres uitgenodigd wordt. 

Kunstenaarsmindset
Blijven proberen de kunstenaarsmindset, dat is onbevangen, speels, onderzoekend en scheppend de wereld tegemoet treden, over te brengen. Op mensen die invloed hebben maar ook op de ‘gewone man’. Want iedereen kan in zijn directe omgeving dingen verbeteren, oude zekerheden loslaten en zo kleine, maar mogelijk uiteindelijk o zo grote, veranderingen teweegbrengen. 

Podcast
Het aardige van deze uitgave is dat het in drie versies te lezen/ horen is. Er is het fysieke boek, er is een e-book versie en het is ook als luisterboek uitgebracht. Alle drie de versies zijn via de Bibliotheek te verkrijgen. De luisterboekversie is door Twaalfhoven zelf ingesproken. Verder bevat deze versie geluidsfragmenten van voorstellingen die Twaalfhoven overal ter wereld heeft gegeven. Het luisterboek heeft daarom veel weg van een Podcast. 

Het boek is net voor de komst van Covid19 uitgekomen. En ook van de oorlog in Oekraïne was nog geen sprake. Die spelen dus geen rol in dit boek. Wie benieuwd is naar meer informatie over Twaalfhoven en zijn projecten kan naar zijn website gaan. Daar komt zijn motivatie het best tot zijn recht. https://merlijntwaalfhoven.com .

‘Een heerlijke tijd’ van Elizabeth Jane Howard

Londen, de jaren net voor WOI, de jaren waarin de hoofdrolspeelster van deze roman haar jeugd beleeft. Ze is het jongste kind van een niet zo succesvolle componist en de zevende dochter uit een welgesteld gezin. Ze heeft een oudere zuster en twee oudere broers. De jongens zijn het huis al uit, haar oudere zuster woont net als Zij nog thuis. Haar ouders doen er alles aan om de schijn op te houden maar eigenlijk is er gebrek aan alles, het huis verslonst, het ruikt er muf naar oud stof. Ze is er niet heel gelukkig, verklungelt haar dagen met niets doen. Verder leren mag Ze niet, een goed huwelijk is voor haar de beste toekomst, vinden haar ouders. 

Logeren
Als er een uitnodiging voor haar zuster komt om de kerstdagen bij een verre kennis van haar moeder door te brengen is Ze stik jaloers. Maar haar zuster wil niet en daarom mag Zij uit logeren. Er gaat een nieuwe wereld voor haar open bij de familie op het platteland. Een groot buitenhuis bevolkt door de Lancings en hun kinderen, heel veel logées, uitgebreide maaltijden, bediendes, bossen en iedereen is vriendelijk en aardig. Zo zou Ze altijd wel willen leven, maar helaas is het na een goede week weer voorbij. Ze gaat terug naar huis. Daar vervalt Ze al snel weer in de oude routines. 

Eigenwaarde
De herinnering aan de heerlijke tijd houdt haar op de been. Het is de oorlog die haar eindelijk een doel in het leven oplevert. Ze draagt haar steentje bij door vrijwilligerswerk te verrichten. Het geeft haar een gevoel van eigenwaarde die Ze niet meer kwijt zal raken. Als de oorlog voorbij is en Ze weer een uitnodiging van de Lancings krijgt gaat ze er vol goede moed naartoe.  Maar dit keer is het anders. Ze is volwassen geworden, doorziet mensen en snapt hoe relaties in elkaar zitten. Brengt dit tweede bezoek Haar eindelijk de moed om definitief voor zichzelf te kiezen? 

Cazalets
Dit prachtig geschreven boek over een jonge vrouw op weg naar volwassenheid houdt je aandacht tot de laatste bladzijde vast. Het is de debuutroman van Howard, hierna schreef ze nog verschillende romans. Onder andere de serie over de Cazalets, vijf kloeke delen leesgenot.

‘De moord op Buckingham Palace’ van S.J.Bennett

Hare Majesteit de Queen onderzoekt voor de tweede keer een moordgeval, ditmaal op Buckingham Palace. Het begint allemaal heel onschuldig. Op een dag valt haar oog op de lege plek bij de deur van haar privévertrek. Daar hing altijd een schilderijtje van zeilende boten van één of andere onbekende schilder. Ze had het cadeau gekregen tijdens een trip door de Gemenebest, lang, lang geleden.  En als ze dan op een receptie is bij de Koninklijke Marine, hangt daar haar schilderij! 

Whiskyglas
De Queen laat er geen gras over groeien, ze wil weten hoe haar schilderij bij de Koninklijke Marine terechtgekomen is. Maar voor ze zover komt is er een moordgeval in het paleis. Een vrouwelijk lid van de huishouding is bij het inpandige zwembad dood aangetroffen, ze ligt tussen de scherven van een kristallen whiskyglas. De Queen is nogal gesteld op deze dame, ze wist altijd elke ruimte voor een receptie perfect in te richten.  Wat de Queen echter niet weet is dat het andere personeel een gruwelijke hekel aan haar had. 

Kunstcollectie
De Queen zou graag al haar aandacht aan dit raadsel wijden maar helaas leiden de wereldpolitiek en de perikelen rond de Brexit haar hevig af. Ze schakelt daarom haar persoonlijk assistent Rozie in. Rozie wordt naar de Koninklijke Kunstcollectie gestuurd. Dat is een afdeling met kunsthistorici en restaurateurs, die alle koninklijke kunst beheren, restaureren en uitlenen aan musea. Daar wordt ze niet veel wijzer. Vervolgens gaat ze naar de oud-directeur van de kunstcollectie. Hij stond aan het hoofd in de tijd dat het schilderijtje verdween. Hij is heel behulpzaam maar ook van hem wordt ze niets wijzer. 

Vijanden
Ondertussen werkt inspecteur David Strong aan de moordzaak. Ook daar weinig progressie, iedereen hult zich in stilzwijgen, niemand had een goede band met het slachtoffer. In tegendeel, ze maakte veel vijanden, er zijn veel collega’s die echt niet treuren om haar dood. Hoe komen de Queen en Rozie achter de waarheid. Lukt het ze überhaupt een dader te vinden. En staan de twee zaken los van elkaar? Of is er een connectie? 

Bennett levert met dit tweede boek met de Queen in de hoofdrol weer een puike detective af. Met veel taferelen aan het hof, twee kleurrijke hoofdpersonen en een prominente bijrol voor Prins Philip.

‘Blijf zachtjes bij me’ van Jacqueline Woodson

Hij is Zwart, zoon van een beroemde vader (iets met films) en moeder (schrijver). Hij is enig kind, een heel goede basketballer en zit nog maar net op het Percy College. Een uitmuntend goed college, een privéschool, hagelwit, alleen voor studenten met zeer bemiddelde ouders en voor studenten met een beurs. Hij heet Jeremiah maar iedereen noemt hem Miah. 

Zij is wit, Joods, jongste dochter van een begenadigd stel. Nakomertje met twee oudere broers en twee oudere zussen die geen van allen nog thuis wonen. Zij is ook voor het eerst op het Percy College. Ze is benieuwd of ze daar vrienden zal krijgen. Ze is graag alleen, het grote huis waar ze woont past haar wel. Zij heet Elisha maar wil Ellie genoemd worden. Alleen haar moeder weigert dat, daarom noemt Ellie haar Marion in plaats van mama. 

Onafscheidelijk
Aan het begin van het schooljaar botsen ze, terwijl ze op zoek zijn naar een lokaal, tegen elkaar op. Alle boeken op de grond, excuses en dan kijken ze elkaar aan, barsten in lachen uit. Er is een klik, het voelt als een magisch moment. Hij blijft in haar gedachten, zij laat hem niet meer los. Verder gaat het niet, het blijft dromen over elkaar. Totdat hij overgeplaatst wordt naar haar geschiedenisklas. Hij gaat naast haar zitten en vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk. 

Melanine
Elk vrij moment brengen ze samen door. Zij verwondert zich over zijn prachtige body, zijn humor en zijn melanine. Denkt dat het laatste geen rol meer speelt. Hij helpt haar uit de droom. Hij wordt nog steeds beoordeeld op zijn uiterlijk. Te laag ingeschat. Zij filosofeert hoe het zou zijn als ze hem mee naar huis zou nemen.  Hij doet dat, neemt haar mee om met zijn moeder kennis te maken. Zo leren ze elkaar steeds beter kennen. Maar zijn ze echt voor elkaar voorbestemd? Of haalt het leven een lelijke grap met ze uit. 

Bitter
Woodson, veelvuldig geëerd met literaire prijzen waaronder de prestigieuze Hans Christian Andersen Award, schreef deze aansprekende young adult roman ruim twintig jaar geleden. Helaas is het thema van discriminatie en achterstelling nog steeds griezelig actueel. De roman is literair prachtig verwoord, maar heeft een o zo bitter eind.

‘Honden voor het leven’ van Arthur Japin

Arthur Japin groeit op in een onveilig gezin. Dat het toch goed met hem terechtgekomen is dankt hij aan de hond Trip. De hond die hem heeft opgevoed waar zijn vader en moeder dat hadden moeten doen. Zijn vader was gewelddadig, had losse handen en vooral zijn moeder moest het ontgelden. Arthur kon daar niets aan veranderen, als hij dat al probeerde ging vader ook op hem los. 

Pootjes
Maar vader had ook goede dagen en in zo’n bui werd besloten een hond te kopen.  Kellie was een vriendelijk rashondje.  Van een soort dat heel populair was, de Schotse collie. En helaas daarom doorgefokt. Kellie brak al heel snel een pootje, kort daarna nog één en de dierenarts kon niet anders vertellen dan dat Kellie zijn eigen gewicht niet kon dragen. Kellie moest helaas inslapen. De Japins hebben de smaak van een hond echter te pakken, Arthur mag nu een hondje uitzoeken in het asiel. Die hebben vast geen last van gebreken. Arthur kiest Trip, het zieligste en sneuste hondje van allemaal. 

Hondstrouw
Trip krijgt van Arthur alle liefde die hij nodig heeft. Heel langzaam ontdooit hij, met elke kus wordt Trip meer zichzelf. ‘En hoe meer iemand zichzelf durft te zijn hoe mooier hij of zij wordt’. Voor zijn ogen ziet Arthur Trip veranderen.  En met Trip verandert Japin zelf ook. Samen voelen ze de buien en ruzies van Japins’ ouders soms al ver van tevoren aankomen. Een afleidende manoeuvre of een grapje wil nog wel eens helpen. Zo wordt Trip een hondstrouwe bondgenoot. 

Hart onder de riem
Bijzonder is dat Japin de lezer geregeld rechtstreeks aanspreekt. Alsof hij naast je zit om zijn verhaal te vertellen. Maar ook om de lezer, mocht hij in vergelijkbare omstandigheden verkeren, een hart onder de riem te steken. Het kan anders worden, je groeit op en op een dag ben je weg bij je ouders. 

Schitterend
Het verhaal is prachtig geïllustreerd door Martijn van der Linden die vooral bekend is van zijn kinderboeken en tig prijzen gewonnen heeft met zijn werk. Pentekeningen en paginagrote afbeeldingen in kleur zijn het. De laatste doen soms een beetje denken aan het werk van Edward Hopper. Verhaal en tekst vormen één geheel. Al met al een schitterende uitgave, klein maar fijn, die je niet snel vergeten zult.

‘Hoe maak je alles glutenvrij’ van Becky Excell

Er zijn steeds meer mensen die glutenvrij willen of moeten eten. Er zijn daarom ook steeds meer glutenvrije producten te koop. Vaak aan de prijzige kant, het kost blijkbaar veel moeite en geld om iets uit een product te halen. Becky Excell kreeg twaalf jaar geleden te horen dat ze last heeft van het prikkelbaredarmsyndroom (PDS). Al de heerlijke dingen die ze zo graag at kwamen op de verboden lijst te staan. Ze nam er geen genoegen mee en ging op ontdekkingstocht in glutenvrijland. Haar bucket list bevatte 100 gerechten, van brood tot gebak, van huiselijke recepten tot afhaaletenswaren als chinees en curry. Als ze die nu eens makkelijk en glutenvrij zou kunnen maken! Dan hoefde ze niets meer van haar favoriete gerechten te missen. 

Stoomcursus
Het boek begint met een stoomcursus glutenvrij koken, gevolgd door glutenvrije ingrediënten en vervangers uit de voorraadkast. Er is een onontbeerlijke legenda waar bij elk gerecht aangegeven wordt dat het behalve glutenvrij ook vegetarisch, vegan, zuivelvrij, lactosevrij, lactosearm of FODMAP-arm is. Dat laatste is voor mensen met PDS. In het hoofdstuk van de basis ingrediënten verschillende deegsoorten, pasta, mie, jus, zelfrijzend bakmeel, bloem en custard. Duidelijke aanwijzingen voor bereiding (die echt makkelijk is) maar ook voor het bewaren. Alles apart zetten, duidelijke labels, ervoor zorgen er geen kruisbestuiving is, Excell blijft het benadrukken. 

Bakken maar!
En dan: bakken maar! Te beginnen met brood, ontbijt en brunch. Bijvoorbeeld boerenbrood, bolletjes met kaas of Franse baguettes. Dan volgen de voorgerechten en snacks als spare ribs, Yorkshire pudding of vleespasteitjes. Via de afhaalrecepten, de huiselijke gerechten en het gebak belanden we bij de desserts. Rijk gevulde eclairs, een romige citroentaart, een trifle zoals tante Caroly die maakte, en als uitsmijter een lemon curd. Om je vingers bij af te likken. 

Regie
Een heerlijk kookboek, niet alleen om de recepten, ook de toon van Excell is bemoedigend. Als ervaringsdeskundige deelt ze haar tips en trucs, promoot ze het zelf maken van basis ingrediënten en geeft zo een medelotgenoot het gevoel zelf weer de regie over het eetpatroon te krijgen. Dat is misschien wel de grootste winst van dit fijne kookboek. 

‘Tante Poldi en de Siciliaanse leeuwen’ van Mario Giordano

Op haar zestigste vertrekt Tante Poldi naar Sicilië. Haar man Pepe, hij komt van het heerlijke eiland, is overleden en er is niets meer wat haar aan haar geboortestad München bindt. Haar drie schoonzussen verwelkomen haar heel hartelijk en hopen dat ze in hun directe omgeving gaat wonen. Maar daar is Tante Poldi niet voor te porren.  Ze mag ze graag maar wil ze niet op haar lip hebben. Daarom kiest ze voor een drieverdiepingen tellende bouwval met dakterras in een achteraf dorp. Met uitzicht op zee en op de Etna.  Dat dan wel weer. 

Witbiertje
Omdat de schoonzusters toch een oogje in het zeil willen houden roepen ze de hulp van hun tantezeggende neef in. Hij wil romanschrijver worden en schrijven kun je overal. Zodoende vliegt hij maandelijks naar Sicilië om een weekje bij Tante Poldi te zijn.  Tante Poldi geeft zich graag over aan de drank. ’s Morgens begint ze met een espresso met een scheutje, daarna een scheutje zonder espresso en om elf uur een witbiertje. En dat is nog maar het begin van de dag! 

Klusjes
Voor de klusjes in huis doet ze een beroep op Valentino. Een knappe en handige jongeman die ze graag om zich heen heeft. Als Valentino plotseling niet meer op komt dagen begint ze zich zorgen te maken. Is hij in aanraking gekomen met de maffia? Tante Poldi ziet in elke wat oudere man namelijk een maffiosi. Omdat ze Valentino graag mag gaat ze op onderzoek uit. Zo ontdekt ze dat hij niet alleen voor haar klusjes doet. Ook de plaatselijke zakenlui en verlopen adel maken van zijn diensten gebruik. Wie is hem te na gekomen? Was het de maffia? Of toch een localo met een verborgen verleden? Samen met, maar soms ook tegen, de bijzonder aantrekkelijke rechercheur Montana werkt ze aan de oplossing. 

Nieuwsgierig
Tante Poldi heeft alles wat een goede speurder moet hebben: ze is vreselijk nieuwsgierig, kan verbanden leggen, maakt makkelijk contact, heeft zelfspot en laat iedereen voor zich lopen. Verwacht geen deducerende Miss Marple, maar wel een humoristisch en soms zelfs kolderiek verloop van het verhaal. Je gaat onmiddellijk van Tante Poldi houden. Giordano begint elk hoofdstuk met een inleiding waarin alvast de hoofdpunten worden genoemd. Een tikkeltje ouderwets maar het past heel goed bij deze charmante speurneus.

‘Van landschap naar tuin: Nederland als inspiratiebron voor het maken van tuinen’ van Noel Kingsbury en Maayke de Ridder

Een nog betere ondertitel voor dit boek zou zijn: hoe een Engelsman tegen de Nederlandse tuinarchitectuur aankijkt. En hoe wij door zijn ogen naar ons landschap en onze tuinen meekijken. Verfrissend is dat. Dat iemand je wijst op bijzondere zaken die we zo vanzelfsprekend vinden. 

Zand en heide
Na een uitgebreide introductie waarin de ontstaansgeschiedenis van Nederland een voorname plaats inneemt, begint Kingsbury met zee en duinen. Allereerst verwondert hij zich over het feit dat je in Nederland niet afdaalt naar de zee, nee de zee is op veel plekken zelfs hoger dan het vasteland. De duinen vormen een goede bescherming, er is een bijzondere plantengroei, het is de inspiratie voor de tuinen van Machiel Vlieland.  Door gaan we naar zand en heide, woeste gronden werden ze vroeger genoemd. Ook met een specifieke begroeiing. Hier de tuinen van Frank van der Linden. 

Zo trekken we heel Nederland door. Met eigentijdse tuinen verbonden aan de landschappen die we hebben. De geschiedenis van de tuinarchitectuur wordt niet vergeten. Jac. P. Thijsse, Mien Ruys, Piet Oudolf en de tuinen van Paleis het Loo, ze komen uitgebreid aan bod. De lijnen en beplantingen van veel van de hedendaagse tuin zijn rechtstreeks op één van hen terug te voeren. 

Mien Ruys
De Dutch Wave van Piet Oudolf die de High Line in New York ontwierp heeft de Nederlandse manier van ontwerpen wereldwijd op de kaart gezet. Oudolf, zelf sterk beïnvloed door Mien Ruys die van strakke lijnen hield, heeft zich daaraan ontworsteld. Hij gaat als een kunstenaar te werk, niet langer de slaaf van de middenas is hij trendsetter en aanvoerder van de Nederlandse tuin- en landschapsarchitecten. 

Zonnehoed
Maayke de Ridder nam alle foto’s voor haar rekening. Overzichtsfoto’s, grote landschappen, sfeervolle tuinen, gedetailleerde afbeeldingen van specifieke plantengroepen, wie nog twijfelde weet na het bekijken van de foto’s hoe mooi Nederland is. De foto van zonnehoed na de bloei gezien door een spinnenweb is werkelijk magnifiek. De tuin van Arjan Boekel is een plaatje. De roze en rood-paarse tulpen op de Keukenhof, was je achtertuin maar zo mooi. De koningsvaren bij Luc Engelhard en het reuzenrabarberblad van Nico Kloppenborg.  Wonderschoon gefotografeerd. 

Mankeert er dan niets aan dit prachtige boek? Er is één minpuntje, het lettertype is weliswaar helder en duidelijk maar ook o zo klein. Een leesbril is hier echt nodig.

‘De belofte’ van Damon Galgut

De moeder van Amor is overleden. Ze krijgt het bericht op het internaat waar ze in verband met haar moeders ziekte zolang verblijft. Haar moeder was al een tijd ziek, vermagerde bij de dag, werd steeds kwetsbaarder. Toch komt het overlijden als een schok voor Amor. Haar oom en tante halen haar op en brengen haar thuis op de boerderij op het Zuid-Afrikaanse platteland. Daar waren ze een gezin van vijf personen.  Pa, Ma, grote broer Anton, zus Astrid en benjamin Amor. Ze bezitten een grote boerderij en een reptielenhuis. 

Traditie
Ma, van huis uit Joods, wil ook in die traditie begraven worden. Pa is daar fel op tegen. Na de eerste vijftien jaar van zijn huwelijk als een schuinsmarcheerder door het leven te zijn gegaan heeft hij het licht gezien. Heeft zich, nadat hij zijn zonden aan zijn vrouw had opgebiecht, aangesloten bij de Nederduits Gereformeerde Kerk. Verzet zich met hand en tand maar de wil van Ma is sterker. De familie heeft zich erbij neer te leggen. 

Twistgesprek
Op hun land woont ook Salomé met haar kinderen. Salomé is de huisbediende en heeft Ma tijdens haar ziekte verzorgd. Ma was zo blij met haar dat ze Salomé haar huis met erf toezegt. Een belofte die Amor stiekem te weten komt als ze een twistgesprek tussen Pa en Ma afluistert. Ze herinnert haar vader eraan, die doet het echter af. Dat komt nog wel, is zijn standpunt. Maar het komt niet. Ook niet als Pa een kleine tien jaar later komt te overlijden. Anton is na zijn diensttijd van het toneel verdwenen, Astrid is getrouwd en Amor studeert in Londen.  Niemand denkt nog aan de belofte, alleen Amor brengt het elke keer weer te berde. Zal ze het voor elkaar krijgen? Of wordt haar stem niet gehoord! 

Geruisloos
‘De belofte is opgedeeld in vier hoofdstukken: Ma, Pa, Astrid en Anton. Ma, Salomé en vooral Amor zijn de rode draad in deze geweldige roman. Damon Galgut, met dit boek winnaar van de Man Booker Prize 2021, kruipt geruisloos in de hoofden van alle personen, wisselt net zo moeiteloos de conversatie en gedachtegang van iedereen af. Dat zou een drempel kunnen zijn maar het gaat zo vanzelfsprekend dat je als lezer moeiteloos daarin meegaat. Een fantastisch boek, heel erg het lezen waard.

‘De theewinkel vol geluk’ van Manuela Inusa

Meer dan honderd jaar geleden woonde er in Oxford een vrouw met de naam Valerie Bonham. Iedereen noemde haar lieve Valerie. Omdat ze om mensen gaf. In een onooglijk zijstraat had ze een kruidenierswinkel. Al snel was het veel meer dan dat, een toevluchtsoord waar je moe en hongerig iets te eten kreeg en waar naar je geluisterd werd. Ze was zo beroemd dat het zijstraatje naar haar vernoemd is. En in deze Valerie Bonham Lane zitten nu een aantal aantrekkelijke, door vijf jonge vrouwen gerunde winkels. 

Theewinkel
Laurie is één van hen. Zij heeft een theewinkel waar je ook even kunt gaan zitten en thee met iets lekkers kunt krijgen. Het bevalt Laurie heel goed, eigen baas zijn. Bovendien zijn er de heerlijke bijeenkomsten op woensdagavond met de andere onderneemsters. Zoals Valerie Bonham iedereen onthaalde, zo doen zij het eens per week met elkaar. 

Alles lijkt zo mooi maar er is ook iets wat niet zo wil vlotten. Laurie is hopeloos verliefd op haar theeleverancier Barry. Elke dinsdagmorgen komt hij de bestelling brengen. Elke maandagavond neemt ze zich voor om hem voor een date te vragen. En elke dinsdag komt er niets dan wartaal uit haar mond. Met slappe benen en watten in het hoofd staat ze hem te woord. Dodelijk verlegen voelt ze zich dan. Terwijl ze toch al een huwelijk met de flamboyante schuinsmarcheerder Peter achter de rug heeft.

Hulptroepen
Uiteindelijk kan ze het niet meer voor zich houden. Ze stort haar hart uit bij haar vriendinnen Orchid, Susan, Ruby en Keira. Die zijn onmiddellijk bereid haar te helpen, ze hadden al lang gezien dat Barry de ware voor haar is. Kunnen deze hulptroepen voor een doorbraak zorgen? Of moet Laurie het toch echt alleen zien te klaren? Houdt ex Peter zich rustig. Of zal hij gaan stoken nu hij Laurie aan zijn neus voorbij ziet gaan? En Barry, wat voelt hij voor haar? 

Wegdromen
‘De theewinkel vol geluk’ is een boek over vriendschap, liefde, keuzes maken. De vriendschap tussen de vijf jonge vrouwen, de saamhorigheid en de liefde maakt het een lieflijk en vriendelijk boek. Een paar uur leesplezier in deze onzekere tijden, een verademing bij alle oorlogsretoriek! En voor wie nog meer wil wegdromen is er goed nieuws, in de loop van dit jaar komen nog vijf vervolgdelen van Valerie Lane uit. 

‘Wie zegt wat waar? : regionale taal in Nederland en Vlaanderen'

Maart is de maand van het dialect. Er worden dan allerlei activiteiten georganiseerd om het dialect in het zonnetje te zetten. Soms is er zelfs een kerkdienst in het dialect en een enkele gemeenteraad waagt zich er ook aan in haar vergadering. Ons dialect hoort bij het Nedersaksisch, een taal die erkend is als de taal van een minderheid. Van elk dialect in Nederland en Vlaanderen wordt zo beschreven tot welke oude taal het behoort en met welke talen er verbanden zijn. 

Nedersaksisch
De meeste talen zijn ontstaan tussen 500 en 800 na Christus. De oertaal was het Oudgermaans. Rond 500 begon de grote volksverhuizing en daarmee de verspreiding van de talen. Zo kwam het Fries op de huidige plek. Ook het West-Fries in Noord-Holland hoort tot deze taalgroep en tot ver in Duitsland wordt het Ost-Fries gesproken.  Het Nedersaksisch bestrijkt het oosten en noordoosten van Nederland, daar waar de Saksen woonden. Van de Waddenzee tot aan Arnhem wordt het gesproken, maar ook in Duitsland kun je prima met het Nedersaksisch terecht. Daarbinnen zijn weer verschillen in uitspraak, zo klinkt het Gronings heel anders dan het Achterhoeks. En zelfs van dorp tot dorp zijn er nuances. Op dezelfde wijze komen het Limburgs, het Brabants, het Hollands-Utrechts en Vlaams en Zeeuws aan bod.

Miegemp
Na deze uiteenzetting wordt een zestiental woorden besproken. Hoe wordt een lucifer, een klaproos, een zakdoek, een nachtjapon, een balpen en een mier in de verschillende dialecten genoemd. De laatste, de mier, heeft minstens vijftien verschillende benamingen. Van mier tot miegemp, van zeikdempel tot sprokkel en van pishimmel tot brak. Bij elk woord staat een kaart getekend met daarop aangegeven de streken waar de verschillende benamingen gebezigd worden. Het klinkt misschien wat ingewikkeld, dat is het echter niet. Het geeft een prima beeld over de verspreiding van een benaming. 

Overijssel Academie
Het overzichtelijke boek  eindigt met een lijst van instellingen waar je voor dialectvragen terecht kunt. Voor Overijssel zijn dat de Overijssel Academie in Zwolle en het Twentehoes, Centrum veur streektaal en streekcultuur in Borne. Voor algemene taal- en dialectvragen kan men onder andere terecht bij de Stichting Nederlandse Dialecten, de Taalunie en Het Meertensinstituut. Een literatuuroverzicht van regionale en lexicale kaarten en een korte kennismaking met de auteurs, cartograaf en illustrator sluit het boek af.

‘De man die twee keer doodging’ van Richard Osman

Kent u ze nog, de leden van de Moordclub (op donderdag)? Die wonen in een soort van luxe knarrenhof? Oud-agent Elizabeth, Ibrahim de psychiater, Ron de vakbondsman en Joyce? Ja, nou ja Joyce, wat valt er te zeggen over Joyce. De bemiddelaar, die een beetje onnozel oogt en lukraak opmerkingen rondstrooit. Zij dus. Ze komen elke donderdag bij elkaar en meestal brengt Elizabeth een cold case mee, waar ze hun hersenen over kunnen laten kraken. Maar dit keer is het iets heel anders. 

Diamanten
Elizabeth heeft een brief gekregen van haar ex-man Douglas. Hij werkt bij de inlichtingendienst MI5 en heeft zich in de nesten gewerkt. Al surveillerend bij een bekende ritselaar in de onderwereld zijn er voor 20 miljoen pond aan diamanten verdwenen en de ritselaar verdenkt Douglas ervan dat gedaan te hebben. Douglas is daarom op zoek naar een safe house waar hij kan onderduiken. En de knarrenhof lijkt hem een uitstekende locatie. Elizabeth overlegt eerst met de Moordclub, zij zijn het erover eens, Douglas kan komen. Samen met zijn bewaakster Poppy betrekt hij een leegstaand appartement. 

Safe house
Al de volgende dag blijkt dat zijn vrees niet voor niets is. Een handlanger van de ritselaar komt om Douglas om te leggen. Maar Poppy is de man te snel af en schiet hem dood. Nu moet Douglas verkassen naar een echt safe-house van MI5. Als Elizabeth na een dag of twee poolshoogte gaat nemen treft ze hem en Poppy dood aan. Onherkenbaar door het hoofd geschoten, de twijfel slaat toe. Zijn dit wel Douglas en Poppy? Hebben ze het mogelijk geënsceneerd om er met de diamanten vandoor te gaan? Geen cold case dus voor de Moordclub deze keer maar de harde werkelijkheid van de maffia en de rest van de onderwereld. 

Straatboef
En dan is er nog het voorvalletje met Ibrahim. Door een straatboefje beroofd van zijn telefoon en daarna, weerloos op de grond liggend, geschopt door de domme mafkees. Want geloof maar dat de wraak die de Moordclub voor hem in gedachten heeft zoet is. Politieagenten Donna en Chris, ja die twee zijn er nog steeds, werken er graag aan mee! 

‘De man die twee keer doodging’ is even kolderiek als ingenieus. Als alle lijntjes bij elkaar komen heb je een heerlijk boek uitgelezen, smakelijk gelachen, en bedacht dat de plot ijzersterk is.

‘Muizen en mensen’ van John Steinbeck en Rébecca Dautremer

Zevenentwintig februari is het honderdtwintig jaar geleden dat John Steinbeck is geboren. Steinbeck, Nobelprijswinnaar literatuur in 1962, heeft tientallen boeken, novelles en korte verhalen geschreven. De allerbekendste is wel ‘De druiven der gramschap’ maar twee jaar eerder, in 1937, verscheen ‘Van muizen en mensen’. 

Goedzak
Het verhaal speelt zich tijdens de grote depressie af in California. George en Lenny zijn twee landarbeiders die dan eens hier en dan weer daar werken. George is een slimmerik, ondanks weinig scholing doorziet hij alles om hem heen. Lenny is een grote goedzak. Mentaal niet sterk, fysiek des te meer. Hij houdt heel erg van pluizige dieren, konijnen en muizen, maar maakt ze meestal per ongeluk dood. Ze komen in moeilijkheden als Lenny de rok van een jonge vrouw wil aanraken. Het wordt beschouwd als aanranding en daardoor zijn ze voortdurend op de vlucht. Op zoek naar een veilige plek waar ze permanent kunnen blijven. Maar het lukt allemaal niet en een dramatisch einde is onafwendbaar. 

Platenboek
De eerste Nederlandse vertaling was in 1941 en er volgden tig herdrukken. Allemaal heel gewoon. Tot in 2018 de Franse illustratrice Rébecca Dautremer het boek onder handen neemt. In haar bijzondere en zeer eigen stijl verwerkt ze het boek tot een platen boek van meer dan vierhonderd bladzijden. Waarbij ze de tekst op de voet volgt. Het is bijna onnavolgbaar hoe ze het aangepakt heeft. Prachtige aquarellen, schitterende dierenportretten, zoveel tekeningen met zo ontzettend veel details. Dialogen worden verbeeld als een soort stripverhaal maar dan zonder de wolkjes. Je blijft kijken en kijken. Ziet steeds meer en nieuwe details. Het is werkelijk ongelooflijk, zo bijzonder zijn de illustraties. 

Nieuwe wereld
Rébecca Dautremer is in 1971 geboren in de Hautes Alpes, Frankrijk. Haar opleiding tot illustrator deed ze in Parijs. Ze heeft een geheel eigen stijl van illustreren die je heel makkelijk herkent. Ze heeft met heel uiteenlopende thema’s gewerkt, van de Bijbel tot aan vergeten prinsessen, van romantische afspraakjes tot Alice in Wonderland en van bijzondere dieren tot een konijn als grote held. Er zijn verschillende titels van haar in het Nederlands verschenen. Het is zeker de moeite waard eens een paar van haar boeken te bekijken. Er gaat een nieuwe wereld voor je open! 

‘Het eiland’ van Libby Page

Lorna woont met haar dochter Ella in Londen. Ze heeft een baan als adjunct-directeur op een basisschool, Ella gaat inmiddels naar het voortgezet onderwijs. Ze leven met z’n tweeën in een bubbel, Lorna heeft één beste vriendin Cheryl. Verder kent ze niemand goed. Hoe moet het verder, denkt ze wel eens. Op school heeft ze last van een handtastelijke directeur, Ella heeft ook maar weinig vrienden, behalve de musea waar ze graag naar toegaan, is er zo weinig dat ze aan Londen bindt. 

Hardvochtig

Haar familie heeft Lorna allemaal achtergelaten op het eiland waar ze geboren is. Het eiland Kip, voor de kust van Schotland.  Een liefdeloze jeugd met hardvochtige ouders, als ze zestien is gaat ze er vandoor. Met behulp van haar hartsvriendin Sarah weet ze te ontsnappen. Graag had ze haar jongere broer Jack meegenomen, hij was nog maar twaalf, hoe had ze voor hem kunnen zorgen? En dan komt meer dan twintig jaar later het bericht dat haar ouders zijn overleden. Moet ze teruggaan voor de begrafenis? 

Alice

Ze twijfelt. Het is Ella die haar overhaalt toch te gaan. Stiekem heeft Ella al een jaar lang contact met haar even oude nichtje Molly op Kip. Dochter van Jack en Alice, zijn vrouw.

Alice die zelf opgegroeid is in een fijn gezin op het vasteland. Die stage ging lopen op Kip, verliefd werd op Jack en nooit weer wegging. Alice die het liefst mensen om zich heen verzamelt. Die goed overweg kan met de meeste vrouwen op het eiland. Alice die in het schoolbestuur zit. Alice die yogales geeft. Alice die na een paar onwennige dagen goed met Lorna op kan schieten. Alice, een echt mensenmens. Lorna kijkt met lichte jaloezie hoe Alice in het leven staat. Hoe ze met Jack omgaat. Want tussen Lorna en Jack wil het niet boteren. Het broertje dat haar achterna rende toen ze met de veerboot voorgoed vertrok. Zal het tussen hen twee ooit weer goed komen? 

Liefde en vriendschap

Libby Page laat het verhaal door de twee vrouwen vertellen. Een verhaal vol van liefde en vriendschap. Maar ook een verhaal met scherpe kantjes, met woede en verdriet. Page neemt ruimschoots de tijd om de gedachtegang van zowel Lorna als Alice te volgen. Liefdevol verteld, een hartverwarmend verhaal over oorspronkelijke eilanders en nieuwkomers in een setting van een piepkleine gemeenschap.

‘Armoede krijg je gratis’ van Stella de Swart

Stella de Swart groeit op in een welvarend gezin in Het Gooi.  Vader komt uit een groot gezin uit Den Haag, moeder is geboren op Curaçao en heeft haar roots daar in Boca Sami.  Als Stella acht is gaan de ouders uit elkaar. De welvaart neemt wat af maar nog steeds hebben ze het goed. Volwassen, getrouwd en twee prachtige kinderen verder, heeft Stella een goede baan in de mode-industrie, woont riant in Amsterdam Zuid-Oost. Het gaat haar en haar partner zo goed dat ze een dure woning op IJburg kopen. 

Schulden
Als ze gaat scheiden en gezondheidsproblemen krijgt komt ze in een neerwaartse spiraal. Geen prachtig huis meer op IJburg maar een bovenwoning in een sjofele wijk in Amsterdam-Oost. Geen inkomsten meer, alleen nog maar schulden en een hypotheek als een molensteen om haar nek. Stella moet aan de bak en dat valt nog niet mee. Langzaam maar zeker wordt ze wijs in lokettenland. Leert ze de regels die bij armoede horen. Dat je niet meer dan een dossiernummer bent. 

Weerbaar
Maar Stella is weerbaar, zelfs baarmoederhalskanker of een gebroken enkel krijgen haar er niet onder. Ze vecht tegen vooroordelen. Zelfs De Correspondent, die ze hoog heeft zitten, weet niet beter te melden dan dat armen slechte sollicitatiebrieven schrijven, slecht gekleed op een gesprek komen, te veel lenen en niet sparen (waarvan?). Stella weet beter. Armoede is geen gebrek aan karakter, armoede is gebrek aan geld! Ze wordt steeds vaker als ervaringsdeskundige gevraagd mee te praten over armoede. Elke keer hamert ze er weer op: armoede maakt ziek, armoede vernietigt de toekomst. Armoedebeleid in Nederland is pleisters plakken, niet de patiënt genezen. 

Verplicht
Haar netwerk wordt groter en ze besluit een boek te schrijven.  Dat ze gaat uitgeven in eigen beheer. Via Facebook, het medium waar ze al jarenlang haar ervaringen spuit, vraagt ze hulp daarbij. Die krijgt ze volop. In de vorm van geld maar ook in praktische zin. Een boekhoudster, redactiemensen en ontwerpers. Het boek is er nu, een boek dat iedereen die met armoedebestrijding te maken heeft verplicht zou moeten lezen. Aan welke kant van de streep je ook zit. Zodat er weer een toekomst is. Een toekomst om naar uit te zien.

Wil je Stella volgen op Facebook ga dan naar: https://www.facebook.com/Stellamatchmaker

‘Het torentje van Adelheid’ van Marja Visscher

Hij is vijfendertig, professor in de rechtsgeleerdheid en idolaat van haar. Zij is zeventien, dochter uit een welgestelde Duitse familie, en net zo vol van hem. Hij kent haar sinds ze vier was, las haar prentenboeken voor. Zij was dol op die verhalen, riep als het boek uit was dat hij haar prins was en haar mee moest nemen naar de Nederlanden.  Hij noemt haar zijn Madonnaatje, zij noemt hem Thor. Het is een hoofse liefde, zelfs in de begintijd van hun trouwen. Maar als ze dat achter zich laten hebben ze in no time zes kinderen. 

Parlementaire democratie

Wie is dit stel, zult u zich afvragen. Wel hij is de grondlegger van onze parlementaire democratie Johan Rudolf Thorbecke en zij is zijn vrouw en documentalist Adelheid Solger.  Thorbecke leert de familie Solger kennen als hij bij haar vader studeert. Als Solger jong overlijdt houdt Thorbecke de band met de familie aan. Hij correspondeert met de weduwe en bezoekt hen frequent.  Zo ziet hij Adelheid opgroeien. 

Leiden

Na hun trouwen settelen ze zich in Leiden. Adelheid moet nogal wennen aan Nederland maar met haar warme persoonlijkheid neemt ze snel mensen voor zich in. Het gezin breidt zich uit, het aantal personeelsleden neemt toe en ook daar heeft ze de touwtjes in handen. Om de taal machtig te worden begint Adelheid Thorbeckes brieven te kopiëren. Zo raakt ze betrokken bij zijn politieke leven. Het interesseert haar, ze verdiept zich er meer en meer in, wordt zijn belangrijkste adviseur. 

Roddelcircuit

Veel wijsheid haalt ze uit het Haagse roddelcircuit. Veelvuldig nodigt ze de dames van Kamerleden en ministers uit voor het diner. Bijzonder is haar band met koningin Sophie. Waar koning Willem III en Thorbecke aartsvijanden zijn, schept hun gezamenlijke Duitse achtergrond een vertrouwensband. Veel aandacht gaat ook uit naar het gezin Thorbecke. De opvoeding brengt soms spanningen mee maar de band tussen Thor en Madonnaatje blijft onveranderd sterk. 

Politiek

Marja Visscher heeft al een aantal historische romans op haar naam, ze kent het klappen van de zweep. Met Adelheid heeft ze een sprankelende persoonlijkheid neergezet. De sterke vrouw achter de beroemde staatsman. Dankzij de uitgebreide documentatie van Adelheid wist Visscher een op feiten gebaseerd boek te schrijven dat niet alleen het leven van Adelheid laat zien maar ook een uitstekend inzicht geeft in de politiek van de negentiende eeuw.